บทที่ 17: รีเบคก้า

เมื่อเห็นภาพนั้น ซีลินก็สะบัดสัญญาแผ่นหนังทาสในมือ พลางเอ่ยกับรีเบคก้าและคนอื่นๆ ด้วยความรู้สึกเอือมระอา

"ฉันเป็นคนช่วยพวกเธอเอาไว้นะ ไม่อย่างนั้นอีกไม่กี่วัน พวกเธอคงถูกขังลืมอยู่ในคุกใต้ดิน ใช้ชีวิตอยู่ในความมืดมิด ต้องกินแต่ขนมปังดำทุกวัน... แถมยังกินไม่อิ่มด้วยซ้ำ!

ฉันสงสารและไม่อยากเห็นพวกเธอต้องถูกพรากจากกัน ก็เลยซื้อพวกเธอมาพร้อมกันหมด ไม่อย่างนั้นฉันซื้อแค่เธอคนเดียวก็ยังได้!"

ซีลินชี้หน้าไปทางรีเบคก้าด้วยท่าทางยโสโอหังจนน่าหมั่นไส้

แตกต่างจากมิเลียนและคนอื่นๆ รีเบคก้ากับกลุ่มของนางยังไม่เข้าใจสถานการณ์ของตัวเอง พวกนางจึงเอาแต่จ้องมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นศัตรูอย่างเปิดเผย

ดูท่าเขาคงต้องใช้วิธีพิเศษสักหน่อยเพื่อให้พวกนางตระหนักถึงสถานะของตัวเองเสียแล้ว

【รีเบคก้า】

【อายุ: 22 ปี】

【คุณภาพ: มหากาพย์】

【อาชีพ: นักรบระดับสอง】

【พรสวรรค์: ความเข้ากันได้กับธาตุอัสนีขั้นสูง, การรักษาขั้นสูง, พละกำลังขั้นกลาง, ความเชี่ยวชาญวิชาดาบ】

【ความจงรักภักดี: –10】

【สถานะสัญญา: สัญญากระดาษ】

【การประเมิน: ทาสระดับมหากาพย์ที่ปลุกพรสวรรค์ความเข้ากันได้กับธาตุอัสนีขั้นสูง, การรักษาขั้นสูง, พละกำลังขั้นกลาง และความเชี่ยวชาญวิชาดาบขึ้นมาได้ หากได้รับการปั้นอย่างเหมาะสม นางจะแสดงพลังต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวออกมา ทว่าด้วยสัญญากระดาษและความจงรักภักดีเพียง –10 แต้ม โปรดใช้งานด้วยความระมัดระวัง】

ทว่าหลังจากได้ยินคำพูดของซีลิน รีเบคก้าที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง ค่าความจงรักภักดีของนางพุ่งพรวดจาก –10 เป็น +10 ทันที ซึ่งเป็นการเพิ่มขึ้นถึงยี่สิบแต้มในคราวเดียว

รีเบคก้าละทิ้งท่าทีเป็นศัตรู นางโค้งคำนับให้ซีลินแล้วเอ่ยว่า

"ขอบคุณค่ะ คุณเป็นคนดีจริงๆ!"

ซีลินยกมือขึ้นห้ามการยกยอทางศีลธรรมของนาง แล้วเอ่ยขัดอย่างตรงไปตรงมา

"ฉันไม่ใช่คนดีอะไรหรอก... ฉันเป็นขุนนางต่างหาก"

รีเบคก้าไม่คาดคิดว่าแผนการใช้ศีลธรรมเข้าข่มเล็กๆ น้อยๆ ของนางจะถูกมองออกตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่ม ใบหน้าของนางจึงแดงซ่านขึ้นมาทันที

แต่ในวินาทีต่อมา ซีลินก็พูดเสริมขึ้นอย่างกะทันหัน

"อย่างไรก็ตาม ถ้าเธอยอมรับใช้ฉันด้วยความเต็มใจ ฉันจะปล่อยพวกเขาทั้งหมดให้เป็นอิสระภายในห้าปี ที่ฉันซื้อพวกเขามาก็เพราะเห็นแก่เธอตั้งแต่แรกแล้ว"

รีเบคก้าเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ นางจ้องมองซีลินด้วยความปีติยินดี!

