บทที่ 28 การสืบสวนแบบสองสาย

บทที่ 28 การสืบสวนแบบสองสาย

"เอ๊ะ? คุณอิจิโกะทำไมถึงกะทันหันแบบนี้ล่ะคะ+?"

นากาอิ อายาโกะผู้ช่วยพิธีกรเอามือปิดปากด้วยความตกใจ

เธอไม่รู้ว่าทาคานากะเพิ่งออกไปเดินเล่นและหลังจากถามเรื่องกล้องแล้ว

เขาก็บอกว่ามีธุระต้องไปทำ

หรือว่า...เขาแค่ไม่อยากอัดรายการต่อ เลยหาข้ออ้างชิ่งหนีไปกันนะ?

“ธุระอะไรน่ะเหรอ? ก็ธุระเรื่อง...”

ทาคานากะกำลังจะพูดว่ามันเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย...แต่เขานึกถึงตัวตนของ มัตสึโอะ ทาคาชิจึงไม่ได้พูดออกไป

ทาคาชิเป็นพิธีกรหลักของหน่วยสืบสวนสอบสวนแห่งญี่ปุ่นและนางาอิ อายาโกะเป็นผู้ช่วยพิธีกร...ทั้งคู่ทำงานร่วมกันมานานและนางาอิก็เปรียบเสมือนพิธีกรร่วมของเขา

ถ้ามัตสึโอะ ทาคาชิมีแรงจูงใจนากาอิ อายาโกะ ก็อาจจะเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดได้อย่างแน่นอน

ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าเหยื่อคือใคร...

ทำให้มัตสึโอะ ทาคาชิพิธีกรชื่อดังของสถานีโทรทัศน์โยมิอุริ เลือกเส้นทางที่สิ้นหวังอย่างการฆาตกรรม....ไม่สิ.....อาจจะไม่ใช่มัตสึโอะ ทาคาชิก็ได้

คดีของโคนันมักมีผู้ต้องสงสัยสามคนและมัตสึโอะ ทาคาชิเป็นเพียงหนึ่งในนั้น!

ทาคานากะไม่สามารถสรุปได้โดยตรงว่ามัตสึโอะ ทาคาชิเป็นผู้กระทำผิดตัวจริงและตัดสินว่าเขามีความผิด!

"...ธุระส่วนตัวที่สำคัญมากน่ะครับ"

"นอกจากนี้...คุณพอจะบอกช่องทางติดต่อหน่วยรักษาความปลอดภัยของสถานีโทรทัศน์ให้ผมหน่อยได้ไหมครับ?"

"ผมมีเรื่องอยากให้พวกเขาช่วยหน่อยน่ะ!"

ทาคานากะกล่าว...ไม่นานเขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและเตรียมจะลงบันไดไป

แต่ก่อนจะจากไปทาคานากะเห็นมัตสึโอะ ทาคาชิเดินออกมาจากห้องน้ำที่อยู่หัวมุมทางเดิน

(ห้องน้ำ? ไปห้องน้ำมาจริงๆ งั้นเหรอ? ไม่สิ...ตอนนี้อย่าเพิ่งไปเจอกับหมอนั่นจะดีกว่า)

ตึก ตึก ตึก...

ทาคานากะเดินลงไปและหายไปจากสายตาของนางาอิ อายาโกะ

มัตสึโอะ ทาคาชิ ยืนหอบหายใจแรงหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็วคล้ายเพิ่งผ่านการออกกำลังกายอย่างหนักมา

นางาอิ อายาโกะซึ่งมักเป็นพิธีกรรายการสืบสวนสอบสวนก็มีความรู้เรื่องการใช้เหตุผลและตรรกะอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

ในความคิดของเธอมัตสึโอะ ทาคาชิในตอนนี้มันดู "ไม่ปกติ"

หากเกิดคดีฆาตกรรมขึ้นจริงๆ...มัตสึโอะในตอนนี้ก็ดูเหมือน "ฆาตกร" ในบทละครไม่มีผิดเพี้ยน

“...เป็นอะไรไปน่ะอายาโกะ...ทำไมมายืนบื้ออยู่หน้าห้องกันล่ะ?”

“วิดีโอสั้นแค่สี่นาที...ตอนนี้เหลือเวลาไม่ถึงครึ่งนาทีแล้วนะ!”

