บทที่ 23 - ค่าความสะใจห้าหมื่นล้าน เริ่มต้นละลายทรัพย์!

บทที่ 23 - ค่าความสะใจห้าหมื่นล้าน เริ่มต้นละลายทรัพย์!

"ผมเอาด้วย!"

โปรแกรมเมอร์หนุ่มเสื้อลายสกอตก็ลุกพรวดขึ้นมา พร้อมกับดันแล็ปท็อปของตัวเองไปข้างหน้าอย่างตื่นเต้น

"เกม 《President Simulator》 นี่ มันสร้างมาเพื่อผมชัดๆ! ไม่ต้องใช้กราฟิกอลังการ ไม่ต้องใช้เอนจินเทพๆ สิ่งที่ต้องการคือไอเดียสุดเจ๋งนี้ต่างหาก! ขอเวลาผมวันเดียว! ผมขอรับประกัน ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง ผมจะทำให้เกมนี้ออนไลน์ได้! เซิร์ฟเวอร์เดียวทั่วโลก! แล้วผมจะใส่กระดานจัดอันดับเข้าไปด้วย ให้ผู้เล่นทั่วโลกมาแข่งกันดู ว่าใครจะเป็นคนที่ 'ทนโดนด่า' ได้นานที่สุด!"

"ฉันด้วย! ฉันด้วย!" สาวสวยสายแฟชั่นก็ยกมือขึ้นมาเช่นกัน เธอคือผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการจากเอเจนซี MCN ระดับท็อปของประเทศ ที่กำทรัพยากรเน็ตไอดอลและช่องทางโปรโมตในต่างประเทศไว้นับไม่ถ้วน

"เทพซูคะ เรื่องโปรโมตมีมอิโมจิกับวิดีโอสั้น ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเถอะค่ะ! รับรองเลยว่าภายในสามวัน เราจะทำให้ประโยค 'กำแพงคุณสร้างเสร็จหรือยัง' กลายเป็นคำทักทายสากลของคนทั่วโลก เหมือนคำว่า 'Hello' เลยค่ะ!"

เมื่อมองดูคนหนุ่มสาวที่คึกคักราวกับฉีดสเตียรอยด์เหล่านี้ บรรดาข้าราชการหัวโบราณในห้องประชุมต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก รู้สึกเหมือนตัวเองตามยุคสมัยไม่ทันเสียแล้ว

หลี่เจี้ยนกั๋วมองดูภาพความกระตือรือร้นตรงหน้า ในใจทั้งตื่นเต้นและซาบซึ้ง

เขาหันไปมองซูอวิ๋น ก็พบว่าชายหนุ่มคนนี้ ยังคงรักษารอยยิ้มที่สงบนิ่งและเปี่ยมด้วยความมั่นใจไว้ได้ตั้งแต่ต้นจนจบ ราวกับว่าเขามีมนตร์วิเศษติดตัวมาแต่เกิด ที่สามารถรวบรวมกลุ่มคนที่เดิมทีไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย ให้มารวมเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน และบ้าคลั่งไปเพื่อเป้าหมายเดียวกันได้

"ดี!" หลี่เจี้ยนกั๋วตบโต๊ะดังปัง เสียงดังกังวาน

"ในเมื่อทุกคนมีไฟกันขนาดนี้ ผมก็ขอประกาศว่า หน่วยเฉพาะกิจโปรเจกต์ 'ตงเฟิง' เข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป!"

"อยากได้คนก็จัดให้! อยากได้เงินก็อัดให้! อยากได้ทรัพยากรก็ขนมา! ผมมีข้อเรียกร้องเพียงข้อเดียว นั่นก็คือ เร็ว! แม่น! แรง!"

"เราจะต้องให้คนทั้งโลกได้เห็น ว่า 'ตงเฟิง' ของหัวเซี่ยเรา มันร้ายกาจขนาดไหน!"

หลังจบการประชุม ทั้งทีมโปรเจกต์ก็ทำงานประสานกันด้วยความเร็วสูงราวกับเป็นเครื่องจักรสงครามที่แม่นยำ

ผู้กำกับแอนิเมชันลากทีมงานของเขา ไปหาห้องว่างข้างๆ ห้องประชุม กางเตียงพับ แล้วเริ่มวาดสตอรีบอร์ดกันตรงนั้นเลย

หนุ่มโปรแกรมเมอร์กอดแล็ปท็อป ไปหาที่มุมห้องสิงสถิต สวมหูฟัง เข้าสู่สภาวะตัดขาดจากโลกภายนอก นิ้วรัวพิมพ์โค้ดดังป๊อกแป๊กๆ