"จริงหรือคะ? ถ้าท่านปล่อยพวกเขาไปตอนนี้ ข้ารีเบคก้า จะยอมรับใช้ท่านด้วยความซื่อสัตย์ไปตลอดชีวิตเลย!"

เมื่อเด็กหนุ่มสาวเผ่ามนุษย์สัตว์คนอื่นๆ ได้ยินเช่นนั้น พวกเขาก็มองรีเบคก้าด้วยความกังวลใจ

แต่พวกเขาก็เพิ่งจะถูกหมู่บ้านของตนขายทิ้งมา จึงยังคงหวาดกลัวและสับสนมึนงง ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากพูดอะไรผลีผลาม

ซีลินกลอกตาใส่คำพูดของรีเบคก้าพลางกล่าวว่า

"โง่หรือเปล่า? พวกเขายังไม่บรรลุนิติภาวะกันทั้งนั้น การปล่อยพวกเขาไปตอนนี้มีแต่จะทำร้ายพวกเขาเปล่าๆ!

อยู่กับฉัน อย่างน้อยพวกเขาก็มีข้าวกิน มีน้ำดื่ม มีหลังคาคุ้มหัว แถมเธอก็ยังคอยดูแลพวกเขาได้ด้วย"

รีเบคก้าพยักหน้ารับ แม้จะยังรู้สึกหวั่นไหวอยู่บ้าง

เด็กชายหญิงวัยเยาว์ทั้งเจ็ดคนจากหมู่บ้านของนางไม่มีบ้านให้กลับอีกต่อไปแล้ว พวกเขาไม่มีที่ไปจริงๆ

เช่นเดียวกับนาง พวกเขาถูกชาวบ้านขายให้กับพวกนักล่าทาส จนต้องกลายเป็นคนไร้บ้าน การจากไปในเวลานี้มีแต่จะทำให้พวกเขาถูกจับตัวกลับมาเป็นทาสอีกครั้ง

และในครั้งหน้า คงไม่มีขุนนางใจดีที่ไหนโผล่มาช่วยชีวิตพวกเขาอีกแน่

เมื่อเห็นท่าทางหัวช้าแต่น่าเอ็นดูของรีเบคก้า ซีลินก็กล่าวต่อ

"ถ้าเธอไม่เชื่อ ฉันสามารถร่างสัญญาให้เดี๋ยวนี้เลย

รับใช้ฉันด้วยความเต็มใจ แล้วในอีกห้าปีพวกเขาจะเป็นอิสระ... จะอยู่หรือจะไปก็แล้วแต่พวกเขาจะเลือกเอง"

รีเบคก้ากระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้นอยู่ตรงหน้าซีลิน แล้วเอ่ยว่า

"จริงหรือคะ? ขอบพระคุณมากค่ะ!"

ซีลินขยี้ผมของนางเล่น ก่อนจะยิ้มแล้วออกคำสั่ง

"เรียกฉันว่านายท่านสิ"

รีเบคก้าแลบลิ้นสีชมพูออกมาแล้วร้องเรียก

"นายท่าน~"

แน่นอนว่าซีลินไม่ได้หลอกนาง เขาเขียนสัญญากระดาษแผ่นหนังขึ้นมาต่อหน้าทุกคน รีเบคก้าอ่านหนังสือออก

ครอบครัวของนางเคยมีฐานะดีมาก่อน นางจึงกลายเป็นนักรบระดับสองตั้งแต่อายุยังน้อย และได้เรียนรู้อักษรทั่วไปจากผู้เป็นบิดา

เมื่อเห็นคำสัญญาถูกเขียนไว้บนแผ่นหนัง นางก็รู้สึกเบาใจลงมาก

【ประกาศจากระบบ: ความจงรักภักดีของรีเบคก้า +20 ปัจจุบันอยู่ที่ 40!】

【ประกาศจากระบบ: ความจงรักภักดีของโจนาห์ +30 ปัจจุบันอยู่ที่ 25!】

【ประกาศจากระบบ: ความจงรักภักดีของโซล่า +30 ปัจจุบันอยู่ที่ 25!】

【ประกาศจากระบบ: ความจงรักภักดีของเพสก้า +30 ปัจจุบันอยู่ที่ 30!】

【ประกาศจากระบบ: ความจงรักภักดีของม็อก +30 ปัจจุบันอยู่ที่ 30!】

...ด้วยการลงนามในสัญญาแผ่นหนัง ทาสระดับดีขึ้นไปทั้งห้าคนต่างก็มอบค่าความจงรักภักดีให้เป็นจำนวนมาก

การเดินทางในครั้งนี้นับว่าได้เก็บเกี่ยวผลผลิตอย่างล้นหลามจริงๆ!

