บทที่ 23 นักแสดงเทียนเมิ่ง

บทที่ 23 นักแสดงเทียนเมิ่ง

ตี้เทียนรับคำสั่งและพุ่งทะยานออกไป ร่างของเขากลายเป็นเงาสีดำขณะที่ออกจากมิติรักษาของกู่เยว่น่า

ในเวลานี้ ภายในถ้ำพิเศษที่ก้นทะเลสาบแห่งชีวิต หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งกำลังนอนแผ่หลาอยู่บนแท่นหินขนาดใหญ่ ใบหน้าของมันยังคงแสดงสีหน้าด้านชาและสิ้นหวังตามปกติ

แน่นอนว่าทั้งหมดนี้เป็นการแสดงละครอย่างแนบเนียนของหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งผู้ชาญฉลาด เพื่อตบตาสัตว์ร้ายที่คอยคุ้มกันมันอยู่

เมื่อรู้ว่ามีมนุษย์สายพลังจิตมาที่ทะเลสาบแห่งชีวิต และยังมีตัวมันเองจากหนึ่งหมื่นปีในอนาคตอยู่ในทะเลวิญญาณของเขา หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งก็แทบจะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ

ตัวมันในอนาคตบอกว่าจะหาทางช่วยมันออกไปให้ได้!

มันก็แค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

มันปรายตามองราชันย์หมีที่กำลังดูดซับพลังต้นกำเนิดของมันอีกครั้งแล้วเบะปาก

ดูดเข้าไปเถอะ ดูดเข้าไป พวกเจ้าจะดูดได้อีกไม่นานหรอก

เมื่อพี่ชายผู้นี้ออกไปได้ ข้าจะมุ่งเน้นไปที่การฟูมฟักฮั่วอวี่ฮ่าว แล้วจะจัดหมัดหนักๆ ให้พวกเจ้าสักดอกในอนาคต!

มันสงสัยว่าคำว่า 'ในไม่ช้า' ที่ตัวมันอีกร่างหนึ่งพูดถึงนั้นหมายถึงเมื่อไหร่กันนะ หรือว่ามันควรจะงีบหลับสักงีบก่อนดี

ความรู้สึกที่ถูกดูดซับพลังต้นกำเนิดจากภายในนั้นมันช่างทรมานเหลือเกิน!

ทันใดนั้น ตี้เทียนก็เดินเข้ามาจากด้านนอก

เขาเปิดใช้งานผนึกที่สะกดหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งเอาไว้ ร่างอันใหญ่โตและอวบอ้วนของมันดูราวกับไร้น้ำหนักเมื่ออยู่ในมือของตี้เทียน

หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งที่เพิ่งจะฝันหวานไปเมื่อครู่นี้ "!!!"

แผนการหลบหนีของมันถูกจับได้แล้วอย่างนั้นหรือ?!

"ตี้เทียน เจ้าจะเอาหนอนตัวใหญ่ไปไหน"

ราชันย์หมีที่กำลังบ่มเพาะพลังอยู่ จู่ๆ ก็ลืมตาขึ้นและขวางทางตี้เทียนไว้

"นี่คือคำสั่งของนายท่าน ราชันย์หมี หลีกทางไป"

น้ำเสียงของตี้เทียนแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามที่ไม่อาจตั้งคำถามได้ นัยน์ตาสีทองของเขาจ้องมองราชันย์หมีโดยปราศจากอารมณ์ใดๆ

ในเมื่อเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับนายท่าน ไม่ว่าราชันย์หมีจะไม่พอใจการกระทำของตี้เทียนเพียงใด เขาก็ต้องยอมหลีกทางให้อย่างว่าง่าย

เมื่อตี้เทียนเดินจากไปไกลแล้ว ราชันย์หมีก็ทุบ 'เตียงใหญ่' ส่วนตัวของหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งอย่างแรง

"นายท่านเคยบอกชัดเจนแล้วว่าพลังต้นกำเนิดของหนอนตัวใหญ่นั้นไม่มีผลต่อนาง!"

