บทที่ 9: ภารกิจของมิลาน

"อาจารย์มีอะไรให้ผมรับใช้เหรอครับ" ราฟาเอลหยุดชะงักอย่างรู้จังหวะ ถอดหัวตัวเองออกเงียบๆ แล้วซ่อนไว้ข้างหลัง เขาใช้เปลวเพลิงวิญญาณส่องผ่านซี่โครงเพื่อสังเกตสีหน้าของมิลาน

แต่เศษเนื้อเน่าบนใบหน้าของมิลานหายไปครึ่งหนึ่งจากแรงระเบิด ทำให้ไม่อาจคาดเดาอารมณ์ใดๆ ได้เลย

"ฉันส่งน้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตซอมบี้ขั้นต่ำของแกไปให้สมาคมนักเล่นแร่แปรธาตุที่เมืองไบรเออร์เพื่อขอจดสิทธิบัตรแล้ว ถ้าผ่านการอนุมัติ ต่อไปแกก็จะได้ส่วนแบ่งสามเหรียญเงินต่อการขายน้ำยาทุกๆ ขวด แต่แน่นอนว่าแกต้องยอมมอบสูตรให้ด้วยนะ" มิลานใช้นิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ

ด้วยความดีใจสุดขีด ราฟาเอลรีบชูหัวของตัวเองขึ้นมาตรงหน้ามิลานทันที เปลวเพลิงวิญญาณพุ่งทะลักออกมาจากในกะโหลก ก่อตัวเป็นรูปทรงเหมือนลิ้นเลียไปทั่วใบหน้าของมิลาน

"อาจารย์ยอดเยี่ยมที่สุดเลยครับ ศิษย์คนนี้รักอาจารย์จะตายอยู่แล้ว"

มิลานเมินเฉยต่อราฟาเอลที่กำลังหมุนตัวไปมาด้วยความดีใจ เขาคว้าหัวของอีกฝ่ายไว้และจ้องมองเปลวเพลิงวิญญาณที่อยู่ข้างใน

"ไอ้หนู อย่าเพิ่งดีใจไปเร็วนัก น้ำยาของแกน่ะดีอยู่หรอก แต่ข้อเสียมันร้ายแรงเกินไป ใช้ไปแค่ไม่กี่ครั้ง ร่างซอมบี้ที่แข็งแกร่งของแกก็คงพังทลายลงมาแน่"

"แกคิดว่าอาจารย์ของแกทนแรงระเบิดแค่นี้ไม่ได้จริงๆ เหรอ เป็นเพราะกินยามากไปบวกกับดื่มเหล้าหนักต่างหาก เนื้อหนังมันถึงได้เหลวเป๋วหย่อนยาน ไม่มีแรงยืดหยุ่นเอาซะเลย เฮ้อ!" มิลานโยนหัวของราฟาเอลเล่นในมือสองสามครั้งก่อนจะโยนกลับคืนไป

"แกต้องแก้ปัญหานี้ให้ฉัน ไม่อย่างนั้นฉันจะจับแกโยนลงหม้อ เคี่ยวเป็นซุปกระดูก แล้วเอาไปให้พวกหมาป่ากินซากข้างนอกกินซะ"

ทันทีที่มิลานพูดจบ หน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าราฟาเอล

"ติ๊ง! ทริกเกอร์ภารกิจ คำขอของนักเล่นแร่แปรธาตุมิลาน: คิดค้นน้ำยาชนิดใหม่เพื่อแก้ไขผลข้างเคียงที่เกิดจากน้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตซอมบี้ขั้นต่ำ เงื่อนไขของน้ำยา: ต้องสามารถฟื้นฟูความเหนียว ความยืดหยุ่น และพลังป้องกันของเนื้อซอมบี้ได้อย่างรวดเร็ว ทำให้เนื้อซอมบี้แน่นขึ้น แข็งจนฟันแทบหัก!"

"รางวัลภารกิจ: พลังวิญญาณ +1, ระดับการกัดกร่อนวิญญาณ 5%, เหรียญทอง +10, กาวพลังช้างอเนกประสงค์ 2 ขวด (ขวดละ 10 มล. รีเฟรชทุกวัน)"

"หากภารกิจล้มเหลว: เผชิญหน้ากับความพิโรธของนักเล่นแร่แปรธาตุมิลาน"

"ไม่ต้องห่วงครับอาจารย์ ผมจะคิดค้นน้ำยาที่ทำให้อาจารย์พอใจร้อยเปอร์เซ็นต์อย่างแน่นอน ทำให้เนื้อของอาจารย์ยืดหยุ่นขึ้น แน่นขึ้น แข็งแรงขึ้น เหนียวจนติดฟันไปเลย! ถ้าผมทำไม่สำเร็จ ผมจะถอดหัวออกมาให้อาจารย์เตะเล่นเป็นลูกบอลเลยเอ้า" ราฟาเอลชูหัวตัวเองขึ้นและเอ่ยคำสาบานอีกครั้ง

"ไสหัวไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้! ถ้าเดือนหน้านี้แกยังปรุงน้ำยาฟื้นฟูมานาขั้นต่ำไม่สำเร็จอีก ฉันจะไล่แกออกจากสำนักแน่" มิลานชี้ไปที่ประตู เป็นสัญญาณไล่ให้ราฟาเอลไปพ้นๆ

ราฟาเอลหันหลังเตรียมวิ่งหนี กลัวว่ามิลานจะหาเรื่องวุ่นวายมาให้อีก เขาไม่ได้ลืมหรอกนะว่าวันนี้ยังต้องไปถามเรื่องการเปลี่ยนคลาสอาชีพอีก

"หยุดเดี๋ยวนี้!" จังหวะที่ราฟาเอลก้าวเท้าพ้นประตูไปข้างหนึ่ง เสียงของมิลานก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ราฟาเอลแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินและตั้งหน้าตั้งตาวิ่งต่อไป

"สูตรล่ะ ไม่อยากได้สิทธิบัตรแล้วเหรอ ค่าลิขสิทธิ์ก็ไม่อยากได้แล้วใช่ไหม" น้ำเสียงของมิลานราบเรียบและเนิบนาบ มั่นใจว่าราฟาเอลหนีไปไหนไม่พ้นแน่

และก็เป็นอย่างที่คิด วินาทีต่อมา ร่างของราฟาเอลก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง พร้อมกับสีหน้าประจบประแจงตายซากเหมือนเดิม

ตามคำขอของมิลาน ราฟาเอลรีบเขียนสูตรน้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตซอมบี้ขั้นต่ำลงบนกระดาษแล้วยื่นให้

"อืม ไม่เลวเลย เป็นไอเดียที่อัจฉริยะมาก ฉันรู้แล้วว่าตัวเองดูคนไม่ผิด" หลังจากเก็บสูตรเข้าที่ มิลานก็มองไปที่ราฟาเอล

"นายตัดสินใจหรือยังว่าจะเปลี่ยนเป็นคลาสอะไร" มิลานถาม

"ยังไม่ได้ตัดสินใจเลยครับ ผมกะว่าจะออกไปลองถามคนอื่นดู อาจารย์มีคำแนะนำดีๆ ไหมครับ"

"ฉันสังเกตเห็นตั้งแต่ตอนนั้นแล้วว่า ถึงแม้พรสวรรค์ทางกายภาพของนายจะย่ำแย่ แต่พรสวรรค์ทางวิญญาณของนายนั้นโดดเด่นมาก ถ้าเป็นแบบนั้น นายก็น่าจะเหมาะกับการเป็นวอร์ล็อกนะ" มิลานให้คำแนะนำ

"ทำไมต้องเป็นวอร์ล็อกล่ะครับ" เปลวเพลิงวิญญาณในกะโหลกของราฟาเอลก่อตัวเป็นรูปเครื่องหมายคำถาม

"วิญญาณที่แข็งแกร่งหมายถึงพลังผูกมัดในพันธสัญญาที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น นายก็ไม่ต้องกังวลว่าปีศาจจะทรยศหรือแว้งกัด และยังมีโอกาสได้ทำสัญญากับปีศาจที่ทรงพลังกว่าอีกด้วย"

"แน่นอนว่านี่เป็นเพียงคำแนะนำเท่านั้น ลองเอาไปคิดดูก็แล้วกัน"

ราฟาเอลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง อาชีพสายนักเวทที่พบเห็นได้ทั่วไปสำหรับอันเดด ได้แก่ เนโครแมนเซอร์, นักบวชอันเดด และวอร์ล็อกอันเดด ซึ่งแต่ละอาชีพก็จะแตกแขนงออกเป็นสายเฉพาะทางต่างๆ ตามจุดเด่นที่แตกต่างกันไป

และว่ากันว่าวอร์ล็อกมีจำนวนผู้ใช้น้อยที่สุด เพราะจำเป็นต้องทำพันธสัญญาต่างๆ กับปีศาจแห่งขุมนรก และมักจะต้องเผชิญกับความเสี่ยงที่จะถูกแว้งกัด ข้อดีก็คือวอร์ล็อกนั้นทรงพลังมาก

"ตกลง ผมเอาอาชีพนี้แหละ" ความจริงแล้วราฟาเอลได้ศึกษาข้อมูลของทุกอาชีพมาหมดแล้ว วอร์ล็อกคืออาชีพที่พึ่งพาพรสวรรค์มากที่สุด และใช้ความพยายามที่ได้มาภายหลังน้อยที่สุด

หากเป็นพ่อมดก็ต้องเรียนรู้ความรู้และโครงสร้างเวทมนตร์ต่างๆ มากมาย แถมยังอาจจะต้องขลุกอยู่ในห้องปฏิบัติการเพื่อค้นคว้าทฤษฎีเวทมนตร์ทุกวันอีกด้วย

