ตอนที่ 9 : สกิลกลายพันธุ์เทียบได้กับคำสาป!

ตอนที่ 9 : สกิลกลายพันธุ์เทียบได้กับคำสาป!

ไม่กี่นาทีต่อมาก็มีเสียงกรีดร้องของบอสดังขึ้น ร่างขนาดใหญ่ของมันร่วงลงไปกระแทกกับพื้น

แสงสีทองส่องประกายออกมาพร้อมกับของที่ดรอปออกมาจากตัวมัน

[ คุณได้ฆ่าหัวหน้าปิศาจหนู ได้รับค่าประสบการณ์ 2,650 หน่วย ]

หลินลั่วหยิบของทั้งหมดที่บอสดรอปขึ้นมา

[ คุณได้รับขนปิศาจหนูยักษ์ ]

[ คุณได้รับเขี้ยวปิศาจหนูยักษ์ ]

[ คุณได้รับอุปกรณ์สวมใส่ – ตาของปิศาจหนู ]

[ คุณได้รับหนังสือสกิล ]

“หือ ?” หลินลั่วตาเป็นประกายขึ้นมา “อุปกรณ์สวมใส่ดรอปด้วย แล้วยังมีหนังสือสกิลอีกเหรอ ?”

อัตราการดรอปอุปกรณ์สวมใส่ของบอสป่านั้นต่ำอย่างมาก ส่วนมากแล้วมักจะดรอปแค่ของทั่วไป

อัตราการดรอปหนังสือสกิลนั้นยิ่งน้อยกว่า มันน้อยกว่า 1 ในพันซะด้วยซ้ำ !

เขาโชคดีจริง ๆ ที่ได้อุปกรณ์สวมใส่กับหนังสือสกิลมา

บางทีมันอาจจะเกี่ยวกับที่เขาจัดการบอสด้วยตัวคนเดียว

[ ตาของปิศาจหนู (เหล็ก)

ประเภท – แหวน/เครื่องประดับ

ผล - จิตวิญญาณ +2, ความเร็ว +1

ความคงทน – 20/20

สกิล - สมาธิ (ติดตัว) หลังจากที่สวมไปแล้ว ความเร็วในการเพิ่มพลังจิตของตัวเองเพิ่มขึ้น 5% ]

ระดับของอุปกรณ์นั้นแบ่งเป็นหลายขั้น - ดินขาว, เหล็ก, ทองแดง, เงิน, ทอง, เพชร, ชั้นยอด, ตำนาน, เทพและอื่น ๆ

“เครื่องประดับงั้นเหรอ ? มันเพิ่มความเร็วในการฟื้นฟูพลังจิตไม่ใช่เหรอ ? ไม่เลว และ...”  หลินลั่วพึมพำกับตัวเอง “สกิลในแหวนไม่กลายพันธุ์ไปด้วยเหรอ ?”

เขาหยิบหนังสือสกิลขึ้นมาตรวจสอบต่อ

[ สกิล – แพร่ไวรัส

ย้ำ - จำกัดแค่นักเวทย์, นักบวช, พ่อมดและอาชีพที่เกี่ยวข้องกับการใช้พลังจิต

เกณฑ์ – สติปัญญา 12 หน่วย

ผล - เมื่อใช้สกิลนี้ ไวรัสจะแพร่กระจายออกมาทำให้ศัตรูในระยะติดเชื้อ สร้างความเสียหายจำนวนหนึ่งและลดการป้องกันเวทย์ลง ]

“[ แพร่ไวรัส ] ? ไม่ใช่ว่าเป็นสกิลของปิศาจหนูรึไง ? ไม่คิดเลยว่าสกิลนี้จะดรอป” หลินลั่วพูดขึ้นมาด้วยท่าทีเยือกเย็น อยู่ ๆ เขาก็ตาเป็นประกายขึ้นมา

“ฉันมีช่องสกิลที่ยังไม่ได้ใช้ อาชีพกับค่าสเตตัสฉันผ่านเกณฑ์พอดี ไม่รู้ว่าสกิลนี้จะกลายพันธุ์เป็นอะไร...”

