ตอนที่ 18 : การจัดระเบียบแผนการ

ตอนที่ 18 : การจัดระเบียบแผนการ

หลังจากที่อุจิวะ เซ็นบะ กลับมาถึงบ้าน เขาก็นั่งขัดสมาธิอยู่บนโซฟา ร่างเล็กๆ ของเขาดูเงียบสงบเป็นพิเศษท่ามกลางแสงไฟสลัว

แสงจันทร์สาดส่องผ่านมุ้งลวดหน้าต่างเข้ามาในห้องนั่งเล่น ทอดเงาด่างพร้อยลงบนพื้น

เขาหลับตาลง จัดระเบียบแผนการต่อไปในหัวของเขา อันดับแรกคืองานที่อยู่ตรงหน้า: การเรียนรู้วิชาลวงตาที่เหลืออยู่

คาถาลวงตา: แยกเงาซากศพ, คาถาลวงตา: พันธนาการต้นไม้ปลิดชีพ, เนตรวงแหวน: คาถาลวงตา และคาถาลวงตา: คาถาหมุดตรึงร่าง

ระดับ C หนึ่งวิชา ระดับ B สามวิชา

ด้วยการควบคุมจักระระดับ MAX ของเขาในปัจจุบัน ความเร็วในการเรียนรู้วิชาลวงตาเหล่านี้จะรวดเร็วจนน่าเหลือเชื่อ อย่างมากที่สุดภายในหนึ่งสัปดาห์เขาก็สามารถเชี่ยวชาญพวกมันได้แล้ว

แก่นแท้ของวิชาลวงตาคือการแทรกแซงการไหลเวียนของจักระของคู่ต่อสู้ต่อประสาทสัมผัสทั้งห้าของพวกเขาผ่านการควบคุมจักระที่แม่นยำ ซึ่งนั่นก็คือความเชี่ยวชาญของเขาพอดี

เซ็นบะลืมตาขึ้นและมองดูฝ่ามือของตัวเอง จักระไหลเวียนอย่างเชื่องช้าภายในร่างกายของเขา ซึ่งมีปริมาณมากกว่าเมื่อเดือนที่แล้วเกือบสองเท่า

ปริมาณจักระระดับ B นั้นเทียบเท่ากับจูนินทั่วไปแล้ว และปีนี้เขาก็เพิ่งจะอายุแค่หกขวบ เมื่อเขาโตขึ้น ตัวเลขนี้ก็จะเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อเขาเรียนจบจากโรงเรียนนินจาในอีกสามปีข้างหน้า ปริมาณจักระของเขาควรจะไปถึงระดับ B+ หรืออาจจะ A- ด้วยซ้ำ เมื่อนำมารวมกับวิชานินจา วิชาลวงตา และวิชานินจาแพทย์ที่เขาเชี่ยวชาญแล้ว... การประเมินความแข็งแกร่งโดยรวมของเขาก็น่าจะไปถึงระดับโจนิน

แววตาของเซ็นบะสั่นไหวเล็กน้อย โจนินงั้นเหรอ...

เข้าเรียนตอนหกขวบ เรียนจบตอนเก้าขวบ และไปถึงระดับโจนินเมื่อเรียนจบอัตราการเติบโตแบบนี้นับว่าหาได้ยากยิ่งแม้แต่ในประวัติศาสตร์ของโลกนินจาทั้งใบก็ตาม

แต่เขารู้ดีว่าแค่นี้มันยังห่างไกลจากคำว่าพอ โจนินเองก็ถูกแบ่งออกเป็นระดับต่างๆ เช่นกัน

โจนินทั่วไป โจนินชั้นยอด ระดับคาเงะช่องว่างระหว่างแต่ละระดับนั้น บางครั้งก็กว้างกว่าช่องว่างระหว่างเกะนินและโจนินเสียอีก

ด้วยข้อจำกัดทางด้านอายุและการพัฒนาทางร่างกาย ในอีกสามปีข้างหน้า อย่างมากที่สุดเขาก็เป็นได้แค่โจนินทั่วไป และคงเป็นไปไม่ได้ที่จะไปถึงระดับโจนินชั้นยอด

ปริมาณจักระสามารถเพิ่มขึ้นได้ผ่านระบบ แต่สมรรถภาพทางร่างกาย ความเร็วในการตอบสนอง และประสบการณ์การต่อสู้ ล้วนต้องอาศัยเวลาในการสั่งสม พูดสั้นๆ ก็คือ มันเร่งรัดกันไม่ได้

เซ็นบะดึงสติกลับมาและครุ่นคิดต่อไป หลังจากสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนินจาและกลายเป็นเกะนิน ระบบจะมอบรางวัลให้อีกครั้ง

ในตอนนั้น ความแข็งแกร่งของเขาก็จะได้รับการยกระดับขึ้นไปอีกขั้น จากนั้นการเข้าไปทำงานในโรงพยาบาลโคโนฮะและดำรงตำแหน่งในแผนกก็จะเป็นรางวัลอีกชิ้นหนึ่ง

รางวัลสองชิ้นก็เพียงพอที่จะอุดช่องโหว่หลายๆ อย่างของเขาได้แล้ว เมื่อคิดได้ดังนั้น มุมปากของเซ็นบะก็โค้งขึ้นเล็กน้อย

เมื่อมีระบบอยู่ในมือ อนาคตก็สดใส!

