บทที่ 12: วิชาเสวียนเทียนเพิ่มพลังวิญญาณแต่กำเนิด ทวีปสั่นสะเทือน

บทที่ 12: วิชาเสวียนเทียนเพิ่มพลังวิญญาณแต่กำเนิด ทวีปสั่นสะเทือน

【สามวันต่อมา ภายใต้การนำของปู่แจ็ค ถังซานและเด็กคนอื่นๆ ในหมู่บ้านได้เดินทางไปเข้าร่วมพิธีปลุกวิญญาณยุทธ์ด้วยกัน】

【ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางอย่างต่อเนื่อง และการปลุกได้แต่วิญญาณยุทธ์ขยะที่ไร้พลังวิญญาณแต่กำเนิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้ซูอวิ๋นเทาเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ】

สังฆานุกรระดับล่างของสำนักวิญญาณยุทธ์คนหนึ่งรู้สึกเห็นใจอย่างลึกซึ้ง "งานปลุกวิญญาณยุทธ์นี่... ช่างยากเย็นจนน้ำตาแทบไหลจริงๆ"

แม้ว่าหมู่บ้านจะมีหอวิญญาณยุทธ์เป็นของตนเอง แต่ก็ไม่มีใครประจำการอยู่ ผู้ที่มาจากสำนักวิญญาณยุทธ์ในเมืองจึงต้องเดินทางมาเป็นประธานในพิธีปลุกวิญญาณยุทธ์

หมู่บ้านที่อยู่ล้อมรอบเมืองไม่เพียงแต่จะอยู่ห่างไกลกันเท่านั้น แต่ยังมีเด็กหลายคนที่ต้องการเข้ารับการปลุกวิญญาณยุทธ์ในแต่ละครั้ง แม้จำนวนจะไม่มาก หากสามารถปลุกผู้มีพรสวรรค์เป็นวิญญาจารย์ได้ก็คงจะดี ทว่าพวกเขามักจะต้องจากไปพร้อมกับความผิดหวังแทบทุกครั้ง

นับเป็นความบอบช้ำทั้งทางร่างกายและจิตใจอย่างแท้จริง

【ขณะที่ซูอวิ๋นเทากำลังเตรียมตัวจะกลับ ถังซานก็เอ่ยปากขอเข้ารับการปลุกวิญญาณยุทธ์】

【เมื่อนึกถึงหน้าที่ของตน ซูอวิ๋นเทารู้ดีว่าวิญญาณยุทธ์ของเด็กคนนี้คงไม่มีอะไรพิเศษ แต่เขาก็ยอมดำเนินการปลุกให้ต่อไป】

ในโลกของเทพสมุทรถังซาน คนรุ่นใหม่ต่างเฝ้ามองวิธีการปลุกวิญญาณยุทธ์อัน "โบราณและลึกลับ" นี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ปัจจุบันนี้ การปลุกวิญญาณยุทธ์สามารถทำได้ที่บ้าน เพียงแค่นอนลงในแคปซูลกักเก็บวิญญาณยุทธ์โปร่งแสงที่ดูราวกับสร้างมาจากคริสตัล พลังงานอันอ่อนโยนก็จะกระตุ้นร่างกายให้ปลุกวิญญาณยุทธ์ขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ

ไม่เพียงเท่านั้น ขณะที่นอนอยู่ด้านใน ร่างกายจะได้รับการสแกนอย่างละเอียด เพื่อคัดกรองเคล็ดวิชาบ่มเพาะและทักษะวิญญาณยุทธ์ที่ดีที่สุดให้โดยอัตโนมัติ

หากเลือกที่จะดำดิ่งจิตสำนึกเข้าไปข้างใน พวกเขาก็จะสามารถเข้าสู่พื้นที่เสมือนจริงที่สมจริงอย่างยิ่ง ซึ่งมีทั้งคำแนะนำจากอาจารย์ชื่อดังและการต่อสู้กับยอดฝีมือให้เลือกสรร

