ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 1688 จักรพรรดิสี่ทิศ (อ่านฟรี)

ตำนานเทพปีศาจข้ามภพ บทที่ 1688 จักรพรรดิสี่ทิศ

[แฟนฟิค เขียนโดย iPAT]

ท้องฟ้าเหนือพิภพปีศาจที่เคยดำมืดพลันแปรเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามอย่างน่าประหลาด แต่มันไม่ใช่แสงแห่งความเป็นสิริมงคล ทว่าคือแสงแห่งการพิพากษาอันเฉียบขาด

"เปรี้ยง!!!"

สายฟ้าสีทองควบรวมเป็นอาวุธสายฟ้าสวรรค์นับไม่ถ้วนลอยค้างอยู่กลางอากาศ

"โฮก!!!"

มังกรสายฟ้าสวรรค์จำนวนมากว่ายเวียนอยู่ภายในเมฆภัยพิบัติหนาทึบซึ่งหมุนวนเป็นวังวนขนาดยักษ์เหนือศีรษะของหลี่ฉิงซาน

"ฮิ ฮิ ฮิ"

กองทัพมารนับพันนับหมื่น ไม่ว่าจะเป็นมารกิเลส มารตันหา มารขันธ์ หรือมารมรณะ ทั้งหมดล้วนอยู่ในรูปลักษณ์ของหลี่ฉิงซาน ลอยเข้ามาจากทุกทิศทางราวกับคลื่นสมุทร และส่งเสียงหัวเราะอย่างชั่วร้าย

เพียงสิ่งเหล่านี้ก็เพียงพอที่จะทำให้เทพเจ้าทั่วไปที่เผชิญหน้ากับภัยพิบัติสวรรค์ครั้งที่แปดขวัญผวาจนอยากฆ่าตัวตายเองแล้ว แต่นี่ยังไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดของเรื่องนี้

หากมองไปที่ใจกลางวังวนของเมฆภัยพิบัตินั้น ผู้คนจะค้นพบอย่างรวดเร็วว่าไม่ได้มีเพียงประกายสายฟ้า แต่ยังปรากฏเงาร่างมหึมาสี่สายที่ประทับอยู่ตามทิศทั้งสี่

นี่คือสิ่งที่เหนือความคาดหมายของทุกคนอย่างสิ้นเชิง! โดยปกติแล้วภัยพิบัติสวรรค์ครั้งที่แปด จะเป็นการทดสอบผ่านสายฟ้าสวรรค์ เทพอัสนี และเหล่ามาร แต่ด้วยความยโสที่หลี่ฉิงซานพึ่งกระทำบนสวรรค์ทั้งเก้า จักรพรรดิสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่จึงกลั่นกรองภัยพิบัติออกมาในรูปแบบของจักรพรรดิสี่ทิศ

จักรพรรดิเจินอู่ ผู้ที่พึ่งได้รับบาดเจ็บจากร่างแยกของหลี่ฉิงซาน บัดนี้ปรากฏกายในรูปแบบของทัณฑ์สวรรค์แห่งทิศเหนือ ร่างกายสูงเทียมฟ้า รายล้อมด้วยไอเย็นที่สามารถแช่แข็งดวงวิญญาณ

จักรพรรดิฉางเซิง ประทับอยู่ทิศใต้ มือถือไม้เท้าที่แผ่ซ่านพลังแห่งการก่อกำเนิดและดับสูญอันไร้ที่สิ้นสุด

จักรพรรดิโกวเฉิน และ จักรพรรดิจื่อเวย ประทับอยู่ทิศตะวันออกและตะวันตก แต่ละองค์ล้วนแผ่กลิ่นอายที่สามารถสยบโลกได้ทั้งใบ

"หลี่ฉิงซาน เจ้าท้าทายกฎเกณฑ์ บัดนี้สวรรค์จึงส่งพวกข้ามาเพื่อทำลายรากเหง้าของเจ้า!" เสียงของจักรพรรดิทั้งสี่ดังก้องประสานกันจนพิภพปีศาจสั่นสะเทือน

"โฮก!"

มังกรสายฟ้าสวรรค์สีทองทะยานร่างลงมา แต่มันไม่ได้เล็งเป้าไปที่ร่างกายของหลี่ฉิงซาน กลับพุ่งตรงเข้าใส่ดาบเทพปีศาจในมือของเขา หมายจะทำลายอาวุธนอกรีตนี้ให้สิ้นซาก

หลี่ฉิงซานแหงนหน้าหัวเราะลั่น ผมสีแดงฉานสยายกว้างประดุจเปลวเพลิงที่ไม่มีวันมอดดับ "ดี! ส่งมาแต่สายฟ้ามันจืดชืดเกินไป ส่งพวกเจ้ามานี่แหละถึงจะสมกับเป็นงานฉลองให้กับการก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งมหาเทพของข้า!"

