บทที่ 25 ทางเลือกงั้นเหรอ?

บทที่ 25 ทางเลือกงั้นเหรอ?

"แฮ่ก... แฮ่ก..."

ในที่สุด หลิวหมิงก็วิ่งกลับมาถึงบ้านหินได้สำเร็จ โดยเหลือเวลาแสงอาทิตย์เพียง 7 วินาทีเท่านั้น ไอร้อนปะทะเข้าที่ใบหน้า ซอมบี้ในกรงเหล็กยังคงวิ่งสับเท้าทำงานอย่างขยันขันแข็ง

เขากระชากชุดกันหนาวขั้วโลกออก แล้วทิ้งตัวลงนอนแผ่หราเปลือยเปล่าบนเตียง หอบหายใจอย่างเอาเป็นเอาตาย

"แฮ่ก... ฉันแค่... อยากรู้..."

"โลกดินแดนรกร้างนี่มันมีจัดแข่งโอลิมปิกบ้างไหม? ถ้ามี ฉันจะลงแข่งกรีฑาแน่นอน"

หลิวหมิงนอนบ่นอุบอิบอยู่บนเตียงด้วยความอ่อนแรง

เขาหยิบน้ำออกมาจากช่องเก็บของแล้วซดอึกใหญ่ไปหลายอึก ความเหนื่อยล้าถึงค่อยๆ จางหายไป

พอเริ่มหายใจคล่องขึ้น เขาก็ลุกขึ้นนั่ง สวมเสื้อผ้า แล้วเริ่มแทะสาลี่พลางตรวจสอบช่องเก็บของไปด้วย

【ช่องเก็บของ (7/10): หิน x105, ถังน้ำ 2100/5000 มล., ลูกธนู (ระดับ C) x8, ถุงเท้าสีดำ x1, หีบเหล็ก (C) x9, หีบเหล็ก (B) x3, หีบเหล็ก (S) x1】【ขยายได้】

"โอ๊ะ?"

หลิวหมิงมองดูระดับและจำนวนของหีบเหล็กในช่องเก็บของ รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้า

"การเดินทางครั้งนี้คุ้มค่าจริงๆ! ถึงจะเกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่ของที่ได้มาก็เป็นกอบเป็นกำเลยนะเนี่ย!"

เขามองไล่ลงมาเรื่อยๆ จนพบปุ่ม 【ขยายได้】 อยู่ตรงท้ายสุดของช่องเก็บของ

"หืม?"

หลิวหมิงคลิกด้วยความสงสัย

【ใช้คริสตัลพลังงาน (C) *1 เพื่อขยายขีดจำกัดช่องเก็บของ +1?】

"คริสตัลพลังงานเอาไว้ขยายช่องเก็บของได้งั้นเหรอ?" ดวงตาของเขาเป็นประกาย "เยี่ยมไปเลย! ในที่สุดก็รู้สักทีว่ามันเอาไว้ทำอะไร ถ้ารู้เร็วกว่านี้ วันนี้ฉันคงขนเทียนกับขวานหินพวกนั้นกลับมาหมดแล้ว!"

"แต่ตอนนี้ฉันมีคริสตัลพลังงานแค่สองก้อนเอง ฉันควรจะศึกษาฟังก์ชันการใช้งานทั้งหมดให้ดีก่อนตัดสินใจว่าจะใช้มันทำอะไร"

หลิวหมิงปิดช่องเก็บของลง เขาแทบจะรอเปิดหีบพวกนั้นไม่ไหวแล้ว!

หีบเหล็กสิบสามใบวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบอยู่บนพื้น แสงระยิบระยับของพวกมันส่องสว่างไปทั่วบ้านหิน

หลิวหมิงหยิบขวานหินที่เพิ่งคราฟต์เสร็จขึ้นมา จากนั้นก็—

เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!..."

การเปิดหีบครั้งนี้รวดเร็วกว่าเมื่อคืนมาก ก็อย่างว่าล่ะนะ ฝึกฝนบ่อยๆ เดี๋ยวก็ชินเอง

เพียงไม่นาน หีบเหล็กทั้งสิบสามใบก็ถูกทุบจนเปิดออก แลกกับขวานหินสองเล่มที่พังไป ทรัพยากรหลากหลายชนิดลอยเด่นอยู่เหนือพื้น

เมื่อมองดูของรางวัลที่เกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้น หลิวหมิงก็เริ่มเก็บพวกมันอย่างตื่นเต้น

【ทรัพยากร: เหล็ก x130, แบตเตอรี่สำรอง (B) x3, รางปลั๊กไฟ (B) x1, พิมพ์เขียวชุดเกราะ (S) x1】

"ฮ่าๆๆๆ!" หลิวหมิงหัวเราะลั่นมองขึ้นไปบนเพดาน เสียงของเขาดังก้องไปทั่วบ้านหิน

"ในที่สุดเหล็กก็พอสักที! ฉันอยากจะรู้จริงๆ ว่าไอ้แส้เหล็กหล่อกลืนมังกรนี่มันหน้าตาเป็นยังไง! ชื่อโคตรจะน่าเกรงขามเลย!"