แต่ความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียวนั้นไม่พอ เขาต้องการรากฐานที่มั่นคงและกลุ่มคนที่ไว้ใจได้

นามิคาเสะ มินาโตะ

พระอาทิตย์ดวงน้อยผมบลอนด์ตาสีฟ้า ว่าที่โฮคาเงะรุ่นที่ 4 และตำนานประกายแสงสีเหลืองคนนั้น ถูกเขาซื้อใจมาได้แล้วเรียบร้อย

พรุ่งนี้เขาจะเอาคัมภีร์วิชานินจาไปให้หมอนั่น: คาถาแยกเงาและวิชานินจาคาถาลมระดับ C เมื่อหมอนั่นเรียนรู้พวกมันได้แล้ว เขาก็จะหาโอกาสสอนวิชาอื่นๆ ให้อีก

นิ้วของเซ็นบะเคาะเบาๆ ที่หัวเข่า วิชานินจาที่เป็นเอกลักษณ์ของนามิคาเสะ มินาโตะในอนาคตก็คือวิชาเทพอัสนีและกระสุนวงจักร

เขารู้วิธีกระสุนวงจักรอยู่แล้ว ส่วนวิชาเทพอัสนี...

วิชานินจามิติเวลานี้ถูกคิดค้นขึ้นโดยโฮคาเงะรุ่นที่ 2 เซ็นจู โทบิรามะ และต่อมาก็ถูกทำให้เป็นที่นิยมโดยนามิคาเสะ มินาโตะ

วิธีการที่จะได้มันมาก็คือการสะสมผลงานผ่านการทำภารกิจระดับ S แล้วนำผลงานนั้นไปแลกกับวิชานินจาที่ถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์วิชาสะกด

จิไรยะสามารถช่วยมินาโตะแลกเปลี่ยนมันมาได้ เพราะเขาเป็นลูกศิษย์ของรุ่นที่ 3 และมีอำนาจมากพอ

ส่วนตัวอุจิวะ เซ็นบะ... ลุงของเขาคืออุจิวะ คางามิ ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของโฮคาเงะรุ่นที่ 2

แม้ว่าอุจิวะ คางามิจะตายไปแล้ว แต่ความสัมพันธ์ก็ยังคงอยู่ หากเขาไปขอร้องโฮคาเงะรุ่นที่ 3 เห็นแก่หน้าของคางามิ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ก็คงจะยอมทำตามคำขอของเขาเป็นแน่

แถมยังมีซึนาเดะอีกหากเขาแสดงพรสวรรค์อันน่าทึ่งในด้านวิชานินจาแพทย์และได้เป็นลูกศิษย์ของซึนาเดะ เธอก็จะช่วยพูดเป็นกระบอกเสียงให้เขาเมื่อถึงเวลา

ถึงตอนนั้น ต่อให้นามิคาเสะ มินาโตะจะได้เป็นลูกศิษย์ของจิไรยะ เขาก็ยังคงเป็นเพื่อนของอุจิวะ เซ็นบะอยู่ดี

เซ็นบะหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาไม่จำเป็นต้องเรียกร้องการตอบแทนบุญคุณ บุญคุณจะหมดความหมายหากใช้บ่อยเกินไป สิ่งที่เขาต้องการคือความไว้วางใจอย่างแท้จริงและการยอมรับจากใจจริงต่างหาก

พระอาทิตย์ดวงน้อย นามิคาเสะ มินาโตะคนนั้น มักจะทุ่มเททั้งกายและใจให้กับเพื่อนเสมอ ตราบใดที่เขากลายเป็นเพื่อนของหมอนั่น... แค่นั้นก็พอแล้ว

ส่วนเรื่องตำแหน่งโฮคาเงะ... สายตาของเซ็นบะทอดมองไปยังแสงจันทร์นอกหน้าต่าง แววตาของเขาค่อยๆ ลึกล้ำยิ่งขึ้น

สงครามโลกนินจาครั้งที่ 2 กำลังจะปะทุขึ้นในไม่ช้านี้ สงครามครั้งนี้จะกินเวลาหลายปี เป็นสงครามสเกลใหญ่ที่มีนินจานับไม่ถ้วนต้องมาฝังร่างลงบนสนามรบ

แต่ในสงครามครั้งนี้ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจะลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบ เขาอยู่ในช่วงวัยฉกรรจ์ ชื่อเสียงบารมีของเขาอยู่ในจุดสูงสุด และโคโนฮะก็ไม่ได้พ่ายแพ้จนถึงขั้นที่เขาต้องก้าวลงจากตำแหน่ง

โอกาสที่แท้จริงอยู่ที่สงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 ต่างหาก ถึงตอนนั้น ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ก็จะแก่ชราลง และความกดดันจากสงครามรวมถึงความขัดแย้งภายในจะบีบบังคับให้เขาต้องสละตำแหน่ง

