บทที่ 16: แม่น้ำแห่งกาลเวลา

"นายน้อยครับ พบตัวปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ และออสบอร์นแล้วครับ!"

ภายในเวลาเพียงแค่ครึ่งวัน เบอร์ตัน แอนเดอร์สัน ผู้เป็นพ่อบ้านก็นำข้อมูลที่อีอานต้องการมาให้

"ขอบคุณครับ ลุงแอนเดอร์สัน!" อีอานรับเอกสารมา

เมื่อจอห์นเอ่ยถึงการปลูกถ่ายยีน อีอานก็นึกถึงสไปเดอร์แมนขึ้นมาในทันที

เจ้าแมงมุมน้อยเป็นผลลัพธ์จากการปลูกถ่ายยีนอย่างแท้จริง และเป็นผลลัพธ์ที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากเสียด้วย

ในเวลานี้ มีความเป็นไปได้สูงที่สไปเดอร์แมนจะยังไม่ปรากฏตัว ดังนั้นอีอานจึงทำได้เพียงแค่สืบหาผ่านทางเส้นสายของตระกูลเท่านั้น

พวกเขาพบตัวปีเตอร์และออสบอร์นจริงๆ ทว่าข้อมูลนั้นแตกต่างจากที่อีอานจำได้อย่างลิบลับ

ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ มีอายุเพียงแค่สิบขวบ เขาเป็นเด็กกำพร้าและอาศัยอยู่กับลุงและป้าของเขา

แต่พ่อแม่ของเขาเป็นเพียงแค่พนักงานออฟฟิศธรรมดา และพวกเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ไม่ใช่เครื่องบินตก

ความแตกต่างนั้นยิ่งชัดเจนขึ้นไปอีก ออสบอร์นในตอนนี้เป็นเพียงแค่บริษัทผลิตยาที่มีมูลค่าการตลาดไม่ถึง 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งห่างไกลจากออสบอร์นคอร์ปอเรชันที่มีมูลค่าแสนล้านดอลลาร์อย่างมหาศาล

'จักรวาลมาร์เวลแห่งนี้ยังมีมนุษย์กลายพันธุ์เลย ดังนั้นสไปเดอร์แมนก็ควรจะถูกรวมอยู่ด้วยไม่ใช่เหรอ?'

อีอานไม่รู้ว่าเกิดอะไรผิดพลาด เขาจึงตัดสินใจเดินทางไปที่นิวยอร์กเพื่อค้นหาความจริงด้วยตนเอง

เริ่มจากออสบอร์น อีอานไม่พบความผิดปกติใดๆ เลย มันเป็นเพียงแค่บริษัทขนาดเล็กธรรมดาๆ เท่านั้น

จากนั้นพวกเขาก็พบบ้านของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์

ในตอนแรกไม่พบสิ่งใดที่น่าสงสัย ทว่าเมื่อปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ กลับมาถึงบ้านจากโรงเรียน อีอานก็สัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

"ทำไมมันถึงให้ความรู้สึกแปลกๆ อยู่ตลอดเลยนะ?" อีอานขมวดคิ้วและเปิดใช้งานการมองเห็นเชิงพื้นที่ของเขาโดยสัญชาตญาณ

"ตูม!!!"

เสียงคำรามดังกึกก้องระเบิดขึ้นภายในใจของอีอาน!

แม่น้ำอันเชี่ยวกรากสายหนึ่งคลี่ตัวออกต่อหน้าต่อตาของอีอาน ภายในนั้นสามารถมองเห็นสิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่กำลังรุ่งเรืองและตกต่ำ และสรรพสิ่งทั้งปวงที่หมุนเวียนผ่านวัฏจักรแห่งชีวิตได้อย่างเลือนราง

"หรือว่านี่จะเป็นเส้นเวลาของจักรวาลมาร์เวลอย่างนั้นเหรอ?!" อีอานตระหนักได้ในทันที

ก่อนหน้านี้เขาสามารถมองเห็นได้เพียงแค่เส้นทางของเนื้อเรื่องอย่างลางๆ เท่านั้น ทว่าตอนนี้เขาสามารถมองเห็นแม่น้ำแห่งกาลเวลาได้โดยตรงแล้ว

อีอานรู้สึกประหลาดใจและตกตะลึงเป็นอย่างมาก!

ท้ายที่สุดแล้ว สเปซไทม์ศึกษาของเขาก็ไม่ได้พัฒนาขึ้นเลยในช่วงเวลานี้ โดยยังคงอยู่ที่ เลเวล 3 50% เท่าเดิม

"ถ้ามันไม่ใช่ปัญหาจากสเปซไทม์ งั้นปัญหาอยู่ที่ไหนกันล่ะ?" อีอานครุ่นคิดพลางมองไปรอบๆ

เขาไม่สามารถมองเห็นชะตากรรมของสรรพสัตว์ในแม่น้ำสายยาวแห่งกาลเวลาได้อย่างชัดเจน เขาทำได้เพียงแค่จับภาพเศษเสี้ยวบางส่วนได้เป็นครั้งคราว ซึ่งแทบจะไม่มีนัยสำคัญในทางปฏิบัติเลย

อย่างไรก็ตาม ยิ่งจ้องมองแม่น้ำแห่งกาลเวลานานขึ้น และรวบรวมข้อมูลได้มากขึ้นเท่าไหร่ เค้าโครงของแม่น้ำแห่งกาลเวลาก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเท่านั้น

จนกระทั่งถึงจุดวิกฤตจุดหนึ่ง ในที่สุดวิสัยทัศน์ของอีอานก็ก้าวข้ามข้อจำกัดของแม่น้ำแห่งกาลเวลา และเมื่อมองจากเหนือแม่น้ำ เขาก็สามารถมองเห็นภาพรวมทั้งหมดของมันได้

แม่น้ำแห่งกาลเวลาไม่มีจุดกำเนิดที่แน่ชัด ไม่มีจุดหมายปลายทางที่ล่วงรู้ และไม่มีระยะเวลาของกาลเวลาที่มันเป็นตัวแทนที่แน่นอน

ทว่า อีอานสามารถมองเห็นได้ว่า ณ จุดเวลาหนึ่ง มีลำน้ำสาขาแยกตัวออกมาจากแม่น้ำแห่งกาลเวลาสายหลัก

และต้นน้ำของลำน้ำสาขานี้ก็อยู่ที่ตัวปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ พอดี!

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง โลกของสไปเดอร์แมนได้กลายเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำแห่งกาลเวลา หรือจะพูดให้ถูกก็คือเป็นจักรวาลคู่ขนานสินะ?"

อีอานพอจะเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันคร่าวๆ แล้ว

ในวินาทีแห่งการรู้แจ้ง เสียงคำรามของแม่น้ำสายยาวก็จางหายไป และอีอานก็ถอนตัวออกมาจากแม่น้ำแห่งกาลเวลา

เมื่ออีอานมองไปที่ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ อีกครั้ง เขาก็ไม่ได้อยู่ในสภาวะเดิมอีกต่อไป

แม้จะไม่เห็นแม่น้ำแห่งกาลเวลาแล้ว ทว่ากลับมองเห็นเส้นเรื่องที่กำลังล่องลอยผ่านตัวปีเตอร์ ปาร์คเกอร์

"การจะได้รับเทคโนโลยีปลูกถ่ายยีนจากสไปเดอร์แมน วิธีที่มีความเป็นไปได้มากที่สุดก็คือการค้นหาภายในจักรวาลของสไปเดอร์แมนเอง!"

เมื่อคิดได้เช่นนี้ อีอานก็ค้นพบปัญหาใหม่

การเดินทางข้ามเวลานั้นไม่อยู่ในความสามารถของเขาในตอนนี้ และระบบการเรียนรู้ก็ไม่ได้มอบฟังก์ชันการเดินทางข้ามเวลาให้

"ถ้าสเปซไทม์ศึกษาสามารถทำให้ผมมองเห็นจักรวาลคู่ขนานได้ มันก็ต้องช่วยให้ผมเดินทางข้ามเวลาได้อย่างแน่นอน!" อีอานมุ่งความสนใจไปที่สเปซไทม์ศึกษา

【สเปซไทม์ศึกษา เลเวล 3 (50%)】

คำอธิบาย: คุณมีความเข้าใจเรื่องอวกาศเป็นอย่างดีและมองเห็นเส้นทางเชิงพื้นที่ได้อย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม ความเข้าใจเรื่องกาลเวลาของคุณยังค่อนข้างผิวเผิน และทำได้เพียงมองเห็นเส้นทางเชิงเวลาได้อย่างยากลำบากเท่านั้น

กาลเวลายังคงเป็นจุดอ่อนที่ขัดขวางความคืบหน้าของสเปซไทม์ศึกษา

แต่อีอานก็จนปัญญา การวิจัยเรื่องกาลเวลาของโลกนั้นอ่อนแอเกินไป มีเพียงทฤษฎีบางอย่างที่ถูกบ้างผิดบ้าง และไม่มีผลลัพธ์ในทางปฏิบัติเลย ต่อให้เขาอยากจะเรียนรู้ ก็ไม่สามารถหาความรู้มาเรียนได้

แน่นอนว่า ไม่ใช่ว่าไม่มีใครบนโลกที่เคยเข้าสู่ขอบเขตแห่งกาลเวลามาก่อน

จอมเวทสูงสุดมีความรู้อันลึกซึ้งในขอบเขตแห่งกาลเวลา!

อีอานเคยพิจารณาที่จะเรียนรู้จากแองเชี่ยนวัน ไม่ใช่แค่เรื่องสเปซไทม์เท่านั้นแต่รวมถึงเรื่องเวทมนตร์ด้วย

ทว่าเขายังไม่กล้าลงมือทำจริงเสียที!

เพราะอีอานในฐานะผู้ทะลุมิติ คือปัจจัยที่ไม่คาดคิดซึ่งรบกวนกาลเวลาอย่างชัดเจน

หากท่านแองเชี่ยนวันยืนกรานในความศักดิ์สิทธิ์ของกาลเวลา ท่านย่อมเชื่อว่าปัจจัยที่มองไม่เห็นทั้งหมดจะต้องถูกกำจัดออกไป

ถ้าอีอานไปหาท่านเพื่อเรียนเวทมนตร์ มันจะไม่ใช่การรนหาที่ตายหรอกหรือ?

"ผมก่อเรื่องวุ่นวายขนาดนี้แล้ว แต่จอมเวทก็ยังไม่มาเคาะประตูบ้าน เป็นไปได้สูงว่าท่านคงไม่ได้รังเกียจตัวตนของผม"

"ถ้าผมไปพบท่านตอนนี้ ก็น่าจะไม่มีอันตรายอะไร!" อีอานพยายามโน้มน้าวตัวเอง

ด้วยความสามารถของจอมเวทสูงสุด ท่านย่อมล่วงรู้ถึงการมีอยู่ของอีอานมานานแล้ว

การที่ท่านไม่ได้ลงมือทำอะไรกับอีอานหรือเข้ามาแทรกแซงการตัดสินใจของเขาเลยตลอดเวลาที่ผ่านมา แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าท่านถือว่าอีอานเป็นสมาชิกคนหนึ่งของโลกใบนี้

ความกลัวของอีอานตลอดมาก็แค่เขาคิดมากไปเองเท่านั้น!

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว อีอานก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

หลังจากสั่งการไม่กี่อย่าง เขาก็มุ่งหน้าไปยังวิหารนิวยอร์ก สถานที่ที่อีอานจงใจหลบเลี่ยงมาโดยตลอด!

วงเวทมนตร์ที่ซ่อนเร้นของวิหารนิวยอร์กถูกเปิดเผยต่อหน้าอีอานอย่างหมดเปลือก เขาสามารถมองทะลุมันได้ในแวบเดียว

อีอานรู้สึกแปลกใจที่วิหารนิวยอร์ก หนึ่งในสามวิหารศักดิ์สิทธิ์ กลับไม่มีแม้แต่คนเฝ้าประตู

พวกเขาไม่พบอุปสรรคใดๆ เมื่อก้าวเข้าไปในวิหาร

มันไม่เหมือนวิหารที่ได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาเลยสักนิด

อย่างไรก็ตาม วินาทีที่อีอานก้าวเข้าไปในวิหาร ความสงสัยของเขาก็ได้รับการคลี่คลายในทันที

แองเชี่ยนวัน ยืนอยู่ในวิหารและกำลังมองดูเขาอยู่ ดูเหมือนว่าท่านจะรอคอยเขาอยู่แล้ว

"คุณมาถึงแล้วสินะ!" แองเชี่ยนวันกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

"ท่านอาจารย์ ท่านรู้ล่วงหน้าเหรอครับว่าผมจะมาวันนี้?" อีอานถามด้วยความประหลาดใจ

นี่เป็นการตัดสินใจชั่ววูบของเขาเอง แต่แองเชี่ยนวันกลับรู้เรื่องนี้มาตลอดอย่างนั้นเหรอ?

"กาลเวลาได้ให้คำตอบกับฉันแล้ว!" แองเชี่ยนวันตอบ

"ท่านอาจารย์ ท่านรู้อยู่แล้วว่าผมมีตัวตนอยู่ แล้วทำไมท่านถึงไม่ทำอะไรเลยล่ะครับ?" อีอานอดไม่ได้ที่จะถามออกมา

"สิ่งที่ฉันปกป้องคือโลกใบนี้ ไม่ใช่กาลเวลา และคุณก็ไม่ใช่ภัยคุกคามต่อโลก"

"และเรื่องมนุษย์กลายพันธุ์ของคุณก็ไม่ใช่กงการอะไรของฉัน เว้นแต่คุณจะก่อหายนะที่ทำลายล้างโลก!" แองเชี่ยนวันตอบ

"พวกเรามนุษย์กลายพันธุ์?... แล้วใครเป็นคนปกครองพวกเรามนุษย์กลายพันธุ์ล่ะครับ?"

อีอานค่อนข้างประหลาดใจ เขาไม่เคยได้ยินชื่อองค์กรที่สามารถปกครองมนุษย์กลายพันธุ์ได้เลย แต่จอมเวทสูงสุดคงไม่แต่งเรื่องขึ้นมาเองแน่ๆ

"มนุษย์กลายพันธุ์มีตัวตนมาตั้งแต่สมัยโบราณ พวกเขาเป็นหนึ่งในกำลังสำคัญที่ปกป้องโลก และย่อมมีองค์กรที่รวมเป็นหนึ่งเดียว"

"แต่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เหล่ามนุษย์กลายพันธุ์ได้สูญเสียผู้นำทางของพวกเขาไป นั่นคือออราเคิล และหลังจากนั้นมนุษย์กลายพันธุ์ก็แตกแยกกันไป!" แองเชี่ยนวันอธิบาย

"มนุษย์กลายพันธุ์กลุ่มหนึ่งรวมตัวกันเป็นคลับที่เรียกว่าเฮลไฟร์"

"มนุษย์กลายพันธุ์อีกกลุ่มหนึ่งก็ได้ออกตามหาผู้เผยพระวจนะรุ่นใหม่!"

"แล้วพวกเขาหาพบไหมครับ?"

"ไม่! พวกเขาไม่มีชีวิตอยู่จนถึงวันที่ผู้เผยพระวจนะรุ่นใหม่มาถึง!"