หากตลาดค้าทาสไจแอนต์อีเกิลยังมีทาสระดับดีขึ้นไป นอกเหนือจากทาสระดับชั้นดีคนนั้นอีก ระบบของเขาก็อาจจะได้รับการอัปเกรดเป็นครั้งที่สองเลยก็ได้!

เขาหันหลังกลับมุ่งหน้าไปยังเมืองแวนบิวเรน โดยไม่เปิดเผยสถานะขุนนางของตน เขาให้เรย์มอนด์จ่ายค่าผ่านด่านสำหรับทุกคน

เขาหาโรงเตี๊ยมธรรมดาๆ แห่งหนึ่ง บอกให้เรย์มอนด์กับคนอื่นๆ ทานอาหารพักผ่อนกันตามสบาย จากนั้นก็พาควินดี้และมิเลียนมุ่งหน้าไปยังตลาดค้าทาสไจแอนต์อีเกิล

ระหว่างทางไปเมืองแวนบิวเรน รีเบคก้าได้เล่าให้ฟังว่าเหตุใดหมู่บ้านของนางจึงตกเป็นเป้าหมายของพวกนักล่าทาส

เหตุผลนั้นง่ายมาก ตลาดค้าทาสถูกใจรีเบคก้า โดยเชื่อว่านางจะสามารถขายได้ในราคาสูงลิ่ว เมื่อหมู่บ้านปฏิเสธ ตลาดค้าทาสไจแอนต์อีเกิลก็ส่งพวกนักล่าทาสมาโจมตีหมู่บ้านอย่างเปิดเผย

จากเรื่องนี้ เห็นได้ชัดว่ากฎหมายและความสงบเรียบร้อยของเมืองแวนบิวเรนนั้นย่ำแย่และวุ่นวายกว่าเมืองดิอาสมาก

ต้องขอบคุณความพยายามของเหล่าบารอนดิอาสรุ่นก่อนๆ ที่ทำให้การจับตัวพลเมืองในอาณาเขตไปเป็นทาสอย่างเปิดเผย ถูกกำหนดให้เป็นอาชญากรรมมานานแล้ว

แม้ว่ากองทหารยามเมืองจะไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของซีลิน ดิอาสอีกต่อไป แต่หากยอร์กยังต้องการรักษาตำแหน่งผู้บัญชาการกองทหารยามเมืองเอาไว้ เขาก็ยังคงต้องปฏิบัติตามกฎเกณฑ์อย่างเคร่งครัด

หากสร้างความโกรธแค้นให้กับมวลชน คำสั่งเพียงประโยคเดียวจากซีลิน ดิอาสก็สามารถส่งยอร์กไปนอนในคุกได้เลย!

นี่คือบารมีที่ตระกูลดิอาสสั่งสมมานานนับศตวรรษในเมืองดิอาส หัวใจของประชาชนในอาณาเขตยังคงยืนหยัดอยู่เคียงข้างตระกูลดิอาสเสมอมา

เมื่อพวกเขาออกจากตลาดค้าทาสไจแอนต์อีเกิล ซีลินก็ได้ทาสชายและทาสหญิงมาเพิ่มอีกอย่างละคน

【โดโรธี】

【อายุ: 18 ปี】

【คุณภาพ: ชั้นดี】

【อาชีพ: ไม่มี】

【พรสวรรค์: ความเข้ากันได้กับธาตุแสงขั้นสูง, ความเข้ากันได้กับมานาขั้นพื้นฐาน】

【ความจงรักภักดี: 5】

【สถานะสัญญา: สัญญากระดาษ】

【การประเมิน: ทาสคุณภาพชั้นดีที่ปลุกพรสวรรค์ความเข้ากันได้กับธาตุแสงขั้นสูงและความเข้ากันได้กับมานาขั้นพื้นฐานขึ้นมาได้ หากได้รับการปั้นอย่างเหมาะสม นางจะแสดงพลังต่อสู้อันแข็งแกร่งออกมา ทว่าด้วยสัญญากระดาษและความจงรักภักดีเพียง 5 แต้ม โปรดใช้งานด้วยความระมัดระวัง】