ตอนที่ 116 : สกิลกลายพันธุ์ก็เพียงพอที่จะฆ่าจีโนเป็นหมื่นตัว !

ตอนที่ 116 : สกิลกลายพันธุ์ก็เพียงพอที่จะฆ่าจีโนเป็นหมื่นตัว !

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา หลินลั่วก็ได้ปรากฏตัวที่อ่างน้ำ

มันตั้งอยู่ในป่าหนาทึบ มีภูเขา, และที่ราบโดยรอบ มันอยู่ติดกับชายแดนของทุ่งลมกระซิบ

เขาหยุดเท้า ที่ใจกลาง [ เรดาห์ชีวิต ] เขาก็พบว่ากองทัพมอนเตอร์กองแรกถูกกำจัดไปแล้ว ทว่ายังมีกองทัพชุดอื่นไล่ตามหลังเขามาอีก

“เกิดอะไรขึ้น ? ทำไมมันยังตามมาได้ ? มีเครื่องหมายอะไรติดตัวฉันรึเปล่า ?” หลินลั่วคิ้วขมวดและตรวจสอบร่างกายตัวเองดี ๆ ทว่าเขาก็ไม่พบรึรู้สึกอะไร

“ไม่ ฉันไม่ได้สัมผัสกับกองทัพจีโนโดยตรง ฉันไม่ได้แตะต้องพวกทหารรับจ้างพวกนั้นด้วย มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไล่ตามฉันมาได้ นอกซะจากว่า...”

เขามองไปที่มังกรที่เขาขี่อยู่

“ใช่สิ จีโนน่ะเป็นพวกสัตว์กินเนื้อ ยังไงซะความสามารถในการดมกลิ่นของมันก็ดี มันน่าจะไล่ตามฉันตามกลิ่นของเห่ยหลง”

เขาเพ่งสมาธิจับตามองไปยังใจกลางกองทัพมอนสเตอร์

มันมีจุดสีแดงกว่าสิบจุดที่ไล่ตามเขามา

“จุดสีแดงพวกนี้น่ะเป็นพวกตัวแกะรอยของจีโน ฉันต้องหาทางจัดการกับพวกมันก่อน !”

“รึควรจะใช้ [ โรคห่าระบาด ] จัดการกับกองทัพจีโนด้านหลัง !”

สายตาของหลินลั่วสะท้อนความอาฆาตออกมา เขาสั่งการเห่ยหลงทันที

มังกรดำคำรามออกมาและกางปีกออกบินออกไป จากนั้นร่างขนาดใหญ่ของมันก็หายไปในป่า

ปีกสีแดงเลือดโผล่มาด้านหลังหลินลั่ว จากนั้นเขาก็ดำดิ่งลงไปที่พื้น

ผ่านไปไม่ถึง 30 นาที หมาป่ากว่า 10 ตัวซึ่งตัวสูงพอ ๆ กับตัวคนก็โผล่มาในสายตาของเขา

“หมาป่า ?” หลินลั่วมองไปที่จีโนและหมาป่าด้านล่าง

พวกมันมีขนาดตัวใหญ่กว่าหมาป่าทั่วไป ทว่าสภาพของมันดูผิดปกติ สายตาของมันแดงก่ำ มีน้ำลายไหลหยดลงมาจากปาก

เมื่อเห็นหมาป่าฝูงนี้ที่กำลังจะเข้ามาใกล้ หลินลั่วก็ได้ใช้สกิล [ จิตสับสน ] ใส่พวกมัน

“กรร !” หมาป่าที่อยู่ด้านหน้าสุดคำรามออกมา มันหันกลับไปกัดเพื่อนมัน หมาป่าที่โดนกัดนั้นไม่ได้หลบและล้มลงไปกับพื้น

จากนั้นหมาป่าทั้งสองตัวก็เข้าสู้กัน ด้วยการใช้สกิลออกมา มันก็ทำให้หมาป่าตัวอื่น ๆ พบตัวหลินลั่ว หมาป่าพวกที่เหลือพากันพุ่งเข้าหาเขา ตอนที่หมาป่าพวกนี้อยู่ห่างไปประมาณ 10 ม. มันก็มีไอเย็นระเบิดออกมาจากร่างเขา

