บทที่ 23 เอเดรียน!

เนื่องจากไม่ได้วางแผนที่จะอยู่ในเมืองดาเวนพอร์ตนานนัก ซีลินและรีเบคก้าจึงไม่ได้นำเสื้อผ้ามาเปลี่ยน

ทว่าด้วยเสื้อคลุมสีฉูดฉาดที่ช่วยอำพรางรูปร่าง ผนวกกับผ้าคลุมหน้าสีม่วงที่พาเมลาเรียสวมใส่ หากไม่ใช่คนที่คุ้นเคยกับนางจริงๆ ก็คงยากที่จะจดจำนางได้

ในเมื่อพวกเขามีม้าศึกเพียงตัวเดียว จึงทำได้เพียงปล่อยให้รีเบคก้าต้องลำบากเดินเท้าในระยะทางที่เหลือ

ท้ายที่สุดแล้ว ซีลินก็คือผู้เป็นนาย ส่วนพาเมลาเรียก็เป็นเพียงนักเวทที่ถูกผนึกพลัง ซึ่งตอนนี้สภาพของนางก็ไม่ต่างอะไรกับคนธรรมดาทั่วไป

ขณะที่ม้าศึกควบทะยานไปข้างหน้า พาเมลาเรียก็สัมผัสได้ถึงแผ่นอกกว้างและอุณหภูมิร่างกายอันอบอุ่นจากเบื้องหลัง

แม้จะตกเป็นทาสมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว แต่ด้วยความที่พาเมลาเรียเป็นสินค้าระดับพรีเมียม จึงไม่มีใครกล้าล่วงเกินนาง

เพราะท้ายที่สุด สินค้าระดับพรีเมียมอย่างพาเมลาเรียมักจะถูกขายให้กับบุคคลสำคัญที่มีฐานะร่ำรวยหรือไม่ก็เป็นพวกขุนนาง

และบุคคลสำคัญเหล่านี้ก็มักจะมีความปรารถนาในการครอบครองที่รุนแรงอย่างยิ่ง!

หากสินค้าอย่างพาเมลาเรียมีมลทินแต่ยังถูกนำไปขายให้กับบุคคลสำคัญ มันก็อาจนำความพินาศมาสู่ตลาดค้าทาสทั้งแห่งได้เลย!

ดังนั้น ต่อให้มีไอ้หน้ามืดคนไหนปล่อยให้ตัณหาครอบงำ คนอื่นๆ ก็พร้อมที่จะช่วยสับของสงวนไร้ประโยชน์ของมันทิ้งให้เอง

ด้วยการปฏิบัติเป็นพิเศษเช่นนี้ นี่จึงเป็นครั้งแรกที่พาเมลาเรียได้ใกล้ชิดกับชายหนุ่มเต็มวัยขนาดนี้ ใบหน้าสะสวยของนางจึงอดไม่ได้ที่จะแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย

โชคดีที่ผ้าคลุมหน้าสีม่วงช่วยบดบังความขัดเขินของนางเอาไว้ ซีลินที่กำลังจดจ่ออยู่กับการบังคับม้าจึงไม่ทันสังเกตเห็นสิ่งใด

ป่าทึบแห่งนั้นอยู่ไม่ไกลจากเมืองดาเวนพอร์ตมากนัก ซีลินควบม้ามาเพียงครึ่งชั่วโมงก็ถึงจุดหมาย

หลังจากวิ่งตามมาเป็นระยะทางกว่าสิบกิโลเมตร แม้รีเบคก้าจะเป็นถึงนักรบระดับสาม แต่นางก็หอบฮักอย่างหนัก

โชคดีที่นางมีพรสวรรค์การรักษาขั้นสูง พละกำลังของนางจึงฟื้นฟูกลับมาได้อย่างรวดเร็ว

หลังจากปล่อยให้รีเบคก้าพักเหนื่อยอยู่หน้าเมือง ซีลินก็พารีเบคก้าและพาเมลาเรียเข้าไปในเมืองพร้อมกัน

เมื่อจ่ายค่าผ่านด่านเรียบร้อยแล้ว ซีลินก็พารีเบคก้าไปซื้อม้าศึกก่อนเป็นอันดับแรก

ม้าส่วนใหญ่ในเขตทางใต้ของอาณาจักรสตาร์วีลถูกซื้อมาจากทางเหนือ ดังนั้นม้าที่นี่จึงมีราคาไม่ถูกเลย!

ม้าศึกหนุ่มที่แข็งแรงหนึ่งตัวมีราคาถึงหกเหรียญทอง ซึ่งเทียบเท่ากับค่าตัวของทาสธรรมดาถึงหกคน!

