ตอนที่8 สอบเข้าโรงเรียนU.A (1)

“วู้~”

บนรถรางหลี่เทียนกับโทรุนั่งอยู่ด้วยกันมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างผ่านกระจกของรถราง

จากระยะไกลทั้งสองคนสามารถมองเห็นโรงเรียนมัธยมปลายU.A.ได้แล้วในฐานะโรงเรียนมัธยมที่ยืนอยู่ในจุดสูงสุดของประเทศ

พื้นที่ของมันกว้างใหญ่มากและพื้นที่ขนาดใหญ่ที่มองเห็นด้วยตาเปล่าแทบทั้งหมดล้วนเป็นอาคารต่างๆของโรงเรียนU.A.

หลังจากคุยกันสักพักทั้งสองก็ลงจากรถรางแล้วเดินต่อไปทางเข้าโรงเรียนU.A. รอบๆมีวัยรุ่นจำนวนมากที่กำลังเดินไปในทิศทางเดียวกันเพียงแค่มองก็รู้ได้ทันทีว่า

คนเหล่านี้เหมือนกับหลี่เทียนและโทรุคือผู้เข้าสอบคัดเลือกของโรงเรียนU.A.

“สมกับเป็นโรงเรียนU.A. จริงๆผู้สมัครเยอะขนาดนี้เลย!” ฮากาคุเระ โทรุมองฝูงชนที่พลุกพล่านรอบตัว

แล้วพูดน้ำเสียงมีความกังวลเล็กน้อย “หลี่เทียนนายคิดว่าฉันจะสอบเข้าU.A.ได้จริงๆไหม?ยังไงฉันก็...”

หลี่เทียนมองไปทางฮากาคุเระ โทรุที่อยู่ข้างๆ ก่อนจะหันหน้ากลับไป

เพราะเขามองไม่เห็นอะไรเลยจริงๆ!

“ไม่ต้องกังวลหรอก! โรงเรียนมัธยมปลายU.A. เป็นโรงเรียนฮีโร่ระดับท็อปของประเทศจะตัดสินว่าใครจะเป็นโปรฮีโร่ได้จากพลังต่อสู้อย่างเดียวได้ยังไงอีกอย่างอัตลักษณ์ของเธอก็ดีมาก”

“ในอนาคตเธอต้องกลายเป็นโปรฮีโร่ที่ยอดเยี่ยมได้แน่นอน เพราะงั้นไม่ต้องกังวล”

หลี่เทียนยิ้มอย่างอบอุ่นเพื่อให้กำลังใจฮากาคุเระ โทรุ

แต่ความจริงแล้วในใจของหลี่เทียนก็ไม่ได้มั่นใจนักในเนื้อเรื่องต้นฉบับมีเพียงมิโดริยะ อิซึคุเท่านั้นที่สามารถสอบเข้าแผนกฮีโร่ได้ด้วยคะแนนช่วยเหลือเพียงอย่างเดียว

ส่วนโทรุที่ไม่ได้แข็งแกร่งกว่าอิซึคุเท่าไร... มุมปากของหลี่เทียนกระตุกเล็กน้อย

ท้ายที่สุดแล้ว เพื่อนสมัยเด็กของเขามันเก่งเกินไปจริงๆ!

หรือไม่ก็มิโดริยะ อิซึคุที่ยังไม่มีOne For Allตอนนั้นมันอ่อนแอเกินไป…

ณ ห้องอธิบายการสอบขนาดมหึมาของโรงเรียนมัธยมปลายU.A.

หลี่เทียนกวาดสายตามองรอบๆอย่างสบายๆผู้เข้าสอบในห้องนี้…อย่างน้อยก็มีสองถึงสามพันคน

“สมแล้วที่เป็นโรงเรียนระดับแนวหน้าของประเทศสนามสอบใหญ่จริงๆ อุปกรณ์ต่างๆก็แทบจะเป็นระดับชั้นนำทั้งหมด”หลี่เทียนเอนตัวพิงโต๊ะพลางคิดไปเรื่อยๆ

ส่วนคำบรรยายบนเวทีสำหรับหลี่เทียนที่จำกฎทั้งหมดได้ขึ้นใจและแม้แต่กับดักต่างๆก็รู้ดีอยู่แล้วจะฟังหรือไม่ฟังก็ไม่สำคัญเลย