【ท่ามกลางแสงสีทอง ถังซานได้ปลุกหญ้าเงินครามขึ้นมา หญ้าเงินครามซึ่งเป็นที่ยอมรับกันทั่วทั้งทวีปว่าเป็นวิญญาณยุทธ์ขยะนั้น เป็นไปตามที่ซูอวิ๋นเทาคาดไว้ไม่ผิดเพี้ยน】

【ด้วยความไม่ยอมแพ้ ถังซานขอทดสอบระดับพลังวิญญาณแต่กำเนิดของเขาอีกครั้ง และสิ่งที่ทำให้ซูอวิ๋นเทาต้องประหลาดใจอย่างมากก็คือ ลูกแก้วคริสตัลเริ่มดูดซับกำลังภายในที่ถังซานได้บ่มเพาะผ่านวิชาเสวียนเทียน】

【แสงอันเจิดจ้าทำให้ซูอวิ๋นเทาตกตะลึงอย่างหนัก—พลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด!】

ตกตะลึง! ทั่วทั้งทวีปต่างตกตะลึง!

พลังวิญญาณแต่กำเนิดและพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด ซึ่งแต่เดิมมองว่าเป็นเรื่องของโชคชะตา กลับสามารถบ่มเพาะได้ผ่านวิชาเสวียนเทียน สำหรับผู้คนบนทวีปโต้วหลัวแล้ว นี่คือความหวังในการเริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างไม่ต้องสงสัย

ปู่แจ็คโกรธจนควันออกหู "ไอ้เด็กถังซาน! ข้ามักจะเอาอาหารและเสื้อผ้ามาให้เจ้า แต่เจ้ากลับมีของที่ทำให้คนสามารถบ่มเพาะพลังวิญญาณแต่กำเนิดได้ แล้วยังไม่ปริปากบอกสักคำ!"

การมีวิญญาจารย์ปรากฏตัวขึ้นในหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ยิ่งมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี เรียกได้ว่าเป็นความหมกมุ่นของเขาเลยทีเดียว

"เขายังทรยศสำนักถังที่เลี้ยงดูเขามาได้เลย บุญคุณเล็กๆ น้อยๆ ของเจ้ามันไม่มีความหมายอะไรหรอก" ย่ารุธเอ่ยพร้อมกับกลอกตา

ปู่แจ็คถอนหายใจ เขาหน้ามืดวิงเวียนเพราะความโกรธจริงๆ หน้าจอฟ้าก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนแล้ว ถังซานจะเป็นคนที่รู้จักทดแทนบุญคุณได้อย่างไร?

ภายในสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ กู่หรงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว "พวกเราจะต้องคว้าวิชาเสวียนเทียนนี้มาให้ได้"

เฉินซินเห็นพ้อง "ตอนนี้เรารู้ที่อยู่ของถังซานแล้ว หากเราลงมือ ย่อมเป็นวิธีที่เร็วที่สุดอย่างแน่นอน หากทุกคนสามารถบ่มเพาะวิชาเสวียนเทียนนี้ได้ตั้งแต่เนิ่นๆ ทางสำนักก็จะสามารถสร้างราชันย์พรหมยุทธ์ขึ้นมาได้อีกเป็นชุด"

แม้หนิงเฟิงจื้อจะตื่นเต้นมากเช่นกัน แต่เขาก็ยังคงความเยือกเย็นไว้ได้ "นั่นก็จริง แต่ทั้งถังซานและถังเฮ่าต่างก็ไม่ใช่คนโง่ พวกเขาคงไม่เพิกเฉยต่อสถานการณ์ของตัวเอง และอาจจะไม่ยอมอยู่ที่เดิมแน่"

"ยิ่งไปกว่านั้น การบ่มเพาะของถังซานยังมีปัญหาอยู่ เราต้องรอดูว่าเขาจะไปถึงระดับไหน หากเขาทำได้เพียงระดับปัจจุบันและไม่สามารถพัฒนาต่อไปได้อีก มูลค่าของมันก็จะลดลงอย่างแน่นอน"

