ตอนที่ 33 : จุดจบของผีพนันและการสุ่มได้ทองคำอีกครั้ง

ตอนที่ 33 : จุดจบของผีพนันและการสุ่มได้ทองคำอีกครั้ง

ภายในห้องโถงบัลลังก์ลอยฟ้า

เคนแทบจะเต้นระบำด้วยความปีติยินดีขณะจ้องมองยอดคงเหลือที่พุ่งทะลุ 500,000 แต้มความสนุกในระบบเบื้องหลัง เขารู้สึกราวกับว่าตัวเองได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตแล้ว

คลื่นลูกใหญ่ที่ลิลิธก่อขึ้นในอลาบาสต้า และพายุแห่งความเชื่อมั่นที่กาเรนจุดประกายขึ้นที่มารีนฟอร์ดละครฉากใหญ่ทั้งสองเรื่องที่เขากำกับด้วยมือตัวเองนี้ ประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลายเกินความคาดหมายไปมาก

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! สมกับเป็นนักแสดงที่สมบูรณ์แบบที่สุดของฉัน! ยอดเยี่ยมจริงๆ!"

เขาเดินวนไปวนมาในพระราชวังอันกว้างใหญ่ราวกับผีพนันที่เพิ่งถูกรางวัลแจ็กพอต

เงามืดในใจที่หลงเหลือจากการสุ่มได้เดธแกตลิ่งก่อนหน้านี้ มลายหายไปจนหมดสิ้นเมื่อต้องเผชิญกับแต้มความสนุกจำนวนมหาศาลขนาดนี้ แถมเขายังเกิดความมั่นใจแบบหลอกตัวเองขึ้นมาอีกว่า "ครั้งที่แล้วมันก็แค่อุบัติเหตุ"

"เอาล่ะ เงินก้อนโตขนาดนี้... ฉันควรจะใช้มันยังไงดีนะ..."

สายตาของเขา ราวกับผงตะไบเหล็กที่ถูกดึงดูดด้วยแม่เหล็ก เลื่อนกลับไปหาปุ่ม 【สุ่มรางวัล】 ที่เขาทั้งรักทั้งชังปุ่มนั้นอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว

"การที่สุ่มได้กาเรนในครั้งที่แล้ว แปลว่าดวงของฉันกลับมาแล้ว! ใช่ มันต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ!" เคนหาข้ออ้างที่ฟังดูมีเหตุผลให้กับตัวเอง "สุภาษิตเขาว่าไว้ ตีเหล็กต้องตีตอนร้อน! ครั้งนี้ การันตีได้ทองชัวร์!"

เมื่อวิญญาณผีพนันเข้าประทับร่าง มันก็ไม่อาจถูกสะกดข่มเอาไว้ได้อีกต่อไป

เขาถูมือเข้าด้วยกัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งอย่างไม่คิดชีวิต และเปิดอินเทอร์เฟซสุ่มรางวัลขึ้นมา

"ถ้าสุ่มได้ระดับ SR อย่างกาเรนมาแล้ว ระดับ SSR ตัวต่อไปมันจะไปไหนเสีย?"

"ระบบ! สุ่มตัวละครระดับสูง! จัดมาหนึ่งหมุน!"

【-100,000 แต้มความสนุก!】

วืดดด!!!

วงล้อหมุนอย่างรวดเร็ว และหัวใจของเคนก็เต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก

เมื่อแสงจางลง ก้อนเหล็กสีเขียวขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ: ยูนิตระดับ R · ซาคุ ทู (ไม่มีนักบิน)】

รอยยิ้มของเคนแข็งค้าง

"ซา... ซาคุ?"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็ยิ่งดันทุรังหนักกว่าเดิม

"บัดซบเอ๊ย! เกลือ! นี่มันต้องเป็นการออกเกลือเพื่อดักทางแน่ๆ!" เคนไม่ยอมเชื่อและกระแทกปุ่มสุ่มอีกครั้งด้วยดวงตาที่แดงก่ำ "เอาอีกรอบ!"

【-100,000 แต้มความสนุก!】

ครั้งนี้ เมื่อแสงจางลง เด็กสาวหน้าตาน่ารักในชุดเมดพร้อมกับหูและหางแมวก็ปรากฏตัวขึ้น เธอมองมาที่หน้าจอพลางร้องเหมียวๆ อย่างขี้อาย

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ: ยูนิตระดับ R · เมดสาวหูแมวสุดน่ารัก】

"..."