เมื่อคิดได้แบบนั้น เขาก็ไม่ลังเลที่จะเรียนสกิลนี้ทันที !

[ คุณได้เรียนรู้สกิล - แพร่.....ครืด....ระบบผิดพลาด... ]

[ ปรับแต่งสกิล... ]

[ ปรับแต่งสำเร็จ ! ]

[ คุณได้เรียนรู้สกิล – โรคห่าระบาด ]

“อะไรนะ ?”

“[ โรคห่าระบาด ] !” หลินลั่วอุทานออกมา สีหน้าเขาดูตะลึง

“มันเป็นไปได้ยังไง ? สกิลกลายพันธุ์นี่...”

เขารีบตรวจสอบรายละเอียดสกิลทันที

[ โรคห่าระบาด Lv.1 – สกิลกลายพันธุ์ คุณเชี่ยวชาญการควบคุมไวรัสกาฬโรค คุณสามารถแพร่กระจายกาฬโรคใส่เป้าหมายรึพื้นที่ได้ในเวลาสั้น ๆ , สามารถควบคุมผลการระบาดได้รึกำจัดไวรัสกาฬโรคได้ ]

“โรคห่า....รึว่าเป็นหนึ่งในโรคระบาดที่น่ากลัวที่สุดในประวัติศาสตร์....”

กาฬโรคคือโรคห่า

มันคือโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คนโดยเชื้อแบคทีเรีย

อาการหลักของโรคคือมีไข้สูง, ต่อมน้ำเหลืองโตและเจ็บ, เลือดตกภายใน, ปอดติดเชื้อและอื่นๆ

กาฬโรคนี้มีโอกาสเสียชีวิตสูง ถ้าไม่รักษา โอกาสเสียชีวิตจะสูงถึง 30%-60%

ในอดีตนั้น กาฬโรคจัดว่าเป็นโรคที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก มันคือโรคห่าที่เกิดขึ้นในศตวรรษที่ 14 และฆ่าคนไปกว่า 50 คนในยุโรป  !

ความร้ายแรงของมันไม่ต่างอะไรจากคำสาปเลยก็ว่าได้ !

“สกิลกลายพันธ์นี่ทัดเทียมได้กับคำสาปเลยก็ว่าได้ น่ากลัวจริง ๆ....” หลินลั่วอยากจะลองทดสอบสกิลดู

โรคห่าเป็นโรคระบาด สงสัยว่ามันจะส่งผลยังไงกับปิศาจหนู ?

พูดจบเขาก็รีบวิ่งไปหาฝูงปิศาจหนูทันที

ไม่นานเมื่อเขาเขาในระยะโจมตีของปิศาจหนู ปิศาจหนูสามตัวก็หันกลับมาวิ่งเข้าใส่เขา

ไม่ใช่แค่นั้น หลังจากที่ปิศาจหนูสามตัววิ่งใส่เขา หลินลั่วกลับหันกลับและวิ่งไปล่อปิศาจหนูเพิ่มอีก 4 ตัว

ไม่กี่นาทีต่อมาก็มีปิศาจหนูหลายสิบตัววิ่งตามหลินลั่วมา มันเหมือนกับหนูฝูงเล็ก ๆ

“น่าจะพอแล้ว...” หลินลั่วยืนอยู่ด้านหลังเนินเขาและมองดูฝูงปิศาจหนูที่วิ่งตามเขามา เขาพึมพำออกมาด้วยท่าทีพอใจ

หลังจากที่กลุ่มหนูพวกนี้มารวมตัวกัน เขาก็ได้ยกคทาในมือขึ้นและใช้สกิลออกมา !