กู่หรงและเฉินซินพยักหน้า ทุกอย่างคงต้องรอให้หน้าจอฟ้าให้คำตอบที่ชัดเจน

เชียนเริ่นเสวี่ยรู้สึกถึงวิกฤตบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ นางอุตส่าห์จัดการเรื่องต่างๆ อย่างยากลำบากมาหลายปี เมื่อใดที่นางยึดอำนาจควบคุมจักรวรรดิเทียนโต่วและควบรวมเข้ากับสำนักวิญญาณยุทธ์ได้ นางก็จะไร้เทียมทาน

แต่วิชาเสวียนเทียนที่สามารถสร้างวิญญาจารย์ได้นี้ ถือเป็นตัวแปรสำคัญ

"ข้าพลาดเอง! ข้ามันตาบอด!" ซูอวิ๋นเทายกมือขึ้นตบหน้าผากตัวเองอย่างแรง

วิชาเสวียนเทียนดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงสภาพร่างกายของผู้คนบนทวีปโต้วหลัว โดยทำหน้าที่เสมือนพลังวิญญาณแต่กำเนิด มูลค่าของมันนั้นมหาศาลอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

หูเลี่ยหนากล่าวอย่างแค้นเคือง "ดูจากผลลัพธ์ในตอนนี้ ซูอวิ๋นเทากลับล้มเหลวในการชวนถังซาน ผู้มีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดเข้าสู่สำนักวิญญาณยุทธ์ เขาสมควรตายจริงๆ"

ปี่ปี๋ตงนั่งอย่างผ่อนคลายอยู่บนบัลลังก์สังฆราช เรียวขายาวสลวยในถุงน่องไหมสีดำไขว่ห้างอย่างสบายๆ ขณะที่นางกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "พลังวิญญาณของซูอวิ๋นเทานั้นไม่สูงนัก และเขาก็ไม่สามารถเข้าถึงสิ่งต่างๆ ได้มากนัก เราไม่อาจตำหนิเขาเรื่องวิสัยทัศน์ที่คับแคบได้หรอก"

ในขณะเดียวกัน ที่โรงเรียนสื่อไหลเค่อ แก้มอันแข็งทื่อของอวี้เสี่ยวกังก็กระตุก

หากพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดนี้เป็นสิ่งที่เสี่ยวซานบ่มเพาะขึ้นมา เช่นนั้นร่างกายวิญญาณยุทธ์คู่ของเขาก็คงมีข้อดีเพียงแค่วิญญาณยุทธ์คู่เท่านั้น

หนิงหรงหรงเดาะลิ้นด้วยความประหลาดใจ "หากไม่ใช่เพราะการบ่มเพาะวิชาเสวียนเทียน เจ้าจะไม่มีพลังวิญญาณแต่กำเนิดเลยงั้นหรือ?"

การที่ลูกชายของราชันย์พรหมยุทธ์ถังเฮ่าเกือบจะไม่มีพลังวิญญาณแต่กำเนิดเลยนั้น เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายจริงๆ

จูจู๋ชิงซึ่งแทบจะไม่ค่อยพูดก็เอ่ยขึ้นมา "นี่ก็เป็นการพิสูจน์ถึงประสิทธิภาพของวิชาเสวียนเทียน สำนักถังคงไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีคนเข้าร่วมแล้วล่ะ"

ถังซานแค่นเสียงอย่างดูแคลน: พวกเจ้าเห็นสำนักถังของข้าเป็นอะไร? คิดว่าเราจะรับคนพเนจรเรื่อยเปื่อยเข้ามางั้นหรือ?