เขาไม่ได้หลบหลีก แต่กลับทะยานร่างขึ้นสู่ท้องฟ้า ปีกวิหคเพลิงและปีกสายลมกางออกจนบดบังแสงสีทอง ร่างกายของเขาขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นเทพปีศาจที่น่าเกรงขาม

"มังกรล่องเมฆา อสรพิษกลืนนภา!"

เงาร่างมังกรและอสรพิษขนาดมหึมาหมุนวนรอบกายเขาประดุจยันต์หยินหยาง หลี่ฉิงซานฟาดดาบเทพปีศาจเข้าใส่มังกรสายฟ้าสวรรค์ตัวนั้นจนร่างของมันขาดสะบั้นกลางอากาศ อาวุธของเขายังดูดซับสายฟ้าสวรรค์เข้าไปจนตัวดาบเริ่มเปล่งแสงสีทองออกมา

โดยไม่ให้เวลาเขาได้หายใจ พยุหะอาวุธสายฟ้าสวรรค์จัดขบวนพุ่งเข้าโจมตีเขาราวกับห่าฝน

ทันใดนั้น รอยขีดเป็นเส้นลากจากบนลงล่างพลันปรากฏขึ้นกลางหน้าผากของหลี่ฉิงซาน จากนั้นดวงตาที่สามก็เปิดออกพร้อมแสงสีดำอันน่าขนลุก

เนตรมาร!

ด้วยหนึ่งความคิด กองทัพมารนับพันนับหมื่นที่อยู่รอบๆ พุ่งเข้ามา และใช้ร่างของพวกมันรับอาวุธสายฟ้าสวรรค์แทนหลี่ฉิงซาน

"เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!"

"บึม! บึม! บึม! บึม!"

เสียงระเบิดสะเทือนฟ้าสะเทือนดินดังขึ้นต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน ทำให้หูของทุกชีวิตดับไปอย่างสมบูรณ์

"ฮืม! ศิวะ! เจ้าคิดจะต่อต้านจักรพรรดิสวรรค์ด้วยงั้นหรือ?" จักรพรรดิเจิ้นอู่คำรามด้วยความโกรธ

สิ่งที่ตอบกลับจักรพรรดิเจิ้นอู่คือ รอยยิ้มบางจากสุดขอบฟ้า

พร้อมกันนั้น กองทัพมารในร่างหลี่ฉิงซานอีกนับแสนตนก็บินเข้ามาจากทุกทิศทาง และปะทะกับอาวุธสายฟ้าสวรรค์ที่พุ่งผ่าลงมาอย่างต่อเนื่อง

"ก๊าก! ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า! สมกับเป็นเทพมาร นับถือ นับถือ" หลี่ฉิงซานหัวเราะลั่น และยกนิ้วไปทางสุดปลายฟ้า

ในความเป็นจริง การส่งมารลงมาเพื่อขัดขวางการกำเนิดของมหาเทพ ก็ถือเป็นการทำหน้าที่อย่างสมบูรณ์แบบของศิวะแล้ว และยิ่งส่งมาเยอะ ก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นการทำตามเจตจำนงของจักรพรรดิสวรรค์งั้นหรือ แต่ผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร มันก็ไม่เกี่ยวกับเขาแล้ว

"เจินอู่! ร่างแยกของข้าต่อยเจ้าจนกระเด็นไปแล้ว คราวนี้ร่างหลักของข้าจะหักดาบของเจ้า!"

หลี่ฉิงซานพุ่งเข้าหาจักรพรรดิเจินอู่เป็นคนแรก หมัดของเขาพกพาพลังทำลายห้วงมิติไปด้วย ทุกที่ที่หมัดของเขาเคลื่อนออกไป ห้วงมิติจะแตกสลาย

นี่คือภัยพิบัติสวรรค์ที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งจักรวาล เหล่าทวยเทพบนสวรรค์ชั้นฟ้าต่างเฝ้ามองด้วยความหวาดหวั่น ขณะที่เหล่าเทพปีศาจในพิภพปีศาจต่างคำรามด้วยความเลื่อมใส เพราะนี่คือครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่ภัยพิบัติสวรรค์ไม่ได้ดูเหมือนการลงทัณฑ์ หากแต่เหมือนการทำลายล้างของหลี่ฉิงซานเพียงฝ่ายเดียว!

หลี่ฉิงซานเผชิญหน้ากับสี่จักรพรรดิในภัยพิบัติสวรรค์ครั้งที่แปด เขาต่อสู้ด้วยพละกำลังที่เพิ่งทะลวงสู่ขั้นสูงสุดและดาบเทพปีศาจเล่มใหม่ การก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งมหาเทพอยู่เพียงเอื้อมมือ!