บทที่ 25: โมดูลใหม่ อัลลอย

มื้ออาหารเรียบง่ายจบลงอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าเจ้าเอลฟ์จะมีตำแหน่งสูง แต่เขากลับเป็นกันเองมาก พูดตามตรง หลี่เว่ยยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าก่อนจะมาถึง เขาจะมีโอกาสได้พบอีกฝ่ายหรือไม่

เขาไม่คิดเลยว่าจะได้รับการต้อนรับด้วยตัวเอง

บางทีริเวนเดลล์อาจไม่ได้มีแขกมนุษย์มานาน หรือบางทีเจ้าแห่งหุบเขาที่มีพลังสูงส่ง อาจรับรู้ฉายาของหลี่เว่ยได้อย่างเลือนราง จึงเกิดความสนใจเล็กน้อย

แต่ไม่ว่าอย่างไร เรื่องนี้ก็เป็นเพียงช่วงสั้นๆ ในชีวิตอันยาวนานของเขา หรืออาจเป็นเพียงโน้ตเล็กๆ ที่แทบไม่มีความสำคัญ

หลังจากพูดคุยกันสั้นๆ และบอกว่าหลี่เว่ยสามารถเดินชมได้ตามสบาย เอลรอนด์ก็จากไป

คืนนั้น ลินดีร์จัดหาที่พักให้หลี่เว่ย หลี่เว่ยนอนอย่างสบายบนเตียงหรู พลางคิดด้วยความรู้สึกมากมาย

สมกับเป็นงานฝีมือของเอลฟ์ เตียงนี้สบายกว่าทุกเตียงที่ข้าเคยนอน

คืนหนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เช้าตรู่วันถัดมา ทันทีที่หลี่เว่ยเดินออกมา เขาก็รู้สึกว่ามีสายตาหลายคู่มองมาจากด้านข้าง

เขาหันไปมอง และเห็นเอลฟ์หลายคนกำลังมองเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เห็นได้ชัดว่าการมาถึงและการกระทำของหลี่เว่ยได้แพร่กระจายไปแล้ว

เมื่อรู้ว่าตัวเองถูกมอง หลี่เว่ยก็มองตอบกลับไปตามสายตาเหล่านั้นโดยไม่หลบ

ต้องยอมรับว่า เอลฟ์มีข้อได้เปรียบโดยธรรมชาติจริงๆ

ด้วยอายุที่ยืนยาว พวกเขามีเวลามากพอที่จะเชี่ยวชาญทักษะหลากหลาย เพียงตั้งใจฝึกฝนเล็กน้อยตลอดเวลายาวนาน ก็สามารถกลายเป็นนักรบที่รอบด้านได้

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังหล่อและสวยทุกคน มองแล้วสบายตา

และเอลฟ์ยังมีพลังชีวิตสูงสุดถึง 30 หน่วย

“สวัสดี นักผจญภัยจากแดนไกล มีข่าวใหม่จากเมืองมนุษย์ทางตะวันตกไหม?”

ในที่สุด เอลฟ์คนหนึ่งก็ทนความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว จึงเดินเข้ามาพูด

“ก็เหมือนเดิม ผู้คนใช้ชีวิตตามปกติ ไม่มีเรื่องใหญ่ที่น่าพูดถึง”

“ข้าได้ยินว่าเจ้าชนะหน่วยทหารวาร์กได้ด้วยตัวคนเดียว เรื่องจริงหรือไม่?”

“ประมาณนั้น”

“งั้นก็เป็นเรื่องจริง…”

เอลฟ์ถามต่อ

“เจ้ารู้เวทมนตร์งั้นเหรอ?”

“ประมาณนั้น แต่การชนะหน่วยเล็กๆ นั้น ส่วนใหญ่เกิดจากกลยุทธ์เล็กน้อยกับโชค”

และก็การโกง

“น่าทึ่งจริงๆ”

เอลฟ์พูดด้วยความชื่นชมจริงใจ

“ดาวดวงใหม่ของมนุษย์กำลังปรากฏ”

เขาถามต่อ

“เจ้าจะอยู่ที่นี่สักพักไหม?”

