บทที่ 27 แขวนคอที่ประตูเมือง!

【แบล็ก】

【อายุ: 41 ปี】

【คุณภาพ: ดีเลิศ】

【ความสามารถ: นักรบระดับสี่】

【พรสวรรค์: พละกำลังขั้นสูง】

【ความจงรักภักดี: -80】

【สถานะสัญญา: ไร้พันธะ】

【การประเมิน: ค่าความจงรักภักดีระดับนี้บ่งบอกถึงความเป็นศัตรูที่ไม่อาจประนีประนอมได้ โฮสต์โปรดระมัดระวัง!】

นี่เป็นครั้งแรกที่ระบบเด้งขึ้นมาช่วยประเมินให้เองโดยที่ซีลินยังไม่ได้เรียกหา

ทว่าเมื่อได้เห็นการประเมินแบล็กของระบบ ซีลินก็เข้าใจได้ทันทีว่าทำไม

ไอ้หมาแก่เนรคุณเอ๊ย!

หลังจากแบล็กเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น เขาก็ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้ามกับนีลอย่างหน้าตาเฉย แถมยังยกเท้าขึ้นมาพาดไขว่ห้างกระดิกไปมา ท่าทางดูไร้ความเคารพยำเกรงโดยสิ้นเชิง

ก่อนที่ซีลินจะทันได้ตอบสนอง เรย์มอนด์ก็ตวาดลั่นด้วยความเดือดดาล

"แบล็ก แกกำลังทำบ้าอะไร!? ลืมไปแล้วหรือไงว่าตอนที่แกเกือบจะอดตายอยู่ข้างถนน เป็นนายท่านที่คอยให้ข้าวน้ำและชุบเลี้ยงแกมาจนโตป่านนี้!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเรย์มอนด์ สีหน้าของแบล็กก็เปลี่ยนไปทันที เขาลุกพรวดขึ้นด้วยความฉุนเฉียวแล้วตะโกนกลับไปว่า

"แล้วไงล่ะ? ฉันเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายรับใช้เขามาตั้งยี่สิบกว่าปี บุญคุณนั่นมันชดใช้หมดไปตั้งนานแล้ว! เรย์มอนด์ แกไม่มีสิทธิ์มาชี้นิ้วสั่งสอนฉันที่นี่ ไม่อย่างนั้นฉันจะ..."

"ไม่อย่างนั้น แกจะทำไม?"

ก่อนที่แบล็กจะทันได้พ่นคำขู่ใดๆ ออกมา น้ำเสียงอันเย็นเยียบของซีลินก็ลอยมาเสียก่อน

แบล็กมองไปที่ซีลินซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะแค่นหัวเราะออกมา

"นายน้อยดิอาส ท่านเองก็ควรจะให้เกียรติข้าบ้างนะ! ข้าเป็นไทแก่ตัว ไม่ใช่ทาสของท่าน!"

เมื่อได้ยินคำพูดของแบล็ก ซีลินก็อดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงหัวเราะเย็นชาออกมา

ทว่าซีลินหันไปพูดกับนีลก่อน

"คุณนีล ต้องขออภัยด้วย บิดาผู้ล่วงลับของฉันเลี้ยงหมาไม่ค่อยเก่งนัก เลยเปิดโอกาสให้หมาแว้งกัดเจ้าของได้แบบนี้"

หลังจากพูดกับนีลเสร็จ ซีลินก็หันกลับมามองแบล็กแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"แบล็ก ในเมื่อแกอยากให้ฉันให้เกียรติแก งั้นฉันก็ต้องจัดให้อย่างสมเกียรติสิ!

ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป แบล็ก แกไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับตระกูลดิอาสของฉันอีก ดังนั้นสถานะอัศวินที่เคยมอบให้แก ถือเป็นอันยกเลิก!

ทีนี้ ก็ไสหัวออกไปจากปราสาทดิอาสเดี๋ยวนี้!"

เมื่อนีลได้ยินคำพูดของซีลิน ดิอาส เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองแบล็กด้วยสายตาสมเพช

ช่างโง่เขลาเสียจริง!

เป็นแค่นักรบระดับสี่มันน่าเกรงขามนักหรือไง?

นี่ยังไม่นับว่าแกอายุตั้งสี่สิบเอ็ดปีเข้าไปแล้วนะแบล็ก ความสำเร็จในอนาคตของแกก็คงตันอยู่แค่นี้แหละ

ต่อให้แกเป็นนักรบระดับสี่ตอนอายุสามสิบ แล้วยังไงล่ะ?

