บทที่ 95 - เสนอให้รับคนเพิ่มอีกครั้ง

บทที่ 95 - เสนอให้รับคนเพิ่มอีกครั้ง

ภายในปราสาทผู้วิเศษ

เดวิดกำลังสัมผัสถึงสมรรถภาพทางร่างกายขั้นที่ 5 ของตนเองในทุกมิติ

นอกเหนือจากพละกำลังที่เพิ่มสูงขึ้นจนสามารถกดดันอสูรมังกรปฐพีได้อย่างราบคาบแล้ว เขายังค้นพบว่าพลังรบของเขาเวลาที่ฝึกฝนร่วมกับบรรดาภรรยาก็ได้รับการยกระดับขึ้นอีกขั้นด้วย

ตกดึก

เดวิดเรียกตัวลิย่า เอมี่ และเรน่ามาหาเพื่อเฉลิมฉลองการทะลวงระดับของตน

...

"มาเลยค่ะ นายน้อยเดวิด ฉันพร้อมแล้ว"

...

"เอมี่ ตาเธอแล้วนะ"

...

"เฮ้ เรน่ายังคงเป็นฝ่ายรุกเก่งเหมือนเดิมเลยนะ"

...

"เอมี่ ยังไหวไหม"

"อืม"

...

แต่เมื่อเวลาผ่านไป

ลิย่า เอมี่ และเรน่าก็เริ่มรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ

"นายน้อยเดวิด คุณทะลวงระดับอีกแล้วเหรอคะ" ลิย่าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

สถานการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อนายน้อยเดวิดทะลวงระดับได้สำเร็จเท่านั้น

เอมี่และเรน่าเงยหน้าขึ้นมองท่านลอร์ดด้วยความตกตะลึง

โดยเฉพาะเรน่า เธอจำได้แม่นยำว่าก่อนที่ท่านดยุกจะออกเดินทาง เขายังอยู่ในขั้นที่ 4 จุดสูงสุดอยู่เลย

เวลาผ่านไปแค่สองวัน เขากลับสามารถทะลวงขึ้นสู่ขั้นที่ 5 ได้เสียแล้ว

ดูเหมือนว่าซินเธียคงจะทำงานหนักน่าดูในช่วงสองวันนี้

เดวิดเห็นดังนั้นจึงยิ้มบางๆ แล้วตอบว่า

"อืม พลังกายของฉันทะลวงเข้าสู่ขั้นที่ 5 อย่างสมบูรณ์แล้ว ไม่อย่างนั้นคงเอาชนะเจ้าอสูรมังกรปฐพีนั่นไม่ได้หรอก"

"งั้นก็ต้องขอแสดงความยินดีกับนายน้อยเดวิดด้วยนะคะ" ลิย่ากล่าวด้วยความรู้สึกประหลาดใจระคนยินดี

จากนั้นสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด

ตอนนี้ ต่อให้พวกเธอสามคนรวมพลังกัน ก็ยังยากที่จะรับมือนายน้อยเดวิดได้ไหว

แถมพวกเธอทั้งสามคนก็เพิ่งจะทะลวงระดับมาได้ไม่นาน

การจะทะลวงระดับได้อีกครั้งในเวลาอันสั้นนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ในสถานการณ์เช่นนี้ ดูเหมือนว่าทางออกเดียวคือการหาพี่น้องมาร่วมวงเพิ่ม

วิธีที่ง่ายที่สุดก็คือการดึงซินเธียเข้ามาร่วมด้วย

หากพวกเธอสี่คนร่วมมือกัน ก็น่าจะสามารถรับมือนายน้อยเดวิดได้

ทว่าความเร็วในการพัฒนาความแข็งแกร่งของนายน้อยเดวิดจะต้องเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่างแน่นอน

ส่วนพวกเธอ การจะทะลวงเข้าสู่ขั้นที่ 4 นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เผลอๆ เธออาจจะต้องทำใจยอมรับว่าอาจจะยังไม่สามารถทะลวงระดับได้ภายในปีสองปีนี้ ดังนั้นกำลังคนแค่สี่คนย่อมไม่เพียงพออย่างแน่นอน

"นายน้อยเดวิด เรื่องของเพลิงระบำกับบัววารี คุณพิจารณาไปถึงไหนแล้วคะ"

