บทที่ 24 ข้าขอยกย่องให้เจ้าเป็นสามอันดับแรกนับตั้งแต่โบราณกาล!

เผ่าพันธุ์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ถือกำเนิดและได้รับการหล่อเลี้ยงจากฟ้าดิน หากสามารถถือกำเนิดได้อย่างสมบูรณ์แบบ จะสามารถทัดเทียมกับมหาจักรพรรดิโบราณได้

วิญญาณศักดิ์สิทธิ์เช่นชางคง หากไม่เกิดข้อผิดพลาดในขั้นตอนสุดท้ายของการหล่อเลี้ยง ย่อมต้องกลายเป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมอย่างแน่นอน ไร้เทียมทานทั่วทั้งเก้าสวรรค์สิบปฐพี หากไม่ใช่มหาจักรพรรดิโบราณย่อมไม่อาจสะกดข่มได้

ชางคงตะโกนเสียงดัง "ข้าเพียงแค่พูดความคิดของข้าออกมาเท่านั้น รอจนกว่าตัวตนสูงสุดของเผ่าพันธุ์ข้าถือกำเนิด ทุกสิ่งย่อมกระจ่างแจ้งเอง!"

เมิ่งชวนหัวเราะพลางกล่าวว่า "ไม่ต้องรอแล้ว ตอนนี้ข้าจะทำให้เจ้ากระจ่างแจ้งเอง"

พูดจบ เขาใช้มือข้างหนึ่งบีบไปทางชางคง ดูธรรมดาสามัญไร้ซึ่งนิมิตใดๆ ทว่าใบหน้าของชางคงกลับซีดเผือดราวกับคนตาย ไม่อาจต้านทานได้! ไม่อาจหลบหลีกได้! ระดับการฝึกฝนที่ตนเองภาคภูมิใจหนักหนา ในวินาทีนี้กลับดูด้อยค่าลงไปถนัดตา

ในเวลานี้ กลิ่นอายระดับจักรพรรดิแผ่ซ่านออกจากร่างของชางคง ทำให้มือของเมิ่งชวนชะงักไปชั่วขณะ จากนั้นกลิ่นอายระดับจักรพรรดิก็พลันแตกสลายไปในทันที

"หืม? ยังมีอาวุธจักรพรรดิอีกหรือ? น่าสนใจ วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ธาตุเพลิงไม่มีอาวุธจักรพรรดินี่นา..."

ทว่าก็เปล่าประโยชน์ มหาจักรพรรดิที่ยังมีชีวิตอยู่ อาวุธจักรพรรดิเพียงชิ้นเดียวจะต้านทานได้อย่างไร

"ท่านมหาจักรพรรดิโปรดไว้ชีวิตด้วย!" เสียงร้องด้วยความหวาดกลัวดังขึ้นเป็นลำดับแรก

"ท่านมหาจักรพรรดิโปรดออมมือด้วย!"

จากนั้น เสียงตะโกนดังก้องกังวานไปทั่วทั้งห้วงอวกาศอันเป็นนิรันดร์

เสียงแห่งมรรคากังวานขึ้น ในขณะเดียวกัน มือขนาดมหึมาที่บดบังท้องฟ้าเอื้อมคว้าเข้ามา หมายมั่นจะช่วยชีวิตชางคงจากเงื้อมมือของเมิ่งชวน

เมิ่งชวนไม่แม้แต่จะปรายตามองวิญญาณศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมที่เพิ่งถือกำเนิด เขาบดขยี้ทุกการขัดขวางให้แหลกสลายโดยตรง

"อ๊าก!"

ชางคงแผดเสียงร้องโหยหวน ร่างกายสลายกลายเป็นเถ้าธุลีในทันที อาวุธจักรพรรดิที่พกติดตัวมาถูกเมิ่งชวนยึดเอาไว้เช่นกัน

เมื่อมองดูกาน้ำเทพขนาดเท่าฝ่ามือในมือ เมิ่งชวนหันไปมองหนึ่งในว่าที่จักรพรรดิหลายคนที่อยู่รอบๆ

"กาน้ำหลอมเทวะ?"

"นี่คืออาวุธจักรพรรดิโบราณของเผ่าพันธุ์แสงสว่าง!"

"คนที่ส่งเสียงร้องคนแรกเมื่อครู่นี้ก็คือเขา!"

"ทำไมถึงไปตกอยู่ในมือของชางคงได้ ทั้งยังถูกนำมาใช้เพื่อต่อกรกับท่านมหาจักรพรรดิอีก?"

