เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 83: ตายแบบเหม็น ๆ !

ตอนที่ 83: ตายแบบเหม็น ๆ !

ตอนที่ 83: ตายแบบเหม็น ๆ !


ตอนที่ 83: ตายแบบเหม็น ๆ !

“บัดซบ !”

“ตู้จิว !”

“ตู้เถิน !”

ตู้เฉิงตะโกนออกมา

หนึ่งในพวกนอกรีตตะโกนออกมา เสื้อผ้าเขาฉีกขาดพร้อมร่างที่ขยายใหญ่ขึ้น เขาเปลี่ยนเป็นยักษ์น้ำที่ตัวสูงกว่า  5 ม.

กำปั้นขนาดเท่ากับรถถังต่อยเข้าใส่ถังเฉิง

ในเวลาเดียวกันเสื้อผ้าของพวกนอกรีตอีกคนก็ระเบิดออก น้ำอัดแน่นในร่างเปลี่ยนร่างเป็นยักษ์น้ำ

หมอกน้ำรวมตัวกันในพริบตา

“หึหึหึ หลินลั่ว เพื่อที่จะจับตัวแก ผู้เฒ่าน่ะเตรียมการมาอย่างดี !” ตู้เฉิงฮึดฮัดออกมา ภายใต้หมอกน้ำที่รวมตัวกัน ร่างของเขาก็เปลี่ยนเป็นอสูรที่คล้ายกับสุนัขตัวสีดำพุ่งเข้าใส่หลินลั่ว !

พวกนอกรีตสองคนนี่คือคนที่ตู้เฉิงส่งออกมาเพื่อจับตัวหลินลั่ว

ถึงความแข็งแกร่งของทั้งสองจะอยู่ที่ระดับเงิน ทว่าอาชีพของพวกเขาคือผู้ใช้ธาตุที่เปลี่ยนร่างตัวเองให้กลายเป็นยักษ์ธาตุได้

เขาตรวจสอบสกิลของหลินลั่วมาแล้ว มันสามารถทำให้คนท้องเสียได้ เขาส่งสองคนนี้ออกไปก็เพื่อจำกัดการใช้สกิลของหลินลั่ว

จ้าวฉือเฉิงตะโกนออกมา เขาอยากจะหันกลับไปช่วย ทว่าเขาก็โดนหนามดินขวางเอาไว้

สำหรับคนของเขาอีก 2 คน พวกนั้นถูกพวกนอกรีตยื้อเอาไว้เช่นกัน

หลินลั่วคิ้วขมวด เขามองไปที่ยักษ์ดินและยักษ์น้ำ สกิล [ ลำไส้อักเสบ ] นั้นใช้กับพวกสิ่งมีชีวิตธาตุไม่ได้ผล !

“ฮ่าฮ่า ยอมซะเถอะไอ้หนู !”  ภายในหมอกน้ำ ยักษ์น้ำโผล่มาตรงหน้าหลินลั่วพร้อมมือที่พุ่งเข้ามาเพื่อจับตัวหลินลั่ว

“ถอยไป !” หลินลั่วผลักถังเฉิงออกไป ในเวลาเดียวกันพลังเย็นเฉียบก็ปะทุออกมาจากร่างกระจายไปโดยรอบ

[ ฟรอสต์โนวา ] !

อึก...

ร่างของยักษ์น้ำถูกแช่แข็งเริ่มจากส่วนมือที่ยื่นเข้ามาก่อนจะลามไปยังส่วนอื่น ๆ

“ไอ้หนู ! แกหนีไม่รอดหรอก !” หมอกดำรวมตัวกันพร้อมอสูรคล้ายสุนัขโผล่มาพุ่งเข้าใส่หลินลั่ว

ร่างของหลินลั่วสั่นไหว มันมีเงาปรากฏขึ้นก่อนที่เขาจะหายตัวไป  มีกระป๋องน้ำโผล่มาแทน มันถูกหมอกดำกลืนกินเข้าไปและโดนกัดกร่อน

ตัวหลินลั่วเองนั้นปรากฏตัวแทนที่ตำแหน่งเดิมของกระป๋อง

สลับที่ !

“หือ ?”

นัยน์ตาของตู้เฉิงแน่นิ่งไป “เคลื่อนย้าย ? ไม่ มันน่าจะเป็นการสลับที่กับสิ่งของ ไอ้หนู หนีเก่งจังนะ !”