ลิย่าเอ่ยเตือนความจำ "ฉันคิดว่าพวกเธอไม่มีทางปฏิเสธแน่นอนค่ะ"

"เพลิงระบำกับบัววารีงั้นเหรอ"

ตอนนี้เดวิดยังรู้สึกร้อนรุ่มอยู่ในกาย จึงเริ่มคล้อยตาม

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามกลับไปว่า "ช่วงนี้เพลิงระบำกับบัววารีมีผลงานเป็นยังไงบ้าง"

ลิย่าทำท่าครุ่นคิดก่อนจะหันไปมองเอมี่

เอมี่ยิ้มแล้วตอบว่า "พวกเธอมาเรียนหนังสือกับฉัน แล้วก็ดูเหมือนจะยิ้มแย้มแจ่มใสขึ้นมากเลยค่ะ"

"แต่ในด้านการทำสมาธิ พวกเธอเพิ่งจะจับจุดได้เท่านั้นเอง"

"หากต้องการเข้าสู่สภาวะทำสมาธิอย่างสมบูรณ์ คงต้องใช้เวลามากกว่านี้ค่ะ"

เดวิดพยักหน้ารับ เขาตัดสินใจว่าจะรอให้สาวใช้ทั้งสองคนทำสมาธิสำเร็จเสียก่อน

แม้ว่าตอนนี้สาวใช้ทั้งสองคนจะสามารถเริ่มฝึกฝนวิถีผู้วิเศษได้แล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถปลุกพรสวรรค์ของผู้วิเศษขึ้นมาได้ เขาจึงไม่แน่ใจว่าระบบจะสามารถมอบพรสวรรค์นั้นให้กับเขาได้หรือไม่

เขายังคงเชื่อว่าสองพี่น้องน่าจะครอบครองพรสวรรค์พิเศษบางอย่างอยู่

และการทำสมาธิรวบรวมพลังจิตให้สำเร็จ ก็คือโอกาสในการปลุกพรสวรรค์พิเศษที่ซ่อนอยู่ในตัวของเหล่าผู้วิเศษให้ตื่นขึ้น

แม่มดหลายคนก็ถือกำเนิดขึ้นในช่วงเวลานี้นี่แหละ

หากเป็นไปได้ ควรรอให้สาวใช้ทั้งสองคนทำสมาธิสำเร็จและกลายเป็นผู้วิเศษเสียก่อนน่าจะดีกว่า

"แล้วฮิลล์กับแอนนี่ล่ะคะ" ลิย่าลองเสนอชื่ออื่นดูบ้าง

"ฮิลล์งั้นเหรอ" เดวิดครุ่นคิด

สำหรับพลังของแม่มดปฐพี ตอนนี้เขายังไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่นัก

แน่นอนว่ารูปร่างหน้าตาของฮิลล์นั้น ทำให้เขารู้สึกหวั่นไหวอยู่ไม่น้อย

แต่ฮิลล์นั้นยุ่งเกินไปจริงๆ

ช่วงนี้ ถ้าไม่ได้ไปช่วยเรน่าคุมงานก่อสร้างกำแพงเมือง ก็ต้องไปช่วยสร้างปราสาทผู้วิเศษ แถมยังต้องออกไปสำรวจหาแร่อีก

หากเขาต้องการจะสานสัมพันธ์และพัฒนาความรู้สึกกับเธอ

จนกว่าจะได้รับความไว้วางใจและชวนเธอมาอยู่ในปราสาทได้ คงต้องใช้ความพยายามอย่างมาก

ส่วนแอนนี่นั้น จากการหยั่งเชิงในช่วงสองวันที่ผ่านมา เขาพบว่าแอนนี่ยังคงระแวดระวังเขาอยู่มาก แม้การมอบอสูรมังกรปฐพีให้จะช่วยเพิ่มความประทับใจได้บ้าง แต่มันก็ยังไม่เพียงพออยู่ดี

"แปลกจัง เสน่ห์ของฉันลดลงหรือเปล่านะ"