“ถ้าเป็นไปได้ ข้าก็ยินดีมาก”

“เยี่ยมเลย อ้อ ถ้าเจ้าไม่รังเกียจ ข้าสามารถพาเจ้าเดินชมบ้านของพวกเราได้ ดินแดนของพวกเราสวยงามและปลอดภัย ที่นี่ไม่มีสิ่งชั่วร้าย”

“ข้ายินดีอย่างมาก”

ดังนั้น ไกด์นำเที่ยวก็ปรากฏตัว

“ข้ายังไม่ได้ถามชื่อเจ้าเลย”

“อักลา”

“หลี่เว่ย”

ภูเขา สายน้ำ ป่า น้ำตก พระราชวังยิ่งใหญ่ โรงแรมเล็กๆ ไร่นา และทุ่งหญ้า

ทิวทัศน์งดงามทั้งที่เกิดตามธรรมชาติและที่มนุษย์สร้างขึ้น ดูเหมือนจะมีอยู่ที่นี่ทั้งหมด หากใครต้องการ ก็สามารถพบมันได้เสมอ

แม้จะขาดความเงียบสงบแบบกลางคืน แต่ริเวนเดลล์ในตอนกลางวันกลับงดงามยิ่งกว่าเดิม

หลี่เว่ยอดอุทานไม่ได้

“งดงามมากจริงๆ ข้าไม่เคยเห็นทิวทัศน์แบบนี้มาก่อน หลังจากเห็นที่นี่แล้ว ข้าแทบไม่อยากกลับบ้านเลย”

อักลาที่เป็นไกด์ยิ้มและพยักหน้า ดูภูมิใจมาก

ติ๊ง

ขณะที่พวกเขาเดินผ่านอาคารหลังหนึ่ง เสียงค้อนดังขึ้นทันที ดึงความสนใจของหลี่เว่ย

เมื่อเห็นสายตาของหลี่เว่ย อักลาก็อธิบาย

“นั่นคือโรงตีเหล็ก การต่อสู้เมื่อคืนทำให้อาวุธและเกราะบางส่วนเสียหาย ช่างฝีมือของเรากำลังซ่อมแซมและดูแลอยู่”

โอ้? อุปกรณ์ของเอลฟ์

หลี่เว่ยเริ่มสนใจ

“ข้าเข้าไปดูได้ไหม?”

“แน่นอน เจ้าเป็นแขกที่ท่านเอลรอนด์กำหนดไว้ มีสิทธิ์ทำได้”

เคร้ง!

เมื่อหลี่เว่ยเดินเข้าไปในโรงตีเหล็ก เขาเห็นเอลฟ์คนหนึ่งกำลังตีดาบยาวเล่มใหม่

เมื่อเห็นแขกมา ช่างตีเหล็กเอลฟ์ก็หยุดงานแล้วทักทาย

“ท่านนี้คือแขกของท่านเอลรอนด์ หลี่เว่ย เขาสนใจงานตีเหล็กของพวกเรา”

“เข้าใจแล้ว ยินดีที่ได้พบ”

ช่างตีเหล็กพูดอย่างสุภาพ

“อย่างที่เห็น ข้ากำลังตีดาบยาวเล่มใหม่ เพื่อรักษาฝีมือ ข้ามักจะรับงานซ่อมแซมและตีอาวุธอยู่เสมอ”

“ข้าขอดูดาบเล่มนี้ได้ไหม?”

“แน่นอน”

เมื่อได้รับอนุญาต หลี่เว่ยก็หยิบดาบยาวที่ส่องประกายขึ้นมาจากโต๊ะตีเหล็กอย่างเบามือ

[ดาบเหล็กเอลฟ์]

พลังโจมตี +7

หืม?

“ดาบที่พวกเจ้าใช้มีคุณภาพแบบนี้ทั้งหมดงั้นเหรอ?”

“ใช่ มีปัญหาอะไรหรือไม่?”

“ไม่ ไม่มีเลย มันดีมาก ข้าแค่อยากบอกว่างานฝีมือของพวกเจ้าประณีตและน่าทึ่งจริงๆ”

ภายนอกหลี่เว่ยดูสงบ แต่ในใจเขากำลังกรีดร้อง

จริงเหรอ อาวุธธรรมดาของพวกเจ้าระดับเดียวกับเพชร

ดาบเล่มนี้ทำจากวัสดุอะไร แข็งมาก

“ขอบใจสำหรับคำชม งานฝีมือของพวกเรามีประวัติยาวนาน และสะสมภูมิปัญญาไว้มากมาย”

ขณะพูด ช่างตีเหล็กก็เริ่มเล่าประวัติการตีเหล็กของเอลฟ์ให้หลี่เว่ยฟัง ตั้งแต่การก่อตั้งสมาคมช่างอัญมณี จนถึงช่างฝีมือเอลฟ์จำนวนมากที่ย้ายมายังริเวนเดลล์ในภายหลัง

