ตอนที่ 36 : ความแข็งแกร่งโดยรวมระดับ A+ (S)

ตอนที่ 36 : ความแข็งแกร่งโดยรวมระดับ A+ (S)

อุจิวะ เซ็นบะ ดึงสติกลับมาและเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาในหัวของเขา

หน้าจอแสงเสมือนจริงกางออกตรงหน้าเขา

【ระบบโฮคาเงะผู้แข็งแกร่งที่สุด】

【โฮสต์: อุจิวะ เซ็นบะ】

【เพศ: ชาย】

【อายุ: แปดขวบ】

【คุณสมบัติจักระ: ลม, ดิน, น้ำ, ไฟ, สายฟ้า, หยิน, หยาง】

【ปริมาณจักระ: B+】

【ขีดจำกัดสายเลือด: เนตรวงแหวนสองโทโมเอะ】

【ตำแหน่ง: นินจาสำรอง】

【ระดับความแข็งแกร่งโดยรวม: A+ (S)】

【การประเมินโดยรวม: ด้วยการพึ่งพาวิชาเทพอัสนีและกระสุนวงจักร โฮสต์สามารถสังหารโจนินได้อย่างง่ายดาย หากปลดปล่อยผนึกเบียคุโก โฮสต์ก็สามารถกลายเป็นประกายแสงสีดำบนสนามรบได้】

มุมปากของอุจิวะ เซ็นบะ โค้งขึ้นเล็กน้อย

A+ ความแข็งแกร่งระดับโจนินชั้นยอด; ด้วยการพึ่งพาการผสานรวมกันของวิชาเทพอัสนีและกระสุนวงจักร เขาสามารถสังหารโจนินทั่วไปได้อย่างง่ายดาย

หากเขาปลดปล่อยผนึกเบียคุโกและปลดปล่อยจักระทั้งหมดที่กักเก็บไว้ตลอดช่วงปีที่ผ่านมา ความแข็งแกร่งของเขาก็สามารถไปถึงระดับเฉลี่ยของห้าคาเงะได้เลย

บางทีเขาอาจจะยังเอาชนะซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ในปัจจุบันไม่ได้ปรมาจารย์วิชานินจาผู้นั้นอยู่ในช่วงวัยฉกรรจ์ ซึ่งความแข็งแกร่งของเขาอยู่ในจุดสูงสุด

แต่ความแข็งแกร่งของอุจิวะ เซ็นบะ ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าโอโรจิมารุ ซึนาเดะ หรือจิไรยะอย่างแน่นอน

และเขาก็เพิ่งจะอายุแค่แปดขวบเท่านั้น ในอีกหนึ่งปีข้างหน้า เขาจะสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนินจา และเมื่อเขากลายเป็นเกะนิน ระบบก็จะมอบรางวัลให้อีกครั้ง

อุจิวะ เซ็นบะ เล่นคุไนในมือ สายตาทอดมองลงไปยังหมู่บ้านโคโนฮะเบื้องล่าง ซึ่งมีควันลอยกรุ่นจากปล่องไฟและผู้คนเดินขวักไขว่ไปมา

นั่นคือหมู่บ้านของเขา และไม่ช้าก็เร็ว มันจะต้องตกเป็นของเขา!

"เซ็นบะ!"

เสียงใสๆ ดังมาจากเบื้องล่าง อุจิวะ เซ็นบะ ก้มลงมอง ที่ด้านล่างของผาโฮคาเงะ หัวสีบลอนด์หัวหนึ่งกำลังโบกมือให้เขา

ข้างๆ เขามีเด็กผู้หญิงผมบลอนด์สวมแว่นตายืนอยู่ กำลังเงยหน้ามองเขาเช่นกัน

นามิคาเสะ มินาโตะ และ ยาคุชิ โนโนะ

อุจิวะ เซ็นบะ ยิ้ม เก็บคุไน ลุกขึ้นยืน และกระโจนลงไปเบื้องล่าง

สายลมพัดหวีดหวิวอยู่ข้างหู เสื้อผ้าของเขาปลิวไสว และหมู่บ้านโคโนฮะเบื้องล่างก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วในสายตาของอุจิวะ เซ็นบะ ถนนหนทาง บ้านเรือน และต้นไม้ ล้วนปรากฏชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อเขาอยู่ห่างจากพื้นดินเพียงสิบกว่าเมตร ร่างของเขาก็สั่นไหวอย่างกะทันหัน และเขาก็ใช้วิชาเทพอัสนี

ในพริบตาถัดมา เขาก็ไปปรากฏตัวอยู่ข้างๆ ยาคุชิ โนโนะ เด็กสาวที่กำลังแหงนหน้ามองรอเขาอยู่ จู่ๆ ก็รู้สึกได้ถึงใครบางคนข้างกาย เธอสะดุ้งตกใจเล็กน้อย แต่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็วและส่งยิ้มจนตาหยี

"ศิษย์พี่คะ!"

