บทที่ 5 - รางวัลใหม่! เครื่องเร่งการส่งออกวัฒนธรรม!

บทที่ 5 - รางวัลใหม่! เครื่องเร่งการส่งออกวัฒนธรรม!

เงียบกริบ!

บรรยากาศในที่ประชุมแถลงข่าวตกอยู่ในความเงียบงันที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเมื่อสักครู่นี้เสียอีก!

ถ้าจะบอกว่าการที่ซูอวิ๋นตอกกลับจอห์น สมิธ คือการโต้กลับที่เฉียบคมแล้วล่ะก็ คำพูดที่เขาใช้กับทานากะ โคจิ ในตอนนี้ก็คือการประหารชีวิตในที่สาธารณะชัดๆ!

เขาไม่ได้ปฏิเสธ 'จิตวิญญาณช่างฝีมือ' ตรงๆ แต่กลับเลือกที่จะ 'สรรเสริญ' ก่อน จากนั้นก็ใช้เรื่องอื้อฉาวแต่ละเรื่องในอุตสาหกรรมการผลิตของประเทศหมู่เกาะในช่วงไม่กี่ปีมานี้ที่คนทั่วโลกรู้กันดี มาฉีกหน้ากากที่พวกเขาเทิดทูนบูชานี้จนขาดกระจุยเป็นชิ้นๆ!

การปลอมแปลงข้อมูล การเอาของด้อยคุณภาพมาปลอมปน การปล่อยน้ำเสียปนเปื้อนนิวเคลียร์...

ทุกเรื่องมีหลักฐานมัดตัวแน่นหนา เป็นตราบาปที่พวกเขาลบไม่ออก!

โดยเฉพาะบทสรุปที่ว่า "รู้ว่าผิดต้องก้ม" ยิ่งถือเป็นประโยคเด็ดที่ทำให้สิ่งที่เรียกว่า 'จิตวิญญาณช่างฝีมือ' กลายเป็นเรื่องตลกขบขันระดับโลกไปโดยสิ้นเชิง!

ทานากะ โคจิ ยืนอยู่กับที่ ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย ริมฝีปากสั่นระริกแต่กลับพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

เขารู้สึกเหมือนถูกแก้ผ้าแล้วนำมาประจานต่อหน้าคนทั้งโลก ทุกสายตาที่มองมาเปรียบเสมือนเข็มที่ทิ่มแทงไปทั่วร่างกาย

อาวุธที่เขาภาคภูมิใจถูกอีกฝ่ายแย่งไปขัดจนคมกริบ แล้วย้อนกลับมาแทงเข้าที่หัวใจของเขาเอง!

ที่หลังเวที ขวดยาขยายหลอดเลือดหัวใจในมือของหลี่เจี้ยนกั๋วหล่นลงบนพื้นไปแล้ว แต่เขาเองกลับไม่รู้ตัวเลย

เขาอ้าปากค้าง จ้องมองชายหนุ่มที่มีท่าทีสบายๆ บนหน้าจอ สมองของเขามีแต่ความว่างเปล่า

นี่... นี่มันไม่ใช่การทูตแล้ว

นี่มันคือการโจมตีจากมิติที่เหนือกว่าชัดๆ!

ส่วนในห้องถ่ายทอดสดออนไลน์ ตอนนี้สถานการณ์มันเหมือนกับนิวเคลียร์ระเบิดไปแล้ว!

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ! ฆ่าคนต้องฆ่าที่ใจ! ฆ่า-คน-ต้อง-ฆ่า-ที่-ใจ-จริงๆ!"

"รู้ว่าผิดต้อง 'ก้ม'! ให้ตายเถอะ 'รู้ว่าผิดต้องก้ม'! พี่ชายตัวแทนปากเป็นศิลปินด้านภาษาหรือเปล่าเนี่ย?"

"ผมขอประกาศว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป 'จิตวิญญาณช่างฝีมือ' มีคำนิยามใหม่แล้ว!"

"สะใจมาก! สะใจจนหนังหัวผมชาไปหมดเลย! รู้สึกเหมือนความอัดอั้นที่สะสมมานานกว่ายี่สิบปีได้ระบายออกมาหมดในวันนี้เลย!"

"คนข้างบนครับ มันคือความอัดอั้นเหรอ? ผมรู้สึกเหมือนเป็นน้ำเสียปนเปื้อนนิวเคลียร์มากกว่านะ!"

"คนข้างหน้าอย่าหนีนะ! ร้ายกาจจริงๆ!"

บนโลกออนไลน์ ชาวเน็ตจำนวนนับไม่ถ้วนต่างพากันพิมพ์ '666' (เจ๋ง) กันอย่างบ้าคลั่ง มีมภาพและสติ๊กเกอร์ที่ทำจากการ 'ก้มหัว' ต่างๆ ถูกแพร่กระจายไปทั่วเน็ตภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที

ชื่อเสียงของ 'พี่ชายตัวแทนปาก' ในวินาทีนี้ได้พุ่งสูงขึ้นไปสู่จุดสูงสุดใหม่อีกครั้ง!

ในสมองของซูอวิ๋น เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังระเบิดขึ้นอีกครั้ง

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจ 'บิดเบือนนิยาม' สำเร็จ กระตุ้นความรู้สึกร่วมของคนในชาติระดับเหนือเทพ!]

[ค่าความสะใจ +20,000!]

