บทที่ 24 ถ้ำน้ำแข็งลึกลับหมื่นปี

บทที่ 24 ถ้ำน้ำแข็งลึกลับหมื่นปี

การแสดงละครแบบโอเวอร์แอคติ้งตามใจชอบของหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่ง ทำเอาฮั่วอวี่ฮ่าวที่ต้องเล่นตามน้ำถึงกับปวดขมับตึบๆ

"ถ้าอย่างนั้นข้าไปหาสัตว์วิญญาณตัวอื่นก่อนดีกว่า..."

ก่อนที่ฮั่วอวี่ฮ่าวจะพูดจบ หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งก็ลุกขึ้นยืนและเกาะขาเขาไว้แน่น

"อย่าเพิ่งสิ! แค่บ่มเพาะพลังอีกหมื่นปีเอง แป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว!"

กู่เยว่น่าขมวดคิ้วและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "หนอนไหมน้ำแข็งตัวนี้มีความพิเศษมาก หากมันมีสมบัติสวรรค์ให้ดูดซับมากพอ มันก็สามารถเติบโตไปถึงระดับล้านปีได้ในเวลาอันสั้น"

หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งพยักหน้าอย่างบ้าคลั่ง

"ก่อนหน้านี้ พี่ชายผู้นี้เอาแต่กินแล้วก็นอน นอนแล้วก็กิน อาศัยร่างกายของตัวเองค่อยๆ ย่อยพลังงานไปเรื่อยๆ นั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไมข้าถึงพัฒนาได้ช้าขนาดนั้น"

"เชื่อใจพี่ชายผู้นี้เถอะ! ครั้งนี้ หลังจากที่ข้าดูดซับพลังงานแล้ว ข้าสัญญาว่าจะเริ่มบ่มเพาะพลังทันทีและจะไม่ยอมเสียเวลาไปแม้แต่วินาทีเดียว!"

ฮั่วอวี่ฮ่าวมองไปที่กู่เยว่น่า แล้วก็หันไปมองตี้เทียน

"เอาเป็นว่าครั้งนี้ข้าเลือกวงแหวนวิญญาณวงอื่นไปก่อนดีไหม แล้วค่อยรอจนกว่าข้าจะเพิ่มความแข็งแกร่งได้ในครั้งหน้า..."

หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งบิดร่างหนอนไหมอันใหญ่โตของมันจนกลายเป็นเกลียวราวกับขนมเพรทเซล

"วิญญาณยุทธของเจ้ามีช่องว่างทั้งหมดแค่สิบช่องเท่านั้นนะ สำหรับวงแหวนวิญญาณใดๆ ก็ตามที่ดูดซับเข้าไปก่อนข้า โอกาสที่มันจะช่วยเพิ่มขีดจำกัดอายุให้เจ้านั้นมีไม่สูงหรอก!"

"หากวงแหวนวิญญาณวงแรกของเจ้ามาจากเผ่าพันธุ์หนอนไหมน้ำแข็งของเรา ในเมื่อเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกัน มันก็จะมีโอกาสช่วยเพิ่มระดับให้เจ้าได้อย่างแน่นอน"

"แต่สำหรับวงแหวนวิญญาณวงที่สอง หากเป็นข้า—ซึ่งก็เป็นหนอนไหมน้ำแข็งเหมือนกัน—เผ่าพันธุ์หนอนไหมน้ำแข็งของเราก็ไม่ได้มีทักษะวิญญาณที่ทรงพลังมากมายขนาดนั้นที่จะมอบให้เจ้าหรอกนะ..."

"อย่าทำให้พรสวรรค์ของเจ้าสูญเปล่าเลย เจ้าหนุ่ม!"

"เจ้าไม่อยากให้วงแหวนวิญญาณวงแรกของเจ้าอยู่ในระดับล้านปีหรอกหรือ นี่คือความสำเร็จที่ไม่เคยมีมาก่อนในอดีตและจะไม่มีใครเทียบได้ในอนาคตเลยนะ!"

"วงแหวนวิญญาณทุกวงของเจ้าจะอยู่ในระดับแสนปีเป็นอย่างน้อยเลยนะ!"