ก่อนเข้าเมือง ซีลินได้ซักไซ้จนทราบว่าพาเมลาเรียไม่ได้ถูกจับตัวมาในแถบเมืองดาเวนพอร์ต แต่ถูกจับมาจากเมืองหลักครูซซึ่งอยู่ห่างไกลออกไปมาก

การที่จะถูกเรียกว่าเมืองหลักได้นั้น เมืองหลักครูซจะต้องเป็นอาณาเขตของขุนนางระดับเคานต์ขึ้นไปเท่านั้น!

ซีลินจำได้ว่าดินแดนของเคานต์ครูซถูกคั่นกลางจากอาณาเขตของเขาด้วยไวเคานตีแห่งดาเวนพอร์ต

และเคานต์ครูซก็เป็นหนึ่งในห้าขุมกำลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในดินแดนตอนใต้ของอาณาจักรสตาร์วีล!

อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่เขายังไม่ได้ไปล่วงเกินไวเคานต์ดาเวนพอร์ต ทุกอย่างก็ถือว่ายังโอเค

ซีลินยังไม่มีแผนที่จะเดินทางไปยังเมืองหลักครูซในตอนนี้ ดังนั้นในระยะสั้นนี้จึงไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

พาเมลาเรียไม่คาดคิดเลยว่าบารอนตัวเล็กๆ อย่างซีลิน ดิอาส จะมีท่าทีไม่ยี่หระเลยแม้แต่น้อยเมื่อได้ยินว่านางอาจจะไปล่วงเกินเคานต์ครูซมา

เดิมทีนางวางแผนไว้ว่า หากเขาแสดงท่าทีหวาดกลัว นางก็จะขอให้ซีลิน ดิอาสปล่อยนางไป โดยสัญญาว่าจะไม่ปริปากบอกใครว่าเขาเป็นคนช่วยชีวิตนางไว้

สิ่งนี้ยิ่งทำให้พาเมลาเรียตระหนักได้ว่า อีกฝ่ายตั้งใจแน่วแน่ที่จะเก็บนางไว้เป็นสาวใช้ส่วนตัวเพื่อคอยอุ่นเตียงให้เขา

ชั่วขณะหนึ่ง พาเมลาเรียถึงกับรู้สึกกลุ้มใจกับเสน่ห์อันเหลือร้ายของตัวเอง!

ซีลินไม่รู้เลยว่ายัยบ๊องอย่างพาเมลาเรียกำลังหลงตัวเองอยู่ หลังจากซื้อม้าเสร็จ ซีลินก็เดินนำหน้ามุ่งตรงไปยังตลาดค้าทาสโกลเด้นเมาน์เทนในเมืองดาเวนพอร์ต

หลังจากเดินสำรวจดูรอบๆ คุกใต้ดิน ซีลินก็ตกลงซื้อทาสมาหกคน

นอกเหนือจากคนดูแลม้าคุณภาพระดับดีแล้ว ทาสอีกห้าคนที่เหลือล้วนเป็นทาสระดับดีเลิศขึ้นไปทั้งสิ้น!

ทว่าตอนนี้มาตรฐานของซีลินสูงขึ้นมากแล้ว ในบรรดาทาสทั้งหกคนนี้ มีเพียงทาสระดับชั้นยอดเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เตะตาเขา

【เอเดรียน】

【อายุ: 19 ปี】

【คุณภาพ: ชั้นยอด】

【ความสามารถ: ทักษะการขี่ม้าเลเวล 1】

【พรสวรรค์: การรักษาขั้นสูง, ความเข้ากันได้กับธาตุอัคคีขั้นสูง】

【ความจงรักภักดี: 16】

【สถานะสัญญา: สัญญากระดาษ】

【การประเมิน: ทาสระดับชั้นยอดที่ปลุกพรสวรรค์การรักษาขั้นสูงและความเข้ากันได้กับธาตุอัคคีขั้นสูงขึ้นมาได้ หากได้รับการปั้นอย่างเหมาะสม นางจะแสดงพลังต่อสู้อันแข็งแกร่งออกมา ทว่าด้วยสัญญากระดาษและความจงรักภักดีเพียง 16 แต้ม โปรดใช้งานด้วยความระมัดระวัง】

...เอเดรียนอายุเพียงสิบเก้าปี ทว่านางกลับมีรูปร่างสูงโปร่งและเติบโตเต็มวัย แถมยังมีท่าทีเย็นชา ซึ่งดูไม่ค่อยเข้ากับภาพลักษณ์ของการเป็นทาสสักเท่าไหร่

แต่เมื่อดูจากชื่อของนางแล้ว นางก็ไม่น่าจะใช่ขุนนาง ซึ่งนั่นทำให้ซีลินรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมามัวสืบหาสาเหตุ

หลังจากซื้อตัวเอเดรียนและคนอื่นๆ อีกห้าคนแล้ว ซีลินก็จ่ายเงินอีกสามเหรียญทองเพื่อซื้อรถม้าจากตลาดค้าทาสโกลเด้นเมาน์เทน

เนื่องจากตอนขากลับพวกเขามีรถม้า ซีลินและพรรคพวกจึงเดินทางได้ไม่รวดเร็วเท่ากับตอนขามา