ผู้อำนวยการ MCN สาวสวย ก็ถือโทรศัพท์มือถือ คุยกับเน็ตไอดอลต่างชาติและตัวแทนจำหน่ายช่องทางโปรโมตหลายสิบรายไปพร้อมๆ กัน แผนการโปรโมตแต่ละแผน ถูกเสกออกมาจากมือเธออย่างรวดเร็ว

หลี่เจี้ยนกั๋วเองก็ไม่ได้อยู่เฉย เขาถือเอกสารอนุมัติพิเศษจากเลขาธิการเฉิน เดินสายไปเคาะประตูตามแผนกต่างๆ เพื่อเจรจาและ "ขอรับบริจาค" ทรัพยากร ชั่วชีวิตนี้เขาไม่เคยมีเหตุผลอันชอบธรรมให้ทำตัวกร่างได้ขนาดนี้มาก่อนเลย เมื่อก่อนเวลาไปขอทรัพยากรจากแผนกอื่น มักจะต้องทำตัวเจียมเนื้อเจียมตัว แต่ตอนนี้เขาตบเอกสารลงบนโต๊ะดังปัง: "โปรเจกต์ 'ตงเฟิง' คำสั่งตรงจากเบื้องบน พวกคุณจัดการให้เรียบร้อยด้วยล่ะ!"

ทั่วทั้งกระทรวงการต่างประเทศ ไปจนถึงหน่วยงานพันธมิตรที่เกี่ยวข้อง ล้วนตกตะลึงกับ "บรรยากาศสู้รบ" ที่โชยกลิ่นอายอินเทอร์เน็ตอันกะทันหันนี้

และในฐานะผู้จุดประกายเรื่องราวทั้งหมด ซูอวิ๋น กลับเดินหลบมุมกลับมาที่ห้องทำงานอันเงียบสงบของตัวเอง

เขาปิดประตู สกัดกั้นความวุ่นวายภายนอกเอาไว้

เขารู้ดีว่า ตัวเองได้จุดไฟขึ้นมาแล้ว สิ่งต่อไปที่ต้องทำ ก็คือการสาดน้ำมันที่ร้อนแรงที่สุดลงไปในกองไฟนี้

ซูอวิ๋นเอนกายลงบนเก้าอี้ผู้บริหารตัวใหญ่ หลับตาลง แล้วนำจิตสำนึกจมดิ่งลงไปในห้วงความคิด

หน้าต่างระบบที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งเทคโนโลยี ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง

【ค่าความสะใจ: 50,000,000,000】

เมื่อมองดูเลขศูนย์ยาวเหยียด หัวใจของซูอวิ๋นก็ยังคงเต้นแรงขึ้นมาอยู่ดี

ห้าหมื่นล้าน!

จะเอาเงินก้อนโตนี้ ไปละลายทรัพย์ยังไงดี?

หรือจะแลกเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิวชันรวดเดียวจบ ปฏิวัติพลังงานไปเลย ทำให้ระบบเปโตรดอลลาร์พังทลายลงอย่างราบคาบดีไหม?

หรือจะเอาควอนตัมคอมพิวเตอร์ก่อน ทำให้ระบบสอดแนมทั่วโลกที่ประเทศหอประภาคารภาคภูมิใจนักหนา กลายเป็นเรื่องตลกไปเลยดีล่ะ?

ตัวเลือกที่น่าเย้ายวนใจนับไม่ถ้วน แวบเข้ามาในหัวของซูอวิ๋น

แต่ไม่นานเขาก็สงบสติอารมณ์ลงได้

กินข้าวต้องกินทีละคำ เดินทางต้องเดินทีละก้าว

ตอนนี้ สิ่งที่เขาต้องทำเร่งด่วนที่สุด ไม่ใช่การงัดเอา "ไพ่ตาย" ที่จะสั่นสะเทือนโลกออกมาทันที แต่เป็นการเอาชนะสงครามประชามติที่อยู่ตรงหน้านี้ให้ได้เสียก่อน

เขาต้องใช้ชัยชนะอันหมดจดงดงาม เพื่อตอกย้ำสถานะของตัวเองให้มั่นคง และกอบกู้ชื่อเสียงให้กับโปรเจกต์ "ตงเฟิง" เพื่ออุดปากข้อสงสัยและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่อาจเกิดขึ้นทั้งหมด

รอจนกว่าทุกคนจะยอมรับรูปแบบ "ใช้ฝีปากแลกเทคโนโลยี" แบบนี้แล้ว การที่เขาจะหยิบเอาอาวุธยุทโธปกรณ์ระดับชาติที่แท้จริงออกมา ก็จะกลายเป็นเรื่องที่ไหลลื่นและไร้แรงต้านทานที่สุด

