บทที่ 24: คุณกับยูกิมีแผนจะแต่งงานกันเมื่อไหร่?

บทที่ 24: คุณกับยูกิมีแผนจะแต่งงานกันเมื่อไหร่?

"ในเมื่อลูกเอาแต่ปฏิเสธ ยูกิ งั้นแม่ขอถามหน่อยเถอะ ทำไมคุณเฉินเต้าถึงเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของลูกล่ะ?" ฮาราดะ เคโกะเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้า

"หนู..."

ฮาราดะ ยูกิหลุดปากออกมาได้เพียงคำเดียวก่อนจะพูดไม่ออก เธอไม่อยากบอกความจริงกับพ่อแม่ หากบอกไปว่าเธอขอร้องให้เฉินเต้ามาแกล้งทำเป็นเพื่อน พวกท่านก็คงต้องกลับมาเป็นห่วงเธออีกแน่ แต่... ถ้าไม่อธิบาย พวกท่านก็คงเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเฉินเต้าผิดไปกันใหญ่

ฮาราดะ ยูกิรู้สึกสับสนว้าวุ่นใจอย่างแท้จริง เธอพร่ำบอกพ่อแม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเฉินเต้าเป็นเพียงเพื่อนผู้ชายธรรมดาๆ แต่หลังจากที่พวกท่านได้พบเขา พวกท่านกลับไม่เชื่อเธอเลย

เธอถึงกับเริ่มสงสัยตัวเอง หรือว่าเธอกับเฉินเต้าจะดูเหมือนคู่รักกันจริงๆ?

นิสัยของพวกเขาก็ต่างกันสุดขั้ว ไม่ว่าจะมองมุมไหน ก็ไม่เห็นเหมือนคนรักกันเลยสักนิดไม่ใช่หรือไง?

"คุณพ่อ คุณแม่คะ ขอตัวสักครู่นะคะ หนูมีเรื่องต้องคุยกับเฉินเต้าเป็นการส่วนตัว ขอพวกเราออกไปข้างนอกสักประเดี๋ยวนะคะ"

ฮาราดะ ยูกิบอกกับพ่อแม่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะคว้าแขนเฉินเต้าแล้วลากเขาไปทางห้องนอน จากนั้นเธอก็ปิดประตูห้องลง

"ครูฮาราดะ ครั้งนี้คุณลากผมมาเจอเรื่องยุ่งยากเข้าจริงๆ แล้วนะ" เฉินเต้าพูดพร้อมกับถอนหายใจยาว ไหวไหล่และยิ้มออกมา

"ทำไมพ่อกับแม่ฉันถึงคิดว่านายเป็นแฟนฉันล่ะ?" ฮาราดะ ยูกิจ้องมองเฉินเต้าด้วยแววตาเย็นเยียบ

"ความจริงแล้วมันก็เข้าใจไม่ยากเลยสักนิด" เฉินเต้าพูดจบก็ถามต่อ "พ่อแม่ของคุณคงรู้ใช่ไหมว่าคุณไม่เคยมีเพื่อนเลย?"

"ใช่"

"แล้วคุณก็ไม่เคยคบใครมาก่อนด้วยใช่ไหม?"

"ใช่"

"เพราะงั้น จู่ๆ คุณก็มีเพื่อนผู้ชาย แถมยังพามาเจอพ่อแม่ด้วย ความหมายมันไม่... ชัดเจนไปหน่อยเหรอ?" เฉินเต้าพูดพลางกุมขมับพร้อมกับยิ้มแหย

ทว่าใบหน้าของฮาราดะ ยูกิกลับฉายแววสับสนมึนงง ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ชัดเจนอะไรกัน? การพาเพื่อนมาแนะนำให้พ่อแม่รู้จักมันไม่ปกติหรือไง?"

"ลองเปรียบเทียบดูนะ สมมติว่าผมไม่มีเพื่อนเลย และพ่อแม่ผมก็รู้เรื่องนี้ดี แล้ววันหนึ่ง พ่อหรือแม่ก็โทรมาถามว่าผมมีเพื่อนบ้างไหม ผมบอกว่ามีเพื่อนผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง แถมยังพาเธอไปเจอพวกท่านด้วย" เฉินเต้าถามอย่างจนใจ "คุณคิดว่าพ่อแม่ผมจะคิดยังไงล่ะ?"