รู้ไว้ซะด้วยว่าในเมืองหลวง อย่าว่าแต่นักรบระดับสี่เลย แม้แต่นักรบระดับห้าก็ยังยอมถวายความจงรักภักดีเพื่อแลกกับสถานะอัศวินด้วยซ้ำ

เพราะมีเพียงการได้รับสถานะอัศวินเท่านั้น สามัญชนจึงจะมีโอกาสยกระดับชนชั้นและก้าวขึ้นเป็นขุนนางชั้นสูงได้!

มิฉะนั้น ต่อให้แกจะสร้างผลงานยิ่งใหญ่แค่ไหน หากไร้ซึ่งการชี้แนะและสถานะขุนนาง อย่างมากอาณาจักรก็คงประทานเงินก้อนโตให้แกเท่านั้น

และผลลัพธ์ก็คือ แกก็ยังคงเป็นแค่สามัญชนอยู่ดี

ตัวนีลเองก็ยอมถ่อมาอยู่ในดินแดนทุรกันดารแห่งนี้ และทนอยู่มานานกว่ายี่สิบปี ก็เพื่อสถานะอัศวินเท่านั้น

ดังนั้น เมื่อเห็นแบล็กสูญเสียสถานะอัศวินไปอย่างง่ายดาย ความสามารถในการควบคุมสีหน้าไม่ให้หลุดหัวเราะก๊ากออกมาตรงหน้าของนีล จึงถือว่ายอดเยี่ยมมากจริงๆ

ใบหน้าของแบล็กแดงก่ำเมื่อได้ยินซีลินพูดกับเขาราวกับว่ายังเป็นบารอนดิอาสคนก่อนที่คอยออกคำสั่งชี้นิ้วสั่งเขา

"แกไม่กลัวฉันฆ่าแกตายหรือไง!?"

เมื่อได้ยินคำพูดของแบล็ก ซีลินก็เหยียดยิ้มเย้ยหยันแล้วสวนกลับไปว่า

"แกกำลังข่มขู่ฉันงั้นหรือ?"

ก่อนที่แบล็กจะทันได้ตอบ ซีลินก็ออกคำสั่งเสียงเย็นชา

"เรย์มอนด์ ตบปากมัน!"

เมื่อได้ยินคำสั่งของซีลิน เรย์มอนด์ก็เดินปรี่เข้าไปหาแบล็กด้วยสีหน้าเดือดดาล

แบล็กมองดูเรย์มอนด์ ชายชราที่ความแข็งแกร่งด้อยกว่าเขามากนัก แล้วก็แค่ถลึงตาใส่ ไม่เชื่อว่าเรย์มอนด์จะกล้าลงไม้ลงมือกับเขา!

ขนาดบารอนดิอาสคนก่อนยังไม่กล้าทำกับเขาแบบนี้เลย!

ทว่าความเป็นจริงกลับตบหน้าเขาฉาดใหญ่ถึงสองครั้งติด!

เรย์มอนด์ตบหน้าอันเหี่ยวย่นของแบล็กซ้ำแล้วซ้ำเล่า พลางกัดฟันกรอดแล้วด่าทอ

"แกคิดว่าที่ผ่านมานายท่านไม่กล้าตบแกงั้นรึ? เป็นเพราะนายท่านเห็นแกมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยต่างหาก ถึงได้ตามใจแกนักหนา!

แกเป็นตัวอะไรกัน? ไอ้คนเนรคุณ รู้อย่างนี้ตอนนั้นฉันน่าจะเกลี้ยกล่อมนายท่านไม่ให้ช่วยชีวิตแก ปล่อยให้แกหนาวตายไปซะตั้งแต่หน้าหนาวปีนั้น!

มาตอนนี้แกกล้ากำเริบเสิบสานพูดจากับนายน้อยแบบนี้เชียวรึ? แกยังมีความเป็นคนอยู่ไหม?! หา?!"

เรย์มอนด์กระหน่ำตบหน้าแบล็กอย่างบ้าคลั่ง ทำเอาแบล็กถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ

เมื่อเขาตั้งสติได้และเตรียมจะสวนกลับเรย์มอนด์ เขาก็เหลือบไปเห็นสีหน้าเย้ยหยันของซีลินและนีลเข้าพอดี

ในวินาทีนั้นเอง สติปัญญาอันน้อยนิดของแบล็กก็กลับคืนมาในที่สุด

ใบหน้าของแบล็กที่แดงก่ำจากแรงตบของเรย์มอนด์อยู่แล้ว ยิ่งแดงเถือกจนแทบจะกลายเป็นสีม่วง

แต่เขาก็ไม่กล้าตอบโต้ ทำได้เพียงกุมหน้าวิ่งหนีออกไป โดยไม่ลืมที่จะหันมาตะโกนทิ้งท้าย

"พวกแก... ฝากไว้ก่อนเถอะ!"

