บทที่ 26 ศึกจักรพรรดิ

คุนกู่มีสีหน้าเย็นชาลงพลางกล่าวว่า "เงื่อนไขนี้ ค่อนข้างจัดการยากอยู่บ้าง"

"หากสหายนักพรตเต้าสื่อยินยอม รอจนพวกข้าทั้งสี่คนฟื้นฟูพลังกลับคืนสู่จุดสูงสุด ทุกคนสามารถร่วมกันค้นหาตำหนักรับรองเทวะ เพื่อบรรลุถึงจุดหมายปลายทางสุดท้ายของสรรพชีวิตได้!"

"ในเมื่อจัดการยาก เช่นนั้นก็ไม่ต้องจัดการแล้ว!" เมิ่งชวนกล่าว สีหน้าสงบนิ่ง ไม่สนใจคำพูดเหลวไหลเรื่องร่วมเดินทางไปสู่จุดหมายปลายทางสุดท้ายของสรรพชีวิตเลยแม้แต่น้อย เขาก้าวเดินไปหาคนทั้งสี่ทีละก้าว

แสงเทวะแห่งมรรคาอันยิ่งใหญ่พุ่งทะยานออกจากกายาเทวะของเมิ่งชวน สาดส่องไปทั่วทั้งสิบทิศ ดวงตาของเมิ่งชวนเต็มไปด้วยประกายแสงอันน่าตื่นตะลึง

ปราณโลหิตจากกายาจักรพรรดิพุ่งทะยานสู่ฟ้า ท่วงท่าเทวะสูงส่งสง่างาม อยู่เหนือโลกีย์วิสัย

เมิ่งชวนในยามนี้ ครอบครองท่วงท่าอันองอาจไร้เทียมทาน ดวงตาสุกสกาวสว่างไสว เส้นผมสีดำขลับดกหนาปล่อยสยายปรกบ่าอย่างอิสระ เบื้องหลังเขา หนึ่งก้าวคือหนึ่งฟ้าดิน ราวกับราชันเซียนผู้ยิ่งใหญ่ไร้ผู้ต่อต้าน

คนทั้งร่างช่างดูสูงส่งและทรงพลังถึงเพียงนี้ เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น กลิ่นอายแห่งมรรคาอันเป็นเอกลักษณ์ก็สามารถสะกดข่มเก้าสวรรค์ได้แล้ว เพียงคนเดียวก็สามารถสะกดข่มจักรวาลทั้งแปดทิศ ครอบครองอานุภาพอันยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานเหนือกว่าทวยเทพ

ดวงตาของเมิ่งชวนสาดประกายแสงเจิดจรัสหมื่นจั้ง มีท่วงท่าอันสูงสุด น้ำเสียงราบเรียบพลางกล่าวว่า "เข้ามาสู้กัน!"

เสียงตะโกนแผ่วเบาสายหนึ่ง ดังกังวานไปทั่วความว่างเปล่าอันเป็นนิรันดร์

"มหาจักรพรรดิผู้สูงสุด..." เจียงเต้ารหรานทอดถอนใจแผ่วเบา ในวินาทีนี้เขาราวกับได้เห็นยอดผู้มีพรสวรรค์ไร้เทียมทานบนเส้นทางแห่งจักรพรรดิในวันวานอีกครั้ง ท่วงท่าเช่นนั้น ความเฉียบคมเช่นนั้น

หลังจากเมิ่งชวนบรรลุเป็นจักรพรรดิ เขาเก็บงำความเฉียบคมของตนเอง ตี้จุนไร้ร่องรอย เทียนหวงผู้เป็นอมตะเร้นกาย คนเถื่อนกำลังลอกคราบ เวลาในการกวาดล้างเขตหวงห้ามยังมาไม่ถึง เมิ่งชวนหลังจากบรรลุเป็นจักรพรรดิช่างโดดเดี่ยวอ้างว้างนัก

ทว่าวันนี้ เมิ่งชวนมองดูคุนกู่และพวกพ้องทั้งสี่ ตะโกนก้องขึ้นอีกครั้งว่า "เข้ามาสู้กัน!"