เธอสวมกอดแขนของอุจิวะ เซ็นบะ เบาๆ และร้องเรียกเสียงหวาน

อุจิวะ เซ็นบะ ปล่อยให้เธอกอดแขนเขาไว้และหันไปมองนามิคาเสะ มินาโตะ ที่อยู่ข้างๆ สองปีผ่านไป มินาโตะก็โตขึ้นมากทีเดียว

เรือนผมสีบลอนด์ของเขายังคงนุ่มสลวย ดวงตาสีฟ้าของเขากระจ่างใสและทอประกาย และเขาก็มีรอยยิ้มอันอ่อนโยนประดับอยู่บนใบหน้า เขาสวมชุดฝึกซ้อมสีเทาและกระบังหน้าผากโคโนฮะ กลายเป็นเกะนินเต็มตัวแล้ว

"เซ็นบะ" มินาโตะทักทายพร้อมรอยยิ้ม

อุจิวะ เซ็นบะ พยักหน้าและถามว่า: "พวกเธอสองคนมีธุระอะไรกับฉันงั้นเหรอ?"

ยาคุชิ โนโนะ กอดแขนเขา เงยหน้าขึ้น และพูดว่า: "ครูซึนาเดะบอกให้พวกเรามาตามศิษย์พี่กลับบ้านค่ะ"

อุจิวะ เซ็นบะ เลิกคิ้วขึ้น: "เธอไม่มาตามเองเหรอ?"

ยาคุชิ โนโนะ แลบลิ้น: "หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่ครูบอกให้หนูมาตามศิษย์พี่"

เขาหันไปมองนามิคาเสะ มินาโตะ และถามว่า: "แล้วทำไมนายถึงมาด้วยล่ะ?"

มินาโตะยิ้มและอธิบายว่า: "เมื่อกี้ ครูจิไรยะ ท่านโอโรจิมารุ และนาวากิคุง กำลังฝึกวิชานินจากันอยู่ที่ลานฝึกซ้อมน่ะ พอโนโนะมาตามหานาย ฉันก็เลยตามเธอมาด้วย"

อุจิวะ เซ็นบะ พยักหน้าอย่างครุ่นคิด ในช่วงสองปีนี้ มีหลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปมาก

หลังจากที่เขาหักขาจิไรยะในตอนนั้น จิไรยะก็ซึมเศร้าไปพักใหญ่จริงๆ นั่นแหละ แต่ต่อมาเขาก็ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะปลุกปั้นความแข็งแกร่งของนาวากิให้ทัดเทียมกับอุจิวะ เซ็นบะให้จงได้

น่าเสียดายที่นาวากิปฏิเสธที่จะเล่นกับเขาอีกต่อไป และเหตุผลก็ฟังขึ้นเอามากๆ: ถ้าจิไรยะยังโดนอุจิวะ เซ็นบะ หักขาเอาได้ง่ายๆ แล้วความแข็งแกร่งของเขาจะสักแค่ไหนเชียว?

ดังนั้นนาวากิจึงหันไปหาโอโรจิมารุ โอโรจิมารุเองก็ไม่ได้ปฏิเสธและรับหลานชายของโฮคาเงะรุ่นที่ 1 คนนี้ไว้เป็นศิษย์

ปีที่แล้ว นาวากิในวัยเจ็ดขวบก็สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนินจาก่อนกำหนด กลายเป็นเกะนิน และติดตามโอโรจิมารุเพื่อเรียนรู้วิชานินจาต่างๆ

ส่วนจิไรยะ เขาก็เบนเป้าหมายไปที่นามิคาเสะ มินาโตะ มินาโตะเคยมาขอความเห็นจากอุจิวะ เซ็นบะ ในตอนนั้น

ถึงแม้ว่าความแข็งแกร่งของจิไรยะในปัจจุบันจะยังสู้โอโรจิมารุไม่ได้ แต่ความสำเร็จของเขาในอนาคตนั้นไร้ขีดจำกัด และการให้มินาโตะเรียนรู้จากเขาก็ย่อมดีกว่าเรียนจากคนอื่น

ดังนั้นมินาโตะจึงกลายเป็นลูกศิษย์ของจิไรยะเช่นกัน และสำเร็จการศึกษาก่อนกำหนดในปีที่แล้วเพื่อเป็นเกะนินเช่นเดียวกัน

ส่วนยาคุชิ โนโนะ นั้น เธอเลือกเดินในเส้นทางที่แตกต่างออกไป เธอไม่ได้สมัครเข้าเรียนที่โรงเรียนนินจา แต่เข้าร่วมการทดสอบนินจาโดยตรงหลังจากที่เรียนรู้วิชานินจาแพทย์

ปีที่แล้ว เธอก็กลายเป็นเกะนินและเป็นนินจาแพทย์ที่อายุน้อยที่สุดในโคโนฮะ ตอนนี้เธอทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลโคโนฮะ ดำรงตำแหน่งเลขานุการของซึนาเดะ และมักจะทำงานอยู่ในแผนกฉุกเฉิน