ฮั่วอวี่ฮ่าวแอบยกนิ้วให้กับการแสดงของหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งอยู่ในใจ

ใครบอกว่าเทียนเมิ่งแสดงละครห่วยแตกขนาดออสการ์ยังต้องมอบรางวัลตุ๊กตาทองให้มันเลยเถอะ!

ฮั่วอวี่ฮ่าวดูเหมือนจะใจอ่อนกับคำพูดเหล่านั้น

ในเวลานี้ กู่เยว่น่าก็ตระหนักได้เช่นกันว่าการปล่อยให้หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งเสียสละตัวเองเพื่อฮั่วอวี่ฮ่าวนั้น จะช่วยให้เขาเติบโตได้ดียิ่งขึ้นจริงๆ

"เจ้าต้องการสมบัติสวรรค์อะไรเพื่อใช้ในการเพิ่มตบะบ่มเพาะล่ะ"

"ไขกระดูกน้ำแข็งเร้นลับ ยิ่งถ้าเป็นไขกระดูกน้ำแข็งเร้นลับหมื่นปีได้ยิ่งดี มันจะทำให้ความแข็งแกร่งของข้าเพิ่มขึ้นได้เร็วกว่าเดิมมากเลยล่ะ"

พลังวิญญาณทั่วทั้งร่างของหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งล้วนได้มาจากการกินไขกระดูกน้ำแข็งเร้นลับทั้งสิ้น

"ในถ้ำใต้ดินที่ข้าเคยหลับใหลอยู่ตอนนั้น น่าจะยังมีไขกระดูกน้ำแข็งเร้นลับเหลืออยู่อีกเยอะแยะ เพื่อเพิ่มตบะบ่มเพาะแค่หมื่นปี ของที่เหลืออยู่น่าจะพอถมเถ"

ตี้เทียนเอ่ยขึ้นในเวลานี้ "เจ้ายังจำได้ไหมว่าถ้ำนั้นอยู่ที่ไหน"

หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่ง "..."

ตี้เทียน เจ้านี่มันน่ารำคาญจริงๆ!

"ค่อยๆ หาไปเดี๋ยวก็เจอเองนั่นแหละ ของดีๆ ก็ต้องใช้เวลากันทั้งนั้น!"

"ไขกระดูกน้ำแข็งเร้นลับคืออะไรหรือขอรับ"

สำหรับสิ่งที่เขาไม่ควรรู้ ฮั่วอวี่ฮ่าวมักจะหาจังหวะถามอยู่เสมอ

ในฐานะนักกินตัวยง หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งเป็นคนแรกที่อธิบายให้ฮั่วอวี่ฮ่าวฟัง "ตราบใดที่เราหาไขกระดูกน้ำแข็งเร้นลับหมื่นปีเจอสักชิ้น พี่ชายผู้นี้ก็สามารถกลายเป็นสัตว์วิญญาณระดับล้านปีได้ในทันทีเลยล่ะ"

หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งอยู่ห่างจากระดับล้านปีเพียงก้าวเดียวเท่านั้น

"หากเป็นลักษณะอย่างที่พวกท่านอธิบายมา ข้าอาจจะรู้ว่ามันอยู่ที่ไหนนะขอรับ"

เมื่อฮั่วอวี่ฮ่าวพูดเช่นนี้ ไม่เพียงแต่ตี้เทียน กู่เยว่น่า และหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งจะประหลาดใจเท่านั้น แม้แต่เทียนเมิ่งที่อยู่ภายในทะเลวิญญาณของเขาก็ยังตกตะลึง

"เจ้าไปรู้มาได้อย่างไรกัน"

หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ

นั่นมันไขกระดูกน้ำแข็งเร้นลับเลยนะ! สมบัติสวรรค์ที่หายากสุดๆ!