“กรึก.... ”

หมาป่ากว่าสิบตัวนี้โดนแช่แข็งในทันที

หลินลั่วใช้โอกาสนี้เพื่อตรวจสอบสเตตัสของหมาป่า

[ ชื่อ - หมาป่ายักษ์ (สถานะคลั่ง)

เผ่า - ปิศาจ/หมาป่า

เลเวล – 50

แรง – 155

ร่างกาย – 85

ความเร็ว – 235

สติปัญญา – 48

พลังโจมตี – 290-360

เลือด – 15,000/15,000

สกิล – กรงเล็บกระหายเลือด, สัญชาตญาณลม

คำอธิบาย – หมาป่าชั้นสูงที่มีขนาดตัวใหญ่และพลังโจมตีที่สูงกว่าหมาป่าทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นการดมกลิ่น, การมองเห็นรึความเร็วก็เหนือกว่าหมาป่าทั่วไป ]

“หมาป่ายักษ์ ? คลั่ง ? รึว่ามันได้รับผลกระทบจาก [ บทเพลงสงคราม ] ของนักบวชจีโน...” หลินลั่วตาเป็นประกาย ตอนนั้นหมาป่าอีกสองตัวที่กัดกันอยู่นั้นก็ได้สติและพุ่งเข้าหาหลินลั่วจากด้านหลัง

“ได้สติแล้วเหรอ แต่โชคร้ายนะที่สายไปแล้ว...”

“กรร !”  เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวดังขึ้นมาจากบนฟ้า ไฟถูกพ่นลงมาเผาหมาป่าทั้งสองตัวไปพร้อมกับหมาป่าตัวอื่น ๆ ที่โดนแช่แข็งเปลี่ยนพวกนี้กลายเป็นเถ้า !

ก่อนหน้านี้หลินลั่วส่งให้เห่ยหลงแยกตัวไปก่อน เพราะหมาป่าพวกนี้ไล่ตามกลิ่นของมัน

ส่วนเขาน่ะซ่อนตัวและจะใช้สกิล [ ระเบิดน้ำแข็ง ] เพื่อหยุดพวกมัน  ทั้งคนและมังกรร่วมมือกันกำจัดหมาป่าฝูงนี้ได้ในทันที

เสียงแจ้งเตือนค่าประสบการณ์ดังขึ้น หมาป่ากว่าสิบตัวนี้ให้ค่าประสบการณ์หลินลั่วเป็นหมื่นหน่วย

เข้าใกล้เลเวล 42 อีกนิด

“ไปกันเถอะ เมื่อมีหมาป่าพวกนี้คอยดมกลิ่น กองทัพจีโนด้านหลัง...หือ ? ผลึกวิญญาณนิ ?” หลินลั่วมองเห็นผลึกวิญญาณในกองเถ้า เขาหยิบมันขึ้นมาดูทันที

“บทเพลงคลั่ง ?”

[ บทเพลงคลั่ง – บทเพลงปลุกกำลังใจ จำกัดแค่อาชีพสายสนับสนุนอย่างนักบวช ใช้พลังจิตส่วนหนึ่งในการขับขานเพลงออกมา ทำให้เป้าหมายทั้งเดี่ยวและกลุ่มเข้าสู่สถานะคลั่ง

เป้าหมายที่คลั่งจะมีแรง, ความเร็ว, พลังโจมตี และความเร็วในการโจมตีเพิ่มขึ้น, ลดความรู้สึกเจ็บ และจะโจมตีสิ่งมีชีวิตใกล้ ๆ

ตอนที่ตกอยู่ในสถานะคลั่ง สติของเป้าหมายก็จะได้รับผลกระทบ มันไม่อาจจะแยกมิตรกับศัตรูได้ มันจะโจมตีสิ่งมีชีวิตที่อยู่ใกล้ที่สุด ยิ่งค่าสติปัญญาของเป้าหมายมากเท่าไหร่ มันยิ่งต้านทานสกิลได้มากเท่านั้น

สกิลนี้จะส่งผลต่อสัตว์กินเนื้อได้ดีที่สุด มันจะอยู่ในสถานะนี้ได้นานถึง 24 ชม. มันจะเพิ่มค่าสเตตัสของสัตว์กินเนื้อไปตลอดเวลา หลังจากที่สถานะคลั่งจบลง สัตว์กินเนื้อกว่า 90% จะตายไป ]

“บทเพลงคลั่ง ? ดูเหมือนว่ามันจะต่างจากบทเพลงสงคราม มันแรงกว่า, อยู่ได้นานกว่า และอันตรายกว่า ! มันส่งผลต่อพวกสัตว์กินเนื้อได้ดีที่สุด ไม่รู้ว่ามันจะกลายพันธุ์เป็นสกิลอะไร ?”