เดวิดคิดด้วยความหงุดหงิด ทำไมถึงไม่มีแม่มดคนไหนยอมพลีกายให้เขาบ้างเลยนะ

อืม

คงเป็นเพราะจำนวนแม่มดมีน้อยเกินไปนั่นแหละ

รออีกหน่อยก็แล้วกัน น่าจะมีแม่มดเดินทางมาที่ปราสาทผู้วิเศษเพิ่มขึ้น

เขารู้สึกได้ว่าร่างกายเริ่มกลับมาร้อนรุ่มอีกครั้ง

เมื่อภรรยาทั้งสามเห็นเช่นนั้น สีหน้าของพวกเธอก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย พวกเธอมองหน้ากัน ก่อนที่ลิย่าจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหยโรยแรงว่า "นายน้อยเดวิด อย่าทนเลยค่ะ ฉันยังไหว"

...

วันรุ่งขึ้น

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จตั้งแต่เนิ่นๆ เดวิดก็เริ่มทำการฝึกฝน

ในการต่อสู้กับอสูรมังกรปฐพีครั้งก่อน เขาสามารถรวบรวมเลือดของมันมาได้จำนวนมาก

ตอนนี้ เขาได้นำเลือดเหล่านั้นมาปรุงเป็นยาสีเลือดอสูรมังกรปฐพีทั้งหมดแล้ว

เขาปรุงยาสีเลือดออกมาได้ทั้งหมดหกขวด โดยแบ่งให้ซินเธียไปสองขวด

แม้ว่าซินเธียจะสามารถดูดซับยาสีเลือดขั้นที่ 4 ได้ และผลลัพธ์ที่ได้ก็ยอดเยี่ยมมาก

แต่ยาปรุงระดับสูงเช่นนี้ เธอก็ไม่สามารถใช้ติดต่อกันได้บ่อยนัก

ดังนั้น ช่วงนี้เธอจึงต้องใช้มันสลับกับยาสีเลือดขั้นต่ำ

ยาสีเลือดขั้นที่ 4 สองขวดนี้น่าจะเพียงพอให้ซินเธียใช้ไปได้อีกสักพัก

หากยาหมดเมื่อไหร่ เขาก็แค่ไปรีดเลือดจากอสูรมังกรปฐพีมาเพิ่มเท่านั้นเอง

เรื่องนี้เขาได้ตกลงกับแอนนี่ไว้เรียบร้อยแล้ว

และภายใต้การล่อลวงด้วยอาหารแสนอร่อยบวกกับการข่มขู่ด้วยกำลัง อสูรมังกรปฐพีก็ไม่ได้มีท่าทีขัดขืนใดๆ

เสียง "อึก"

เดวิดในร่างมนุษย์หมาป่ากลืนยาสีเลือดลงไป

จากนั้น เขาก็เริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชาปราณหมาป่าเหมันต์เพื่อย่อยสลายพลังงานที่อัดแน่นอยู่ในยา

เลือดลมอันแข็งแกร่งพลุ่งพล่านและถูกสายเลือดหมาป่ายักษ์น้ำแข็งแปรสภาพ

ท้ายที่สุด พลังงานทั้งหมดก็ไหลทะลักเข้าสู่บริเวณจุดตันเถียน

มันหลอมรวมเข้ากับปราณต่อสู้ที่แปรสภาพเป็นของเหลวไปกว่าครึ่ง ทำให้ปราณต่อสู้แปรสภาพเป็นของเหลวอย่างต่อเนื่อง

ทางด้านซินเธีย

เธอก็กำลังดื่มยาสีเลือดอยู่เช่นกัน

นับตั้งแต่ที่เธอสามารถปลุกสายเลือดจิ้งจอกเก้าหางได้สำเร็จ ความเร็วในการพัฒนาความแข็งแกร่งของเธอก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ เธอก็ใกล้จะบรรลุถึงขั้นที่ 2 จุดสูงสุดแล้ว

แต่ถึงกระนั้น เธอกลับพบว่าช่องว่างความแข็งแกร่งระหว่างเธอกับท่านลอร์ดนั้นยิ่งถูกทิ้งห่างออกไปเรื่อยๆ

การฝึกฝนร่วมกันครั้งแรกหลังจากที่เขากลับมาจบลงด้วยความพ่ายแพ้ราบคาบของเธอ เธอแทบจะไม่มีโอกาสได้ตอบโต้เลยแม้แต่น้อย!

[จบแล้ว]