ในดินแดนแดนเหนือสุดขั้วทั้งหมด มีเพียงมันเท่านั้นที่โชคดีได้เข้าไปในถ้ำน้ำแข็งลึกลับหมื่นปีแห่งนั้นและได้เห็นไขกระดูกน้ำแข็งเร้นลับหมื่นปี

"พวกท่านก็รู้ว่าตอนนี้ข้าเป็นศิษย์ของสมเด็จพระสันตะปาปาแห่งสำนักวิญญาณยุทธ เมื่อไม่นานมานี้ มีวิญญาจารย์ธาตุน้ำแข็งคนหนึ่งเดินทางไปยังดินแดนแดนเหนือสุดขั้วเพื่อหาสัตว์วิญญาณที่เหมาะสม ในระหว่างที่หลบหนีจากการไล่ล่าของสัตว์วิญญาณ เขาบังเอิญตกลงไปในตาน้ำพุแห่งหนึ่ง"

"ใต้ตาน้ำพุนั้น เขาเห็นถ้ำสองแห่ง ในหนึ่งในถ้ำเหล่านั้น มีเสาน้ำแข็งที่ดูคล้ายกับที่ท่านอธิบายมามาก"

"ที่นั่นหนาวเกินไป เขาจึงเข้าไปใกล้ไม่ได้เลย เมื่อปลอดภัยแล้วเขาก็รีบจากมาทันที"

ข้อดีของการอยู่ในสำนักวิญญาณยุทธก็คือ มีวิญญาจารย์มากมายที่สามารถบังเอิญไปพบเจอในสิ่งที่คุณต้องการให้พวกเขาพบเจอได้

ดวงตาของหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งเป็นประกาย

"ใช่ๆ! หากไม่มีอะไรผิดพลาด นั่นแหละคือถ้ำน้ำแข็งลึกลับหมื่นปีที่ยังไม่มีใครค้นพบ ด้วยพลังงานของไขกระดูกน้ำแข็งเร้นลับหมื่นปี หากวิญญาจารย์ไม่มีธาตุน้ำแข็งขั้นสุดยอดล่ะก็ แค่แตะโดนก็โดนหิมะกัดแล้วล่ะ"

กู่เยว่น่าเอ่ยถามเช่นกัน "วิญญาจารย์ผู้นั้นได้บอกตำแหน่งที่แน่นอนไว้หรือไม่"

ฮั่วอวี่ฮ่าวพยักหน้า "มันอยู่ทางตอนเหนือของจักรวรรดิเทียนโต่วขอรับ แต่ข้าก็ไม่ค่อยแน่ใจเรื่องตำแหน่งที่แน่นอนนัก"

เขารู้ว่าในอีกหนึ่งหมื่นปีข้างหน้า ถ้ำน้ำแข็งลึกลับหมื่นปีแห่งนี้จะอยู่ภายในสำนักที่ชื่อว่า สำนักมังกรปฐพี ในเมืองมังกร

แต่นี่คือเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน และสำนักมังกรปฐพียังไม่ได้ถูกก่อตั้งขึ้นเลย

"ไม่เป็นไรๆ! ตราบใดที่เราพอจะรู้ตำแหน่งคร่าวๆ พี่ชายผู้นี้ก็หามันเจอได้แน่!"

"ถ้าเช่นนั้น..." กู่เยว่น่าหันไปมองตี้เทียน "ตี้เทียน"

ตี้เทียนรีบค้อมศีรษะลงทันที "โปรดวางใจเถิดนายท่าน ข้าจะจัดการให้..."

กู่เยว่น่าพูดขึ้นแทบจะพร้อมๆ กับตี้เทียน "เจ้าคอยเฝ้าที่นี่ให้ข้าที ข้าจะพาหนอนไหมน้ำแข็งตัวนี้และอวี่ฮ่าวเดินทางไปยังดินแดนแดนเหนือสุดขั้วด้วยตัวเอง"

ตี้เทียน "???"

ฮั่วอวี่ฮ่าว "???"

ท่านเรียกตี้เทียน ท่านก็ควรจะมอบหมายงานนี้ให้ตี้เทียนทำไม่ใช่หรือไง

อย่างไรก็ตาม กู่เยว่น่าก็มีเหตุผลของนางเอง

"สภาพแวดล้อมของดินแดนแดนเหนือสุดขั้วนั้นหนาวเหน็บอย่างยิ่ง ด้วยความแข็งแกร่งของอวี่ฮ่าวในตอนนี้ เขาอาจจะทนไม่ไหว หากมีข้าคอยปกป้องอยู่เคียงข้าง เขาก็จะทรมานน้อยลง"

