ตอนที่ 8 : [ ลำไส้อักเสบ ]

ตอนที่ 8 : [ ลำไส้อักเสบ ]

[ ลำไส้อักเสบ ] !

ในพริบตาสกิลของ [ ลำไส้อักเสบ ] ก็ส่องแสงออกมา

“น่าเสียดาย เรียนได้สองสกิล แต่เลือกได้แค่สกิลเดียว...”  หลินลั่วส่ายหน้า

สกิลที่แยกมาในผังสกิลนั้นเรียนรู้ได้หลังจากที่เลเวลถึงกำหนด

“คะแนนสกิลก็มีน้อย ตามสารานุกรมบอกมา ทุก ๆ 10 เลเวลจะได้คะแนนสกิล 1 หน่วย นอกจากนั้นจะได้คะแนนสกิลด้วยการฆ่าบอส, สำรวจเขตแดนลับ, ดันเจี้ยนรึจากการใช้สมบัติ...”

“จิ๊ด จิ๊ด จิ๊ด....”

อยู่ ๆ ก็มีเสียงร้องแปลก ๆ ดังขึ้นมา ปิศาจหนูยักษ์ตัวใหญ่พอ ๆ กับลูกวัวพุ่งเข้าหาหลินลั่ว

ชัดแล้วว่าเขาฆ่ามอนสเตอร์ไปเยอะจนทำให้มอนเตอร์ยักษ์นี่โผล่มา

“บ้าเอ้ย....บอสงั้นเหรอ ?” เมื่อเห็นมอนสเตอร์ที่พุ่งเข้ามา หลินลั่วก็ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที

[ ชื่อ – หัวหน้าปิศาจหนูยักษ์

อาชีพ - ปิศาจ

เลเวล – 15

แรง – 25

ร่างกาย – 18

ความเร็ว – 20

สติปัญญา – 8

พลังโจมตี – 25-87

เลือด – 2,000

สกิล - กัด, กระหายเลือด, แพร่ไวรัส, เรียกฝูงหนู

คำอธิบาย –หัวหน้าปิศาจหนูยักษ์ที่ได้รับผลจากพลังปิศาจ มันคือตัวตนที่แกร่งที่สุดในบรรดาปิศาจหนูในพื้นที่นี้ ]

“จิ๊ด !” ไม่กี่วินาที หัวหน้าปิศาจหนูยักษ์ก็พุ่งเข้าถึงตรงหน้าหลินลั่ว ม้นอ้าปากออกเผยให้เห็นเขี้ยวที่แหลมคมกัดเข้าใส่หลินลั่ว

ตัวของมันขนาดพอ ๆ กับรถคันเล็ก แม้แต่ดินที่ใต้เท้าของมันก็ยังยุบลงเลยด้วยซ้ำ

บอสเลเวล 15 นั้นต้องใช้ผู้ปลุกพลังเลเวล 10 อย่างน้อย 10 คนรึมากกว่านั้นร่วมมือในการฆ่ามัน

ไม่คิดเลยว่าเขาจะได้มาเจอมันด้วยตัวเอง !

“บ้าเอ้ย !” หลินลั่วสบถออกมาและรีบก้มหัวโดดหลบไปข้างๆ เขาหลบการโจมตีของบอสไปได้อย่างเฉียดฉิว

เขาเหวี่ยงคทาในมือพร้อมลำแสงสีแดงพุ่งออกไป

[ ระเบิดผิวหนัง ]

“แกร๊ก....” เสียงของมีคมเสียดสีกันดังขึ้น มันมีแผลขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นที่ท้องของบอสที่กระโดดอยู่ในอากาศ

มีเลือดไหลตกลงมาจากอากาศ เขาถึงกับเห็นเครื่องในของมันที่กระตุกไปตามจังหวะด้วย !