"ตอนนี้นางจะต้องการมันไปทำไมอีก!"

ราชันย์หมีถึงกับคาดเดาไปว่า ตี้เทียนอาจจะอยากกลืนกินเทียนเมิ่งเข้าไปโดยตรง แล้วใช้ชื่อของนายท่านมาเป็นข้ออ้างก็เป็นได้!

แน่นอนว่าเขาไม่กล้าพูดคำเหล่านั้นออกมาดังๆ หรอก

หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งถูกหิ้วอยู่ในมือของตี้เทียน มันอยู่นิ่งๆ และทำตัวว่าง่ายอย่างสมบูรณ์แบบ

ทว่าดวงตาเล็กๆ ของมันกลับกวาดมองไปรอบๆ อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งตี้เทียนพามันเข้ามาในมิติที่มันไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน

ภายในมิติแห่งนั้น นอกจากฮั่วอวี่ฮ่าว—ร่างสถิตของตัวมันในอนาคตที่มันเคยสื่อสารทางจิตด้วยข้างนอก—แล้ว ก็ยังมีหญิงสาวที่ดูเหมือนมนุษย์อยู่อีกคนหนึ่ง

"นายท่าน ข้านำหนอนไหมน้ำแข็งมาแล้วขอรับ"

—

ร่างจำแลงมนุษย์ของกู่เยว่น่านั้นค่อนข้างสูงโปร่ง นางเพียงแค่นั่งลงบนทองคำแห่งสิ่งมีชีวิต

เมื่อกู่เยว่น่าเชื้อเชิญ ฮั่วอวี่ฮ่าวก็ทรุดตัวลงนั่งตาม

พลังชีวิตอันหนาแน่นนั้นดูเหมือนจะถูกฮั่วอวี่ฮ่าวดูดซับเข้าไปทันทีที่เขาสัมผัสโดน

ความรู้สึกนี้ทำให้ฮั่วอวี่ฮ่าวเผลอถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างลืมตัว

"ดูเหมือนว่าทองคำแห่งสิ่งมีชีวิตจะช่วยส่งเสริมการพัฒนาของเจ้าด้วยนะ"

กู่เยว่น่ามองดูฮั่วอวี่ฮ่าวที่ยังคงอยู่ในร่างมังกรมนุษย์ตัวน้อยด้วยรอยยิ้มกว้าง ยิ่งมองนางก็ยิ่งรู้สึกพึงพอใจ

"เมื่อพิจารณาจากระดับวิญญาณยุทธของเจ้าแล้ว เจ้าก็น่าจะรู้ชื่อของมันตั้งแต่ตอนที่วิญญาณยุทธตื่นขึ้นแล้ว เจ้าพอจะบอกข้าได้หรือไม่"

เรื่องนี้ไม่มีอะไรที่เขาจะพูดไม่ได้อยู่แล้ว

"มันคือมังกรบรรพกาลขอรับ"

"มังกรบรรพกาล..." กู่เยว่น่าตกอยู่ในห้วงความคิดหลังจากได้ยินเช่นนั้น "ในหมู่เผ่าพันธุ์มังกร ข้าไม่เคยได้ยินชื่อเผ่าพันธุ์นี้มาก่อนเลย บางทีอาจจะเป็นเผ่าพันธุ์ที่สูญพันธุ์ไปก่อนที่เทพมังกรจะบรรลุความเป็นเทพก็เป็นได้"

"เวลาผ่านไปนานเกินไปแล้ว และราชันย์มังกรผู้ยิ่งใหญ่หลายองค์ที่ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับเทพมังกรต่างก็ล้มหายตายจากไปตามๆ กัน นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมถึงไม่มีบันทึกที่เกี่ยวข้องหลงเหลืออยู่เลย"

ฮั่วอวี่ฮ่าวนั่งเงียบกริบราวกับหนู ตั้งใจฟังขณะที่กู่เยว่น่าแต่งเติมรายละเอียด 'ภูมิหลัง' ให้กับเขาต่อไป

คำพูดพันคำจากคนอื่น ยังสู้จินตนาการเล็กๆ น้อยๆ ของตัวเองไม่ได้เลย

ตัวตนน่ะ คนอื่นเขาสร้างขึ้นมาจากจินตนาการทั้งนั้นแหละ!

เขาเป็นแค่เด็ก จะไปรู้อะไรได้!

"แต่ด้วยการปรากฏตัวของเจ้า เผ่าพันธุ์มังกรบรรพกาลก็จะสามารถเจริญรุ่งเรืองได้อีกครั้ง"

กู่เยว่น่าอยากจะพูดว่า "เผ่ามังกรของเรา" แต่เห็นว่ามันจะดูปุบปับเกินไป นางต้องรออีกสักหน่อย

ในตอนนั้นเอง ตี้เทียนก็กลับมาพร้อมกับหนอนไหมน้ำแข็ง ซึ่งแม้จะไม่ได้แข็งแกร่งอะไร แต่ก็มีต้นกำเนิดที่บริสุทธิ์

"นายท่าน ข้านำหนอนไหมน้ำแข็งมาแล้วขอรับ"

ตี้เทียนคลายมือออก และหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งก็กลิ้งหล่นลงบนพื้น เด้งดึ๋งไปมาสองสามครั้งก่อนจะค่อยๆ คลานลุกขึ้นยืน

ทันทีที่เข้ามา มันก็สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันหนาแน่นภายในมิติ ซึ่งทำให้ร่างกายของมัน—ที่ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างหนักตลอดหลายปีที่ผ่านมา—รู้สึกสบายขึ้นมาก

หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งเงยหน้าขึ้นและเห็นร่างสองร่างนั่งอยู่บนทองคำแห่งสิ่งมีชีวิต

หนึ่งในนั้นมีกลิ่นอายที่ทรงพลังจนน่าอึดอัด หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งรู้ดีว่านี่คือนายท่านของตี้เทียนและสัตว์วิญญาณตัวอื่นๆ ซึ่งมันสัมผัสได้ถึงการมีอยู่แต่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน

ส่วนอีกคนก็คือวิญญาจารย์มนุษย์ที่มันใฝ่ฝันอยากจะเสียสละตัวเองให้มาตลอด!

ก่อนที่จะเข้ามาในมิตินี้ เทียนเมิ่งทั้งสองได้เตรียมการกันไว้ล่วงหน้าแล้ว ตอนนี้ก็ถึงเวลาทดสอบทักษะการแสดงและการไหวพริบของพวกมันแล้ว

"เมื่อครู่นี้ เจ้าเป็นคนติดต่อกับข้าทางจิตและต้องการเสียสละตัวเองให้ข้าอย่างนั้นหรือ"

หลังจากผ่านการขัดเกลามานานกว่าหนึ่งปี ฮั่วอวี่ฮ่าวก็กลายเป็นนักแสดงรุ่นเยาว์ที่พึ่งพาได้แล้ว

แถมสิ่งที่เขาพูดก็ไม่ใช่เรื่องโกหกเสียหน่อย

"ใช่ๆๆ พี่ชายผู้นี้เอง!"

หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งพยักหน้าหงึกหงัก แม้จะมองไม่เห็นสีหน้าใดๆ บนใบหน้าหนอนไหมของมันก็ตาม

ในเมื่อคำถามที่ฮั่วอวี่ฮ่าวถามไม่ได้บังคับให้มันต้องโกหก การแสดงเป็นตัวของตัวเองก็เพียงพอแล้ว

"เจ้าเป็นวิญญาจารย์สายพลังจิตใช่ไหม พี่ชายผู้นี้คือสัตว์วิญญาณธาตุพลังจิตระดับเก้าแสนเก้าหมื่นปี ไม่มีวงแหวนวิญญาณใดที่จะเหมาะสมกับเจ้าไปกว่าของข้าอีกแล้ว!"