อย่างไงก็ตามเมื่อหลี่เทียนคิดว่าผู้เข้าสอบที่สามารถผ่านการสอบแผนกฮีโร่ได้มีเพียงสามสิบหกคนเขาก็อดจุ๊ปากไม่ได้

ผู้สมัครที่อยู่ที่นี่ล้วนผ่านการคัดกรองด้านผลการเรียนมาแล้วแต่ผลสุดท้ายกลับมีโอกาสเพียงประมาณ1%เท่านั้นที่จะได้เข้าแผนกโปรฮีโร่

นี่เพียงพอที่จะบอกได้ว่าโรงเรียนU.A. นั้นได้รับความนิยมมากแค่ไหน

“หลี่เทียนตั้งใจฟังหน่อยสิ! เรื่องนี้เกี่ยวกับการสอบที่กำลังจะมาถึงนะ…” ข้างๆหลี่เทียนฮากาคุเระโทรุกระซิบเตือนเขาเบาๆ

“ผ่อนคลายหน่อยเถอะ!” หลี่เทียนหันไปมองชุดนักเรียนที่ลอยอยู่กลางอากาศข้างๆแล้วพูดอย่างเกียจคร้าน

“พวกเราผ่านการสอบข้อเขียนของโรงเรียนU.A. มาแล้วต่อไปก็น่าจะเป็นการสอบภาคสนามของแผนกฮีโร่สำหรับเรื่องแบบนั้นแค่รอสอบแล้วทำให้ดีที่สุดก็พอส่วนที่เหลือ…”

หลี่เทียนยักไหล่ก่อนพูดต่อ “เพราะงั้นสิ่งที่ครูกำลังพูดอยู่ตอนนี้นอกจากกฎพื้นฐานแล้วที่เหลือก็ไร้สาระหมด”

“ฟังหรือไม่ฟังก็ไม่สำคัญและถ้าฟังมากเกินไปอาจจะเป็นกับดักที่โรงเรียนตั้งไว้ก็ได้!”

ทันทีที่โทรุได้ยิดก็เบิกตากว้าง มองเขาด้วยความตกใจ

แม้อยากจะเถียงแต่พอคิดไปคิดมาก็ยิ่งรู้สึกว่าสิ่งที่หลี่เทียนพูดนั้นมีเหตุผล

สุดท้าย…เธอก็หันหน้าไปทางเวทีอีกครั้ง ตั้งใจฟังคำอธิบายของโปรฮีโร่พรีเซนต์ไมค์อย่างจริงจัง

หลี่เทียนเอนศีรษะลงพิงแขนแม้จะมองไม่เห็นการเคลื่อนไหวของโทรุแต่จากความเข้าใจที่มีต่อกันมาหลายปีเขาก็ยังเดาได้ว่าโทรุกำลังทำอะไรอยู่

หลี่เทียนยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวบางครั้งการฟังคำแนะนำของคนอื่นก็เป็นเรื่องดี

แต่การยึดมั่นในความคิดของตัวเองก็เป็นสิ่งที่น่าชื่นชมเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้วเหตุผลที่สำคัญที่สุดที่หลี่เทียนไม่สนใจฟังบรรยายก็คือเขารู้สถานการณ์ของการสอบครั้งนี้ดีอยู่แล้ว

แต่สิ่งที่หลี่เทียนไม่ได้สังเกตในตอนนี้ก็คือ…ใต้ที่นั่งของเขาจุดสีแดงเล็กๆกำลังกะพริบอยู่ตรงมุมหนึ่ง

อุปกรณ์ดักฟังเห็นได้ชัดว่านี่คืออุปกรณ์ดักฟังที่โรงเรียนมัธยมปลายU.A. ติดตั้งไว้

อย่างไรเสียโรงเรียนมัธยมปลาย U.A. ก็เป็นโรงเรียนชั้นนำที่เชี่ยวชาญด้านการฝึกฝนโปรฮีโร่ดังนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะให้ผู้เข้าสอบที่กำลังจะเข้าเรียนตัดสินผลด้วยการสอบแบบสุ่มธรรมดาๆเพียงครั้งเดียว

ตั้งแต่ก้าวเข้าสู่สนามสอบไม่สิต้องบอกว่าตั้งแต่ก้าวเข้าสู่โรงเรียนการสอบของโรงเรียนมัธยมปลายU.A.ก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ในเวลานี้ภายในห้องควบคุมกลุ่มผู้คุมสอบซึ่งล้วนเป็นอาจารย์มืออาชีพของโรงเรียนมัธยมปลายU.A.กำลังสังเกตการณ์อย่างละเอียด

และตอนที่อาจารย์กำลังอธิบายกฎอยู่บนเวทีขณะที่นักเรียนเกือบทั้งหมดด้านล่างตั้งใจฟังอย่างเงียบๆไม่กล้าพูดอะไรคำพูดที่เป็นเอกลักษณ์ของหลี่เทียนก็ถูกผู้คุมสอบทุกคนได้ยินอย่างชัดเจน

“ผู้เข้าสอบคนนี้ดูฉลาดดีนะ?” ผู้คุมสอบคนหนึ่งอดหัวเราะไม่ได้

“ก็แค่มั่นใจในตัวเองเกินไปเท่านั้นสุดท้ายแล้วถึงจะคิดวิเคราะห์ได้แต่การเข้าใจกฎอย่างละเอียดก็ยังสำคัญมากอยู่ดี”

ผู้คุมสอบอีกคนส่ายหัวด้วยสีหน้าจริงจัง

“ฮ่าๆ ถึงเด็กคนนั้นจะไม่ได้ตั้งใจฟังแต่ด้วยเสียงของพรีเซนต์ไมค์ต่อให้เอามืออุดหูไว้ก็ยังได้ยินทุกอย่างอยู่ดี!”

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมาผู้คุมสอบที่อยู่ข้างๆ ก็หัวเราะกันทันทีพวกเขารู้จักพลังคลื่นเสียงของเพื่อนร่วมงานคนนี้ดีเป็นอย่างยิ่ง

――――――――――――――――――――――――――――

ในห้องอธิบายการสอบหลี่เทียนนอนพาดอยู่บนโต๊ะมองดูอีดะ เท็นยะผู้โด่งดังว่า“มีประโยชน์มาก”และ“เทวดาตัวน้อยแห่งมิโดริยะ”ด้วยความสนใจ (อันนี้แอดไม่รู้แหะแอดไม่ได้ตาม555)

พูดตามตรงถ้าเขาไม่ได้รู้มาก่อนนานแล้วหลี่เทียนคงไม่เชื่อว่ามิโดริยะ อิซึคุที่กำลังทำหน้าจริงจังอยู่ตรงนั้นจะเป็นผู้สืบทอดที่ออลไมท์เลือก

“หนุ่มน้อยมิโดริยะที่ยังไม่เคยผ่านอะไรมาเลย แบบนี้ต้องลำบากแน่ๆ”หลี่เทียนมองมิโดริยะ อิซึคุที่กำลังขอโทษอย่างลนลานมุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเล็กๆ

อย่างไรก็ตามนี่อาจจะเป็นการพรางตัวที่ดีที่สุดก็ได้

มิโดริยะ อิซึคุในตอนนี้ต่อให้ถูกจับไปยืนต่อหน้าAll For Oneก็คงไม่มีใครเชื่อว่าเขาคือผู้ถือครองOne For Allคนปัจจุบัน

การอธิบายกฎใกล้จะจบลงแล้ว

“เสียดายจังหลี่เทียนอยู่สนามสอบ F ส่วนฉันอยู่สนามสอบ C” เมื่อเดินออกจากห้อง ฮากาคุเระ โทรุมองบัตรเข้าสอบในมือด้วยสีหน้าเสียดาย

“นี่ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้เข้าสอบจากโรงเรียนเดียวกันช่วยเหลือกันเพราะงั้นนักเรียนจากโรงเรียนเดียวกันจะถูกแยกสนามสอบกันเกือบหมด…”

หลี่เทียนเกาศีรษะอย่างจนใจ ก่อนจะพูดต่อ “เธอตั้งใจฟังจริงๆ ใช่ไหม?”