“จิ๊ด จิ๊ด จิ๊ด...” บอสกรีดร้องออกมา ตอนที่มันตกถึงพื้น มันกดท้องลงกับพื้นและส่ายตัวไปมา

สัตว์บางตัวใช้วิธีนี้เพื่อหยุดเลือดหลังจากที่บาดเจ็บ วิธีนี้มีประโยชน์อย่างมาก

“หือ ? ไม่ตายทันทีแหะ มันเพราะการต้านทานเวทย์สูงกว่าปิศาจหนูทั่วไปงั้นเหรอ ?” หลินลั่วเดา

“จิ๊ด จิ๊ด จิ๊ด....” บอสร้องออกมาด้วยเสียงแปลก ๆ เท้าของมันตะกุยกับพื้นและพุ่งเข้าหาหลินลั่วอีกครั้ง

“ลองนี่ดู...” หลินลั่วชี้คทาออกไปพร้อมแสงสีแดงที่พุ่งออกมา

[ ไข้โลหิต ] !

“ตึง...” ตัวของบอสสั่นไหวอย่างรุนแรง มันเริ่มกรีดร้องออกมาด้วยเสียงแปลก ๆ อีกครั้ง

เลือดที่ท้องของมันที่หยุดไหลไปนั้นกลับเริ่มไหลออกมาอีกรอบ

เมื่ออุณหภูมิของเลือดสูงขึ้น อัตราไหลของเลือดก็จะเพิ่มขึ้นไปด้วย

แผลที่แต่เดิมเลือดหยุดไหลได้เพราะดินนั้นกลับถูกเปิดออกอีกครั้ง

ฉันจะฆ่าแกตอนที่แกป่วยแบบนี้แหละ !

หลินลั่วทำการร่ายสกิลอีกรอบ เขาใช้สกิล [ เพิ่มความเจ็บปวด ] ใส่บอส

“จิ๊ด จิ๊ด จิ๊ด...” ครั้งนี้บอสกรีดร้องออกมาดังกว่าเก่า ตัวของมันกลิ้งไปมากับพื้นด้วยความเจ็บปวด

ตอนที่หลินลั่วกำลังจะปิดฉากมอนสเตอร์ตัวนี้ อยู่ ๆ ก็มีผู้ปลุกพลัง 4-5 คนวิ่งเข้ามา

“ฮ่าฮ่า ! บอสนิ !”

“เราโชคดีจริง ๆ ! ดูเหมือนว่ามีคนทำบอสบาดเจ็บ เราตัดหน้าฆ่าบอสได้ !”

“ไอ้หนู ! แกรีบออกจากที่นี่ไปซะ กิลด์ทะเลดวงดาวล้อมที่นี่เอาไว้แล้ว มอนเตอร์ที่นี่ทั้งหมดเป็นของกิลด์ทะเลดวงดาว !”

“ออกไปซะ...”

“กิลด์ทะเลดวงดาว ?”  หลินลั่วคิ้วขมวด เขาเคยได้ยินชื่อกิลด์นี้มาก่อน

มันคือกิลด์ที่จัดตั้งขึ้นโดยผู้ปลุกพลัง มันอยู่ใต้สังกัดกิลด์ผู้ปลุกพลัง โดยทั่วไปแล้วผู้ปลุกพลังขั้น 2 จะเป็นคนจัดตั้งกิลด์ จากนั้นก็รับผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ เข้ากิลด์

มันเหมือนกับแกงค์ก็ว่าได้

กิลด์ทะเลดวงดาวนั้นโด่งดังอย่างมากในเมืองปิ้นไห่

พวกนี้มักจะทำการยึดสถานที่เพื่อเก็บเลเวล และไล่ผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ออกจากพื้นที่

หลินลั่วไม่อยากคุยกับคนพวกนี้ ดังนั้นเขาจึงได้แต่เหวี่ยงคทาไปส่ง ๆ

หัวหน้าคนกลุ่มนี้ถือโล่เหมือนจะเป็นอัศวิน ตัวเขาแข็งทื่อ หน้าที่แสดงความยินดีกลับแดงก่ำขึ้นมา

“ต้าจุน ! ทำบ้าอะไร ? ไปสู้กับมอนสเตอร์สิ !”

“รอเดี๋ยว ฉันปวดท้อง...ฉันทนไม่ไหวแล้ว !”

อัศวินคนนั้นตะโกนออกมาและรีบโยนโล่ในมือทิ้ง ก่อนที่จะวิ่งไปได้ถึง 2 ก้าว เขาก็ต้องรีบถอดกางเกงออกและนั่งยอง ๆ ลงไป

ในพริบตาก็มีกลิ่นเหม็นลอยคลุ้งออกมาจากทางอัศวิน

“บ้าเอ้ย ! เหม็นชะมัด ! เมื่อคืนนี้นายกินขี้เข้าไปรึไง ?”

“บ้าเอ้ย ! ต้องเป็นเพราะเต้าหู้เหม็นตะกี้แน่...อั๊ก...”

“ถ้าเราไม่มีต้าจุน เราจะรับมือกับบอสได้ยังไง ?”

“อาหู นายไปจัดการ !” มีคนตะโกนออกมา “นายเป็นคนเดียวที่เป็นอาชีพสู้ระยะประชิด บอสนั่นเกือบตายแล้ว”

“ได้ ! ฉันจะลองดู !” ผู้ปลุกพลังที่ถือดาบใหญ่วิ่งเข้าไปหาบอสปิศาจหนู

หลายคนไม่ทันสังเกต ทว่าหลินลั่วที่อยู่ไม่ไกลนักก็ได้เหวี่ยงคทาอีกครั้ง

[ ลำไส้อักเสบ ] !

“อ่ะ ! เดี๋ยว เดี๋ยว ฉันก็ปวดท้องเหมือนกัน...”

“อ๊า...” อาหูกรีดร้องออกมา เขาทนไมไหวอีกต่อไป เขาหยุดแล้วถอดกางเกงออก ก่อนที่จะมีของเหลวสีเหลืองเขียวไหลออกมา

“อ๊า !” ในตอนนั้น เขาไม่ทันสังเกตเห็นว่าบอสที่ทรมานเพราะความเจ็บปวดนั้นได้โยนความแค้นเคืองที่มีมาลงกับเขา

มันอ้าปากออกและกัดเข้าที่หัวอาหูจนหัวขาดครึ่งในครั้งเดียว

“อ๊า !”

“หนี !”

คนที่เหลืออีก 2 คนหันกลับวิ่งหนีออกมาด้วยความลนลาน ทว่าวินาทีต่อมา พวกเขาก็ต้องนั่งยอง ๆ ลงพร้อมเอามือกุมท้องตัวเอง

“เหี้ยเอ้ย ! ฉันปวดท้อง...”

“ฉันด้วย...”

“ฉันปวดท้อง !”

“บ้าเอ้ย ! เราต้องหนี....บอสไล่ตามเรามาแล้ว !”

“อ๊า...”

ทั้งสองคนนั่งยอง ๆ กับพื้น และได้แต่มองดูบอสกัดหัวต้าจุนขาดไปต่อหน้าต่อตา

พวกเขากลัวจนไม่มีเวลาได้ดึงกางเกงขึ้น พวกเขารีบหันกลับและหนีออกมา

ก้นขาว ๆ สองก้นมีของเหลวไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง พวกนี้กำลังหลบหนีอย่างลนลาน

ฉากนี้ไม่ว่าจะมองยังไงก็แปลกชะมัด

“จิ๊ด จิ๊ด จิ๊ด...” ด้านหลังพวกเขา บอสกำลังไล่ล่ากัดพวกเขาจนตาย

“อึก...”

มีเสียงแปลก ๆ ดังขึ้นมา

หัวหน้าปิศาจหนูกินศพของทั้งสองคนไป แต่อยู่ ๆ กลับมีกลิ่นเหม็นลอยออกมาจากส่วนล่างตัวมันเหมือนกัน

ในพริบตาก็มีของเสียจำนวนมากถูกถ่ายออกมา

[ ลำไส้อักเสบ ] !

“จิ๊ด จิ๊ด จิ๊ด....”