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ซูอวิ๋นก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

สายตาของเขา จับจ้องไปที่ "เครื่องเร่งการส่งออกทางวัฒนธรรม" และ "เครื่องวิเคราะห์ทิศทางประชามติ" ที่เพิ่งปลดล็อกมาหมาดๆ

"ระบบ ฉันขอเปิดใช้งาน 'เครื่องเร่งการส่งออกทางวัฒนธรรม'" ซูอวิ๋นออกคำสั่งในใจ

【เปิดใช้งาน "เครื่องเร่งการส่งออกทางวัฒนธรรม (ระดับเริ่มต้น)" แล้ว โมดูลนี้สามารถใช้ค่าความสะใจ เพื่อนำผลงานทางวัฒนธรรมที่โฮสต์ระบุ ไปจัดคิวเผยแพร่อย่างแม่นยำและสร้างกระแสไวรัลในระดับโลกด้วยสิทธิพิเศษสูงสุด กรุณาระบุผลงานเป้าหมายและจำนวนค่าความสะใจที่จะใช้】

"ผลงานเป้าหมาย: ผลงานทั้งหมดในเฟสแรกของโปรเจกต์ 'ตงเฟิง' ซึ่งได้แก่ แอนิเมชัน 《จิตวิญญาณช่างก้มหัว》, เกม 《President Simulator》 และเซตมีมอิโมจิ 'พี่ตัวแทนฝีปากกล้า'"

"ส่วนค่าความสะใจที่จะใช้..." ซูอวิ๋นลังเลเล็กน้อย

ห้าหมื่นล้านมันเยอะเกินไป ไม่จำเป็นต้องเทหมดหน้าตักรวดเดียว ฆ่าไก่ไม่ต้องใช้มีดฆ่าโคหรอก

"จัดไปก่อนพันล้านค่าความสะใจ"

【รับคำสั่ง หัก 1,000,000,000 ค่าความสะใจเรียบร้อยแล้ว กำลังสร้างแผนการเผยแพร่...】

【ปรับแต่งแผนการ: ล็อกกลุ่มเป้าหมายผู้ใช้งานที่ใช้งานเป็นประจำในช่วงอายุ 18-35 ปี ทั่วโลก ที่มีความสนใจในด้านการเมือง เหตุการณ์ปัจจุบัน เกม และอนิเมะ】

【ช่องทางการเผยแพร่: ได้รับสิทธิ์เข้าถึงระบบแนะนำอัตโนมัติขั้นสูงสุดของแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียกระแสหลัก เช่น YouTube, TikTok, Twitter, Reddit, Facebook ฯลฯ เรียบร้อยแล้ว】

【กลยุทธ์การกระจายเนื้อหา: ใช้กลยุทธ์ "กระจายหลายจุด จุดชนวนศูนย์กลาง" เริ่มต้นด้วยการกระจายผ่านบัญชีเน็ตไอดอล บล็อกเกอร์ และแอดมินบอร์ดชุมชนขนาดกลางและขนาดเล็กนับหมื่นบัญชีทั่วโลก เพื่อสร้างกระแส "คนทั้งเน็ตกำลังพูดถึง" จากนั้นภายใน 24 ชั่วโมง จะกระหน่ำดันเนื้อหาไปยังบัญชีอิทธิพลระดับท็อปที่มีผู้ติดตามหลักสิบล้านคน เพื่อจุดชนวนประชามติให้ระเบิด】

เมื่อเห็นแผนการเผยแพร่อันไร้ที่ติที่ระบบสร้างขึ้น ซูอวิ๋นก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

พันล้านค่าความสะใจ ถือว่าคุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์!

นี่ไม่ใช่แค่การยิงโฆษณาธรรมดาๆ แล้ว แต่นี่คือการใช้เงิน... ไม่สิ ใช้ค่าความสะใจ เข้าไปแก้ไขอัลกอริทึมของแพลตฟอร์มโดยตรง บังคับยัดเยียดสิ่งที่คุณอยากให้คนอื่นดู ไปโผล่ตรงหน้าพวกเขาดื้อๆ เลย

หลังจากจัดการเรื่อง "ฝ่ายบุก" เสร็จแล้ว ซูอวิ๋นก็หันมาสนใจเรื่อง "ฝ่ายรับ" และ "หน่วยสอดแนม" ต่อ

"เปิดระบบ 'เครื่องวิเคราะห์ทิศทางประชามติ'"