[เปิดใช้งานโบนัสทวีคูณห้าพันเท่า!]

[ค่าความสะใจ +100,000,000!]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ค่าความสะใจสะสมทะลุสองร้อยล้าน! ร้านค้าระบบรีเฟรชเป็นครั้งที่สอง!]

[เปิดใช้งานรางวัลพิเศษ... ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับโมดูล 'เครื่องเร่งการส่งออกวัฒนธรรม (ระดับเริ่มต้น)'!]

รางวัลใหม่มาแล้ว!

ซูอวิ๋นใจเต้นวาบ

ต่างจากครั้งก่อนที่ให้แบบแปลนเทคโนโลยีมาโดยตรง ครั้งนี้รางวัลเป็น 'โมดูล' ระบบ

เขาเรียกหน้าจอระบบขึ้นมาตรวจสอบทันที

[เครื่องเร่งการส่งออกวัฒนธรรม (ระดับเริ่มต้น)]: โมดูลนี้สามารถเปลี่ยนประเด็นร้อนทางวัฒนธรรมที่โฮสต์สร้างขึ้นในโอกาสทางการทูต ให้กลายเป็นแผนการส่งเสริมผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรมที่เป็นรูปธรรมได้ โดยการใช้ค่าความสะใจ จะสามารถเร่งการแพร่กระจายและการยอมรับผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรมนั้นในระดับโลกได้

ซูอวิ๋นเข้าใจได้ในทันที

โมดูลนี้คือเครื่องมือที่ใช้ในการ 'เปลี่ยนอิทธิพลจากคำพูด' ให้กลายเป็นผลประโยชน์รอบที่สองนั่นเอง!

ยกตัวอย่างเช่น วันนี้เขาได้ให้คำนิยามใหม่แก่ 'จิตวิญญาณช่างฝีมือ' โมดูลนี้ก็สามารถช่วยหน่วยงานด้านวัฒนธรรมของหัวเซี่ยในการสร้างแอนิเมชันเสียดสี ละครสั้น หรือแม้แต่เกมที่เกี่ยวข้องขึ้นมา จากนั้นก็ใช้พลังของระบบส่งต่อให้ผู้ใช้ทั่วโลกได้อย่างแม่นยำ เพื่อให้เกิดการแพร่กระจายแบบไวรัส

นี่ไม่ใช่แค่การลับฝีปากกันแล้ว แต่นี่คือการแย่งชิงอำนาจในการพูดคุยในระดับวัฒนธรรมโลกจากรากฐานเลยทีเดียว!

ลมหายใจของซูอวิ๋นเริ่มถี่กระชั้นขึ้นเล็กน้อย

ระบบนี้แข็งแกร่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก!

เขาเงยหน้าขึ้น กวาดสายตามองไปยังด้านล่างเวที

จอห์น สมิธ และทานากะ โคจิ ต่างก็นั่งลงอย่างหงอยๆ ไม่กล้าสบตากับเขาอีกต่อไป

นักข่าวต่างชาติคนอื่นๆ ต่างก็เก็บอาการรอดูเรื่องสนุกไปก่อนหน้านี้ แต่ละคนนั่งหลังตรง แววตาเต็มไปด้วยความหวาดระแวง

ในที่สุดพวกเขาก็ตระหนักได้ว่า คนที่ยืนอยู่บนเวทีในวันนี้ ไม่ใช่เด็กฝึกงานที่จะมาปั่นหัวเล่นได้ตามใจชอบ

แต่เป็น... สัตว์ประหลาดที่สวมเปลือกนอกของมนุษย์ที่ดูไร้พิษภัยต่างหาก!

ซูอวิ๋นมองดูภาพเหตุการณ์นี้ รอยยิ้มยังคงไม่จางหายไป

เขารู้ดีว่า อาหารเรียกน้ำย่อยของวันนี้ได้จบลงแล้ว

สิ่งที่ตามมาต่อจากนี้ต่างหาก คืออาหารจานหลัก

เขาขยับลูกกระเดือกเล็กน้อย แล้วเป็นฝ่ายเปิดปากก่อนว่า "เพื่อนนักข่าวทุกท่าน มีคำถามอะไรอีกไหมครับ? ถ้าไม่มีแล้ว การแถลงข่าววันนี้ก็จะ..."

คำพูดของเขายังไม่ทันจบ ก็มีเสียงใสกังวานของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น

"คุณซูคะ ฉันมีคำถามค่ะ!"

ทุกคนต่างหันไปมองตามต้นเสียง เห็นหญิงสาวผิวขาว ร่างสูง ผมยาวสีบลอนด์หม่น ใบหน้าสวยคมยืนขึ้น

เธอคือนักข่าวจากสำนักข่าวแห่งชาติของ 'ประเทศหมีขั้วโลก' นามว่า นาตาชา อิวาโนวา

ที่หลังเวที หัวใจของหลี่เจี้ยนกั๋วกลับมาเต้นรัวอีกครั้ง

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศหมีขั้วโลกกับหัวเซี่ยนั้นค่อนข้างละเอียดอ่อน เป็นพันธมิตรทางยุทธศาสตร์ แต่ก็มีความเป็นคู่แข่งแฝงอยู่

นาตาชาคนนี้ขึ้นชื่อเรื่องการตั้งคำถามที่เฉียบคมและมีมุมมองที่แปลกประหลาดมาโดยตลอด เธอจะถามอะไรกันแน่?

(จบแล้ว)