เขาถูมือไปมา ราวกับมองเห็นภาพตัวเองกำลังกวัดแกว่งอาวุธระดับ SSS อยู่ในมือแล้ว

"แบตเตอรี่กับรางปลั๊กไฟนี่..." เขามองดูทรัพยากรบนพื้นแล้วพึมพำกับตัวเอง "เอาไปต่อกับเครื่องปั่นไฟลู่วิ่งก่อนแล้วกัน เผื่อไอ้ซอมบี้นั่นมันช็อกตายไป ไฟจะได้ไม่ดับ"

ว่าแล้วเขาก็เดินไปที่กรงเหล็ก แล้วจัดการต่อรางปลั๊กไฟและแบตเตอรี่สำรองทั้งสามก้อนเข้ากับวงจรอย่างคล่องแคล่ว ไฟแสดงสถานะสว่างวาบขึ้นทันที

จากนั้น สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่พิมพ์เขียวชุดเกราะ

【ชื่อ: พิมพ์เขียวชุดเกราะ (S)】

【คำอธิบาย: มีแค่ปากของมนุษย์เท่านั้นแหละที่แข็งกว่าไอ้นี่!】

【ไอเทมที่ต้องการ: เหล็ก x100】

"เชี่ยเอ๊ย!" หลิวหมิงสบถลั่น รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้าง "เพิ่งจะหาเหล็กมาได้ 100 หน่วย ไอ้นี่ก็โผล่มาอีก? กะจะเอาให้ตายเลยใช่ไหมเนี่ย!"

"แกรู้ไหมว่าฉันต้องแลกอะไรไปบ้างกว่าจะได้เหล็กกระจิ๊ดริดพวกนี้มา? รู้ไหมฮะ?!"

เขาตะโกนใส่ความว่างเปล่า หลังจากระบายอารมณ์อยู่พักหนึ่ง เขาก็ค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลงและเริ่มคิดวางแผน

ตอนนี้เขามีสองทางเลือกอยู่ตรงหน้า: อาวุธ หรือ ชุดเกราะ

จะสร้างอันไหนก่อนดีล่ะ?

อาวุธถนัดมือเพียงอย่างเดียวที่เขามีคือลูกธนู แถมยังเป็นแค่ระดับ C อีก การขว้างปาจากระยะไกลมันก็ดีอยู่หรอก แต่มันก็ทำได้แค่นั้นแหละ ถ้าเขาโดนฝูงซอมบี้รุมทึ้งล่ะก็ รับรองว่าโดนแดกไม่เหลือซากแน่

แต่ถ้าเขามีแส้เหล็กหล่อกลืนมังกร สถานการณ์คงจะต่างออกไป

ถึงจะไม่รู้ว่าหน้าตามันเป็นยังไงหรืออานุภาพจะร้ายกาจแค่ไหน แต่แค่ได้ยินชื่อก็รู้แล้วว่าน่าเกรงขาม บวกกับป้ายระดับ SSS พลังทำลายล้างต้องสุดยอดแน่ๆ!

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาไม่มีอุปกรณ์ป้องกันตัวเลยสักชิ้น แถมอุปกรณ์ปฐมพยาบาลก็ยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่ ทรัพยากรทั้งหมดที่หามาได้ เคยเจอแค่ผ้าพันแผลอันเดียวเอง!

ถ้าโดนซอมบี้โจมตีเข้าจะทำยังไงล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าโดนซอมบี้กัด เขาก็จะกลายเป็นซอมบี้ไปด้วย

ควรจะสร้างชุดเกราะก่อนดีไหมนะ?

แต่มันก็มีปัญหาอยู่อีกอย่าง คือเขาไม่รู้ว่าชุดเกราะมันหน้าตาเป็นยังไง ถ้าเกิดมันเป็นถังเหล็กล่ะ? หรือถ้ามันเป็นแค่กางเกงในล่ะ?

