บทที่ 5 - พบปะตระกูลสเติร์น

บทที่ 5 - พบปะตระกูลสเติร์น

༺༻

อารอนยังคงเหลือบมองกระจกมองหลังซ้ำแล้วซ้ำเล่าขณะขับรถ เขายังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแค่การตัดผมเพียงอย่างเดียวจะเปลี่ยนรูปลักษณ์ของคนได้ขนาดนี้ ตอนนี้ผมของแม็กซ์ถูกจัดแต่งอย่างเรียบร้อย ด้านข้างสั้นลงอย่างเห็นได้ชัดและมีการไล่ระดับอย่างมีสไตล์ที่ด้านบน ทำให้เขาดูภูมิฐานและดูแพงขึ้นมาก ผลิตภัณฑ์จัดแต่งผมที่เลือกมาอย่างดีช่วยให้ผมไม่ดูตรงทื่อและจืดชืดเหมือนเมื่อก่อน

มันดูคล้ายกับรูปลักษณ์เดิมของเขาในอดีต แต่ดูสดใสกว่าเพราะผมยังไม่เริ่มบางหรือหงอยเหมือนเมื่อก่อน เขาเริ่มจะเห็นข้อดีของร่างกายนี้มากกว่าข้อเสียแล้วล่ะ

"คุณอ่านเอกสารทั้งหมดที่ผมให้ไปเสร็จหรือยังครับ?" อารอนถาม ทำลายความเงียบขึ้นมา

"อืม... ก็น่าจะนะ" แม็กซ์ตอบพลางมองปึกกระดาษหนาเตอะที่วางอยู่บนตัก ข้อมูลมันเยอะจนน่าปวดหัว เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าอารอนไปรวบรวมประวัติสมาชิกแต่ละคนมาได้ตอนไหน หรือเรื่องนี้ก็เป็นแค่สิ่งที่เขาพกติดตัวไปทุกที่เหมือนอย่างอื่น

เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าจะมีอะไรที่เขาสามารถขอกับอารอนได้อีกไหม และอารอนจะเสกมันมาให้ได้ทันทีเลยหรือเปล่า

"เอาละ" อารอนเริ่มพูดอย่างสงบ "เรายังมีเวลาก่อนจะถึงที่หมาย งั้นมาทวนกันหน่อย เริ่มจากลุงสองคนของคุณก่อน"

แม็กซ์พลิกดูเอกสารเพื่อรื้อฟื้นความจำ อารอนให้ประวัติเชิงลึกของสมาชิกครอบครัวหลักๆ ทุกคนที่เขาต้องระวังตัวด้วยอย่างละเอียด

"เดฟ สเติร์น" แม็กซ์เริ่มพูด "พี่รองของตระกูล งานหลักคือบริหารเชนร้านอาหารบุฟเฟต์ ดูจากรูปโปรไฟล์แล้ว เขาคงจะอิ่มอร่อยกับสินค้าตัวเองมากเกินไปหน่อยล่ะนะ" แม็กซ์ยิ้มเยาะสั้นๆ "เขายังลงทุนหนักในธุรกิจร้านอาหารด้วย เมียเขาส่วนใหญ่จะอยู่เบื้องหลัง ดูเงียบๆ และเก็บตัว เห็นชัดว่าเธอเก่งเรื่องการจัดการเรื่องต่างๆ เงียบๆ โดยไม่ทำให้เป็นจุดสนใจ"

แม็กซ์พูดต่ออย่างมั่นใจ "คนต่อมาคือ แรนดี้ สเติร์น เขาดูแลสถาบันการเงินหลายแห่ง ส่วนใหญ่เน้นให้ทุนสนับสนุนการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ เขามีลูกชายหนึ่งคน เป็นทายาทอีกคน" แม็กซ์หยุดชะงัก จำชื่อนี้ได้จากชีวิตเดิมของเขา นึกถึงการเผชิญหน้าทางอ้อมในโลกธุรกิจใต้ดินแรนดี้ สเติร์น ห่างไกลจากคำว่าขาวสะอาด มือของเขาเปื้อนอย่างเห็นได้ชัด พัวพันกับดีลลับๆ และธุรกรรมที่น่าสงสัยซึ่งมีไม่กี่คนที่รู้

