บทที่ 27 ติ่งเซียน

"เต้าสื่อแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร!" ตัวตนสูงสุดในเขตหวงห้ามผู้หนึ่งอุทานด้วยความตกตะลึง

"ไม่เคยปรากฏมาก่อนตั้งแต่โบราณกาล สามารถทัดเทียมกับตี้จุนได้เลยทีเดียว!" ตัวตนสูงสุดจากสุสานเซียนมีประกายแสงสาดส่องออกจากดวงตา หวนนึกถึงบุรุษผู้นั้นในช่วงปลายยุคเทวตำนาน

ตัวตนสูงสุดหลายตนสีหน้าแปรเปลี่ยนไป ตี้จุนคือผู้ใด ผู้บุกเบิกสวรรค์ ปกครองทั่วทั้งจักรวาล ใต้บังคับบัญชากระทั่งมีผู้เทียบเคียงระดับจักรพรรดิคอยรับใช้! ตัวตนสูงสุดในหมู่อิสริยชน!

"ภัยคุกคามอันใหญ่หลวงนัก..." ภายในภูเขาอมตะ ตัวตนสูงสุดตนหนึ่งมองดูเมิ่งชวน น้ำเสียงเย็นชา

"หากไม่ใช่เพราะตัวตนสูงสุดจากนอกมิติทั้งสี่คนนี้ ภายภาคหน้าผู้ที่จะต้องโชคร้ายก็คือพวกเราแล้ว"

"เต้าสื่อบรรลุเต๋าเพียงหนึ่งพันปีกลับมีพลังต่อสู้ถึงเพียงนี้ หากรอจนเขามีชีวิตอยู่ในชาติที่สอง..."

เมื่อนึกถึงผลลัพธ์เช่นนั้น ตัวตนสูงสุดทั้งหมดล้วนเงียบงันลง พลังต่อสู้เช่นนี้ แม้จะไม่ยินยอมยอมรับ ทว่าหากพวกเขาสู้กับเมิ่งชวนเพียงลำพัง ย่อมไม่มีผู้ใดเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้อย่างแน่นอน! ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเมิ่งชวนในชาติที่สองเลย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมิ่งชวนยังเป็นมหาจักรพรรดิเผ่าพันธุ์มนุษย์! โอกาสที่จะอยู่ร่วมกับเขตหวงห้ามอย่างสงบสุขนั้นน้อยนิดเหลือเกิน!

"ใช้หนึ่งต้านสี่ ข้ามองดูตัวตนสูงสุดชราผู้นั้นในช่วงจุดสูงสุดพลังฝีมือไม่ด้อยไปกว่าเต้าสื่อมากนัก วันนี้เต้าสื่อย่อมต้องพานพบหายนะอย่างแน่นอน!"

"ไม่ทราบว่าตัวตนสูงสุดทั้งสี่พานพบกับหายนะใหญ่หลวงอันใด ร่างกายจึงอ่อนแอลงจนน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้"

"ไม่ต้องสนใจ ปล่อยให้ตัวตนสูงสุดทั้งสี่ลงมือพร้อมกัน ต่อให้เต้าสื่อจะมีพลังฝืนลิขิตสวรรค์จนเอาชนะได้ ทว่าก็เป็นเพียงชัยชนะที่แลกมาด้วยความสูญเสียอย่างหนัก เมื่อถึงตอนนั้นพวกเรา..."

"ถูกต้อง เมื่อถึงเวลานั้น ต่อให้ตี้จุนฟื้นคืนชีพกลับมาก็ไร้ประโยชน์!" ตัวตนสูงสุดตนหนึ่งกล่าวอย่างมั่นใจ

ตัวตนสูงสุดในเขตหวงห้ามคาดการณ์ไม่ผิด ในบรรดาตัวตนสูงสุดจากนอกมิติทั้งสี่ คุนกู่เองก็ครอบครองพลังต่อสู้ระดับจักรพรรดิสวรรค์เช่นกัน หากไม่ใช่เพราะเขาคอยพัวพันเอาไว้ สำหรับตัวตนสูงสุดอีกสามตน ล้วนเป็นเพียงมหาจักรพรรดิธรรมดาสามัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้ที่แก่นแท้แห่งชีวิตใกล้จะเหือดแห้ง เมิ่งชวนเพียงพลิกฝ่ามือสามารถสังหารทิ้งได้เลย!