แถมตามข้อมูลในพิมพ์เขียว ไอ้นี่มันทำมาจากเหล็กบริสุทธิ์ทั้งชิ้น มันต้องหนักอึ้งแน่ๆ ขืนใส่ไปมีหวังเคลื่อนไหวลำบากชัวร์

หลิวหมิงรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังติดอยู่ในลูปที่ไม่มีวันจบ อาการรักพี่เสียดายน้องกำลังจะกำเริบอีกแล้ว

"โธ่เว้ย!"

จู่ๆ เขาก็ตบต้นขาตัวเองฉาดใหญ่ ประกายความเด็ดเดี่ยววูบผ่านดวงตา

"เด็กๆ เท่านั้นแหละที่ต้องเลือก ผู้ใหญ่อย่างฉันเหมาหมดเว้ย!"

"บ้าเอ๊ย! คืนนี้ฉันจะเทหมดหน้าตักเลย ไม่เชื่อหรอกว่าจะแลกเหล็กมาไม่พอ!"

เมื่อตัดสินใจได้ เขาก็เปิดหน้าต่างแชตขึ้นมา แล้วเริ่มรัวโพสต์ข้อความแลกเปลี่ยน

【ราชาสายตับ: สาลี่ *1 แลกกับ เหล็ก *1 ของมีจำนวนจำกัด มาก่อนได้ก่อน!】

【ราชาสายตับ: ขนมปัง *3 แลกกับ เหล็ก *1 ของมีจำนวนจำกัด มาก่อนได้ก่อน!】

【ราชาสายตับ: ไม้ *10 แลกกับ เหล็ก *1 ของมีจำนวนจำกัด มาก่อนได้ก่อน!】

ทันทีที่หลิวหมิงส่งข้อความทั้งสามข้อความออกไป หน้าต่างแชตก็แทบจะระเบิดเป็นจุล

【เชี่ยเอ๊ย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย! ท่านลอร์ดกันตี้กำลังจะทำอะไรวะ?】

【บ้าไปแล้ว คลื่นความเย็นกำลังถล่ม คนออกไปไหนไม่ได้ ราคาอาหารกับไม้พุ่งปรี๊ดเลยนะเว้ย!】

【ใช่แล้ว ในสถานการณ์แบบนี้ ท่านลอร์ดกันตี้ยังกล้าเอาอาหารมาขายอีกเหรอ???】

【เลิกบ่นแล้วรีบกดซื้อสิวะ! ไม่เห็นเหรอว่าของมีจำนวนจำกัดน่ะ!】

【ขอร้องล่ะทุกคน เหลือไว้ให้ฉันบ้าง ฉันไม่มีอะไรจะกินแล้ว!】

...ไม่ถึงหนึ่งนาที ข้อความแลกเปลี่ยนก็ไหลเลื่อนไปตามหน้าจอรัวๆ หลิวหมิงมองจนตาลายไปหมด

เขารีบกดปุ่ม 'ตกลงแลกเปลี่ยน' รัวๆ

จากประสบการณ์การขุดเหมือง เขารู้ดีว่าอัตราการดรอปเหล็กจากเหมืองแร่นั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดไหน ถ้าอยากได้เหล็กมาไวๆ เขาก็ต้องยอม 'เฉือนเนื้อตัวเอง' เอาของที่คนอื่นขาดแคลนไปแลก

ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เขาอยากจะคราฟต์ของสองชิ้นนั้นให้เสร็จเร็วๆ

ไม่นานนัก หลิวหมิงก็รวบรวมเหล็กได้มากพอ เขาปิดหน้าต่างแชตลง แล้วเริ่มเช็กยอดทรัพยากรที่เสียไปในการแลกเปลี่ยนครั้งนี้

"ยอดรวมที่ใช้ไป: ขนมปัง x27, ไม้ x60, สาลี่ x25"

เขาพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ จากนั้นก็รีบหยิบพิมพ์เขียวแส้เหล็กหล่อกลืนมังกรขึ้นมาอย่างร้อนรน

【ชื่อ: พิมพ์เขียว แส้เหล็กหล่อกลืนมังกร (SSS)】

【คำอธิบาย: ยาวสามฟุตสามนิ้ว หนักยี่สิบชั่ง ตีขึ้นจากเหล็กบริสุทธิ์ทั้งเส้น ผสมผสานความน่าเกรงขามของมังกรแห่งบูรพาทิศเข้ากับความแข็งแกร่งของเหล็กหล่อ】

【ไอเทมที่ต้องการ: เหล็ก x100, คริสตัลพลังงาน x2】