หลังจากนั้นไม่กี่อึดใจ มันก็มีคลื่นพลังแผ่ออกมาจากตัวเขากระจายไปหาปิศาจหนูตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด

“จิ๊ด ?” ปิศาจหนูตัวนั้นเหมือนรับรู้ได้ถึงบางอย่าง ลูกตาของมันกลอกกลับ ไม่มีใครรู้ว่ามันคิดอะไรอยู่

ในสายตาของหลินลั่ว มีไอสีดำพันรอบตัวปิศาจหนูเอาไว้ก่อนจะแพร่กระจายไปหาปิศาจหนูตัวอื่น

ไม่กี่วินาที หมอกสีดำนี่ก็แพร่กระจายไปสู่ปิศาจหนูทั้ง 40 ตัวนั่น

[ โรคห่าระบาด ] !

ฟรึบ !

ภายใต้การสั่งการของหลินลั่ว ไวรัสที่ปิศาจหนูติดเชื้อก็ได้แสดงพลังของมัน !

“จิ๊ด....”

“จิ๊ด...”

“จิ๊ด........”

เสียงกรีดร้องดังออกมาจากปากฝูงหนูพวกนี้

มีเลือดสีดำแดงไหลออกมาจากปาก, จมูกและหูพวกมัน ตัวของพวกมันแข็งทื่อ อุณหภูมิของร่างกายเพิ่มขึ้น พวกมันพากันล้มลงไปนอนกับพื้น

ด้วยการตายของหนูตัวแรก หนูตัวอื่น ๆ ก็พากันตายตามเพราะโรคห่า !

[ คุณฆ่าปิศาจหนู (Lv.13) ได้รับค่าประสบการณ์ 240 หน่วย ]

[ คุณฆ่าปิศาจหนู (Lv.14) ได้รับค่าประสบการณ์ 330 หน่วย ]

[ คุณฆ่าปิศาจหนู (Lv.11) ได้รับค่าประสบการณ์.... ]

ในเวลาแค่ 10 นาทีหลังจากที่ฆ่าบอสปิศาจหนูไป ในที่สุดหลินลั่วก็เลเวลอัพอีกครั้ง !

เลเวล 11 !

แค่ 5 วัน เลเวลของเขาก็ขึ้นมาถึง 11 แล้ว

ถ้าเรื่องนี้เผยแพร่ออกไป จะมีกี่คนที่ต้องช็อก

หลังจากที่ปลุกพลังขึ้นมาได้ ผู้ปลุกพลังน่ะจะเก็บเลเวลได้อย่างรวดเร็วใน 10 วันนี้ แต่คงยากที่จะขึ้นมาถึงเลเวล 11 ได้ในเวลาแค่ 5 วัน !

นอกเสียจากว่าพวกเขาจะมีคนจากตระกูลใหญ่โตรึคนที่แข็งแกร่งให้สรรพยากรจำนวนมากเพื่อเพิ่มเลเวลพวกเขาขึ้นมาถึงเลเวล 10

เกณฑ์ขั้นต่ำของการเข้าทดสอบมหา’ลัยคือเลเวล 10 !

หลังจากที่จัดการปิศาจหนูฝูงนี้แล้ว หลินลั่วก็หยุดมือ

“นี่ก็ผ่านมา 5 วันแล้ว ได้เวลากลับแล้ว ระหว่างทางที่กลับก็ฆ่ามอนสเตอร์ไปด้วย น่าจะทันตอนสอบเข้ามหา’ลัยพอดี...”

หลินลั่วหันไปมองด้านหลังและวางแผนไว้ในหัว ก่อนจะเริ่มเดินทางกลับ

ตอนนั้นเองพวกปิศาจหนูรอบ ๆ กลับเริ่มวุ่นวายและวิ่งหนีออกไป

“หือ ? เกิดอะไรขึ้น ? นี่มันพื้นที่ของปิศาจหนูแต่ทำไมอยู่ ๆ มันเหมือนวิ่งหนีเอาชีวิตรอด ?”

เขาหันกลับไปมองและพบกับรอยแยกสีดำที่โผล่มาตรงหน้าไม่ไกลนัก

มีพลังมิติแผ่ออกมาจนทำให้พื้นที่โดยรอบผันผวนไปตาม

“นี่มัน...รอยแยกมิติ ? ไม่สิ...มันเหมือนเป็นเขตแดนลับมากกว่า !”

“เขตแดนลับใหม่งั้นเหรอ ! ! !”