หลินลั่วใจสั่นและเลือกที่จะบีบผลึกวิญญาณในมือ

[ คุณได้เรียนรู้สกิล - บท....ซ่า....ซ่า...ระบบผิดพลาด ]

[ กำลังปรับเปลี่ยนระบบ... ]

[ ปรับเปลี่ยนสำเร็จ ! ]

[ คุณได้เรียนรู้สกิล – พิษสุนัขบ้า ! ]

“หือ.....[ พิษสุนัขบ้า ] !” หลินลั่วอุทานออกมา เขาจะไม่รู้ได้ยังไงว่าพิษสุนัขบ้าคืออะไร ? !

พิษสุนัขบ้านั้นเกิดขึ้นจากไวรัส มันมักจะพบในหมา, หมาป่า, แมว และสัตว์กินเนื้ออื่น ๆ คนจะติดเชื้อจากสัตว์ที่ป่วย อาการจะทำให้พวกเขากลัวน้ำ, กลัวลม, กล้ามเนื้อชา....

ไวรัสพิษสุนัขบ้านั้นจะส่งต่อกันผ่านการที่สัตว์กัดกัน ในจีนนั้นสุนัขจะกลายเป็นพาหะนำเชื้อ แม้แต่หมาในบ้านก็ยังกลายเป็นพาหะนำเชื้อได้ หมาที่ติดเชื้อตอนแรกจะยังดู ‘แข็งแรงดี’ ซึ่งมันดูไร้พิษภัยต่อมนุษย์

หากติดเชื้อนาน ๆ ก็ยากจะรักษาได้ ในกรณีร้ายแรงหลังจากที่ติดเชื้อ มันมีโอกาสตาย 100% โดยทั่วไปแล้วมักจะตายใน 3-6 วัน

มันจึงมีการฉีดวัคซีนเพื่อต้านไวรัส

ในอีกความหมายคือถ้าไม่ได้ฉีดวัคซีนมา คนธรรมดาทั่วไปที่ติดเชื้อไวรัสนี้ก็จะตายอย่างแน่นอน !

[ พิษสุนัขบ้า Lv.1 – สกิลกลายพันธุ์ ใช้พลังจิตในการสร้างไวรัสพิษสุนัขบ้าใส่เป้าหมายทั้งแบบเดี่ยวและกลุ่ม พวกที่ติดเชื้อ โรคจะปะทุออกมาได้นั้นขึ้นอยู่กับค่าร่างกายและสติปัญญาของเป้าหมาย

หลังจากที่ติดเชื้อนี้ เป้าหมายจะกลัวน้ำและแสง พวกเขาจะเสียสติและโจมตีสิ่งมีชีวิตรอบด้าน มันสามารถแพร่เชื้อในอากาศ, เลือด, น้ำลายตอนที่โจมตี

เมื่อติดเชื้อพิษสุนัขบ้าแล้ว ไวรัสจะแสดงผลจนทำให้เป้าหมายตายได้นั้นขึ้นอยู่กับค่าร่างกายและสติปัญญาของเป้าหมาย ยิ่งค่าร่างกายและสติปัญญาสูงเท่าไหร่ มันก็ยิ่งต้านทานได้นานเท่านั้น

ปล.สกิลนี้ส่งผลเพิ่มเติมกับสัตว์กินเนื้อและพวกนอกโลก ]

“ไวรัสพิษสุนัขบ้า ?” หลินลั่วตาแดงก่ำขึ้นมา ในใจเขามีความอาฆาตก่อตัวขึ้นมา

“สกิลกลายพันธุ์นี่จะใช้ได้ผลดีกว่าเดิมเมื่อใช้กับพวกสัตว์กินเนื้อและพวกต่างโลก กลุ่มจีโนด้านหลังฉันไล่ตามฉันมานาน พวกมันก็น่าจะถือว่าเป็นสัตว์กินเนื้อ.....”