"ลูกชายของเขาชื่อ ดอนโต้ เรียนมหาวิทยาลัยอยู่และเป็นกัปตันทีมฟุตบอล มีความเป็นนักกีฬา มีเสน่ห์ และป๊อปปูล่ามาก" แม็กซ์สรุปอย่างลื่นไหล "เขาดูเหมือนพวกที่ดึงดูดความสนใจและความเคารพได้โดยไม่ต้องพยายาม ซึ่งนั่นอาจจะทำให้เขาเป็นคนสำคัญในหมู่เพื่อนฝูง"

อารอนฟังอย่างตั้งใจ ดูเหมือนจะประทับใจกับการจดจำข้อมูลที่รวดเร็วของแม็กซ์ "ดีครับ ต่อให้จบทุกคนเลย"

"ป้าคนหนึ่งของผม มาช่า สเติร์น" แม็กซ์อธิบายอย่างใช้ความคิด "เป็นคนเงียบๆ และเคร่งขรึม ใส่แว่น ผมยาว และเป็นหัวหน้าแผนกทรัพยากรบุคคลที่สำนักงานใหญ่สเติร์น เห็นชัดว่าเธอได้รับความไว้วางใจและมีอิทธิพลสูงมากในครอบครัว" เขาเงยหน้ามองอารอนพลางเสริมอย่างนึกสนุก "แต่รสนิยมเรื่องคู่ครองของเธอค่อนข้างน่าเป็นห่วง—เธอหย่ามาแล้วสามครั้ง นั่นอาจจะบ่งบอกถึงความไม่มั่นคงส่วนตัวหรือการตัดสินใจเลือกคนพลาดยับเยิน"

อารอนถอนหายใจด้วยความระอาเล็กน้อย "ขอข้อมูลที่มันสำคัญๆ หน่อยครับ ไม่ต้องใส่ความเห็นส่วนตัวเกินจำเป็นก็ได้"

"คุณไม่คิดว่าการที่ใครซักคนหย่าสามครั้งมันสำคัญงั้นเหรอ? ผมล่ะสงสารผู้หญิงที่จะมาลงเอยกับคุณจริงๆ" แม็กซ์สวนกลับอย่างหยอกล้อ

อารอนกรอกตาและถอนหายใจอีกรอบ "บางทีผมก็กังวลว่าโรงพยาบาลจะปล่อยตัวคุณออกมาเร็วเกินไป"

แม็กซ์หน้ามุ่ยเมื่อโดนสวนกลับแรงๆ เขารู้สึกว่าคำประชดของอารอนมันแอบจิกกัดได้เจ็บกว่าคำด่าที่เขาเคยเจอจากลูกน้องในแก๊งเสียอีก เขารีบสงบสติอารมณ์ ไม่อยากให้อารอนรู้ว่าคำพูดนั้นมีผลกับเขา

"ต่อไปคือ ป้าคาเรน สเติร์น" แม็กซ์เริ่มโฟกัสใหม่ "เห็นชัดว่าเป็นติ่งศัลยกรรม—โดยเฉพาะฟิลเลอร์ปาก ให้ตายสิ รสนิยมคนสมัยนี้เป็นอะไรกันไปหมด? เธอคงเป็นพวกที่บ้าภาพลักษณ์และวัตถุนิยมมากแน่ๆ"

อารอนกระแอมไอเบาๆ เป็นเชิงเตือนให้แม็กซ์กลับเข้าเรื่อง

"เอาละ คาเรน สเติร์น—ทายาทคนโต" แม็กซ์พูดต่ออย่างจริงจัง สังเกตเห็นหมายเหตุที่อารอนเขียนไว้ "เธอคุมห้างสรรพสินค้าใหญ่ใจกลางเมือง คุณใส่เครื่องหมายดาวไว้ข้างชื่อเธอด้วย"

"พอลองเดาได้ไหมว่าทำไม?" อารอนลองภูมิ

"ในฐานะทายาทคนโต เธอมีอิทธิพลสูงมาก" แม็กซ์ตอบอย่างมั่นใจ "เธอน่าจะเป็นตัวเก็งในการสืบทอดอำนาจ ซึ่งนั่นทำให้เธออันตรายเป็นพิเศษ ตำแหน่งและอิทธิพลของเธอมั่นคง และเธอน่าจะมีพรรคพวกที่สนับสนุนความทะเยอทะยานของเธออยู่เพียบ"

อารอนประทับใจในการสังเกตที่เฉียบแหลมของแม็กซ์ แม้จะเก็บอาการไว้โดยเพียงแค่พยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงยอมรับ

"แล้วก็รุ่นลูก" แม็กซ์พูดต่อ "ลูกชายของคาเรน ชื่อ แชด สเติร์น ในประวัติลงว่าเป็นนักธุรกิจ แต่ไม่มีรายละเอียดธุรกิจที่ชัดเจน—น่าจะตกงานอยู่ มีงานแสดงเล็กๆ น้อยๆ บ้าง เห็นชัดว่าใช้ชื่อตระกูลหากิน ผมบลอนด์ ใส่แว่นดำในร่ม—หมอนี่มันเข้าข่ายพวกน่าหมั่นไส้ครบสูตรเลย ดูเหมือนจะเป็นพวกที่พึ่งพาบารมีครอบครัวมากกว่าฝีมือหรือความพยายามของตัวเอง"

อารอนนิ่งเงียบ เป็นการยืนยันข้อสันนิษฐานของแม็กซ์โดยอ้อม

"ส่วนลูกสาวของคาเรน ชื่อ โบโบ้ สเติร์น ฉลาดมาก เรียนจบจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ และตอนนี้กำลังรุ่งในงานวิจัยไบโอเทค อย่างน้อยบ้านนี้ก็มีคนเก่งจริงๆ ซักคน" แม็กซ์ตั้งข้อสังเกตอย่างชื่นชมเมื่อเห็นศักยภาพของเธอ

"สุดท้ายคือ ซีซี่ สเติร์น" แม็กซ์พูดต่ออย่างใช้ความคิด "ไม่มีอะไรโดดเด่น—เธอทำงานการตลาดในบริษัทที่ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลสเติร์น ในฐานะพี่รองคนสุดท้อง เธอไม่ค่อยดูน่าเกรงขามเท่าไหร่เมื่อเทียบกับคนอื่น น่าจะเป็นคนประเภทที่อยากใช้ชีวิตอยู่นอกร่มเงาของตระกูล เลือกที่จะเป็นอิสระมากกว่าจะมีอิทธิพล"

หลังจากทบทวนรายชื่อสมาชิกทั้งแปดคนแล้ว แม็กซ์ก็ปิดปึกกระดาษหนาเตอะนั้นลงอย่างมั่นคง แล้ววางไว้บนตักอย่างแนบเนียน

"เรียบร้อย" แม็กซ์ประกาศ "ทบทวนและจำได้หมดแล้ว ครอบครัวนี้เต็มไปด้วยตัวละครที่น่าสนใจจริงๆ แต่ละคนมีจุดแข็ง จุดอ่อน และความทะเยอทะยานที่ต่างกันไป"

"ผมต้องเตือนคุณอีกไหมครับ?" อารอนถามอย่างจริงจังขณะบังคับพวงมาลัยอย่างระมัดระวัง

ข้างหน้ามีประตูกั้นสูงหกเมตรตั้งตระหง่าน บ่งบอกถึงทางเข้าจุดหมายปลายทางของพวกเขา เมื่อผ่านเข้าไป แม็กซ์ก็เห็นสวนที่กว้างขวางและได้รับการตกแต่งอย่างสวยงามไร้ที่ติ—พุ่มไม้ที่ตัดแต่งอย่างประณีต แปลงดอกไม้ที่สดใส และน้ำพุที่ตั้งตระหง่านอยู่หน้าคฤหาสน์ ทุกองค์ประกอบตะโกนออกมาว่า 'รวยมหาศาล' และใส่ใจในทุกรายละเอียด

จากนั้นก็คือคฤหาสน์หลังหลัก คฤหาสน์ที่แผ่กิ่งก้านสาขาราวกับหลุดออกมาจากเทพนิยาย ความยิ่งใหญ่ของมันบ่งบอกว่าสามารถรองรับแขกได้เป็นหมื่นคน—เป็นที่พักที่เหมาะสมสำหรับราชวงศ์ คฤหาสน์ที่งดงามจนแทบหยุดหายใจนี้เป็นของตระกูลสเติร์น สัญลักษณ์ที่จับต้องได้ของอำนาจและอิทธิพลอันมหาศาล

"ผมต้องเตือนคุณอีกไหม" อารอนพูดซ้ำอย่างหนักแน่นขณะที่รถเคลื่อนตัวเข้าใกล้คฤหาสน์ "ว่าคุณเองก็คือสเติร์นคนหนึ่งเหมือนกัน"

༺༻