【แม้ว่าถังซานจะได้รับผลลัพธ์เป็นพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด แต่ชื่อเสียงของวิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามก็ทำให้ซูอวิ๋นเทาต้องส่ายหน้า ด้วยความเสียดายอย่างเต็มประดา เขาจึงมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านถัดไป】

【ปู่แจ็คหยิบยกเรื่องโรงเรียนวิญญาจารย์ขั้นต้นนั่วติงขึ้นมาพูด และถังซานก็ต้องขอความเห็นจากพ่อของเขาก่อน การปฏิเสธอย่างดื้อรั้นของถังเฮ่าทำให้ปู่แจ็คต้องจากไปพร้อมกับความโกรธเกรี้ยว】

【เมื่อเหลือเพียงบิดาผู้ให้กำเนิด ถังซานจึงเอ่ยถึงความลับที่ว่าเขายังมีวิญญาณยุทธ์อีกดวงหนึ่ง】

【"ลูกพ่อ!" ถังเฮ่าสวมกอดถังซานด้วยความตื่นเต้นอย่างสุดซึ้ง น้ำตาเอ่อคลออยู่ในดวงตาของเขา】

【นี่คือความรักของพ่ออย่างนั้นหรือ? นี่เป็นครั้งแรกที่ถังซานถูกพ่อของเขากอด แม้ถังเฮ่าจะดูแก่ชรามาก แต่ด้วยภูมิหลังที่เป็นช่างตีเหล็ก เขาก็ยังมีพละกำลังเหลือเฟือ!】

【กระดูกของเขาลั่นดังกรอบแกรบ ถังซานรู้สึกราวกับว่ากระดูกทุกชิ้นในร่างกายกำลังจะแตกหัก แต่ความรู้สึกที่ได้รับจากความรักของพ่อนั้นก็เหนือกว่าคำบรรยายใดๆ】

"ค้อนฮ่าวเทียน!"

ที่โรงเรียนสื่อไหลเค่อ ทุกคนยกเว้นอวี้เสี่ยวกัง เสียวอู่ และถังซาน ไม่ว่าจะเป็นครูหรือนักเรียนต่างก็ร้องอุทานด้วยความตกตะลึง

จ้าวอู๋จี๋ลูบหน้าตัวเอง มิน่าล่ะ ค้อนธรรมดาๆ นั่นถึงได้หนักอึ้งนัก ที่แท้มันก็คือค้อนฮ่าวเทียนนี่เอง

"ค้อนฮ่าวเทียนงั้นหรือ?!" หัวใจของถังซานสั่นไหว เมื่อเขาได้รู้ชื่อวิญญาณยุทธ์ที่สองของตนเองเป็นครั้งแรก

กฎข้อแรกในบันทึกสมบัติเสวียนเทียนของสำนักถัง: อย่าให้คนที่ไม่สามารถเชื่อใจได้อย่างเต็มที่รู้ว่าเจ้ามีความแข็งแกร่งที่แท้จริงมากเพียงใด

ถังซานจดจำบันทึกสมบัติเสวียนเทียนได้ขึ้นใจแล้ว และยึดมั่นปฏิบัติตามหลักการทั่วไปอย่างเด็ดเดี่ยว

การใส่ร้ายป้ายสีของหน้าจอฟ้าที่มีต่อเขานับเป็นการรนหาที่ตายอยู่แล้ว ผู้คนรอบตัวเขาตอนนี้ต่างก็ล่วงรู้ความลับของเขา และยังเข้าใจพวกมันลึกซึ้งยิ่งกว่าตัวเขาเองเสียอีก ช่าง...

จ้าวอู๋จี๋กล่าวด้วยความประหลาดใจ "เจ้าไม่รู้จักแม้กระทั่งวิญญาณยุทธ์ประจำสำนักเฮ่าเทียน ซึ่งเป็นหนึ่งในสามสำนักบนงั้นหรือ?"

มีคำกล่าวว่าอวี้เสี่ยวกังคือตัวตลกของโลกวิญญาจารย์ เมื่อเห็นการแนะนำของฝูหลันเต๋อในวันนี้ เขาก็รู้สึกเคลือบแคลงใจอยู่บ้าง ทว่าเมื่อมองดูศิษย์ที่เขาสอนในตอนนี้ คำบรรยายนั้นก็ไม่ได้ลดน้อยลงไปเลยแม้แต่น้อย