เมื่อได้ยินคำพูดของแบล็ก ซีลินก็เกือบจะสั่งให้รีเบคก้าที่ยืนอยู่ข้างๆ ลงมือจัดการแล้ว

อย่างไรก็ตาม อีกฝ่ายเพิ่งจะพ้นสภาพจากการเป็นอัศวินภายใต้ชื่อของเขาเมื่อครู่นี้เอง การลงมือตอนนี้ดูจะไม่ค่อยสง่างามนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออยู่ต่อหน้านีล

นีลเพิ่งจะดูละครฉากเด็ดจบ และกำลังเตรียมตัวจะขอตัวกลับ

ทว่าผิดคาด ทันทีที่แบล็กเดินคล้อยหลังไป ผู้บัญชาการกองทหารยามเมืองอย่างยอร์กก็ถูกเรย์มอนด์พาตัวเข้ามาพอดี

เมื่อเห็นดังนั้น นีลจึงทำได้เพียงนั่งลงต่อชั่วคราว

และระหว่างที่รออยู่นั้น นีลก็สังเกตเห็นว่าสีหน้าของซีลินมืดครึ้มลงทันทีที่ยอร์กก้าวเข้ามา

ก็ไม่แปลกที่ซีลินจะเก็บอาการไม่อยู่ เพราะระบบตัวดีดันแผลงฤทธิ์อีกแล้วน่ะสิ!

【ยอร์ก】

【อายุ: 38 ปี】

【คุณภาพ: ดีเลิศ】

【ความสามารถ: นักรบระดับห้า, การบัญชาการเลเวล 3】

【พรสวรรค์: พละกำลังขั้นสูง, การรักษาขั้นสูง】

【ความจงรักภักดี: -82】

【สถานะสัญญา: ไร้พันธะ】

【การประเมิน: ค่าความจงรักภักดีระดับนี้บ่งบอกถึงความเป็นศัตรูที่ไม่อาจประนีประนอมได้ โฮสต์โปรดระมัดระวัง!】

...ให้ตายเถอะ ข้อสันนิษฐานก่อนหน้านี้ของฉันถูกต้องจริงๆ ด้วย เจ้านี่ก็ต้องเป็นหนึ่งในพวกที่สมรู้ร่วมคิดเล่นงานตระกูลดิอาสแน่ๆ!

มันกับไอ้แบล็กเมื่อกี้ต้องเป็นพวกเดียวกันไม่ผิดแน่!

เมื่อเทียบกับแบล็กแล้ว ยอร์กดูจะมีเหลี่ยมคูมากกว่า

หลังจากเดินเข้ามา เขาก็โค้งทำความเคารพซีลินก่อน แล้วจึงนั่งลงอย่างเรียบร้อยฝั่งตรงข้ามกับนีล ซึ่งเป็นที่เดียวกับที่แบล็กเพิ่งลุกออกไป

ในเวลานี้ แสงแดดยามบ่ายสาดส่องเข้ามา สร้างมิติแสงและเงาภายในห้องนั่งเล่น

และเส้นแบ่งระหว่างแสงสว่างและความมืดก็พาดผ่านตรงตัวซีลินพอดี

ทางซ้ายมือของซีลิน นีลอาบไล้ไปด้วยแสงแดด เรือนผมสีทองยาวของเขาเปล่งประกายเรืองรอง

ตรงข้ามกับนีล ยอร์กนั่งอยู่ในเงามืด นัยน์ตาที่ซ่อนอยู่ใต้เรือนผมสั้นสีเทาอันประณีตของเขานั้นดูลึกลับและอันตรายราวกับงูพิษ

ท่ามกลางบรรยากาศเช่นนี้ ซีลินก็เอ่ยถามขึ้นเรียบๆ

"ยอร์ก แกยินดีที่จะถวายความจงรักภักดีต่อฉันไหม?"

เมื่อได้ยินคำถามของซีลิน ไม่ใช่แค่ยอร์กเท่านั้นที่สะดุ้ง แม้แต่นีลเองก็ยังตกใจ

ยอร์กชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะฝืนยิ้มแปลกๆ แล้วตอบว่า

"นายน้อยดิอาส ข้าย่อมต้องถวายความจงรักภักดีต่อท่านอยู่แล้ว!"

ซีลินพยักหน้ารับเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยต่อ

"ถ้าอย่างนั้น พรุ่งนี้แกจงไปจับไอ้แบล็กแขวนคอประจานที่ประตูเมืองซะ"