"พวกท่านก็คง... ทึกทักเอาเองว่าเพื่อนผู้หญิงคนนั้นคือ... แฟนของนาย?" ฮาราดะ ยูกิตอบกลับไปตามสัญชาตญาณ แม้ว่าเธอจะกำลังอึ้งกับสิ่งที่เพิ่งตระหนักได้ก็ตาม

"ในที่สุดก็เข้าใจสักทีนะ กว่าจะรู้เรื่องเล่นเอาเหนื่อย" เฉินเต้าทักขึ้นพร้อมกับถอนหายใจ "อันที่จริง ถ้าคุณพาเพื่อนผู้หญิงมา เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดหรอก"

"แต่ฉันก็บอกพ่อกับแม่อย่างชัดเจนแล้วนะว่านายเป็นแค่เพื่อนธรรมดา ทำไมพวกท่านถึงไม่เชื่อฉันล่ะ?" ฮาราดะ ยูกิกัดฟัน สีหน้าเคร่งเครียด "นี่พ่อแม่จะไม่เชื่อคำพูดของลูกสาวตัวเองเลยหรือไง?"

"ก็เพราะว่าพ่อแม่ของคุณรู้จักคุณดีน่ะสิ พวกท่านรู้ดีว่าไม่มีใครทนนิสัยประหลาดๆ ของคุณได้ หรือยอมมาเป็นเพื่อนกับคุณหรอก" เฉินเต้าพูดพร้อมตบไหล่ฮาราดะ ยูกิเบาๆ "ยกเว้นคนที่เป็นแฟนล่ะก็นะ อีกอย่าง พ่อแม่ของคุณอาบน้ำร้อนมาก่อน พวกท่านย่อมรู้ดีว่าไม่มีหรอกมิตรภาพบริสุทธิ์ระหว่างชายหญิง ยิ่งบวกกับความซื่อบื้อของคุณที่ดันพาผู้ชายมาให้พวกท่านเจอ จะไม่ให้พวกท่านคิดไปในทางนั้นก็คงยาก"

ฮาราดะ ยูกิถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ เธอจ้องมองเฉินเต้าและถามด้วยความร้อนรน "แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงดี? ฉันควรจะไปบอกพ่อแม่ไหมว่าจริงๆ แล้วฉันขอนายมาแกล้งเป็นเพื่อน?"

"ผมไม่ว่าอะไรหรอกนะถ้าคุณจะทำแบบนั้น" เฉินเต้าเตือนด้วยรอยยิ้ม "แต่ครูฮาราดะ หลังจากนั้นคุณอาจจะต้องเจอกับความวุ่นวายชุดใหญ่เลยนะ"

ใบหน้าของฮาราดะ ยูกิยังคงเย็นชา เธอเผยอริมฝีปากสีแดงระเรื่อเล็กน้อยและถามด้วยความกระวนกระวาย "งั้นบอกมาสิ ว่าสรุปแล้วฉันควรทำยังไง?"

เฉินเต้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดอย่างจริงจัง "งั้นครั้งนี้ผมจะยอมเสียสละ แกล้งเป็นแฟนคุณเพื่อช่วยให้คุณผ่านเรื่องนี้ไปก็แล้วกัน อีกอย่าง ถ้ารู้ว่าคุณมีแฟน พ่อแม่ของคุณก็คงจะกลับบ้านเกิดที่คุมาโมโตะในคิวชูได้อย่างสบายใจ"

ฮาราดะ ยูกิถึงกับอึ้ง แม้ว่าเธอจะไม่ได้คิดว่าตัวเองสวยหยาดเยิ้มอะไรขนาดนั้น แต่ก็ถือว่าหน้าตาดีกว่ามาตรฐานทั่วไป ทว่าเมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเต้า มันกลับฟังดูเหมือนว่าการแกล้งเป็นแฟนเธอนั้นช่างเป็นการเสียสละอันยิ่งใหญ่เสียเหลือเกิน จนเธอแทบจะคิดว่าตัวเองฟังผิดไป

"ถึงครั้งนี้เราจะหลอกพ่อกับแม่ได้ แต่ถ้าคราวหน้าพวกท่านมาโตเกียวแล้วอยากเจอแฟนฉันอีกล่ะจะทำยังไง?" ฮาราดะ ยูกิถลึงตาใส่เฉินเต้าพลางถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"คราวหน้าก็แค่บอกว่าเลิกกันแล้ว หรือไม่ก็ความสัมพันธ์ไม่ค่อยดี ตอนนี้กำลังมึนตึงใส่กันหลังทะเลาะกัน ข้ออ้างมีเยอะแยะไป" เฉินเต้าตอบกลับไปตรงๆ

"ทำไมฉันถึงรู้สึกว่านายดูเชี่ยวชาญเรื่องพวกนี้จังเลย?" ฮาราดะ ยูกิจ้องหน้าเฉินเต้าอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามด้วยน้ำเสียงจริงจังและเย็นชา "นายแกล้งเป็นแฟนคนอื่นบ่อยงั้นเหรอ?"