“ในเมื่อพวกแกแรงเยอะกันขนาดนี้ งั้นฉันจะสร้างหลุมศพให้ก็แล้วกัน”

หลินลั่วเปิด [ เรดาห์ชีวิต ] และตรวจสอบระยะห่างของเขากับกองทัพจีโน

“ห่างไปหลายสิบกิโลเมตร ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมง ฉันใช้เวลาช่วงนี้ไปเก็บเลเวลเพื่อเพิ่มเลเวล [ พิษสุนัขบ้า ] ดีกว่า ยิ่งสกิลเลเวลสูงเท่าไหร่ มันก็ยิ่งรุนแรงเท่านั้น !”

เมื่อคิดได้แบบนั้น เขาก็มีแผนขึ้นมาในหัว

“งั้น...” เขามองไปที่ใจกลางเรดาห์ ตำแหน่งนั้นมันอยู่ห่างจากเขาไป 2 กม.  มันมีจุดสีแดงแต่ไม่ใช่พวกจีโน

หลินลั่วเก็บเห่ยหลงเข้าไปในตราจำศีล ปีกเลือดโผล่ออกมาที่หลังของเขาก่อนที่เขาจะบินไปยังที่หมาย

ในเวลาเดียวกัน

บนทุ่งหญ้าด้านหลังหลินลั่วไกลออกไป จีโนหลายหมื่นตัวกำลังไล่ตามเขาอย่างบ้าคลั่ง แม่ทัพนั้นไม่ใช่ใครอื่น นักบวชระดับสูงของเผ่าจีโน

“ท่านนักบวช !”

นักบวชจีโนพูดขึ้นมา “เราได้รับคำสั่งจากลอร์ดหมาป่า เราต้องตามอัศวินไวเวิร์นนี่ให้ทัน ! ”

“ลอร์ดหมาป่าได้ส่งไวเวิร์นเทียมสองคนตามเรามาด้วย !”

“ตอนนี้มีคำสั่งประกาศออกมาแล้ว ถึงเราจะเข้าไปในอาณาเขตของเผ่าอื่น แต่พวกนั้นจะไม่โจมตีเรา”

“หือ ?” ตอนที่พูดนั้นอยู่ ๆ นักบวชก็ชะงัก “หมาป่าหายไป ? พวกมันตาย ?”

“เป้าหมายเปลี่ยนทิศทางด้วย พลังของไวเวิร์นหายไป ? รึว่าถูกเก็บเข้าไปในมิติสัตว์เลี้ยง ?”

เขาแสดงสายตาพอใจออกมา “หมาป่าเจออัศวินไวเวิร์นนี่ แต่เขาไม่ได้หนีไปไหน เขากลับไปหยุดที่ป่าหลากสีแทน ดูเหมือนว่าเขาจะรู้ว่าหมาป่าที่ไล่ตามเขามาเป็นแค่ตัวสอดแนม หลังจากที่ฆ่าพวกมันแล้ว เขาก็รู้สึกว่าปลอดภัยแล้วและเลือกที่จะไปอยู่ที่ป่าหลากสี”

“นี่คือโอกาสของเรา !” เขาตะโกนออกมา “ทุกคนฟัง !”

“ใน 3 ชม. เราจะต้องไปถึงป่าหลากสี”

“ทหารม้าจีโน ! พาพลธนูรีบเดินทางโดยเร็วที่สุด”

“ครับ !”

ไม่นานทหารม้าจีโนกว่า 3,000 คนก็พาพลธนูเดินทางไปยังป่าหลากสี มองจากไกล ๆ ทุ่งหญ้าสีเหลืองนั้นเหมือนกับมีพายุก่อตัวขึ้นมา พายุลูกนี้เหมือนจะมุ่งหน้าไปยังป่าหลากสี

ด้านหลังไกลออกไปกว่า 300 กม. บนท้องฟ้ามันมีจุดสีดำสองจุดกำลังมุ่งหน้ามาที่นั่น

นี่คือ....ไวเวิร์นทั้งสองตัว