“รีบกลับเข้าประจำที่เถอะ...เดี๋ยวจะเสียจังหวะการถ่ายทำหมด”

มัตสึโอะพยายามคุมเสียงให้ดูสงบแต่ในความเป็นจริงแล้วหัวใจของเขากำลังปั่นป่วน

ทำไมผู้ช่วยของเขาถึงมายืนอยู่ตรงนี้ได้ละ? ปกติเธอต้องเตรียมสคริปต์อยู่ข้างในนี่นา!

หรือว่าในช่วงสี่นาทีที่ฉันไม่อยู่จะมีเรื่องอะไรที่ฉันไม่รู้เกิดขึ้น!?

"อ๋อ! คุณอิจิโกะเพิ่งบอกว่ามีธุระด่วน...เลยขอถอนตัวจากการถ่ายทำกะทันหันค่ะ"

"ฉันเดินตามคุณอิจิโกะออกมาตั้งใจจะถามว่ามีอะไรหรือเปล่า...แต่เขาไม่ยอมบอก...เหมือนเขาจะคิดว่าไม่จำเป็นต้องบอกฉันล่ะมั้งคะ?"

อายาโกะอธิบาย...หัวใจของมัตสึโอะใจหายวาบยิ่งกว่าเดิม

ชิ่งไปตอนนี้เนี่ยนะ? หรือว่าเขารู้เรื่องที่ฉันฆ่าคนแล้ว!? บ้าน่า! ฉันเพิ่งลงมือไปไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ!

อิจิโกะ ทาคานากะ จะไปรู้ได้ยังไงกันล่ะ!?

(ใจเย็นไว้!...ใจเย็นไว้!...หมอนั่นไม่มีทางรู้ได้หรอก!)

(เขาแค่ได้ฉายาว่าพ่อมด...ไม่ใช่พ่อมดจริงๆซักหน่อย! เขาไม่มีวันรู้หรอกน่า!)

ความคิดของมัตสึโอะแล่นไปมาอย่างรวดเร็วแต่เขาไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆออกมาให้เห็น

เขาฝืนยิ้ม

"เข้าใจแล้ว...เดี๋ยวผมจะปรับจังหวะการพูดเอง...อายาโกะแค่พูดตามสคริปต์สำรองก็พอ"

(ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น...รายการต้องดำเนินต่อไปให้จบ!)

(ต่อให้เป็นยอดนักสืบตัวจริงหรือเชอร์ล็อก โฮล์มส์ ก็ไม่มีวันมองทริคการฆ่าของฉันออก!...)

(นับประสาอะไรกับทนายความครึ่งๆกลางๆกับนักสืบนิทราที่พูดอะไรไม่ได้สักคำอย่างไอ้ลุงนั่น!)

ตึก ตึก ตึก

ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องบันทึกเสียงและปิดประตู

ในขณะนั้นเองทาคานากะก็ปรากฏตัวออกมาจากมุมบันไดพลางลูบคางอย่างครุ่นคิด

(ดูเหมือนว่ามัตสึโอะยังคงเป็นผู้ต้องสงสัยรายใหญ่ที่สุด!)

(การที่เขาให้ความสำคัญกับเวลาโดยไม่รู้ตัว...สามนาที...ครึ่งนาที...สี่นาที...ราวกับเวลาพวกนี้คือความเป็นความตายของเขา)

(ถ้าฉันเป็นฆาตกรที่รู้ว่ามีนักสืบอยู่ใกล้ตัว ฉันย่อมต้องการข้อแก้ตัวที่อยู่ขณะเกิดเหตุสมขึ้น!)

(เวลาสี่นาทีนั่น... คือข้ออ้างที่เขาจะใช้พิสูจน์ความบริสุทธิ์งั้นเหรอ?)

โดยไม่คิดอะไรต่อทาคานากะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเริ่มกดหมายเลข

บี๊บ บี๊บ บี๊บ บี๊บ

ในขณะเดียวกัน...ภายในห้องส่งเกิดข้อผิดพลาดเล็กน้อยขึ้น

มัตสึโอะผู้ซึ่งไม่เคยทำผิดพลาดมาก่อนกลับพูดตะกุกตะกักเล็กน้อย

แม้จะกลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว...แต่สำหรับผู้ชมที่ติดตามรายการเป็นประจำ...นี่คือความผิดปกติที่เห็นได้ชัด

“เอ๊ะ...ไม่เคยเห็นคุณลุงมัตสึโอะเป็นแบบนี้เลยแฮะ...หรือว่าจะมีคนร้ายแอบลอบเข้ามาในสถานีโทรทัศน์แล้วขู่บังคับให้ลุงมัตสึโอะจัดรายการต่อ!”