"แต่อาจารย์ของข้าบอกว่าอายุของวงแหวนวิญญาณที่ร่างกายสามารถดูดซับได้นั้นขึ้นอยู่กับสมรรถภาพทางร่างกาย มิฉะนั้นร่างกายจะระเบิดและเสียชีวิตได้ง่าย"

ฮั่วอวี่ฮ่าวไม่อาจแสดงท่าทีกระตือรือร้นเกินไปได้ เพราะมันจะทำให้เจตนาของเขาดูชัดเจนเกินไป ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องดี

"ไม่ต้องกังวลไป พี่ชายผู้นี้สามารถสร้างผนึกให้กับตัวเองได้ ดังนั้นมันจะไม่ทำอันตรายต่อร่างกายของเจ้าอย่างแน่นอน!"

หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งกระดึ๊บๆ ไปข้างๆ ทองคำแห่งสิ่งมีชีวิต พยายามฝืนยิ้มประจบประแจงบนใบหน้าหนอนไหมของมัน

"ต้นกำเนิดของข้ายังสามารถช่วยเพิ่มอายุของวงแหวนวิญญาณในอนาคตของเจ้าได้อีกด้วยนะ! ในฐานะวิญญาจารย์ เจ้าก็น่าจะรู้ดีว่าทักษะวิญญาณที่มีอายุมากกว่านั้น ย่อมทรงพลังกว่าทักษะที่มีอายุน้อยกว่าอย่างเทียบไม่ติด!"

ประโยคนี้เป็นสิ่งที่ฮั่วอวี่ฮ่าวสื่อสารให้เทียนเมิ่งในทะเลวิญญาณรับรู้ ซึ่งจากนั้นมันก็ใช้การเชื่อมต่ออันแปลกประหลาดราวกับคนบุคลิกภาพแตกแยก เพื่อให้เทียนเมิ่งที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาพูดออกมาโดยเฉพาะ

ฮั่วอวี่ฮ่าวมองออกว่าเผ่ามังกรต้องการจะลงทุนในตัวเขาจริงๆ

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ทำไมไม่ลองเพิ่มเดิมพันให้พวกเขาดูล่ะ!

"เจ้าสามารถทำเรื่องแบบนั้นได้จริงๆ หรือ"

กู่เยว่น่าก็ประหลาดใจกับคำพูดของหนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งเช่นกัน

"เอ่อ... ความจริงแล้ว ตอนนี้มันยังขาดอยู่อีกนิดหน่อยน่ะ"

หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งหดตัวลง

"ก็พวกเจ้าเล่นดูดพลังข้าซะหนักขนาดนั้นก่อนหน้านี้นี่นา!" ประโยคนี้หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งเติมเข้าไปเอง

เมื่อเห็นตี้เทียนขมวดคิ้ว หนอนไหมน้ำแข็งเทียนเมิ่งก็รีบพูดต่อว่า "ตอนนี้ข้าเป็นสัตว์วิญญาณระดับเก้าแสนเก้าหมื่นปี จะไม่ดีกว่าหรือหากปล่อยให้ข้าเพิ่มตบะบ่มเพาะอีกหนึ่งหมื่นปี เพื่อกลายเป็นวงแหวนวิญญาณระดับล้านปีก่อนที่จะเสียสละตัวเองให้เขา"

"วงแหวนวิญญาณล้านปี! นี่คือความสำเร็จที่ไม่เคยเกิดขึ้นเลยนับตั้งแต่ระบบวิญญาจารย์ถือกำเนิดขึ้นมา!"

ตัวมันเองจากหนึ่งหมื่นปีในอนาคตเป็นถึงสัตว์วิญญาณล้านปี มันไม่อยากเป็นแค่สัตว์วิญญาณระดับเก้าแสนเก้าหมื่นปีหรอกนะ!

ต่อให้ทั้งคู่จะเป็นตัวมันเอง มันก็ยอมรับไม่ได้อยู่ดี!