ว่าที่จักรพรรดิเผ่าพันธุ์แสงสว่างมองดูกาน้ำหลอมเทวะในมือของเมิ่งชวน มีความทุกข์ทว่าไม่อาจเอ่ยปากได้

ชางคงยอมจ่ายค่าตอบแทนอย่างมหาศาลเพื่อขอยืมอาวุธจักรพรรดิโบราณจากเผ่าพันธุ์แสงสว่าง เดิมทีตั้งใจจะไปสำรวจสถานที่อันตรายแห่งหนึ่ง เผ่าพันธุ์แสงสว่างเองก็มีว่าที่จักรพรรดิที่ไม่ด้อยไปกว่าชางคง จึงไม่กลัวว่าชางคงจะชิงอาวุธจักรพรรดิโบราณไป ทว่าระหว่างทางกลับถูกความผันผวนของกาลอวกาศดึงดูดมาที่นี่

ใครจะรู้ว่าสมองของชางคงเกิดลัดวงจร จู่ๆ ก็ไปยั่วยุท่านมหาจักรพรรดิ คิดว่ามีวิญญาณศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมตนหนึ่งกำลังจะถือกำเนิดแล้วรู้สึกว่าตัวเองมีผู้หนุนหลังที่แข็งแกร่งอย่างนั้นหรือ?

วิญญาณศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่โง่เขลาที่สุดในจักรวาลอย่างแท้จริง ไม่เคยมีมหาจักรพรรดิถือกำเนิดขึ้นมาเลยสักองค์ ทุกครั้งที่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมถือกำเนิด มักจะถูกใช้เป็นฉากหลังเพื่อเสริมบารมีของมหาจักรพรรดิเสมอ ทว่ากลับคิดว่าตัวเองคือเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล ทำตัวหยิ่งผยองจองหอง!

ว่าที่จักรพรรดิเผ่าพันธุ์แสงสว่างก่นด่าเผ่าพันธุ์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทั้งเผ่าพันธุ์อยู่ในใจ

"เผ่าพันธุ์แสงสว่างจะให้คำอธิบายแก่ท่านมหาจักรพรรดิอย่างแน่นอน!"

สีหน้าของว่าที่จักรพรรดิเผ่าพันธุ์แสงสว่างดูขมขื่น เขาไม่กังวลว่าจะไม่อาจนำอาวุธจักรพรรดิโบราณกลับคืนมาได้ หากจะกล่าวอย่างเคร่งครัด เผ่าพันธุ์แสงสว่างในครั้งนี้ล้วนตกกระไดพลอยโจนอย่างแท้จริง มหาจักรพรรดิย่อมมีความใจกว้างระดับมหาจักรพรรดิ ไม่ลดตัวลงมาจงใจกลั่นแกล้งเผ่าพันธุ์แสงสว่างหรอก นอกเสียจากว่าเผ่าพันธุ์แสงสว่างจะรนหาที่ตายเอง

"สหายนักพรตในฐานะมหาจักรพรรดิ สังหารวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เผ่าพันธุ์ข้าอย่างไร้เหตุผล ใช้ความแข็งแกร่งรังแกผู้อ่อนแอ ทำเช่นนี้ถือเป็นการเสียเกียรติของมหาจักรพรรดิหรือไม่" วิญญาณศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมบริบูรณ์มองดูเมิ่งชวน กล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยวอยู่บ้าง

ตัวเองก็เป็นถึงวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่ทัดเทียมกับมหาจักรพรรดิ จะไม่มีหน้าพอที่จะปกป้องว่าที่จักรพรรดิสักคนเลยหรือ!

เมิ่งชวนมองดูวิญญาณศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมบริบูรณ์ สีหน้าเรียบเฉยดุจบ่อน้ำนิ่ง ทว่าคำพูดที่เอ่ยออกมากลับสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งห้วงอวกาศ

"เจ้ามีความเห็นอะไร? เก็บมันไว้เสีย! แค่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ตนหนึ่ง ฆ่าก็คือฆ่า เจ้าจะทำอะไรข้าได้?"

"วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่ตายด้วยน้ำมือข้าบนเส้นทางแห่งจักรพรรดิ มีมากกว่าที่เจ้าคิดเสียอีก!"

"การถือกำเนิดอย่างสมบูรณ์แบบไม่ใช่เรื่องง่าย จงดูแลตัวเองให้ดี"

สีหน้าของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์บรรลุธรรมบริบูรณ์แปรเปลี่ยนไป คำพูดของเมิ่งชวนเหล่านี้ ไม่ได้เห็นเขาอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย ในน้ำเสียงของเขา ตัวเขาไม่ได้แตกต่างจากวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกสังหารไปเมื่อครู่เลย

วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่ถือกำเนิดจากครรภ์หิน ในบรรดาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด นับว่าเป็นประเภทที่ค่อนข้างแข็งแกร่ง