“เอ่อ… เป็นแบบนั้นเหรอ!” ฮากาคุเระ โทรุหัวเราะแห้งๆสองครั้ง

ช่วยไม่ได้นิ! ตอนที่พรีเซนต์ไมค์กำลังพูดถึงช่วงนั้นบนเวทีมันดันเป็นจังหวะเดียวกับตอนที่เธอกำลังคุยกับหลี่เทียนเธอไม่ได้มีความสามารถแบบหลี่เทียนที่จะทำสองอย่างพร้อมกันได้ทั้งคุยและฟังไปพร้อมกัน

“จริงสิ” หลี่เทียนจู่ๆก็นึกอะไรขึ้นมาได้เขาหันไปมองโทรุแล้วเตือนเธอ

“หน้าที่ของโปรฮีโร่ไม่ใช่แค่เอาชนะวิลเลินเท่านั้นเพราะงั้นการสอบครั้งนี้มันไม่ได้ง่ายแค่การเอาชนะหุ่นยนต์ศัตรูจำลองหรอกนะ”

“หืม? หมายความว่ายังไง?” โทรุชะงักเล็กน้อย

“สู้ๆ ล่ะ! ฉันจะรอเธอที่หน้าประตูหลังสอบเสร็จ” หลี่เทียนโบกมือให้โทรุ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้อธิบายชัดเจน เพียงแค่เตือนเธอเท่านั้น

แม้ว่าหลี่เทียนจะไม่รู้ว่าโรงเรียนU.A.กำลังเฝ้าดูผู้เข้าสอบทุกคนอยู่ แต่เขาก็พอจินตนาการได้ว่าพวกเขาคงถูกจับตามองตลอดเวลา

ถ้าโทรุถูกผู้ตรวจของโรงเรียนU.A. หักคะแนนเพราะคำเตือนของเขานั่นคงเป็นเรื่องใหญ่แน่

ที่ทางออกของห้องอธิบายการสอบ หลี่เทียนกับโทรุจึงแยกกันขึ้นรถไปยังสนามสอบของตัวเอง

และคำพูดที่หลี่เทียนพูดตรงหน้าทางออกสนามสอบนั้น ก็ถูกผู้คุมสอบในห้องควบคุมได้ยินอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ผู้คุมสอบทุกคนยิ้มออกมาพร้อมกันที่มุมปาก “นักเรียนคนนี้มองทะลุจุดประสงค์ของการสอบแล้ว!”

บนรถบัสหลี่เทียนมองทิวทัศน์นอกหน้าต่างพลางเล่นไปเรื่อยๆ

ความเร็วของรถบัสไม่ได้ช้าแต่สำหรับความเร็วของหลี่เทียนแล้วมันก็ไม่ได้ต่างจากความเร็วของเต่าเท่าไรนักและบนรถบัสเนื่องจากการสอบกำลังจะเริ่มขึ้น

ผู้เข้าสอบแทบทุกคนจึงใช้วิธีต่างๆเพื่อสงบจิตใจของตัวเองเตรียมตัวให้พร้อมที่สุดสำหรับการสอบที่จะมาถึง

ก่อนขึ้นรถหลี่เทียนมองไปรอบๆคร่าวๆและเห็นคนรู้จักอยู่สองสามคนในสนามสอบนี้

ตัวอย่างเช่นเด็กสาวผมสีเขียวที่มีเถาวัลย์พันอยู่จากห้องโปรฮีโร่ห้องBและโอจิโร่ มาชิราโอะที่มีหางรวมถึงเจ้าลูกองุ่นตัวจิ๋วผอมแห้งจากห้อง A

คนเหล่านี้ตามความทรงจำของหลี่เทียนสุดท้ายแล้วก็สามารถสอบเข้าแผนกฮีโร่ได้สำเร็จส่วนจะมีคนอื่นอีกหรือไม่หลี่เทียนก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก

หลังจากรถบัสวิ่งไปประมาณสิบนาทีทุกคนก็เดินทางจากวิทยาเขตหลักของโรงเรียนU.A.มายังเมืองจำลองที่ตั้งอยู่บริเวณขอบของโรงเรียน

แม้ว่าหลี่เทียนจะรู้เรื่องสถานที่นี้มานานแล้วแต่เมื่อเห็นเมืองขนาดมหึมาที่อยู่ภายในโรงเรียนเขาก็ยังอดทึ่งไม่ได้

มีเมืองทั้งเมืองอยู่ภายในโรงเรียนแม้ว่าหลี่เทียนจะรู้ว่าอาคารในเมืองจำลองเหล่านี้ไม่ใช่เมืองจริง

แต่เป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างแบบประหยัดต้นทุนแต่เมื่อให้นักเรียนเข้าไปสอบได้ก็หมายความว่ามันไม่ใช่สิ่งก่อสร้างที่ไร้คุณภาพ