พวกคุนกู่ทั้งสี่คนเหม่อลอยไปชั่วขณะ จากนั้นความโกรธเกรี้ยวและจิตสังหารก็ปะทุขึ้นมาจากส่วนลึกของจิตใจ

ล้วนเป็นตัวตนสูงสุดเหมือนกัน เจ้าคิดจะใช้หนึ่งต้านสี่หรือ?

"รนหาที่ตายเอง บนเส้นทางวัฏสงสาร จะมาโทษพวกข้าไม่ได้แล้ว!" อวี๋ฉยงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

"ตั้งตนเป็นใหญ่ในยุคสิ้นสุดมรรคา คิดว่าตนเองไร้เทียมทานแล้วหรือ? วันนี้ต้องทำให้เจ้าหลั่งเลือดสาดกระเซ็นทั่วห้วงอวกาศให้จงได้!" อันเสวียนตะโกนลั่น จิตสังหารทะลักทลาย

"เห็นว่าแก่นแท้แห่งชีวิตของพวกข้าเหือดแห้ง พลังฝีมือไม่กลับคืนสู่จุดสูงสุด หวังจะอาศัยสิ่งนี้เพื่อสร้างชื่อเสียงให้ตัวเองหรือ?" อู๋อวี้แผดเสียงตะโกน

คุนกู่ทอดถอนใจพลางกล่าวว่า "ในเมื่อสหายนักพรตเต้าสื่อยังคงดื้อรั้นไม่ยอมเข้าใจ เช่นนั้นก็คงทำได้เพียงส่งเจ้าเดินทางไปสู่ปรโลกแล้ว!"

การต่อสู้ครั้งใหญ่ปะทุขึ้นแล้ว กะทันหันเป็นอย่างยิ่ง ว่าที่จักรพรรดิมากมายล้วนยังไม่ทันได้ตอบสนอง สิ่งเดียวที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนคือเมิ่งชวนสะบัดมือส่งกฎเกณฑ์เทวะแห่งมรรคาจักรพรรดิสายหนึ่งไปผนึกช่องทางกาลอวกาศเอาไว้

พวกเขาทะลวงการต่อสู้เข้าสู่ห้วงอวกาศโดยตรง ข้ามผ่านดินแดนแห่งดวงดาวมากมาย หลงเหลือร่องรอยการต่อสู้อันไร้ที่สิ้นสุดเอาไว้ คลื่นพลังที่หลงเหลือส่งผลให้ดวงดาวอันไร้ที่สิ้นสุดกลายเป็นเศษซาก ธารดาราหลายต่อหลายสายกลับกลายเป็นเถ้าธุลีไปตลอดกาล ดินแดนแห่งดวงดาวมากมายพังทลาย กลายเป็นซากปรักหักพังในห้วงอวกาศ ระบบดาวเคราะห์หลายแห่งตกอยู่ในสภาพย่ำแย่และถูกทำลายล้าง

"ตูม!"

สุดขอบจักรวาลปะทุประกายแสงอันเจิดจรัสที่สุดออกมา สาดส่องห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ไพศาลให้สว่างไสว สั่นสะเทือนวันเวลาอันเป็นนิรันดร์ กาลเวลาล้วนหยุดนิ่งลง ณ สถานที่แห่งนี้

ศึกจักรพรรดิ!

ศึกมหาจักรพรรดิอย่างแท้จริง!

มหาจักรพรรดิผู้สูงสุดอันไร้ที่ติและยืนหยัดอยู่บนตำแหน่งมหาจักรพรรดิ กำลังทำศึกชี้เป็นชี้ตายกับตัวตนสูงสุดจากนอกมิติ!

ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นนี้ ว่าที่จักรพรรดิทุกคนล้วนบังเกิดความสิ้นหวังขึ้นในใจ ไม่คาดคิดเลยว่าคนทั้งสี่นี้จะเป็นบุคคลในระดับเดียวกับมหาจักรพรรดิ! เป็นผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดระดับเดียวกับมหาจักรพรรดิอย่างแท้จริง ห้วงอวกาศทั้งผืนล้วนมืดครึ้ม กดดันจนผู้คนแทบหายใจไม่ออก

ประกายแสงที่ปะทุขึ้นจากการปะทะกันระหว่างเมิ่งชวนและตัวตนสูงสุดทั้งสี่ ไม่เคยมีผู้ใดพบเห็นมาก่อน แม้แต่มหาจักรพรรดิเองก็ยังไม่เคยได้เห็น ทว่าบัดนี้กลับปะทุขึ้นมาแล้ว นี่คือสิ่งที่เกิดจากการต่อสู้ระหว่างมหาจักรพรรดิหลายองค์เท่านั้นจึงจะสามารถสร้างขึ้นมาได้ สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งจักรวาล

ทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกัน การต่อสู้อันดุเดือด ส่งผลให้สวรรค์เบื้องบนยังต้องสั่นสะท้าน ไม่มีสิ่งใดสามารถขัดขวางพวกเขาได้

คนทั้งโลกตื่นตระหนก จักรวาลหวาดผวา สรรพชีวิตตั้งแต่ระดับนักบุญขึ้นไปล้วนราวกับกลายเป็นหิน ถึงกับเกิดเรื่องราวเช่นนี้ขึ้น มหาจักรพรรดิไร้ที่ติประลองกำลังกับตัวตนสูงสุดไร้ที่ติจากนอกมิติ ช่างราวกับเป็นเทวตำนาน!

เล่าขานกันว่า มีเพียงยุคเทวตำนานเท่านั้นที่อาจมีผู้เป็นจักรพรรดิดำรงอยู่ร่วมกันบนโลก ทว่าเป็นเพียงตำนานที่เล่าสืบต่อกันมาในจักรวาล ไม่มีผู้ใดสามารถยืนยันได้

ทว่าในวันนี้ ผู้คนล้วนสัมผัสได้ด้วยตนเองแล้ว บุคคลในระดับนี้กำลังทำศึกครั้งใหญ่ที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน อานุภาพเทวะไร้เทียมทาน

"มหาจักรพรรดิสี่องค์..." ว่าที่จักรพรรดิผู้หนึ่งกล่าวด้วยความสิ้นหวัง ใช้หนึ่งต้านสี่ ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนตั้งแต่โบราณกาล นี่คือปาฏิหาริย์ที่ไม่มีทางเกิดขึ้นได้!

"เมิ่งชวน!" บนใบหน้าของชิงเยว่เต็มไปด้วยความห่วงใย

ภายในเขตหวงห้ามแห่งชีวิต ตัวตนสูงสุดทั้งหมดล้วนถูกปลุกให้ตื่นขึ้น มองไปยังสถานที่ซึ่งเกิดศึกจักรพรรดิ

"คนเหล่านี้คือใคร? ไม่เคยพบเห็นมาก่อนเลย" ตัวตนสูงสุดตนหนึ่งกล่าวด้วยความสงสัย

"มรรคาและเคล็ดวิชาที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ตลอดยุคสมัยอันเป็นนิรันดร์ไม่มีชื่อของพวกเขา!" ตัวตนสูงสุดตนหนึ่งเบิกเนตรธรรม มองเห็นบางสิ่งบางอย่าง

"พวกเขาไม่ใช่คนของโลกใบนี้ ถึงกับเป็นผู้มาเยือนจากนอกมิติ!" ตัวตนสูงสุดตนหนึ่งมองทะลุกาลเวลา ค้นพบความจริงบางประการ

"บัดซบ ศึกจักรพรรดิทำให้ความลับสวรรค์ทั้งหมดสับสนวุ่นวาย ทำให้กาลเวลาเลือนราง ไม่อาจคำนวณ ไม่อาจมองทะลุปรุโปร่งได้!"