โมเดลโลกสีน้ำเงินสามมิติ ปรากฏขึ้นในหัวของเขาอีกครั้ง

ในตอนนี้ ท้องฟ้าเหนือทวีปอเมริกาเหนือ กระแสข้อมูลสีแดงที่บ่งบอกถึง "ความโกรธแค้น" และ "ความมุ่งร้าย" ยังคงเด่นหราเตะตาอยู่

ซูอวิ๋นซูมมุมมองเข้าไปใกล้ๆ เริ่มวิเคราะห์ต้นตอและองค์ประกอบของกระแสข้อมูลสีแดงเหล่านี้อย่างละเอียด

【กำลังวิเคราะห์...】

【ตรวจพบสื่อฝ่ายขวา เช่น "โกลเบิลนิวส์แห่งประเทศหอประภาคาร", "สถานีวิทยุเสียงแห่งเสรีภาพ" กำลังโหมกระพือประเด็น "ทฤษฎีภัยคุกคามจากซูอวิ๋น" อย่างหนัก】

【ปรากฏข้อถกเถียงใหม่: "การก่อการร้ายทางวัฒนธรรม" พวกเขานิยามผลงานทางวัฒนธรรมที่ฝ่ายเรากำลังจะปล่อยออกมา ว่าเป็น "อาวุธทางวัฒนธรรมที่ใช้ความบันเทิงในการแทรกซึมทางอุดมการณ์" พร้อมปลุกปั่นให้แพลตฟอร์มต่างๆ แบนผลงานของเรา】

ซูอวิ๋นมองดูรายงานการวิเคราะห์นี้ ดวงตาของเขาเย็นเยียบลง

เคลื่อนไหวเร็วดีนี่

ฝั่งฉันยังไม่ทันจะเริ่ม พวกแกก็เตรียมข้อหาไว้รอแล้ว

"การก่อการร้ายทางวัฒนธรรม"? ช่างสรรหาคำมาใช้จริงๆ นะ

แต่ทว่า นี่ก็ยิ่งเป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นว่า พวกมันกำลังกลัว

พวกมันหวาดกลัวรูปแบบการทำสงครามประชามติแบบใหม่ ที่พวกมันไม่เข้าใจ และไม่สามารถควบคุมได้นี้

"จำลองแนวโน้มในอนาคต" ซูอวิ๋นออกคำสั่งใหม่

【เริ่มการจำลองประชามติ...】

บนโมเดลโลกสีน้ำเงิน กระแสข้อมูลนับไม่ถ้วนเริ่มแปรผันอย่างรวดเร็ว จำลองการเปลี่ยนแปลงของประชามติในอีก 72 ชั่วโมงข้างหน้า

ไม่นาน ผลการจำลองก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าซูอวิ๋น

【ผลการจำลองที่ 1: หากฝ่ายเราไม่ทำอะไรเลย ในอีก 72 ชั่วโมง วาทกรรม "การก่อการร้ายทางวัฒนธรรม" จะได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในหมู่ชนชั้นนำชาวตะวันตกและวัยกลางคนขึ้นไป แพลตฟอร์มโซเชียลหลักๆ จะเผชิญกับแรงกดดันทางการเมืองอย่างหนัก ซึ่งอาจนำไปสู่การจำกัดหรือแบนบัญชีและเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับฝ่ายเรา】

【ผลการจำลองที่ 2: หากฝ่ายเราดำเนินการตามแผนเดิม เริ่มต้นการนำส่งผลงานทางวัฒนธรรมของโปรเจกต์ "ตงเฟิง" ในอีก 72 ชั่วโมง พื้นที่ประชามติทั่วโลกจะเกิดการแตกแยกอย่างรุนแรง ชาวเน็ตรุ่นใหม่จะเกิดกระแสคลั่งไคล้สนับสนุนโปรเจกต์ "ตงเฟิง" และนำคำว่า "การก่อการร้ายทางวัฒนธรรม" มาใช้เป็นมีมเพื่อเยาะเย้ยสื่อตะวันตกกลับ ในขณะที่กลุ่มชนชั้นนำและสื่อดั้งเดิม จะยิ่งมองว่าเราเป็นศัตรูตัวฉกาจมากขึ้น ความแตกแยกในสังคมจะยิ่งรุนแรงขึ้น】

เมื่อเห็นผลการจำลองทั้งสองแบบ รอยยิ้มเย้ยหยันก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของซูอวิ๋น

ความแตกแยกในสังคมงั้นเหรอ?

นั่นมันคือสิ่งที่พวกแกถนัด และชอบทำที่สุดอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?