เมื่อมองดูสาวหูแมวบนหน้าจอที่ทำเป็นแค่แอ๊บแบ๊ว และหุ่นซาคุที่อยู่ข้างๆ เธอ ความดันเลือดของเคนก็พุ่งปรี๊ด

เขากุมหน้าอกตัวเอง รู้สึกได้ยินเสียงวิ้งๆ ในหัวและภาพตรงหน้าก็มืดลง

"ซาคุ... สาวหูแมว... 200,000 แต้มความสนุก... ฉัน... แม่มเอ๊ย..."

เขาแทบจะกระอักเลือดออกมาบนบัลลังก์

ในจังหวะที่เขากำลังจะปิดระบบและสาบานว่าจะไม่แตะต้องกาชาอีกตลอดชีวิต เขาก็เหลือบไปเห็นยอดคงเหลือที่ยังคงมีมากกว่า 300,000 แต้มความสนุก

ไม่!

มันจะจบลงแบบนี้ไม่ได้!

เงินสองแสนนี้จะสูญเปล่าไม่ได้! ต้นทุนจมถูกทุ่มลงไปแล้ว ถ้าหยุดตอนนี้ก็แปลว่าสูญเสียทุกอย่าง!

ดวงตาของเคนแดงก่ำ ราวกับผีพนันที่สูญเสียทรัพย์สินไปจนหมดตัว เขาชี้หน้าจอและประกาศถ้อยคำสุดท้ายอันน่าสลดใจ:

"อีกแค่ครั้งเดียว! ขอแค่อีกครั้งเดียวเท่านั้น! ถ้าคราวนี้ไม่ได้ทอง ฉันยอมเป็นหมาเลยถ้ากดสุ่มอีก!!"

【-100,000 แต้มความสนุก!】

วืดดด!!!!

ครั้งนี้ ที่ตรงกลางของวงล้อ แสงสีทองเจิดจรัสราวกับดวงอาทิตย์ได้ปะทุขึ้น ส่องสว่างไปทั่วทั้งห้องโถงบัลลังก์ในพริบตา!

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับตัวละครระดับ SSR: ลิโป้ 】

【โลกต้นกำเนิด: "มหาศึกคนชนเทพ "】

【ประเมินความแข็งแกร่งโดยระบบ: ระดับสี่จักรพรรดิ/พลเรือเอก จุดสูงสุดของวรยุทธ์มนุษย์ ครอบครองฮาคิสองรูปแบบระดับท็อปและฮาคิราชันย์】

【ท่าไม้ตาย: ผู้กลืนกินสรวงสวรรค์ นี่คือการปรับสมดุลโดยระบบตามแก่นแท้ของตัวละคร มันคือการโจมตีขั้นสุดยอดที่ปลดปล่อยออกมาหลังจากการผสานพลังทั้งหมดของเขาเข้ากับฮาคิราชันย์ระดับท็อปอย่างสมบูรณ์ ครอบครองพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถฉีกกระชากผืนฟ้าได้!】

【แก่นแท้และแรงขับเคลื่อนของตัวละคร: แสวงหาและเพลิดเพลินไปกับการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุด】

"เชดเข้! เชดเข้! เชดเข้! สีทอง! ทองของแท้เลยโว้ย!!"

เคนกระโดดตัวลอยขึ้นจากบัลลังก์ด้วยความตื่นเต้น!

300,000 แต้มความสนุก แลกกับยอดฝีมือระดับท็อปคลาสเทียบเท่าสี่จักรพรรดิ!

คุ้ม! รอบนี้โคตรจะคุ้มเลย!

หลังจากความดีใจอย่างบ้าคลั่งผ่านพ้นไป เคนมองไปที่แก่นแท้ตัวละครของลิโป้ที่ระบุว่า "แสวงหาการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุด" รวมถึงประวัติส่วนตัวอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา แล้วบทละครที่สมบูรณ์แบบก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขาทันที

"มนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดบนแผ่นดิน ผู้แสวงหาความแข็งแกร่งที่สุด... ไปท้าดวลกับชายที่ได้รับการยกย่องว่าแข็งแกร่งที่สุดในโลก..."

"แถมไอ้แก่หนวดขาวยังชอบรับลูกบุญธรรมเป็นชีวิตจิตใจ ส่วนไอ้หมอนี่อย่างลิโป้ก็มีธรรมเนียมชอบกราบพ่อบุญธรรมซะด้วย... ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

"บทละครนี้! ปฏิกิริยาเคมีบ้าๆ นี่! 300,000 แต้มนี่มันคุ้มค่าทุกเบรีเลยโว้ย!"