มีเรื่องราวมากมายให้เล่า และหลี่เว่ยก็ฟังอย่างสนใจ

ได้ยินมาว่า โต๊ะตีเหล็กเพียงตัวเดียวนี้ ก็มีประวัติยาวนานกว่าการมีอยู่ของหลายอาณาจักรมนุษย์

หลี่เว่ยลูบโต๊ะตีเหล็กที่มีสไตล์เอลฟ์ชัดเจน พลางรู้สึกทึ่งว่าของทุกอย่างที่นี่ดูเก่าแก่ยิ่งกว่าสิ่งก่อนหน้า

[ตรวจพบบล็อกงานพิเศษ: “โต๊ะตีเหล็กริเวนเดลล์”]

[ติดตั้งโมดูล “การตีโลหะผสม”]

[ปลดล็อกสูตรการสร้างของฝ่ายริเวนเดลล์]

หืม?

หลี่เว่ยชะงักทันที มองโต๊ะตีเหล็กตรงหน้า แล้วสูดหายใจลึก

โมดใหม่… ปรากฏแล้ว!

“เกิดอะไรขึ้น?”

เมื่อเห็นความผิดปกติของหลี่เว่ย อักลาก็ถามทันที

“ไม่มีอะไร ข้าแค่ตกใจกับอายุของโต๊ะตีเหล็ก มันเก่าแก่กว่าข้ามาก”

“อย่าใส่ใจเลย หลี่เว่ย ในดินแดนเอลฟ์ วัตถุแทบทุกอย่างอาจมีประวัติยาวนาน สำหรับมนุษย์อาจดูแปลก แต่สำหรับพวกเรา มันเป็นเรื่องธรรมดา”

“อืม ข้าเข้าใจ”

หลี่เว่ยตอบคำพูดของเอลฟ์ แต่ความคิดของเขาลอยไปไกลแล้ว

เขาเปิดโต๊ะคราฟต์ และพบว่ามีไอเท็มจำนวนหนึ่งที่มีป้ายเอลฟ์เพิ่มเข้ามา

ดาบเหล็กเอลฟ์ หอกเอลฟ์ ชุดเกราะเอลฟ์…

และการสร้างไอเท็มเหล่านี้ต้องใช้วัสดุที่เรียกว่า “เหล็กเอลฟ์”

ส่วนวิธีได้เหล็กเอลฟ์…

หลี่เว่ยมองโต๊ะคราฟต์ แล้วเริ่มครุ่นคิด

เหล็กเอลฟ์ต้องใช้บล็อกใหม่ที่เพิ่งปลดล็อก เรียกว่า “เตาหลอมอัลลอย” ใส่ถ่านหิน เหล็ก และค่าประสบการณ์เล็กน้อย ก็สามารถผลิตได้

หลี่เว่ยมีลางสังหรณ์เกี่ยวกับค่าประสบการณ์นั้น

มันอาจเป็น “เวทมนตร์” ที่ใช้ในกระบวนการตีเหล็ก

เป็นที่รู้กันดีว่าอาวุธของเอลฟ์จำนวนมากมีเวทมนตร์แฝงอยู่

ถ้าใส่เพียงถ่านกับเหล็กโดยไม่ใช้ค่าประสบการณ์ ผลลัพธ์จะเป็นเหล็กธรรมดา ซึ่งแข็งกว่าเหล็กปกติ แต่ยังด้อยกว่าเหล็กเอลฟ์

ช่วงนี้ หลี่เว่ยเจอปัญหาบ่อย

ความเข้มข้นของการต่อสู้ของเขาสูงเกินไป ชุดเกราะเหล็กเริ่มไม่พอใช้

เขาหาเพชรไม่ได้ และบางครั้งก็คิดว่าจะไปเอเรเบอร์เพื่อขโมยสมบัติต่อหน้ามังกรร้าย

แต่ตอนนี้ เมื่อโมดการตีอัลลอยถูกโหลดแล้ว

หลี่เว่ยก็รู้สึกว่าท้องฟ้าเปิดกว้าง

ถ้าเขาสามารถตีอุปกรณ์ที่เทียบเท่าชุดเกราะเพชรได้

เขาก็ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงไปยั่วมังกรตัวใหญ่แห่งเอเรเบอร์อีกต่อไป

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………