“สกิลอย่างการเคลื่อนย้ายรึสลับตำแหน่งนั้นผลาญพลังจิตอย่างมาก ฉันอยากเห็นเหมือนกันว่าแกจะใช้ได้สักกี่ครั้ง !” ตู้เฉิงฮึดฮัดออกมาและพุ่งเข้าหาหลินลั่วอีกครั้ง

ก่อนที่หลินลั่วจะได้ลงมือ ยักษ์น้ำที่เกือบโดนแช่แข็งทั้งตัวนั้นกลับอ้าปากและยิงลูกศรน้ำเข้าใส่ตู้เฉิง !

ตูม !

ลูกศรน้ำพุ่งปักเข้าที่ร่างตู้เฉิง  หมอกดำรวมตัวกันพร้อมตู้เฉิงที่ปรากฏตัวขึ้นมา เขาคิ้วขมวดและมองไปที่ยักษ์น้ำที่อยู่ข้าง ๆ “สกิลสะกดจิต ?”

ในอีกด้าน หลินลั่วรีบยกคทาขึ้นและใช้สกิลไปอีกทาง

[ ลำไส้อักเสบ ] !

“อึก !” สีหน้าของพวกนอกรีตที่สู้กับผู้พิทักษ์อีกคนนั้นบิดเบี้ยวไป เขารีบถอยกลับมาพร้อมมือที่กุมท้อง ทว่ามันสายเกินไปแล้ว

คนของจ้าวฉือเฉิงตามไปติด ๆ และใช้หมัดต่อยเข้าที่หัวอีกฝ่ายอย่างจัง

“บัดซบ !” ตู้เฉิงฮึดฮัดออกมา เขาเปลี่ยนร่างเป็นเงาพุ่งเข้าหาหลินลั่วอีกครั้ง  แต่ร่างของหลินลั่วหายตัวไปต่อหน้าต่อตาเขาอีกรอบ และมีรถมาแทนที่ตำแหน่งของหลินลั่ว

ตูม !

หมัดของเขาต่อยเข้าใส่รถ แต่หลินลั่วกลับหนีไปได้

[ ลำไส้อักเสบ ] ถูกใช้กับพวกนอกรีตอีกคน

“อ๊า...” เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี พวกนอกรีตคนนั้นก็ได้แต่ปล่อยให้อึตัวเองราดและรีบถอยกลับออกมา

แต่วินาทีต่อมาเขากลับยกมีดในมือขึ้นและพุ่งเข้าหาผู้พิทักษ์

[ จิตสับสน ] !

“อึก !” เพราะถูกควบคุมโดย [ จิตสับสน ] เขาจึงไม่อาจจะควบคุมตัวเองได้และถูกผู้พิทักษ์ฆ่าไป !

“ทำได้ดี !” จ้าวฉือเฉิงตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น ร่างของเขาเปลี่ยนเป็นเงา 3 ร่าง มีดสีเทาได้เฉือนเข้าที่คอของยักษ์ดิน

“กรร !” ยักษ์ดินคำรามออกมา ธาตุดินรอบตัวปะทุออกมาแต่มันไม่อาจจะทำอะไรจ้าวฉือเฉิงได้เลย

จ้าวฉือเฉิงใช้โอกาสนี้หายตัวไปโผล่มาตรงหน้ายักษ์น้ำ มีดในมือนั้นแทงเข้าที่ร่างที่โดนแช่แข็งเอาไว้

“ฉัวะ...”

เมื่อมีดนี่ฟันเข้าไป ร่างส่วนที่เหลือของยักษ์น้ำก็ถูกแช่แข็งเป็นหินไปทันที

แข็งเป็นหิน !

ร่างของจ้าวฉือเฉิงบิดตัวพร้อมหมัดที่ต่อยเข้าใส่หัวอีกฝ่าย

เสียง ‘แกร๊ก’ ดังขึ้น ร่างของยักษ์น้ำกว่าครึ่งระเบิดแตกเป็นชิ้น ๆ  ในเวลาแค่ไม่กี่นาที มันก็เหลือพวกนอกรีตแค่ 2 คนจาก 7 คน !

1 ในนั้นบาดเจ็บหนัก ดวงตาโดนแทงจนตาบอด

“พวกขยะ !” ตู้เฉิงกัดฟันแน่น เขาจ้องไปที่หลินลั่ว ทว่าสายตาเขาก็ยังเหมือนไม่คิดจะยอมแพ้

หลานของเขาตู้เสี่ยวม่าน หลานรักของบรรพชน ถ้ารู้ว่าเสี่ยวม่านโดนฆ่าแต่เขากลับแก้แค้นให้หลานไม่ได้ ถึงรอดกลับไปก็คงพบจุดจบไม่ดีนัก !