ตอนนี้ ก็แค่โยนกองเพลิงนั้น กลับไปเผาบ้านของพวกแกเองก็เท่านั้นแหละ

งั้นก็ ปล่อยให้ไฟมันลุกลามให้แรงขึ้นอีกหน่อยสิ!

"ระบบ ช่วยสร้างแผนการชี้นำที่ดีที่สุดออกมาที"

【รับคำสั่ง กำลังสร้างแผนการ...】

【แผนการชี้นำที่ดีที่สุด: "ยกยอเพื่อเชือด" และ "การแบ่งแยก"】

【ขั้นตอนปฏิบัติ: 1. ในขณะที่เผยแพร่วิดีโอตลกขบขันและเกม ให้ใช้พลังของระบบ นำส่งบทความที่ "แฝงตัว" เป็นบทวิเคราะห์เชิงวิชาการ ไปเผยแพร่ตามเว็บบอร์ดวิชาการ สื่อฝ่ายซ้าย และเว็บไซต์วิจารณ์ศิลปะของชาติตะวันตกจำนวนมหาศาล】

【แก่นของบทความ: ยกระดับ "การทูตตัวแทนฝีปากกล้า" และโปรเจกต์ "ตงเฟิง" ของโฮสต์ ให้กลายเป็นทฤษฎีสุดหรูหราอลังการ เช่น "การรื้อถอนโครงสร้างยุคหลังสมัยใหม่", "กระบวนทัศน์การสื่อสารยุคใหม่", "พฤติกรรมศิลปะที่ต่อต้านการครอบงำทางวัฒนธรรม" เป็นต้น】

【2. ใช้ภาษาที่ซับซ้อน คลุมเครือ และเต็มไปด้วยศัพท์แสงทางวิชาการ เพื่อวิเคราะห์ชั้นเชิงศิลปะของแอนิเมชัน 《จิตวิญญาณช่างก้มหัว》 และถอดรหัสความหมายทางสังคมวิทยาของเกม 《President Simulator》】

【ตรรกะหลัก: ทำให้พวกชนชั้นนำของพวกมัน เพื่อที่จะแสดงให้เห็นถึงความ "ลุ่มลึก" และ "แตกต่างไม่เหมือนใคร" ของตัวเอง จำเป็นต้องฝืนใจมาร่วมศึกษาและถกเถียงเรื่อง "มีม" ของพวกเรา และเมื่อใดที่พวกเขาเริ่มถกเถียง พวกเขาก็ได้ตกหลุมพรางประเด็นของเราเข้าให้แล้ว บางคนจะถูกทฤษฎีกล่อมจนกลายมาเป็น "แฟนคลับออร์แกนิก" ของพวกเรา ในขณะที่อีกส่วนหนึ่งจะต่อต้านหัวชนฝาเพียงเพราะอยากจะต่อต้าน แต่การต่อต้านของพวกเขา กลับจะเป็นการช่วยขยายวงการรับรู้ให้กว้างขึ้นไปอีก】

【ผลลัพธ์ที่คาดหวัง: แตกหักค่ายศัตรูอย่างสิ้นเชิง ทำให้พวกชนชั้นนำของพวกเขา ติดหล่มอยู่ในวังวนของการถกเถียงกันเองว่า "ตกลงแล้วสิ่งที่ซูอวิ๋นทำมันนับเป็นศิลปะหรือไม่" ปล่อยให้พวกมัน ตีกันเอง!】

เมื่อได้อ่านแผนการชี้นำที่เรียกได้ว่า "เหี้ยมเกรียม" นี้ ซูอวิ๋นก็แทบจะกลั้นขำไว้ไม่อยู่

ระบบนี้ มันรู้ใจจริงๆ

จัดการกับพวกอันธพาล ต้องใช้กำปั้น

แต่ถ้าจะจัดการกับพวก "ปัญญาชน" ที่ชอบอวดดี ก็ต้องใช้ "ทฤษฎี" ที่พวกเขาภาคภูมิใจนักหนา มาทำให้พวกเขาปวดหัว แล้วปล่อยให้พวกเขากัดกันเอง

"เอาตามนี้แหละ"

ซูอวิ๋นยืนยันแผนการในใจ

เขาลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่าง มองดูท้องฟ้าด้านนอกที่สว่างโร่แล้ว

เขารู้ดีว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป โลกอินเทอร์เน็ตทั่วทั้งใบ จะต้องเผชิญกับพายุลูกใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

และเขา ก็คือศูนย์กลางของพายุลูกนี้นี่เอง

(จบแล้ว)