ยิ่งไปกว่านั้น ระบบการฝึกฝนของตัวตนสูงสุดทั้งสี่คนนี้ไม่ใช่วิธีการใช้ร่างกายเป็นเมล็ดพันธุ์ ทว่ามีความลึกล้ำซ่อนเร้นอยู่อีกแบบ

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ทั้งสองฝ่ายล้วนบาดเจ็บไปทั้งตัว

ตัวตนสูงสุดจากนอกมิติทั้งสี่ ร่างกายของตัวตนสูงสุดแหลกเหลว ดวงจิตวิญญาณหม่นหมองไร้ประกายแสง เดิมทีในทะเลขอบเขตก็แทบจะถูกบดขยี้จนสูญสลายอยู่แล้ว บัดนี้ยังต้องมาเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ ต้นกำเนิดแทบจะสั่นคลอนอยู่แล้ว!

สถานการณ์ของเมิ่งชวนดูดีกว่าเล็กน้อย ท้ายที่สุดพลังต่อสู้ของตัวตนสูงสุดทั้งสี่ไม่ได้อยู่ในจุดสูงสุด บนร่างกายจักรพรรดิของเมิ่งชวนมีเลือดสาดกระเซ็นดั่งดอกไม้บาน บนไหล่และหน้าอกมีบาดแผลเป็นรูโหว่หลายแห่ง ทว่ากำลังสมานตัวอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม การที่กายาจักรพรรดิสวรรค์ต้องได้รับบาดเจ็บ ย่อมสามารถจินตนาการได้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้ดุเดือดเพียงใด

"เต้าสื่อ หยุดมือเพียงเท่านี้เถิด พวกข้าสามารถออกจากจักรวาลแห่งนี้ได้!" คุนกู่ตะโกนลั่น เขาไม่อยากต่อสู้อีกต่อไปแล้ว หากสูญเสียต้นกำเนิดไป เส้นทางสู่การเป็นเซียนของเขาย่อมสิ้นหวัง

"น่าเจ็บใจนัก พลังต่อสู้ของเขาแข็งแกร่งจนถึงขีดสุด กระทั่งสามารถดึงดูดทัณฑ์เซียนลงมาได้แล้ว!" อันเสวียนกล่าวด้วยความเคียดแค้น ส่วนเรื่องที่สามารถดึงดูดทัณฑ์เซียนลงมาได้ ทว่าจะผ่านมันไปได้หรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

"ในยุคสิ้นสุดมรรคา จักรวาลไม่สมบูรณ์ จะไปดึงดูดทัณฑ์เซียนลงมาได้ที่ใดกัน!"

"ยอดคนระดับจักรพรรดิในจักรวาลเช่นนี้ ไม่อาจบรรลุเป็นเซียนได้ ไร้ความหวังในความเป็นอมตะ ทำได้เพียงยกระดับพลังต่อสู้อย่างต่อเนื่อง! ทว่าเต้าสื่อผู้นี้ช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!" อวี๋ฉยงรู้สึกยากจะเข้าใจ ใช้หนึ่งต้านสี่ ซึ่งในนั้นยังมีคู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันอยู่ด้วย ทว่าเขากลับยังคงเป็นฝ่ายได้เปรียบ!

"คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไป พวกเจ้าเห็นที่นี่เป็นสถานที่อันใด! ทุบตีข้าไปตั้งยกหนึ่ง จะปล่อยให้จบลงง่ายๆ เช่นนี้ได้อย่างไร!" เมิ่งชวนแผดเสียงตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว

เมื่อพวกคุนกู่ได้ยินคำพูดของเมิ่งชวน แทบจะกระอักเลือดออกมา ทุบตีเจ้าไปยกหนึ่ง เจ้าไม่ได้ทุบตีพวกข้ายกหนึ่งหรอกหรือ? ผู้ใดทุบตีผู้ใดรุนแรงและโหดเหี้ยมกว่ากันเล่า!

เจ้าคนเดียวทุบตีพวกข้าสี่คน ได้กำไรไปตั้งมากมายแล้วเข้าใจหรือไม่!

"ในเมื่อเต้าสื่อไม่ยอมปล่อยพวกข้าไป เช่นนั้นทุกคนก็ตายตกตามกันไปเถอะ!" ภายในดวงตาของคุนกู่เผยความอำมหิต ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

"ตึง!"

เหนือศีรษะของตัวตนสูงสุดจากนอกมิติทั้งสี่ ปรากฏติ่งยักษ์ใบหนึ่งขึ้นมา ปากติ่งราวกับมีจักรวาลแห่งหนึ่งกำลังถูกบุกเบิกและทำลายล้าง กดทับสวรรค์และปฐพีทั้งสิบทิศ เสียงติ่งดังกังวาน แช่แข็งกาลอวกาศ ปั่นป่วนกาลเวลา

"เพียงแค่สิ่งของชิ้นเดียว ต่อให้เป็นอาวุธเซียนแล้วอย่างไร จะฝืนลิขิตสวรรค์ได้เชียวหรือ!" เมิ่งชวนตะโกนลั่น ทว่าส่วนลึกในดวงตากลับเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด

"หึ่ง!"

บนฝ่ามือของเมิ่งชวนปรากฏจานหยกขึ้นมาหนึ่งใบ จานหยกแผ่ซ่านกลิ่นอายแห่งมรรคาอันยิ่งใหญ่ ราวกับจุดเริ่มต้นแห่งการสรรค์สร้าง จุดเริ่มต้นแห่งมรรคาอันยิ่งใหญ่

นี่คืออาวุธจักรพรรดิของเมิ่งชวน จานหยกมรรคาอันยิ่งใหญ่!

"หึ อาวุธระดับตัวตนสูงสุดเพียงชิ้นเดียว ตอนนี้ยังมีประโยชน์อันใดอีก!" อันเสวียนกล่าวเสียงเย็น หากเป็นเมื่อครู่นี้ อาวุธระดับตัวตนสูงสุดชิ้นนี้ยังสามารถโจมตีทุกคนจนตั้งตัวไม่ทันได้

เมิ่งชวนไม่สนใจอันเสวียน เขาโยนจานหยกมรรคาอันยิ่งใหญ่ในมือออกไป จานหยกวาดลวดลายมรรคาอันไร้ขอบเขตกลางความว่างเปล่าโดยตรง

"ตูม!"

ร่างเงาสายหนึ่งปลิวกระเด็นถอยหลังไป ไม่ใช่ตัวตนสูงสุดทั้งสี่ ทว่ากลับเป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หิน!

"ข้าไม่ได้ลืมเจ้าหรอกนะ หากไม่ใช่เพราะเจ้ายังมีประโยชน์อยู่ พวกเขาสี่คนยังไม่ทันปรากฏตัวเจ้าคงตายไปแล้ว" เมิ่งชวนมองดูวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หิน พลางกล่าวว่า "ตอนนี้ให้ข้าใช้อาวุธจักรพรรดิมาเล่นเป็นเพื่อนเจ้าก่อนแล้วกัน"

เมื่อมองดูวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หินที่ถูกจานหยกมรรคาอันยิ่งใหญ่กดดันจนต้องตั้งรับ จักรวาลพลันเงียบงัน ตั้งแต่เมื่อใดกันที่อาวุธจักรพรรดิเพียงชิ้นเดียวสามารถต่อกรกับบุคคลระดับมหาจักรพรรดิได้อย่างซึ่งหน้า?

"มหาจักรพรรดิเต้าสื่อไร้เทียมทานแล้ว เพียงคนเดียวต่อกรกับสี่จักรพรรดิ อาวุธจักรพรรดิเพียงชิ้นเดียวก็สามารถต่อกรกับมหาจักรพรรดิได้ บางทีอาจเรียกขานได้ว่าเป็นจักรพรรดิสวรรค์แล้ว..."

ว่าที่จักรพรรดิผู้หนึ่งทอดถอนใจ มองดูประวัติศาสตร์อันยาวนาน ไม่เคยได้ยินเรื่องราวของบุคคลเช่นนี้มาก่อนเลย

"ปัง!"

สิ้นเสียงของว่าที่จักรพรรดิ ร่างเงาสายหนึ่งถูกโจมตีจนปลิวกระเด็นไปไกลนับแสนลี้โดยตรง เลือดสาดกระเซ็นไปตลอดทาง

เมื่อมองดูเมิ่งชวนที่ถูกโจมตีจนปลิวกระเด็นไป ว่าที่จักรพรรดิผู้นั้นสีหน้าแข็งค้าง ดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดปกติไป

"เมิ่งชวน!" ว่าที่จักรพรรดิหลายคนที่คุ้นเคยกับเมิ่งชวนอุทานด้วยความตกใจ หัวใจที่เพิ่งวางลงไปเมื่อครู่กลับมาแขวนอยู่บนเส้นด้ายอีกครั้ง

"อาวุธเซียนชิ้นหนึ่ง ทว่ากลับถูกหล่อหลอมด้วยพลังที่เหนือกว่าระดับเซียน" เมิ่งชวนมองดูติ่งยักษ์ พึมพำว่า "ราชันกึ่งเซียนหรือ?" ไม่มีทางเป็นราชันเซียนได้ หากเป็นราชันเซียนหล่อหลอมขึ้นมา ไม่สิ ราชันเซียนตนหนึ่ง ต่อให้เพียงแค่ใช้ปราณราชันเซียนสายเดียวมาล้างบาปให้ติ่งใบนี้ เมื่อครู่เมิ่งชวนก็คงตายไปแล้ว

"วันนี้เบื้องล่างติ่งใบนี้ จะมีวิญญาณเร่ร่อนเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งดวง!" คุนกู่ตะโกนก้อง เดิมทีเขาไม่ปรารถนาจะใช้ติ่งใบนี้เลย

"น่าเสียดาย พลังอันสูงสุดภายในติ่งถูกใช้จนหมดสิ้นแล้ว มิเช่นนั้นเมื่อครู่เต้าสื่อต้องตายอย่างแน่นอน!" อันเสวียนรู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจเล็กน้อย เพื่อคุ้มครองพวกเขาทั้งสี่คนในทะเลขอบเขต ติ่งเซียนได้สูญเสียพลังไปมากเกินไป

เมิ่งชวนเองมองออกแล้วว่า ภายในติ่งไม่มีพลังของราชันกึ่งเซียนหลงเหลืออยู่อีกแล้ว ตอนนี้เป็นเพียงอาวุธเซียนที่เคยถูกราชันกึ่งเซียนหล่อหลอม และครอบครองอานุภาพเทวะเหนือธรรมดาเท่านั้น

แน่นอนว่า เพียงเท่านี้ก็นับว่ายอดเยี่ยมยิ่งนักแล้ว

ทว่าเมิ่งชวนยังคงมีความสงสัยอยู่บ้าง ตัวตนสูงสุดหลายตนนี้เอาชีวิตรอดในทะเลขอบเขตมาได้อย่างไร

คลื่นเพียงระลอกเดียวในทะเลขอบเขต ก็สามารถพัดทำลายตัวตนสูงสุดได้แล้ว ต่อให้มีอาวุธเซียนที่ครอบครองพลังของราชันกึ่งเซียนอยู่ ทว่าการที่ตัวตนสูงสุดทั้งสี่คนสามารถเอาชีวิตรอดมาได้ เมิ่งชวนยังคงรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อ

หรือว่าจะมีราชันกึ่งเซียนตนหนึ่งคอยคุ้มครองอยู่ด้วยตนเอง! ในเรื่องนี้ ย่อมต้องเกิดเหตุไม่คาดฝันบางอย่างขึ้นอย่างแน่นอน

ตัวตนสูงสุดทั้งสี่ล้อมรอบเมิ่งชวน กางค่ายกลอันหาที่เปรียบไม่ได้ออกมา ใช้ติ่งเซียนเป็นศูนย์กลางค่ายกล กักขังเมิ่งชวนเอาไว้

"เต้าสื่อ วันนี้เจ้าหนีไม่รอดแน่!" อันเสวียนแผดเสียงตะโกน กลิ่นอายของค่ายกลไหลเวียนอยู่รอบกายเขา ช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้เขาอย่างมหาศาล กลิ่นอายดุดันกลืนกินท้องฟ้า

ค่ายกลไร้พ่ายแห่งนี้ เมื่อครู่คนทั้งสี่ได้กางมันออกมาแล้ว บัดนี้นำมาใช้ร่วมกับติ่งเซียน อานุภาพยิ่งไม่ธรรมดาอย่างแท้จริง

กลิ่นอายรอบกายเมิ่งชวนลอยล่อง นิมิตปรากฏขึ้นให้เห็นเป็นระยะ สวรรค์และปฐพีถูกบุกเบิก จักรวาลวิวัฒนาการ แสดงให้เห็นถึงอานุภาพอันสูงสุดของเขาอย่างเต็มเปี่ยม

"การที่ข้าก้าวมาถึงจุดนี้ได้ เป็นตำแหน่งจักรพรรดิที่แลกมาด้วยการเข่นฆ่าทีละก้าว ไม่ใช่การข่มขู่! หลังจากบรรลุเป็นจักรพรรดิ ข้ายังไม่เคยได้อาบเลือดของบุคคลในระดับเดียวกันเลย วันนี้ ขออาศัยเลือดแท้จริงของพวกเจ้าทั้งสี่คน ช่วยให้ข้าก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้นเถิด!"

น้ำเสียงของเมิ่งชวนหนักแน่นกังวาน สั่นสะเทือนทะเลดวงดาว แผ่ซ่านไปทั่วจักรวาล สรรพชีวิตนับไม่ถ้วนหวาดผวา

"การที่ต้องให้ตัวตนสูงสุดถึงสี่คนร่วมมือกัน ซ้ำยังต้องใช้อาวุธเซียนอันสูงสุดเพื่อสังหารเจ้า เจ้าสมควรภาคภูมิใจแล้ว!" ตัวตนสูงสุดหลายตนมีความตั้งใจแน่วแน่ที่จะสังหารเมิ่งชวน

เพียงแค่การใช้งานอาวุธเซียนชิ้นนี้ย่อมต้องแลกมาด้วยค่าตอบแทนอันมหาศาล จะไม่ปรารถนาจะสังหารเขาให้สิ้นซากได้อย่างไร!