"เต้าสื่อพบเจอกับความยากลำบากแล้ว"

"ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเรา ขอเพียงไม่กระทบต่อผลประโยชน์ของพวกเรา ปล่อยให้น้ำท่วมฟ้าไปเถอะ!" ตัวตนสูงสุดตนหนึ่งกล่าวอย่างเย็นชา การหลับใหลตลอดยุคสมัยอันไร้ที่สิ้นสุด ได้ลบเลือนความเป็นมนุษย์ของพวกเขาไปจนหมดสิ้นแล้ว

หากวันนี้เต้าสื่อต้องพานพบกับหายนะ พวกเขาก็ย่อมไม่รังเกียจที่จะออกมาแบ่งปันโลหิตจักรพรรดิ เพื่อสกัดแก่นเซียนแห่งความอมตะ

"คนเหล่านี้เดินทางมาจากดินแดนเซียนหรือไม่?" ตัวตนสูงสุดตนหนึ่งมองดูอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็เอ่ยขึ้นมา

เมื่อคำว่าดินแดนเซียนสองคำนี้หลุดออกมา ตัวตนสูงสุดทั้งหมดล้วนเงียบงันลง สัมผัสเทวะไม่สื่อสารกันอีกต่อไป คอยเฝ้าจับตาดูศึกจักรพรรดิอยู่ตลอดเวลา ภายใต้ความสงบนิ่ง กลับมีคลื่นใต้น้ำกำลังก่อตัว

ในขณะเดียวกัน ท่ามกลางจักรวาล มีข่าวคราวแพร่สะพัดออกมาอย่างเงียบเชียบ

ตัวตนสูงสุดจากนอกมิติปรากฏตัวขึ้น ปรารถนาจะกลืนกินจักรวาลเพื่อฟื้นฟูพลังของตนเอง มหาจักรพรรดิเต้าสื่อผู้เปี่ยมด้วยความเมตตา ย่อมไม่มีทางยินยอม ใช้หนึ่งต้านสี่ เข้าปะทะกับตัวตนสูงสุดทั้งสี่ ทำศึกเพื่อปกป้องสรรพชีวิตในจักรวาลของตนเอง

สรรพชีวิตทั้งหมดในจักรวาลหลังจากล่วงรู้ความจริงของเรื่องราว ล้วนหลั่งน้ำตาอันร้อนผ่าว

การต่อสู้ดุเดือดรุนแรง วิชาเทวะนับไม่ถ้วนถูกแสดงออกมาจากมือของคนทั้งสี่ จักรวาลสั่นสะเทือน

"บัดซบ ทำไมเขาถึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!" อันเสวียนคำรามลั่น พวกเขาทั้งสี่คนบุกเข้าไปพร้อมกัน กลับไม่อาจจัดการเมิ่งชวนได้ในเวลาอันสั้น ซ้ำยังตกเป็นรองเสียอีก!

"ตัวตนสูงสุดขั้นสุดยอด! กระทั่งเดินไปถึงหน้าประตูแห่งเซียนแล้ว เป็นผู้ที่เข้าใกล้ความเป็นเซียนคนหนึ่ง!" อวี๋ฉยงมองเห็นบางสิ่งบางอย่าง

"กายามรรคาของพวกข้าทั้งสี่คนเหือดแห้ง ดวงจิตวิญญาณอ่อนล้า ไม่ได้อยู่ในจุดสูงสุด เขาอาศัยอยู่ในจักรวาลแห่งนี้โดยหลอมรวมกับตราประทับใจสวรรค์ พลังต่อสู้ยิ่งแข็งแกร่งทวีคูณ!" อู๋อวี้แผดเสียงคำราม เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดัน

"สหายนักพรตเต้าสื่อมีพรสวรรค์สูงส่งล้ำเลิศ คำมั่นสัญญาของพวกข้าเมื่อครู่นี้ยังคงมีผลอยู่!" คุนกู่ตะโกนบอกเมิ่งชวน เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าตัวตนสูงสุดในจักรวาลยุคสิ้นสุดมรรคาแห่งนี้จะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้

เขาเองครอบครองพลังต่อสู้ระดับตัวตนสูงสุดขั้นสุดยอดเช่นกัน ทว่าในช่วงที่อยู่จุดสูงสุดก็ยังไม่อาจเทียบเคียงเมิ่งชวนได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการอยู่ในทะเลขอบเขตมานานนับหมื่นปี ทำให้สภาพร่างกายของตนเองย่ำแย่ถึงขีดสุด

แม้ว่าฝ่ายตัวเองจะได้เปรียบเรื่องจำนวนคน ทว่าหากต้องการสังหารตัวตนอย่างเมิ่งชวนอย่างแท้จริง ย่อมต้องเอาชีวิตของตัวเองเข้าแลก ไม่มีใครสามารถรับประกันได้ว่าตัวเองจะรอดชีวิตไปได้!

เมิ่งชวนไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใด วิชาเทวะไร้เทียมทานในมือแสดงออกมาอย่างต่อเนื่อง ซัดกระหน่ำใส่ตัวตนสูงสุดทั้งสี่

"รนหาที่ตาย!"

"เพียงแค่ไม่อยากสิ้นเปลืองกำลังมากนัก คิดว่าตัวเองจะพลิกฟ้าได้หรืออย่างไร!" คุนกู่มีจิตสังหารอันไร้ที่สิ้นสุด คิดว่าพวกข้าทั้งสี่คนจัดการเจ้าเพียงคนเดียวไม่ได้หรืออย่างไร?

"ตูม!"

สุดขอบจักรวาล เมิ่งชวนเปล่งเสียงแห่งมรรคาหนึ่งครา ดวงตะวัน ดวงจันทรา และดวงดาวล้วนถูกทำลายล้างพร้อมกัน สิ่งที่เขาแสดงออกมาคือวิชาจักรพรรดิอันไร้เทียมทานของตัวเอง เหนือล้ำกว่าทุกสรรพวิชาบนโลกใบนี้

สนามรบกำลังเคลื่อนที่ จากสุดขอบจักรวาลด้านหนึ่ง ทำการต่อสู้ไปสู่อีกทิศทางหนึ่ง

ตัวตนระดับว่าที่จักรพรรดิขึ้นไปค้นพบเรื่องราวประการหนึ่งด้วยความตกตะลึง ตัวตนสูงสุดจากนอกมิติทั้งสี่ตนกลับไม่ได้เป็นฝ่ายได้เปรียบ ใช้หนึ่งต้านสี่ ทว่าเมิ่งชวนกลับเป็นฝ่ายได้เปรียบเสียอีก

บางครั้งการย้ายสนามรบ กระทั่งเป็นพวกเขาที่เคลื่อนย้ายไปเอง ในฐานะตัวตนสูงสุด ภายในจิตสำนึกของพวกเขาไม่มีคำว่าหวาดกลัว ไม่มีทางหลบหนีอย่างเด็ดขาด

พวกเขาล้วนเป็นตัวตนสูงสุดที่บุกเบิกเส้นทางสายเลือดขึ้นมาทีละก้าว มีความเชื่อมั่นอันไร้เทียมทาน ทว่าในเวลานี้ พวกเขากลับถูกเมิ่งชวนผู้นั้นโจมตีจนปลิวกระเด็น ถูกบีบบังคับให้ถอยร่นข้ามผ่านระบบดาวเคราะห์แห่งแล้วแห่งเล่า

ศึกจักรพรรดิครั้งนี้ เมิ่งชวนเป็นฝ่ายได้เปรียบ! ต้องทราบก่อนว่า เมิ่งชวนยังคงใช้หนึ่งต้านสี่อยู่!