ส่วนนักบวชก็ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงต่อวันในการสวดภาวนาเพื่อเสริมสร้างศรัทธา ไม่เช่นนั้นวันหนึ่งแสงศักดิ์สิทธิ์อาจจะทอดทิ้งพวกเขาไป

ในฐานะคนที่ตายเพราะทำงานหนักเยี่ยงทาสในชาติก่อน ราฟาเอลไม่อยากจะเรียนหนักจนตายซ้ำสองอีกแล้ว ดังนั้นอาชีพพ่อมดจึงตกกระป๋องไป

ส่วนในฐานะคนจากสังคมยุคใหม่ เขาก็ไม่อาจเชื่อในสิ่งที่จับต้องไม่ได้และเลื่อนลอย แสงศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ ใครจะไปรู้ว่ามันคืออะไรกันแน่

อาชีพอย่างวอร์ล็อกนี่แหละที่เหมาะสมกับเขาที่สุด

หลังจากกลับมาจากหออาชีพ ราฟาเอลก็ไม่ได้รีบร้อนไปทดลองค้นคว้าน้ำยาชนิดใหม่ในทันที เขาตั้งใจจะจัดการกับภารกิจพัฒนาน้ำยาของมิลานหลังจากที่เขาเปลี่ยนคลาสเป็นวอร์ล็อกเรียบร้อยแล้ว

เนื่องจากการทำสมาธิประจำวันเสร็จสิ้นไปแล้ว ราฟาเอลจึงพบว่าตัวเองว่างงานสนิท

"ซามูเอล มานี่สิ ฉันจะปรุงน้ำยาฟื้นฟูพลังชีวิตขั้นต่ำ แกคอยดูอยู่ห่างๆ ล่ะ ถ้าน้ำยาง่ายๆ แค่นี้แกยังเรียนรู้ไม่ได้ ฉันจะเอาแกไปฝังเป็นปุ๋ยในแปลงดอกไม้หลังบ้านซะ" ราฟาเอลตัดสินใจใช้อำนาจความเป็นเจ้านายเสียหน่อย

และอาจจะลองพยายามกระตุ้นการตื่นรู้ครั้งที่สอง เพื่อเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นนายทุนหน้าเลือดเต็มตัว

"สมุนไพรนี่..." ราฟาเอลดึงลิ้นชักใต้โต๊ะออกมา ข้างในมีสมุนไพรที่เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว

"ผมรู้จักครับ สมุนไพรที่พบได้ทั่วไปที่สุดในทุ่งทิริสฟาลและป่าซิลเวอร์ไพน์ หญ้าใบเงิน มีสรรพคุณในการห้ามเลือดและฟื้นฟูเนื้อเยื่อครับ" ซามูเอลตอบอย่างรวดเร็ว

"โอ้ ไม่เลวเลยนี่"

พลังวิญญาณของราฟาเอลยืดยาวออกเป็นเส้นสาย ก่อตัวเป็นรูปร่างแปลกประหลาดต่างๆ นานา

ความผันผวนของวิญญาณอันแปลกประหลาดนี้ ฟังดูเย้ยหยันและเสียดสีในความรู้สึกของซามูเอล

"ขอบคุณสำหรับคำชมครับลูกพี่" ซามูเอลโค้งคำนับอย่างนอบน้อม เส้นผมบางๆ ของเขาปรกหน้าปรกตา แถมยังมีเศษดินติดอยู่ด้วย

ความโกรธของราฟาเอลพุ่งปรี๊ดขึ้นถึงขีดสุดในทันที

"ฉันไม่ได้บอกให้แกรักษาความสะอาดหรอกเหรอ รักษาความสะอาดน่ะ!!! ดูเศษดินบนหัวแกสิ! ร่วงเลอะเทอะไปหมด แกคิดจะก่อกบฏหรือไง อยากจะขึ้นมาเป็นเจ้านายเองใช่ไหม"

"แกหัดตอบก่อนที่ฉันจะถามด้วยงั้นเหรอ ห๊ะ ฉันถามแกหรือยัง แย่งตอบอยู่ได้ อวดเก่งนักใช่ไหม ทำไมแกถึงต้องเสนอหน้าไปซะทุกเรื่องเลย แกไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่าตัวเองเป็นแค่เศษสวะน่ะ"

เมื่ออารมณ์ขึ้นถึงขีดสุด ราฟาเอลก็กระชากหัวตัวเองออกจากคอ แล้วเริ่มเอาไปโขกกับกำแพงร้านอีกครั้ง! ปัง ปัง ปัง!

เมื่อเห็นเจ้านายของตัวเองสติแตก ซามูเอลก็ค่อยๆ ก้าวถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างเงียบๆ

สัญชาตญาณบอกเขาว่าเจ้านายไม่ได้โกรธเขาจริงๆ หรอก บางทีอาจจะแค่เป็นพวกสภาพจิตใจไม่ปกติเท่านั้นเอง