"ครูฮาราดะ ผมนึกว่าคุณจะเป็นคนจริงจัง ไม่พูดเล่นเสียอีก ไม่คิดเลยนะว่าคุณจะพูดติดตลกกับเขาเป็นด้วย" เฉินเต้าหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจัง "เราออกไปกันเถอะ อ้อ แล้วก็ครูฮาราดะ พอออกไปแล้วคุณอย่าเพิ่งพูดแทรกอะไรนะ ปล่อยให้ผมจัดการทุกอย่างเอง แน่นอนว่าเราอาจจะต้องแสดงละครตบตาพ่อแม่คุณบ้าง แล้วก็อาจจะมีการถูกเนื้อต้องตัวกันนิดหน่อย หวังว่าคุณจะทนเอานะ"

ฮาราดะ ยูกิพยักหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย

จากนั้น เฉินเต้าและฮาราดะ ยูกิก็เดินกลับออกมา ทันทีที่พวกเขาก้าวออกมา ฮาราดะ เคโกะก็ส่งสายตาตำหนิยูกิเล็กน้อย ก่อนจะระบายยิ้มออกมาอีกครั้งเมื่อมองไปที่เฉินเต้า

ส่วนฮาราดะ โซอิจิโร่นั้นยังคงปั้นหน้าขรึม

"คุณเฉินเต้า ยูกิเอาแต่ปฏิเสธว่าพวกคุณสองคนไม่ได้คบกัน แต่คุณยังไม่ได้พูดอะไรเลย เพราะฉะนั้น ฉันขออนุญาตถามตามตรงนะคะ ความจริงแล้วคุณเป็นแฟนของยูกิใช่ไหมคะ?"

ฮาราดะ เคโกะมองไปทางฮาราดะ โซอิจิโร่ก่อนจะหันมาถามด้วยรอยยิ้ม ดูจากท่าทางแล้ว เธอและฮาราดะ โซอิจิโร่คงจะปรึกษาหารือกันหลายเรื่องระหว่างที่เฉินเต้าและฮาราดะ ยูกิไม่อยู่

"ดูเหมือนว่าจะปิดบังไม่ได้สินะครับ" เฉินเต้าคว้ามือขวาของฮาราดะ ยูกิมากุมไว้อย่างเป็นธรรมชาติ สีหน้าของยูกิแข็งค้างไปในทันที และก่อนที่เธอจะทันได้ตั้งตัว เฉินเต้าก็ดึงเธอลงมานั่งบนโซฟาข้างๆ เขา จากนั้นเขาก็พยักหน้าอย่างจริงจังและกล่าวว่า "ความจริงแล้ว ยูกิกับผมกำลังคบหาดูใจกันอยู่จริงๆ ครับ แล้วเราก็คบกันมาได้สักพักแล้วด้วย"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาที่เคยเย็นชาของฮาราดะ ยูกิก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ ตอนนี้เธอรู้สึกทึ่งในตัวเฉินเต้าอย่างสมบูรณ์แบบ ผู้ชายคนนี้สามารถโกหกหน้าตายด้วยน้ำเสียงจริงจังโดยไม่กะพริบตาเลยด้วยซ้ำ

สิ่งที่ทำให้ฮาราดะ ยูกิรู้สึกเหลือเชื่อยิ่งกว่าก็คือ เธอไม่สามารถหาความผิดปกติหรือร่องรอยของการโกหกบนใบหน้าของเฉินเต้าได้เลย เมื่อเห็นเขามีท่าทีแบบนี้ เธอเองก็แทบจะเริ่มเชื่อคำโกหกของเขาไปด้วยแล้ว

"จริงเหรอจ๊ะ?" ฮาราดะ เคโกะมองเฉินเต้าและฮาราดะ ยูกิด้วยความปีติยินดี "ถ้าอย่างนั้นก็เป็นเพราะยูกิแค่หน้าบาง แล้วก็เขินเกินกว่าจะยอมรับว่ามีแฟนต่อหน้าพ่อแม่จริงๆ สินะ?"

ตอนนี้ ทั้งคำพูดของเฉินเต้าและคำพูดของแม่ทำให้ฮาราดะ ยูกิรู้สึกอับอายและทำตัวไม่ถูกอย่างสุดซึ้ง

แต่... เธอได้รับปากกับเฉินเต้าไว้แล้วว่าจะไม่พูดแทรกขึ้นมามั่วๆ เธอจึงเลือกที่จะนิ่งเงียบ

"คบกันมาได้สักพักแล้วงั้นเหรอ?" ฮาราดะ โซอิจิโร่มองเฉินเต้าด้วยสายตาเฉียบคม ก่อนจะถามออกไปตรงๆ "ถ้าอย่างนั้น ผมขอถามหน่อยเถอะ คุณเฉินเต้า คุณกับยูกิมีแผนจะแต่งงานกันเมื่อไหร่?"

เมื่อเจอคำถามนี้เข้าไป ฮาราดะ ยูกิก็สูญเสียความเยือกเย็นไปในทันที สีแดงระเรื่อปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่เคยเย็นชา ขณะที่เธอรีบละล่ำละลักถาม "พ-พ่อคะ ต-แต่งงานอะไรกันคะ?"