กู่เยว่น่าคือราชันย์มังกรเงินผู้ควบคุมธาตุต่างๆ การเดินทางไปยังดินแดนแดนเหนือสุดขั้ว นางมีประโยชน์มากกว่าตี้เทียนที่รู้แต่เรื่องทำลายล้างตั้งเยอะ

ฮั่วอวี่ฮ่าวอ้าปากจะพูด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้บอกออกไปว่าเขาไม่ได้กลัวความหนาวเลยสักนิด

คงปล่อยให้มีแค่เขากับเทียนเมิ่งพึ่งพาสองขาของตัวเองเดินเท้านับหมื่นลี้ไปยังดินแดนแดนเหนือสุดขั้วไม่ได้หรอกมั้ง

ในเมื่อยังไงก็ต้องมีคนพาบินไปอยู่แล้ว แน่นอนว่าเขาย่อมต้องเลือกกู่เยว่น่าผู้ทรงพลัง อ่อนโยน และงดงามอยู่แล้ว!

"ขอรับ นายท่าน มอบหมายที่นี่ให้เป็นหน้าที่ของข้าได้เลย"

เมื่อได้ยินว่ากำลังจะได้กลับบ้านเกิด หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งก็ซาบซึ้งจนน้ำตาไหล

"ยอดไปเลย ในที่สุดพี่ชายผู้นี้ก็ไม่ต้องเป็นอาหารให้พวกบ้านี่อีกต่อไปแล้ว!"

เมื่อมันเสียสละตัวเองเพื่อฮั่วอวี่ฮ่าวและฮั่วอวี่ฮ่าวกลายเป็นเทพเจ้า อย่างน้อยมันก็จะได้เป็นเจ้าหน้าที่ระดับเทพเชียวนะ!

มุมปากของฮั่วอวี่ฮ่าวกระตุก เขามองไปที่กู่เยว่น่า "ข้ากำลังแย่งชิงโอกาสของคนอื่นอยู่หรือเปล่าขอรับ"

กู่เยว่น่ายิ้มบางๆ "เจ้าไม่ต้องใส่ใจมากนักหรอก ก่อนที่จะได้หนอนไหมน้ำแข็งตัวนี้มา พวกเขาก็บ่มเพาะพลังกันตามปกติอยู่แล้ว เพียงแต่ความเร็วอาจจะช้ากว่านี้หน่อยเท่านั้นเอง"

แต่ป่าใหญ่ซิงโต่วมีจักรพรรดิสัตว์มงคล ราชสีห์ทองคำสามตา ซึ่งมีพลังแต่กำเนิดในการช่วยให้พวกมันบ่มเพาะพลังได้เร็วขึ้นอยู่แล้ว

มันก็มีความเกี่ยวข้องกันอยู่บ้าง แต่ไม่ได้มีนัยสำคัญอะไร

"ถ้าเช่นนั้น..."

ฮั่วอวี่ฮ่าวหยิบปลาย่างและเนื้อย่างที่เขาตั้งใจจะเอาไว้ตกสัตว์มงคลออกมา

"ข้าย่างสิ่งเหล่านี้ด้วยตัวเอง รสชาติอร่อยมากเลยนะขอรับ ถือซะว่านี่เป็นการชดเชยที่ข้าเอาหนอนไหมน้ำแข็งไปก็แล้วกัน หากพวกท่านชอบ วันหลังถ้ามีโอกาสข้าจะเอามาฝากอีกนะขอรับ!"

ในเมื่อเกิดเหตุขัดข้องจนไม่ได้พบกับจักรพรรดิสัตว์มงคล เขาก็ควรจะทิ้งเหยื่อล่อเอาไว้เพื่อกระตุ้นความอยากอาหารของจักรพรรดิสัตว์มงคลเสียหน่อย

ล้อเล่นน่า—ไม่มีมนุษย์หรือสัตว์หน้าไหนที่จะยังคงสงบนิ่งอยู่ได้หลังจากที่ได้กินปลาย่างและเนื้อย่าง 'ใส่ยา' ของเขาเข้าไปหรอก!

ด้วยวิธีนี้ ครั้งหน้าที่เขามา เขาก็ไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำ เดี๋ยวสัตว์มงคลจอมตะกละตัวนั้นก็จะมาส่งตัวเองถึงที่เองนั่นแหละ