เขาจึงตัดสินใจทันที

มือเขาประกบกันพร้อมพึมพำบางอย่างออกมา จากนั้นอสูรหมาก็โผล่มาข้าง ๆ เขา !

เมื่อเห็นแบบนั้น จ้าวฉือเฉิงก็สีหน้าเปลี่ยนไป เขารีบตะโกนออกมา “รีบฆ่าเขา ! เขาจะเรียกอสูรออกมา !”

เขารีบพุ่งเข้าใส่พร้อมมีดในมือที่ฟันหมาพวกนั้น !

น่าเสียดายที่มันมีอสูรหมาเยอะเกินไป เขาไม่อาจจะจัดการพวกมันได้ทั้งหมดในเวลาสั้น ๆ

ผู้พิทักษ์สองคนที่เหลือพุ่งเข้าใส่

แม้แต่หลินลั่วก็เหวี่ยงคทา ยักษ์ดินที่อยู่ข้าง ๆ ตู้เฉิงหันกลับและต่อยเข้าใส่ตู้เฉิงทันที

“สายไปแล้ว !” เขาตะโกนออกมา เขาได้เรียกอสูรหมาอย่างน้อย 100 ตัวออกมาพุ่งเข้าใส่พวกผู้พิทักษ์

ผู้พิทักษ์ทั้งสองคนต้องล้มลงภายใต้การโจมตีจากอสูรหมากว่าสิบตัว

“ฮ่าฮ่า ! กินพวกมัน.... ! กินพวกมันให้หมด ! เป็นอาหารให้ลูก ๆ ของฉัน ฮ่าฮ่า...”

“อ๊า....”

ตอนที่ฝูงอสูรหมาแห่กันเข้ามานั้น ยักษ์ดินที่อยู่ใกล้ ๆ ก็ถูกตู้เฉิงต่อยเข้าใส่ฉีกร่างยักษ์ดินเป็นชิ้น ๆ

จ้าวฉือเฉิงและผู้พิทักษ์คนอื่น ๆ สู้ไปด้วยถอยไปด้วย สำหรับศพของพวกนอกรีต พวกมันโดนกินไปนานแล้ว !

หลินลั่วคิ้วขมวดและมองไปที่อสูรหมาพวกนี้ก่อนจะถามขึ้น “อสูรพวกนี้มันอะไรกัน ?”

จ้าวฉือเฉิงหอบหายใจและพูดขึ้น “พวกมันคืออสูรล่องหนที่เด่นเรื่องการใช้ภาพลวงตา, หายตัว และลอบโจมตี มันต้องหาจ่าฝูงเพื่อจะกำจัดมันทั้งหมด มันต้องมีจ่าฝูงถึงจะคุมฝูงอสูรแบบนี้ได้ !”

“จ่าฝูง ?” หลินลั่วมองไปที่ความมืดมิดตรงหน้า ร่างของตู้เฉิงนั้นหายไปแล้ว มันถูกแทนที่ด้วยหมอกดำแทน

หมาพวกนี้พุ่งเข้าใส่พวกเขาอย่างบ้าคลั่ง

“พวกมันมีเยอะเกินไป !” แค่โบกมือ ค่ายกลสีแดง 9 อันก็ปรากฏขึ้นรอบตัว จากนั้นพวกปิศาจกิ้งก่าก็ปรากฏตัวขึ้นมา

ปิศาจกิ้งก่าพวกนี้คำรามออกมาและยกอาวุธในมือขึ้นพุ่งออกไป

ปิศาจกิ้งก่าพวกนี้คือพวกที่ถูกอัญเชิญมา พวกมันไม่ได้กลัวตาย ถึงไฟของหมาพวกนี้จะเผาพวกมันไป ทว่าความตายก็ไม่อาจจะหยุดพวกมันได้

“หือ !” จ้าวฉือเฉิงตาเป็นประกาย หลินลั่วซ่อนความแข็งแกร่งเอาไว้จริง ๆ  !

หลินลั่วมองไปที่หมาฝูงนี้และคิดที่จะลอง

[ ลำไส้อักเสบ ] !

กรร....

