บทที่ 82 ชาติหน้าแก้ตัวใหม่ จำไว้ทีหลังอย่าพล่ามให้มันมากนัก!

บทที่ 82 ชาติหน้าแก้ตัวใหม่ จำไว้ทีหลังอย่าพล่ามให้มันมากนัก!

ตอนนี้พฤติกรรมของ "หวังชางเหอ"  ดูประหลาดมาก

ไม่ใช่แค่คำพูดเท่านั้น แม้แต่ท่าทางและการกระทำก็แตกต่างจากคนเดิมโดยสิ้นเชิง!

ด้วยเหตุนี้ อู๋เทียนจึงตัดสินได้ว่าหวังชางเหอตอนนี้ไม่ใช่ตัวจริง!

จนถึงตอนนี้

อู๋เทียนถึงค่อยเข้าใจ ว่าชายหนุ่มเย็นชาที่เขาฆ่าไปในมิติก็อบลินคลั่งนั้นไม่ได้โกหกจริงๆ

เพียงแต่ว่าชายหนุ่มคนนั้นไม่รู้ถึงความแตกต่างระหว่างหวังชางเหอกับ "หวังชางเหอในตอนนี้"

"เรียกพวกเราว่าเผ่ามนุษย์... แกไม่ใช่คนของอารยธรรมแห่งกฎสินะ?"

มู่หวงเออร์กับหยางอี้อี้ก็ถูกพันธนาการอยู่ในกรงแห่งความเงียบงันเช่นกัน ทั้งคู่เกาะซี่กรงแน่น ส่วนประโยคเมื่อกี้เป็นมู่หวงเออร์ที่เอ่ยออกมา

อารยธรรมแห่งกฎมีเผ่าพันธุ์มากมาย แต่เผ่าพันธุ์หลักก็คือมนุษย์!

ดังนั้นคำเรียกขานทั่วไปเวลาเผ่าพันธุ์อื่นเจอมนุษย์ ก็คือ ‘มนุษย์’

มีเพียงโลกและอารยธรรมที่มีเผ่าพันธุ์อาศัยอยู่จำนวนมากเท่านั้นถึงจะเรียกมนุษย์ที่เจอว่า ‘เผ่ามนุษย์’

"ช่างปราดเปรื่องสมกับเป็นผู้สืบทอดดวงใจแห่งฟินิกซ์"

"หวังชางเหอ" กล่าวชม แต่พฤติกรรมที่กำลังแสดงออกมา เหมือนว่าตัวเองเป็นฝ่ายชนะแล้ว

มันขยับตัวอย่างเกียจคร้าน โบกมือคราหนึ่ง สังหารชายหนุ่มแว่นกับผู้ติดตามอีกคนที่ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวอยู่ข้างๆ  จนกลายเป็นเศษเนื้อ ตายอย่างสมบูรณ์!

"ครั้งนี้เก็บเกี่ยวได้เยอะจริงๆ รู้สึกเหมือนฝันไปเลย"

มันยิ้มอย่างชั่วร้าย มองไปทางหยางอี้อี้

"เดิมทีเป้าหมายมีแค่เจ้าที่ครอบครอง ‘กายนักบุญกระหายเลือด’ ไม่คิดว่าจะมี ‘ผู้สืบทอดดวงใจแห่งฟินิกซ์’ ตามมาด้วย เดิมทีข้าคิดว่าจะจัดการทีหลัง ผลปรากฏว่ามีคนชิงลงมือก่อน"

"บังเอิญจริงๆ ที่ปรากฏเด็กหนุ่มที่มีพรสวรรค์น่าทึ่งขนาดนี้!"

เขามองไปที่อู๋เทียน ดวงตาเป็นประกาย

"หวังชางเหอ" แฝงตัวอยู่ในร่างของหวังชางเหอ คอยสังเกตการณ์มนุษย์มานานมากแล้ว

แต่ไม่มีใครเทียบได้กับพลังอันแข็งแกร่งของอู๋เทียน!

"เจ้า... ตามคำกล่าวของอารยธรรมแห่งกฎ เจ้าสมควรมีพรสวรรค์อย่างน้อยระดับทอง ใช่หรือไม่?"

มันพูดด้วยน้ำเสียงละโมบ ตื่นเต้นอย่างถึงที่สุด

พรสวรรค์ระดับทอง!?

มู่หวงเออร์และหยางอี้อี้ตกตะลึง

เดิมมู่หวงเออร์ก็เคยคาดเดาว่าพรสวรรค์ของอู๋เทียนจะมีระดับสีทองมาก่อน แต่พอรับการยืนยันจริงๆ มันก็ยังอดตกใจไม่ได้!

"พรสวรรค์ที่มีโอกาสขึ้นเป็นเทพ! หรือที่เรียกกันว่าเทพอมตะของอารยธรรมแห่งกฎ พรสวรรค์ที่น่าสะพรึงเช่นนี้ ช่างน่าหลงใหล!"