“รวยจริงๆโรงเรียนU.A.เนี้ย” หลี่เทียนนึกถึงหุ่นยนต์หลายร้อยตัวในสนามสอบขึ้นมาอีกครั้งอดส่ายหัวถอนหายใจไม่ได้

กลุ่มผู้เข้าสอบลงจากรถบัสมองไปยังสนามสอบที่กำลังจะเข้าไปผ่านประตูเหล็กขนาดมหึมาสูงหลายสิบเมตรพร้อมกับแสดงความตื่นเต้นกันออกมา

เช่นเดียวกันนอกจากความตื่นเต้นแล้วเมื่อคิดว่าจะได้เรียนในโรงเรียนแบบนี้ใจของผู้เข้าสอบทุกคนก็ลุกโชนด้วยจิตวิญญาณแห่งการแข่งขัน

“เริ่มแล้ว!” หลี่เทียนมองประตูเหล็กที่เปิดออกอย่างเงียบเชียบก่อนจะยิ้มออกมา

ประตูเหล็กสูงหลายสิบเมตรเปิดออกโดยไม่มีเสียงแม้แต่นิดเดียวถ้าไม่ใช่ตั้งใจทำแบบนั้นหลี่เทียนก็ไม่เชื่อ

“งั้นก็เริ่มกันเลย!” หลี่เทียนยืดแขนขาบิดคอเล็กน้อยจากนั้นสายฟ้าก็ปรากฏขึ้นด้านหลังทันทีก่อนจะพันรอบตัวเขา

ฟึ่บ!

หลี่เทียนถีบเท้าออกตัวพุ่งเข้าสู่สนามสอบทันทีราวกับลูกศรที่ถูกยิงออกจากสายธนู

ในเวลานี้ผู้เข้าสอบคนอื่นๆที่อยู่ด้านข้างเมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของหลี่เทียนต่างก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ

แน่นอนว่า ในโลกนี้ไม่ได้ขาดคนฉลาดและก็ไม่ได้ขาดคนที่ตัดสินใจลงมืออย่างเด็ดขาดเช่นกัน

เมื่อเห็นหลี่เทียนพุ่งเข้าไปในสนามสอบพร้อมกับประตูที่เปิดออกบางคนก็เข้าใจทันทีหลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็รีบวิ่งตามเข้าไปในสนามสอบ

ขณะที่ผู้เข้าสอบในสนามอื่นๆ ยังยืนอยู่หน้าประตูรอให้อาจารย์ประกาศเริ่มการสอบแต่ในสนามสอบFเพราะการนำของหลี่เทียนผู้เข้าสอบหลายคนก็พุ่งเข้าไปในสนามสอบแล้วและเมื่อมีคนเริ่มวิ่ง

คนที่ขาดการตัดสินใจหรือยังลังเลอยู่ก็พากันวิ่งตามเข้าไปในสนามสอบทีละคน

และในเวลานี้จากหอคอยสังเกตการณ์ที่อยู่ไกลออกไปของสนามสอบเสียงของโปรฮีโร่พรีเซนต์ไมค์ดังขึ้นผ่านลำโพง

“วิ่งสิ วิ่งสิ! ทำไมยังยืนกันอยู่ล่ะไม่มีใครจะมาประกาศเริ่มการต่อสู้จริงให้พวกเธอหรอกแต่การสอบเริ่มไปแล้วนะ!”

เสียงประกาศนี้ทำให้ผู้เข้าสอบในสนามอื่นๆ พุ่งเข้าไปในสนามสอบเหมือนม้าป่าที่หลุดจากเชือก

ส่วนในสนามสอบF ของหลี่เทียนผู้เข้าสอบส่วนใหญ่ได้พุ่งเข้าไปในสนามแล้วและเริ่มค้นหาหุ่นยนต์เพื่อเก็บคะแนน

แต่ในห้องควบคุมผู้คุมสอบที่กำลังเฝ้าดูสนามสอบFกลับไม่มีใครสนใจผู้เข้าสอบเหล่านั้นเลย

สายตาของพวกเขาทุกคนกำลังจ้องมองอย่างตะลึงไปที่สายฟ้าสีทองที่กำลังพุ่งทะยานไปทั่วสนามสอบ F อย่างรวดเร็ว