นี่ก็เทียบเท่ากับสมาชิกทั่วไปของแผนกการแพทย์หรือหน่วยนินจาแพทย์นั่นแหละ แต่สำหรับอายุของเธอแค่นี้ มันก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

อุจิวะ เซ็นบะ มองดูเธอ สองปีผ่านไป โนโนะก็ตัวสูงขึ้นเช่นกัน เรือนผมยาวสีบลอนด์ของเธอยังคงเรียบสลวย และดวงตาเบื้องหลังแว่นตากรอบดำก็สว่างไสวและเต็มเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา

เธอสวมเครื่องแบบนินจาแพทย์สีขาว ดูสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบเรียบร้อย

"งานที่โรงพยาบาลเป็นยังไงบ้างล่ะ?" อุจิวะ เซ็นบะ ถาม

โนโนะพยักหน้า: "ก็ดีมากเลยค่ะ ครูซึนาเดะสอนหนูหลายอย่างเลย แล้วคุณป้าคุณลุงที่แผนกฉุกเฉินก็ดูแลหนูดีมากๆ ด้วยค่ะ"

เธอหยุดชะงักและยิ้ม: "แล้วตอนนี้หนูก็หาเงินได้แล้วนะคะ! ทุกๆ เดือน หนูสามารถซื้อของขวัญไปให้คุณแม่ผู้อำนวยการได้ด้วยค่ะ!"

อุจิวะ เซ็นบะ ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย "ก็ดีแล้วล่ะ"

เขาหันไปมองมินาโตะ

"แล้วนายล่ะ? ฝึกกระสุนวงจักรไปถึงไหนแล้ว?"

มินาโตะตอบอย่างจริงจัง: "ตอนนี้ฉันใช้มันได้อย่างเสถียรแล้วล่ะ แต่จักระของฉันยังไม่พอหรอก ใช้ได้อย่างมากก็แค่สองครั้งจักระก็หมดแล้ว"

อุจิวะ เซ็นบะ พยักหน้าเล็กน้อย นี่เป็นเรื่องปกติ เหตุผลที่เขาสามารถมีปริมาณจักระระดับ B+ ได้ตั้งแต่อายุแปดขวบ ก็เป็นเพราะโบนัสจากเนตรวงแหวน

จักระของตระกูลอุจิวะจะเติบโตขึ้นตามวิวัฒนาการของเนตรวงแหวน และด้วยการที่ระบบช่วยเพิ่มปริมาณจักระให้เขาในครั้งเดียว ปริมาณจักระของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าโดยตรง ส่งผลให้เขามีความแข็งแกร่งดังเช่นในปัจจุบัน

ความแข็งแกร่งโดยรวมของนินจา แม้จะขึ้นอยู่กับวิชานินจาที่เชี่ยวชาญและประสบการณ์การต่อสู้ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดก็ยังคงเป็นปริมาณจักระอยู่ดี

ปริมาณจักระระดับ B+ ของเขาในตอนนี้ เมื่อนำมาผสานรวมกับวิชาเทพอัสนีและกระสุนวงจักร ก็สามารถสังหารโจนินได้อย่างง่ายดาย

หากเขาปลดปล่อยผนึกเบียคุโกและปลดปล่อยจักระที่กักเก็บไว้ออกมา การจะมีความแข็งแกร่งระดับ S ในช่วงเวลาสั้นๆ ก็ไม่ใช่ปัญหาเลย

แต่มินาโตะต่างออกไป พรสวรรค์ของเขาอยู่ที่ความเข้าใจในวิชานินจาและสติปัญญาในการต่อสู้ ปริมาณจักระคือจุดอ่อนของเขา เขาจะหมดแรงหลังจากใช้กระสุนวงจักรไปได้แค่ครั้งหรือสองครั้งอย่างมาก จากนั้นเขาก็ทำได้เพียงปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในความเมตตาของผู้อื่น

ยิ่งไปกว่านั้น ถึงแม้กระสุนวงจักรจะมีพลังทำลายล้างสูง แต่มันก็ไร้ประโยชน์หากเขาไม่สามารถโจมตีโดนใครได้โดยปราศจากวิชาเคลื่อนย้ายพริบตาที่รวดเร็วพอจะเข้าคู่กันได้

ดังนั้นความแข็งแกร่งของมินาโตะในตอนนี้จึงเทียบได้กับจูนินเท่านั้น แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา เขาเพิ่งจะอายุแค่แปดขวบ และยังมีเวลาอีกถมเถให้เติบโต

อุจิวะ เซ็นบะ ดึงสติกลับมาและพูดกับทั้งสองคนว่า: "ไปกันเถอะ กลับบ้านกัน"

เขาหันหลังและเดินมุ่งหน้าไปยังเขตตึกรามบ้านช่องของตระกูลเซ็นจู โนโนะกอดแขนเขาและเดินตามไปข้างๆ ในขณะที่มินาโตะเดินอยู่อีกด้านหนึ่ง ทั้งสามคนเดินเคียงข้างกันไป