สมาชิกของหน่วยนักสืบเยาวชนกำลังรวมตัวกันดูรายการอยู่

เจ้าหนูเก็นตะก็วิเคราะห์อย่างเป็นตุเป็นตะให้อายูมิที่นั่งอยู่ข้างๆตกใจแต่ก็ถูกมิตสึฮิโกะขัดขึ้น

"จะบ้าเหรอ? คนร้ายที่ไหนจะกล้าทำแบบนั้น...ในเมื่อลุงโมริก็อยู่ที่นั่นด้วยนะ!"

"ไม่มีคนร้ายหน้าไหนกล้าลงมือต่อหน้ายอดนักสืบหรอก!?"

เด็กน้อยทั้งสามคนทะเลาะกันสักพักแล้วก็อุทานออกมาพร้อมกันอย่างกะทันหัน

"เอ๊ะ! โคนันก็อยู่ที่กองถ่ายด้วยนี่นา!"

บี๊บ บี๊บ บี๊บ บี๊บ

โทรศัพท์ของโคนันดังขึ้น...กล้องก็หันมาทางเขาและรันที่อยู่ข้างๆโดยไม่รู้ตัว

รันพาโคนันออกจากสตูดิโออย่างเขินอายเล็กน้อย...แล้วพาโคนันไปยังโถงทางเดินด้านนอก

จากนั้นรันก็กระซิบ

"โคนันคุง! อย่าลืมปิดเสียงด้วยสิ! จะได้ไม่ไปรบกวนคนอื่น!"

"ไลองดูซิว่าใครโทรมา...คุยเสร็จแล้วเราค่อยกลับเข้าไปกันนะ"

โคนันพยักหน้า...เดินไปที่มุมทางเดินใกล้ๆ แล้วดูข้อมูลผู้โทรเข้าบนโทรศัพท์ของเขา

【สำนักงานกิจการมูโคเกน อิจิโกะ ทาคานากะ】

บี๊บ—

สายเชื่อมต่อเรียบร้อยแล้ว

"อิจิโกะเกิดอะไรขึ้น? ทำไมเดินออกไปแล้วไม่กลับเข้ามาล่ะ?"

"แล้วโทรมาตอนนี้เนี่ย...มันน่ารำคาญนะรู้ไหม?"

โคนันบ่นกับอิจิโกะด้วยเสียงเบาๆ

"สถานการณ์ฉุกเฉิน! คุโดฟังฉันให้ดี! ตอนนี้ฉันสงสัยว่าอาจเกิดคดีฆาตกรรมขึ้นในสถานีโทรทัศน์โยมิอุริ"

เสียงของทาคานากะค่อนข้างฟังดูอู้อี้และได้ยินมีเสียงฝีเท้าหนักๆดังแทรกมาเป็นระยะ

โคนันคาดว่าน่าจะมีคนประมาณ 3-4 คน อยู่กับอิจิโกะ

"ตอนนี้ฉันอยู่กับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย!...กำลังค้นหาตำแหน่งของศพอยู่!"

"ฆาตกรที่มีความเป็นไปได้มากที่สุดคือมัตสึโอะ ทาคาชิ พิธีกรรายการนั่นแหละ"

"นางาอิ อายาโกะผู้ช่วยพิธีกรอาจจะเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดด้วย!"

"ฝากนายช่วยดูมัตสึโอะ ทาคาชิและนางาอิ อายาโกะในห้องบันทึกเสียงให้ฉันที!"

ทาคานากะถือไฟฉายไว้ในมือข้างหนึ่ง...ส่วนอีกมือแนบโทรศัพท์ไว้กับหู...ส่องหาทุกห้องบนชั้น 6

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่ข้างๆทาคานากะดูประหม่ามาก...ไม่เชื่อว่าจะมีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้นที่นี่จริงๆ

"...ทำไมฉันถึงสงสัยน่ะเหรอ? เอาเป็นว่า... เชื่อในสัญชาตญาณของทนายความก็แล้วกัน!"

“แค่นี้ก่อนนะ! ที่เหลือฝากนายด้วย!”

การสนทนาสิ้นสุดลงแล้ว

(จบตอน)