หมาพวกนี้คำรามออกมา มันไม่ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงใด ๆ เกิดขึ้นเลย

“ไม่ได้ผล ?” หลินลั่วลองใช้อีกสกิลออกมา

[ โรคห่าระบาด ] !

ไวรัสโรคห่าปะทุออกมาแต่กลับทำอะไรหมาพวกนี้ไม่ได้

“พวกมันเป็นอสูรล่องหน การโจมตีของไวรัสทั่วไปใช้กับมันไม่ได้ผล...”

“พี่ลั่ว ถอยออกมาก่อน !” ถังเฉิงรีบตะโกนขึ้นและรีบไปถึงหลินลั่วให้ถอยกลับมา  จ้าวฉือเฉิงและคนอื่น ๆ ยืนอยู่ตรงหน้า คอยต้านฝูงหมาพวกนี้เอาไว้

[ จิตสับสน ] !

อยู่ ๆ อสูรหมาตัวหนึ่งกลับคลั่งโจมตีพวกเดียวกันเอง

“ได้ผล !” หลินลั่วตาเป็นประกายด้วยความยินดี เขาพบว่าอสูรที่ตกอยู่ภายใต้สกิล [ จิตสับสน ] นั้นเริ่มเข้าโจมตีอสูรหมาตัวอื่น ๆ

“ศัตรูเยอะเกินสินะ ?”

เขาใช้อีกสกิลออกมา

[ กระตุ้นการสืบพันธุ์ ] !

[ กระตุ้นการสืบพันธุ์ ] นั้นอยู่ที่เลเวล 7 แล้ว เมื่อใช้ออกมา มันก็ทำให้อสูรหมากว่า 10 ตัวคลั่งทันที

ความต่างคือครั้งนี้มีอสูรหมากว่า 10 ตัวที่พากันพุ่งเข้าหากันก่อนจะเข้าไปดมตัวกัน  จากนั้นพวกมันก็เริ่มคลั่ง

จ้าวฉือเฉิงสงสัย “พวกมันทำบ้าอะไร ?”

“อ่ะ !” ผู้พิทักษ์คนหนึ่งกรีดร้องออกมา เนื้อที่แขนเขาถูกฉีกจนเห็นกระดูก “หัวหน้า ผมทนไม่ไหวแล้ว !”

“บ้าเอ้ย !” จ้าวฉือเฉิงสบถออกมาและมองไปยังความมืดมิดตรงหน้า  ถ้าคิดจะจัดการกับอสูรเยอะแบบนี้ งั้นก็ต้องฆ่าจ่าฝูงของตู้เฉิงให้ได้

น่าเสียดายที่พวกเขาไม่อาจจะเข้าใกล้ตู้เฉิงได้ !

หลินลั่วลังเล “มันใช้ได้ผล แต่น่าเสียดายที่มันไม่มีเพศ...”

ไกลออกไป ร่างของตู้เฉิงค่อย ๆ ปรากฏขึ้นมา เขาเปลี่ยนเป็นอสูรตัวใหญ่สูงกว่า 8 ม.นั่งยอง ๆ อยู่ เสียงอันแหบแห้งของเขาดังขึ้นมา “ฮ่าฮ่า ผู้พิทักษ์จ้าว ส่งตัวเด็กนั่นมาแล้วฉันจะปล่อยพวกแกไป !”

“อย่าฝันไปหน่อยเลย !” จ้าวฉือเฉิงตะโกนออกมา เป็นไปไม่ได้หรอกที่เขาจะส่งตัวเด็กให้กับพวกนอกรีต  !

หลินลั่วตาเป็นประกาย เขาฉุกคิดบางอย่างและมองไปที่พวกอสูรหมารอบตัว แค่ดีดนิ้ว หมอกดำก็ปะทุออกมาเปลี่ยนเป็นอสูรหมา !

ในตอนที่จ้าวฉือเฉิงและคนอื่น ๆ ยังต้านทานฝูงอสูรหมาอยู่ อสูรตัวนี้ก็แฝงตัวไปปะปนกับอสูรหมาพวกนี้

แน่นอนว่านี่คือความสามารถของรูนเวทย์ที่เปลี่ยนร่างหลินลั่วให้เหมือนกับอสูรหมา เขาแปลงกายและเดินหน้าไปยังจุดที่ตู้เฉิงอยู่....กำจัดจ่าฝูงก่อน !

จบบทที่ ตอนที่ 83: ตายแบบเหม็น ๆ !

คัดลอกลิงก์แล้ว