ตราบใดที่เขาสะสมผลงานในช่วงสงครามได้มากพอที่จะกลายเป็นผู้ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุด นามิคาเสะ มินาโตะ ก็จะต้องสนับสนุนเขาอย่างแน่นอน

ส่วนผู้ท้าชิงคนอื่นๆ... มุมปากของเซ็นบะโค้งขึ้นเล็กน้อย ความมืดมิดแห่งโลกนินจาผู้นั้นจะช่วยเขากำจัดพวกมันเอง

ชิมูระ ดันโซ ผู้นำหน่วยราก อดีตสหายร่วมรบของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 และผู้ควบคุมด้านมืดของโคโนฮะชายผู้นี้เหี้ยมโหดและทำทุกวิถีทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย

แต่เขามีลักษณะนิสัยอยู่อย่างหนึ่ง: เขาอยากเป็นโฮคาเงะมากจนเกินไป และเขาจะต้องลงมือทำอะไรสักอย่างแน่ๆ

ตราบใดที่ดันโซลงมือ เขาก็จะทิ้งร่องรอยเอาไว้ เมื่อถึงเวลานั้น เซ็นบะก็ไม่จำเป็นต้องลงมือทำอะไรเลย ผู้ท้าชิงตำแหน่งโฮคาเงะคนอื่นๆ จะถูกเขากำจัดไปเอง

ฮาตาเกะ ซาคุโมะ, โอโรจิมารุ... ตราบใดที่มีชิมูระ ดันโซอยู่ ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะได้เป็นโฮคาเงะ

เซ็นบะดึงสติกลับมาและลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง ด้านนอก แแสงจันทร์สาดส่องราวกับสายน้ำ อาบไล้บ่อปลาเล็กๆ ให้ทอประกายระยิบระยับเป็นเกลียวคลื่น

สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือการเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเองให้มากที่สุดภายในสามปี เรียนรู้วิชานินจาให้มากขึ้นและเชี่ยวชาญพวกมันให้ได้

เขาต้องเรียนวิชานินจาแพทย์และวิชาลวงตา แล้วเขาก็ต้องฝึกฝนวิชาดาบเพลงดาบอุจิวะด้วย เมื่อดาบนินจามาถึงมือ เขาก็จะต้องแบ่งเวลามาฝึกดาบทุกวัน

จากนั้นก็เป็นประสบการณ์การต่อสู้... เซ็นบะขมวดคิ้วเล็กน้อย

ข้อบกพร่องเรื่องประสบการณ์การต่อสู้นี้จำเป็นต้องได้รับการแก้ไข วิชาการต่อสู้เชิงปฏิบัติที่โรงเรียนนินจานั้นเบาหวิวเกินไปและไม่ได้มีประโยชน์อะไรต่อการฝึกฝนเลย

บางทีเขาอาจจะไปหาซึนาเดะ?

แม้ว่าเธอจะเป็นผีพนันเข้าสิง แต่ความแข็งแกร่งของเธอก็เป็นของจริง การติดตามเธอไปทำภารกิจน่าจะช่วยให้เขาสะสมประสบการณ์ได้มากมาย

หรือว่า... ไปหาอุจิวะ เซ็ตซึนะดี?

พวกหัวรุนแรงที่ล้มเหลวในการก่อกบฏคนนั้น ความแข็งแกร่งของเขาก็ไม่ควรอ่อนแอเลย การใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวมาหลายปี เขาต้องมีเวลามากมายในการขบคิดเกี่ยวกับวิชานินจาและเทคนิคการต่อสู้แน่ๆ

เมื่อคิดได้ดังนั้น เซ็นบะก็หันหลังเดินไปที่ห้องทำงาน คัมภีร์วิชาลวงตาเหล่านั้นยังคงวางนิ่งอยู่บนโต๊ะทำงาน

เขาหยิบม้วนหนึ่งขึ้นมาและคลี่มันออกใต้แสงไฟ คาถาลวงตา: คาถาหมุดตรึงร่าง วิชานินจาระดับ B ที่ทำให้คู่ต่อสู้รู้สึกราวกับว่าถูกตรึงด้วยหมุดโลหะ จนสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวไปโดยสิ้นเชิง

เซ็นบะมองดูข้อความบนคัมภีร์และเริ่มศึกษาอย่างจริงจัง

เมื่อเทียบกับการใช้คาถาแยกเงาเพื่อศึกษาในขณะที่เขาหลับ สู้ให้เขาศึกษาจนถึงเช้าวันพรุ่งนี้แล้วค่อยนอนจะดีกว่า โดยปล่อยให้ร่างแยกเงาไปโรงเรียนนินจาแทน

อย่างน้อยวิธีนี้ เขาก็ไม่ต้องทนรับผลกระทบหลังจากที่ร่างแยกเงาสลายตัวไป การประสบกับความทรงจำเหล่านั้นราวกับว่าเป็นของเขาเองยังคงเป็นภาระอันหนักอึ้งสำหรับเซ็นบะ