เขาสามารถมองเห็นคำสาปที่แฝงอยู่อย่างเลือนรางบนร่างของเมิ่งชวนได้เช่นกัน เผ่าพันธุ์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ได้รับการหล่อเลี้ยงจากฟ้าดิน เปรียบเสมือนบุตรแห่งฟ้าดิน หากสังหารย่อมเกิดลางร้าย

แน่นอนว่าสิ่งที่เรียกว่าลางร้ายเมื่อสังหาร สำหรับมหาจักรพรรดิแล้ว โดยหลักแล้วไม่มีภัยคุกคามอะไร

"เจ้าจงเก็บรังสีอำมหิตของเจ้าให้ดี หากให้ข้าสัมผัสได้อีก ข้าก็จะถือโอกาสสังหารเจ้าทิ้งเสียด้วยเลย"

เมิ่งชวนปรายตามองวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หิน น้ำเสียงค่อนข้างเฉยเมย ราวกับกำลังเชือดไก่สักตัว

"วันนี้เมิ่งชวนดูจะกำเริบเสิบสานเกินไปหน่อย..." ชิงเยว่มองดูเมิ่งชวน รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

"บังอาจมาหยามเกียรติข้าถึงเพียงนี้!" วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หินแผดเสียงคำราม พุ่งเข้าโจมตีเมิ่งชวนโดยตรง

เมิ่งชวนรับการโจมตี ทั้งสองข้ามผ่านดินแดนแห่งดวงดาวนับไม่ถ้วนในพริบตา เดินทางไปยังสุดขอบจักรวาลในอีกทิศทางหนึ่ง ทั้งสองคนล้วนไม่ต้องการส่งผลกระทบต่อการก่อตัวของช่องทางกาลอวกาศ

"ติ๊ง!"

กระบี่ยาวกวาดต้อนเข้าหาเมิ่งชวน แผ่ซ่านด้วยกลิ่นอายแห่งมรรคาจักรพรรดิ ส่งเสียงดังกังวาน สั่นสะเทือนจักรวาล กระบี่ยาวสายหนึ่งซึ่งเป็นจิตวิญญาณของหินเทวะพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พุ่งเข้าใส่เมิ่งชวน นี่คืออาวุธเทวะไร้พ่ายที่ถือกำเนิดขึ้นมาพร้อมกับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หิน มีจิตวิญญาณเป็นของตนเอง อานุภาพบรรลุถึงระดับมรรคาจักรพรรดิ

เมิ่งชวนมองดูกระบี่เซียน ไม่หลบไม่หลีก ยื่นมือซ้ายออกไป คว้าจับอาวุธไร้พ่ายที่ด้อยกว่าอาวุธจักรพรรดิเพียงเล็กน้อยด้วยมือเปล่า

จากนั้นเขาก็กำกระบี่เซียนไว้ พุ่งเข้าประชิดตัวโดยตรง เหวี่ยงหมัดจักรพรรดิ พุ่งเป้าไปที่หว่างคิ้วของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หิน

"ตูม!"

ครรภ์หินเพิ่งถือกำเนิด หยิ่งยโสโอหังเป็นที่สุด ทะนงในตัวตนวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หินของตนเอง มั่นใจว่าไม่ด้อยไปกว่ามหาจักรพรรดิในยุคปัจจุบัน กำหมัดตอบโต้ ปะทะกับหมัดของเมิ่งชวน

นี่คือการปะทะกันครั้งใหญ่ที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน เพียงแค่การปะทะกันครั้งนี้ ก็ได้ทำลายล้างทะเลดวงดาวไปเป็นบริเวณกว้าง เปลี่ยนสุดขอบจักรวาลให้กลายเป็นความโกลาหล ทำให้สถานที่แห่งนี้กลายเป็นดินแดนแห่งการทำลายล้าง

ท่ามกลางเสียงปะทะของเลือดเนื้อ ท่ามกลางกฎเกณฑ์แห่งมรรคาจักรพรรดิที่ปะทุขึ้นอย่างไม่เกรงใจใคร แสงเซียนอันไร้ที่สิ้นสุด สาดส่องไปทั่วจักรวาลทั้งสิบทิศ ลำแสงสีรุ้งพาดผ่านทั่วทั้งจักรวาล ร่างกายของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หินสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ปลิวกระเด็นถอยหลังข้ามผ่านดินแดนแห่งดวงดาวไปหลายแห่ง เมิ่งชวนยังคงยืนหยัดอยู่ที่เดิม

"สมกับเป็นมหาจักรพรรดิแห่งยุค น่าเสียดายที่ยังสังหารข้าไม่ได้!" วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หินร้องท้าทาย แม้เขาจะถูกโจมตีจนปลิวกระเด็น ทว่ากลับไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย

เมื่อเมิ่งชวนได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็ดูแปลกประหลาดเล็กน้อย กลอกตาไปมาพลางตะโกนเสียงดังว่า "ช่างเป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งยิ่งนัก! ในบรรดาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่โบราณกาลจนถึงปัจจุบัน เจ้าต้องติดสามอันดับแรกอย่างแน่นอน!"

จากนั้นเมิ่งชวนก็แอบเปิดไลฟ์สดอย่างเงียบๆ ช่วงเวลาแบบนี้จะขาดสหายในกลุ่มร่วมเป็นสักขีพยานได้อย่างไร!

ปี่ปี๋ตง: ทำไมถึงแอบเปิดไลฟ์สดเงียบๆ เล่า?

เมิ่งฉี: พอเข้ามาก็เห็นฉางเวยกำลังซ้อมไหลฝู

กู่อี: คู่ต่อสู้ของท่านมหาจักรพรรดิ ดูเหมือนจะไม่ใช่คนนะ

เมิ่งชวนอัปโหลดเศษเสี้ยวความทรงจำก่อนหน้านี้ลงในกลุ่มแชตโดยตรง

เมิ่งฉี: โลกเจ๋อเทียนติดค้างรางวัลออสการ์ท่านมหาจักรพรรดิอยู่หนึ่งตัว!

เมิ่งชวนไม่สนใจสหายในกลุ่ม เขามองดูวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หินที่พุ่งเข้ามาสังหาร เหวี่ยงหมัดจักรพรรดิ ใช้หมัดปะทะกับกระบี่อีกครั้ง

"ตูม!"

การปะทะกันอย่างรุนแรง ราวกับเสียงเบิกฟ้าทะลวงดิน ร่างกายและกระบี่เซียนถึงกับปะทะกันจนเกิดเสียงดังกังวาน

ดวงจิตวิญญาณของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หินหลุดพ้นจากร่าง บดบังท้องฟ้ามิดชิด ในขณะเดียวกันร่างกายของเขาก็ปะทุขึ้น ทำลายล้างความว่างเปล่า ปราณโลหิตปกคลุมจักรวาล พุ่งทะยานขึ้นไป สังหารเมิ่งชวน

ดวงจิตวิญญาณและร่างกายของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์พุ่งเข้ามาตรงหน้าเมิ่งชวนพร้อมกัน ในชั่วพริบตาพลันยกระดับขึ้นถึงขีดสุด ทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง กลายเป็นหนึ่งเดียว พลังอันเทียบเท่ากับการเบิกฟ้าทะลวงดินปะทุขึ้นตรงหน้าเมิ่งชวน!

นี่คือวิชาเทวะแต่กำเนิดของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์! อานุภาพไร้เทียมทาน สามารถต่อกรกับเคล็ดวิชามหาจักรพรรดิได้!

มือข้างหนึ่งของเมิ่งชวนโคจรเคล็ดวิชาอักขระโต่ว จำลองห้วงอวกาศอันเป็นนิรันดร์ขึ้นมาผืนหนึ่ง กดทับลงมา ปะทะกับวิชาลับอันไร้เทียมทานของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หิน

"ตูม!"

จักรวาลสูญเสียเสียงไปสิ้น ว่าที่จักรพรรดิที่เฝ้าสังเกตการณ์สถานที่แห่งนี้ด้วยเนตรสวรรค์จากนอกดินแดนแห่งดวงดาวอันไร้ที่สิ้นสุด ล้วนมีเลือดไหลออกจากดวงตา กฎเกณฑ์แห่งมรรคาจักรพรรดิสะท้อนกลับ!

ทั้งสองฝ่ายทำศึกกันอย่างไม่หยุดหย่อน ทำลายล้างดินแดนแห่งดวงดาวอันเงียบสงัดไปนับไม่ถ้วน กลายเป็นความโกลาหล

ผ่านไปครู่หนึ่ง ว่าที่จักรพรรดิที่เฝ้าชมการต่อสู้ก็รู้สึกงุนงงไปตามๆ กัน

"นี่มัน..."

"ทำไมท่านมหาจักรพรรดิจึงใช้เพียงมือเดียวในการต่อสู้เล่า?"

"วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครรภ์หินตนนี้ยังถูกกดดันจนต้องตั้งรับ นี่มันเกินไปแล้ว!"

"ไม่ได้บอกว่าวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ตนนี้สามารถติดสามอันดับแรกนับตั้งแต่โบราณกาลหรอกหรือ?"

บรรดาว่าที่จักรพรรดิต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก วิญญาณศักดิ์สิทธิ์สามอันดับแรกนับตั้งแต่โบราณกาล ท่านมหาจักรพรรดิใช้เพียงมือเดียวก็สามารถแขวนคอทุบตีได้? เช่นนั้นท่านมหาจักรพรรดิคือระดับไหนกัน?

อันดับหนึ่งนับตั้งแต่โบราณกาลหรือ?