เคนปฏิเสธ "แพตช์ความจงรักภักดี" ที่เด้งขึ้นมาอีกครั้งอย่างไม่แยแส และออกคำสั่งกับระบบ: "สถานที่ส่งตัว: โลกใหม่ บริเวณใกล้กับเรือหลักของ 'หนวดขาว' เอ็ดเวิร์ด นิวเกต เรือโมบี้ดิก!"

ก่อนจะส่งตัว เคนก็จัดการกับ "ของแถม" อีกสองชิ้นแบบลวกๆ

เขาเทเลพอร์ตโมเดลหุ่นซาคุขนาดมหึมาไปที่ห้องทดลองของลิลิธในอลาบาสต้าโดยตรง พร้อมกับทิ้งโน้ตไว้ว่า: 【ของเล่นใหม่ ตามสบายเลยนะ】

จากนั้น ด้วยการนึกคิด เขาก็ดึงตัวเมดสาวหูแมวออกมาจากมิติของระบบ

สาวหูแมวคุกเข่าอย่างกล้าๆ กลัวๆ อยู่หน้าบัลลังก์ หางฟูฟ่องของเธอแกว่งไปมาอย่างไม่สบายใจ: "จา... เจ้านายคะ?"

"ชิ นอกจากทำตัวน่ารักแล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย" เคนบ่นอย่างดูแคลน แต่ก็ยังหันไปสั่งคนรับใช้ที่อยู่หน้าห้องโถง "พาตัวเธอลงไป หาห้องให้แล้วก็จัดการดูแลให้เรียบร้อยซะ"

มองดูแผ่นหลังของสาวหูแมวที่เดินจากไป เคนก็เบ้ปาก แต่ลึกๆ แล้วอารมณ์ของเขากลับดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดโดยไม่มีเหตุผล

...

โลกใหม่ เรือโมบี้ดิก

บนดาดฟ้าเรือ เหล่าสมาชิกกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวกำลังจัดงานเลี้ยง บรรยากาศยังคงครึกครื้นและดุดันเหมือนเช่นเคย

หนวดขาว เอ็ดเวิร์ด นิวเกต นั่งพิงกราบเรือ กระดกเหล้าจากชามในมืออึกใหญ่

ทันใดนั้น มาร์โก้ที่กำลังหยอกล้อกับเพื่อนพ้องก็ตัวแข็งทื่อ

หลังจากนั้นทันที โจส วิสต้า และหัวหน้าหน่วยทุกคนก็เหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง พวกเขาหยุดการเคลื่อนไหวพร้อมกัน สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขณะมองออกไปยังเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้น

งานเลี้ยงหยุดชะงักลงอย่างกะทันหัน

ฮาคิราชันย์อันน่าสะพรึงกลัว ราวกับจะบดขยี้แผ่นฟ้า กำลังกวาดต้อนเข้ามาจากแดนไกลด้วยท่วงท่าที่ไร้เทียมทาน!

ฮาคินั้นไม่ได้บ้าคลั่งหรือยุ่งเหยิง แต่มันควบแน่น บริสุทธิ์ และเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันไร้ที่สิ้นสุด!

ภายใต้สายตาที่ตึงเครียดของเหล่าหัวหน้าหน่วยทุกคน เรือใบเสาเดียวลำเล็กที่ดูไม่สะดุดตาค่อยๆ แหวกเกลียวคลื่นและปรากฏขึ้นในกรอบสายตาของทุกคน

ที่หัวเรือ ชายผู้ถือ ง้าวกรีดนภา พร้อมด้วยแววตาที่มองข้ามทุกสรรพสิ่งในหล้า กำลังยืนนิ่งสงบ

เมื่อเรือลำเล็กเข้าใกล้เรือโมบี้ดิก เขาก็แตะปลายเท้าเบาๆ ที่ขอบเรือ และร่างทั้งร่างของเขาก็พุ่งทะยานมาลงจอดยังดาดฟ้าเรือโมบี้ดิกอย่างเงียบเชียบราวกับภูตผี

เขาเมินเฉยต่อสายตาที่มุ่งร้ายรอบด้าน ล็อกสายตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้อันไร้ที่สิ้นสุดไปยังร่างที่ใหญ่โตและทรงพลังที่สุดบนบัลลังก์อย่างแน่วแน่ ก่อนจะเอ่ยปากอย่างช้าๆ ด้วยน้ำเสียงที่ผสมผสานระหว่างการท้าทายและการตั้งคำถาม:

"ข้ามาที่นี่ เพื่อท้าดวลกับชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก"