ตอนที่ 7 : ความน่ากลัวของสกิลกลายพันธุ์ !

ตอนที่ 7 : ความน่ากลัวของสกิลกลายพันธุ์ !

แสงสีแดงส่องประกายออกมาจากคทาในมือและพุ่งเข้าใส่ปิศาจหนูอีกรอบ

“จี๊ด !” ปิศาจหนูกรีดร้องออกมา ทั้ง ๆ ที่มันวิ่งเข้าใส่หลินลั่ว ทว่าอยู่ ๆ มันก็ทรุดลงหมอบกับพื้นและกลิ้งไปมาพร้อมกับกรีดร้องไปด้วย

ไม่นานก็มีเลือดไหลออกมาจากตา, หู, จมูก และปากของมันอย่างต่อเนื่อง

[ ไข้โลหิต ] !

อุณหภูมิของเลือดในตัวปิศาจหนูนั้นสูงกว่ามนุษย์อยู่แล้ว [ ไข้โลหิต ] ที่หลินลั่วใช้นั้นได้เพิ่มอุณหภูมิของเลือดในตัวมันอีก 5 องศา

อย่าประเมินตัวเลข 5 ต่ำเกินไป ความเร็วในการไหลเวียนของเลือดในตัวปิศาจหนูนั้นเพิ่มขึ้นในเวลาอันสั้น มันทำให้เกิดการตกเลือดภายในและทำให้หัวใจล้มเหลวไปในที่สุด !

ตายทันที !

ฆ่าได้ทันทีไปอีกตัวแล้ว !

[ คุณฆ่าปิศาจหนู (Lv.3) ได้รับค่าประสบการณ์ 60 หน่วย ]

[ เลเวลอัพ ! เลเวล 1 ! ]

[ ค่าสเตตัสแต่ละอย่างเพิ่มขึ้น 1 หน่วยและได้คะแนนสเตตัสอีก 4 หน่วย ]

แต่ละครั้งที่เลเวลเพิ่ม ค่าสเตตัสแต่ละค่าจะเพิ่มขึ้น 1 หน่วย

ในเวลาเดียวกันก็จะได้คะแนนสเตตัสอีก 4 หน่วยซึ่งสามารถใช้เพิ่มค่าสเตตัสต่าง ๆ ได้ตามต้องการทั้งแรง, ร่างกาย, ความเร็ว และสติปัญญา

แน่นอนว่าบางอาชีพลับรึอาชีพชั้นสูงนั้นอาจจะได้คะแนนสเตตัสมากกว่าคนอื่น ๆ

ตอนที่เลเวลอัพ เสียงของจิตโลกดังขึ้นมาอีกรอบ หลินลั่วรู้สึกว่าพลังในร่างกายนั้นเพิ่มพูนขึ้นมาเอ่อล้นไปทั่วร่าง

“เลเวลอัพ !” สีหน้าของหลินลั่วดูสดใสขึ้นมาด้วยความยินดี หลังจากที่คิดทบทวนได้ไม่นาน เขาก็เพิ่มคะแนนสเตตัสเข้าไปในค่าสติปัญญา

ในฐานะนักบวช ยิ่งค่าสติปัญญาสูงเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งใช้สกิลได้เร็วและบ่อยครั้งมากเท่านั้น !

ปิศาจหนูอีกตัวพุ่งเข้ามา สกิลที่สามของหลินลั่วถูกใช้ออกมา

[ เพิ่มความเจ็บปวด ] !

“จิ๊ด จิ๊ด จิ๊ด !” ปิศาจหนูกรีดร้องออกมา ทว่ามันไม่ได้มีการตอบสนองอื่น มันยังคงพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

หือ ?

หลินลั่วรีบหลบการโจมตีของปิศาจหนูและพึมพำออกมาด้วยความสับสน “ไม่ได้ผล ?”

“ไม่ใช่ ! [ เพิ่มความเจ็บปวด ] น่ะเพิ่มความเจ็บปวดของเป้าหมายเป็นสองเท่า ทว่ามันยังไม่ได้รับการโจมตีใด ๆ ดังนั้นสกิลถึงได้ไม่แสดงผล”

“ถ้าอย่างนั้น...”

เขาถอยกลับมาพร้อมคทาในมือที่ส่องแสงอีกครั้ง

[ ระเบิดผิวหนัง ] !

“จิ๊ด...” ปิศาจหนูกรีดร้องอีกรอบและนอนหมอบอยู่กับพื้น

ในเวลาเดียวกันสกิล [ เพิ่มความเจ็บปวด ] ก็ทำงาน

“จิ๊ด....” ครั้งนี้ปิศาจหนูกรีดร้องออกมาด้วยเสียงที่ฟังดูเจ็บปวดอย่างมาก ขาของมันอ่อนยวบและได้กลิ้งไปมากับพื้นอย่างทุรนทุราย

หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีมันก็แน่นิ่งไป

“ตาย....” หลินลั่วตระหนักได้ทันที “[ เพิ่มความเจ็บปวด ] ? มันดูเปลืองไปหน่อยกับการใช้มันกับมอนสเตอร์ตัวเล็ก ๆ แบบนี้ มันคือสกิลเอาไว้ใช้กับบอส !”

เขามองเข้าด้านในถ้ำและเดินเข้าไปต่อ !

สามสกิล [ ระเบิดผิวหนัง ], [ ไข้โลหิต ] และ [ เพิ่มความเจ็บปวด ] นั้นสามารถฆ่าปิศาจหนูได้ทันที แล้วเขาจะต้องกลัวอะไรอีก ?

ฆ่ามอนสเตอร์ไปเรื่อยๆ !

6 วันต่อมา !

หลินลั่วได้ปรากฏตัวขึ้นในส่วนลึกของที่ราบปิศาจหนู

ตรงหน้าเขามีปิศาจหนูตัวใหญ่พอ ๆ กับหมากำลังกรีดร้องอยู่

[ ชื่อ – ปิศาจหนูยักษ์

อาชีพ - ปิศาจ

เลเวล – 10

แรง – 12

ร่างกาย – 11

ความเร็ว – 18

สติปัญญา – 3

พลังโจมตี – 12-35

เลือด – 1,200

สกิล - กัด, กระหายเลือด, แพร่ไวรัส

คำอธิบาย – สิ่งมีชีวิตที่ได้รับผลกระทบจากพลังปิศาจจนคลั่งและกระหายเลือด มีความสามารถในการแพร่เชื้อ ]

บนตัวหนูยักษ์นี่มีรอยแผลตามตัวที่ลึกจนเห็นกระดูก  มีเลือดอุ่น ๆ ไหลออกมาตามแผลอย่างต่อเนื่อง

[ เพิ่มความเจ็บปวด ] ยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง

หลังจากนั้นไม่กี่อึดใจ ปิศาจหนูยักษ์ก็ล้มลงกับพื้นและหลับตาลงด้วยความเจ็บปวด

[ คุณฆ่าปิศาจหนูยักษ์ (Lv.10) ได้รับค่าประสบการณ์ 880 หน่วย ]

[ เลเวลอัพ ! เลเวล 10 ! ]

[ ค่าสเตตัสแต่ละอย่างเพิ่มขึ้น 1 หน่วย และได้คะแนนสเตตัสอีก 4 หน่วย ]

[ ได้รับคะแนนสกิล 1 หน่วย ! ]

เลเวล 10 !

หลินลั่วตาเป็นประกายด้วยความยินดี

หลังจากที่เพิ่มค่าสเตตัสไปที่ค่าสติปัญญาแล้ว ค่าสเตตัสของเขาก็เปลี่ยนไปจากตอนแรกอย่างมาก

[ แรง – 15

ร่างกาย – 14

ความเร็ว – 14

สติปัญญา – 56]

ค่าสติปัญญา 56 หน่วย !

นอกจากนี้เขายังได้เรียนรู้สกิลใหม่อีก !

เขาเปิดผังสกิลออกมา มันมีสกิลสองอันที่กะพริบบ่งบอกว่าเขาเรียนรู้สองสกิลนี้ได้

[ เร่งไข้หวัดใหญ่ – สกิลกลายพันธุ์, เรียนรู้ได้ตอนเลเวล 10 ทำให้เป้าหมายได้รับผลจากไข้หวัดใหญ่ในเวลาอันสั้น ทำให้อาการทั้งหมดแสดงผลออกมาพร้อมกันในเวลาอันสั้น ]

“[ เร่งไข้หวัดใหญ่ ] ? ดูจากคำอธิบายสกิลแล้ว มันคือสกิลดีบัฟอีกอย่าง อาการทั้งหมดของไข้จะแสดงผลเป็นเวลา 10 วินาที...”

หลินลั่วคิดว่าสกิลนี้เป็นสกิลควบคุม ความเสียหายไม่น่าจะสูงนัก

โชคร้ายที่นี่เป็นสกิลที่ใช้ได้กับเป้าหมายเดียว

หลังจากนั้นเขาก็มองไปที่สกิลที่สอง

[ ลำไส้อักเสบ : สกิลกลายพันธุ์ เรียนรู้ได้ตอนเลเวล 10 ทำให้เป้าหมายติดเชื้อแบคทีเรีย, ไวรัส, ปรสิตและอื่น ๆ ในเวลาอันสั้น ทำให้ลำไส้เป้าหมายอักเสบ อาการทั้งหมดจะแสดงผลทันทีเป็นเวลาสั้น ๆ ]

“[ ลำไส้อักเสบ ] ?”  หลินลั่วตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

เขารู้ดีว่าอาการของล้ำไส้อักเสบนั้นทำให้เจ็บท้องน้อย, ท้องเสีย, อาเจียน และอ้วก

แต่เมื่อเวลาผ่านไป โรคนี้จะทำให้เกิดอาการขาดน้ำ, การขาดวิตามินและเกลือแร่ต่าง ๆ ที่จำเป็นจนช็อก และอาการอื่น ๆ

ถ้าร้ายแรงอาจจะเป็นอันตรายถึงชีวิต

และ....รอยยิ้มของหลินลั่วดูเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันที

ถ้าเขาได้สกิลนี้มา ลองคิดดู ตอนที่สู้กันอยู่ เขาใช้สกิลนี้กับศัตรูไป

อาการเจ็บท้อง, อ้วก, เวียนหัวน่ะพอจัดการได้ แต่ถ้ามีอาการท้องเสียขึ้นมาล่ะ....

ภาพมันคงตลกน่าดู !

“มีคะแนนสกิลแค่หน่วยเดียว ดังนั้นเลือกได้แค่อันเดียว...”