"หวังชางเหอ" หัวเราะ "แต่ไม่นานพวกเจ้าก็จะตกเป็นของพวกเราแล้ว พวกเราจะกินหัวใจของพวกเจ้า สวมผิวหนังของพวกเจ้า เปลี่ยนลมหายใจของพวกเจ้า  แทนที่พวกเจ้า ใช้ชีวิตในอารยธรรมอันกว้างใหญ่ของพวกเจ้า!"

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง เป้าหมายของพวกแกคือจับมนุษย์ที่มีพรสวรรค์ แล้วก็ยึดครองร่าง"

อู๋เทียนสรุป  แต่ก็ไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกแต่อย่างใด

"เจ้าไม่กลัวหรือ? สมกับเป็นผู้มีพรสวรรค์ขั้นสูง จิตใจช่างกล้าหาญ!"

"หวังชางเหอ" หัวเราะเยาะ

"ทำไมฉันต้องกลัวด้วย? ว่าแต่แกแน่ใจเหรอว่าตัวเองชนะแล้ว?"

อู๋เทียนตอบอย่างเฉยเมย

"ทำไม?  หรือเจ้ายังคิดแข็งขืน?"

"หวังชางเหอ" หัวเราะ

"เดิมที หน่วยอัศวินอันเดธกลุ่มนั้นข้าไม่ใช่คู่มือ แต่โชคดีที่เจ้าโผล่ออกมา ไอ้เด็กประหลาด นักบวชแห่งเงามืดที่เกือบจะไร้จุดอ่อน และยังสามารถสร้างความเสียหายจากเงามืดที่เทียบเท่ากับเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ได้!"

"น่าเสียดาย ตอนนี้เจ้าถูกใบ้แล้ว!"

"เหมือนเสือที่ถูกถอนเขี้ยวเล็บ เจ้าจะทำอะไรได้อีก?"

"หวังชางเหอ"  ดูภาคภูมิใจมาก ฝ่ามือกางออกกลายเป็นกรงเล็บสัตว์ร้ายสีดำ คาดว่าจะลงมือแล้ว

เมื่อเห็นว่าถามอะไรต่อไม่ได้แล้ว อู๋เทียนก็ส่ายหัวแล้วพูดว่า "ฉันขอเตือนประโยคหนึ่ง"

"หืม?"

"ชาติหน้า จำไว้ว่าถ้าคิดเป็นตัวร้ายแล้ว อย่าเสือกพูดมาก!"

"เพราะ... พวกตัวร้ายมักตายเพราะพูดมาก!"

สิ้นเสียง

อู๋เทียนยิ้มเล็กน้อย  "ฉีก"  "กรงแห่งความเงียบงัน" ออกโดยตรง!

เขามี [ดวงใจแห่งความเงียบงัน]  จึงสามารถต้านทานผลของสถานะใบ้ได้

ที่ดูเหมือนถูกควบคุมก่อนหน้านี้ ล้วนเป็นการแสดงของเขา!

"เจ้า ... เจ้าไม่ถูกใบ้ได้ยังไง!"

"หวังชางเหอ"  ร้องออกมาด้วยความตกใจ หางตากระตุกอย่างรุนแรง

ก่อนหน้านี้ เขาก็เห็นฉากที่อู๋เทียนสังหารอัศวินอันเดธอย่างโหดเหี้ยม

จึงรู้ดีว่าในกรณีที่อู๋เทียนสามารถใช้ทักษะได้ มันน่ากลัวขนาดไหน!

และโทเทมอันนั้น เพียงพอที่จะสังหารเขา!

"หนี!"

"ต้องหนี!"

"หวังชางเหอ"  ไม่ต้องการแม้แต่ร่างของตัวเองแล้ว มันกรีดร้องออกมา กลายเป็นสัตว์ประหลาดตัวฟ้า บินออกจากตัวหวังชางเหอ

มุ่งหน้าสู่ท้องฟ้า!

"ฉันอนุญาตให้แกหนีตั้งแต่เมื่อไหร่?"

เสียงเย็นชาของอู๋เทียนดังขึ้น

วินาทีต่อมา หัตถ์เจิดจรัสก็ปรากฏขึ้น คว้าจับสัตว์ประหลาดตัวฟ้าไว้แน่น  แล้วเหวี่ยงลงพื้น!

จากนั้น

"โทเทมเจิดจรัส"  ก็เปล่งแสงสว่างเจิดจ้า!

วู้มー!

ราวกับแสงแดดละลายหิมะ

เมื่อสัตว์ประหลาดตัวฟ้าสัมผัสกับแสงสว่าง ร่างกายก็เริ่มถูกกัดกร่อน ค่าความเสียหายที่น่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้น!

-35000!

สังหารในทีเดียว (วันช็อต วันคิลลล)!

"ติ๊ง! สังหารสิ่งมีชีวิตต่างอารยธรรม  มีส่วนร่วม 99%  ได้รับค่าประสบการณ์ 50000 แต้ม  ได้รับเหรียญทองแห่งกฎ 1 เหรียญ  ได้รับหนังสือทักษะลึกลับ [หลบลี้สีคราม]"

~~วันนี้ทำไม่ทันครับ ไว้พรุ่งนี้เพิ่มตอนพิเศษ + ชดเชยของวันนี้ให้นะ~~