แม้จีค คนดูแลม้า จะมีทักษะการดูแลม้าถึงเลเวล 2 แต่เขาก็ไม่สามารถเสกให้รถม้าเหาะได้ อย่างมากเขาก็ทำได้แค่บังคับให้มันแล่นเร็วและนุ่มนวลขึ้นเท่านั้น

การเดินทางกลับมาถึงปราสาทดิอาสโดยไม่มีอุปสรรคใดๆ ระหว่างทาง สร้างความประหลาดใจให้กับซีลินไม่น้อย

เขาอุตส่าห์คิดว่าในเมื่อคราวนี้เขาพาคนมาด้วยน้อย ตลาดค้าทาสโกลเด้นเมาน์เทนแห่งเมืองดาเวนพอร์ตอาจจะส่งคนมาดักปล้นเพื่อ 'ทำกำไรก้อนโต' เสียอีก!

อันที่จริงซีลินคิดมากไปเอง ตลาดค้าทาสโกลเด้นเมาน์เทนไม่ได้โง่เขลาขนาดนั้น

คนอย่างซีลินที่สามารถจ่ายเงินหลายสิบเหรียญทองได้อย่างหน้าตาเฉยโดยไม่กะพริบตา จะต้องมีเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่คอยหนุนหลังในการมาซื้อทาสที่นี่อย่างแน่นอน

ไม่ว่าเบื้องหลังนั้นจะเป็นอะไร มันก็มีโอกาสสูงที่จะสร้างความปวดหัวครั้งใหญ่ หรือแม้กระทั่งนำความพินาศย่อยยับมาสู่ตลาดค้าทาสโกลเด้นเมาน์เทนได้!

ตลาดค้าทาสโกลเด้นเมาน์เทนไม่มีทางโง่พอที่จะเอาตัวเองไปเสี่ยงกับความเสี่ยงอันมหาศาล เพียงเพื่อแลกกับเงินแค่ไม่กี่สิบเหรียญทองแน่

เมื่อเห็นซีลินและรีเบคก้ากลับมาอย่างปลอดภัย เรย์มอนด์และคนอื่นๆ ที่คอยเฝ้าปราสาทดิอาสก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกในที่สุด

ซีลินและพรรคพวกเดินทางกลับมาถึงทันเวลามื้อเย็นพอดี ยกเว้นหญิงสาวสองคนอย่างเอเดรียนและพาเมลาเรียแล้ว อีกห้าคนที่เหลือซึ่งรวมถึงจีคผู้ดูแลม้า ต่างก็ทานอาหารเย็นจนหมดเกลี้ยงด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข!

พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าคนที่ซื้อตัวพวกเขามาจะเป็นถึงท่านบารอน แถมท่านบารอนผู้นี้ยังเลี้ยงอาหารรสเลิศให้พวกเขาอีก... ช่างเป็นคนที่มีเมตตาอะไรเช่นนี้!

หลังจากทานมื้อเย็นเสร็จ ซีลินก็เริ่มจัดแจงหน้าที่ให้กับคนทั้งเจ็ด ซึ่งรวมถึงพาเมลาเรียด้วย

พาเมลาเรียและเอเดรียนย่อมได้รับหน้าที่เป็นสาวใช้ส่วนตัว ส่วนจีคก็รับหน้าที่เป็นคนดูแลม้าประจำปราสาท ทำให้พ่อบ้านเฒ่าอย่างเรย์มอนด์สามารถบอกลางานพาร์ทไทม์ส่วนนั้นไปได้เสียที

สำหรับผู้ชายอีกสามคนและผู้หญิงอีกหนึ่งคนที่เหลือ ซีลินมอบหมายให้พวกเขาเป็นทาสสายต่อสู้

หน้าที่สำคัญที่สุดของพวกเขาในวันธรรมดาก็คือการรับการฝึกฝนจากเรย์มอนด์ เช่นเดียวกับเฮลิมี่และคนอื่นๆ ทว่านอกจากการฝึกแล้ว พวกเขาก็ต้องช่วยงานทำความสะอาดเล็กๆ น้อยๆ เท่าที่พอจะทำไหวด้วย

ทั้งสี่คนนี้ล้วนเป็นทาสระดับดีเลิศ หากได้รับการฝึกฝนอย่างเหมาะสม พวกเขาก็ย่อมมีอนาคตที่ก้าวหน้าได้อย่างแน่นอน

หลังจากนอนหลับสนิทตลอดคืน ซีลินก็ลุกขึ้นนั่งด้วยความรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า

เขาเหลือบมองเอเดรียนและพาเมลาเรียที่กำลังหลับใหลอยู่ขนาบข้างซ้ายขวา ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มอย่างรู้กัน แล้วเริ่มต้นกุม 'สถานการณ์ระดับมหภาค' อีกครั้ง!