บทที่ 12: ผู้อาวุโสหัว (Fire Elder)

บทที่ 12: ผู้อาวุโสหัว (Fire Elder)

ก่อนที่เซียวชิงจะได้คิดอะไรต่อ เสียงเคาะประตูที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

เมื่อเห็นดังนั้น เซียวชิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องลุกขึ้นและเดินไปที่ประตู

เมื่อเปิดประตูออก ร่างกำยำของเกอหลงก็ปรากฏแก่สายตา

"อาจารย์เกอหลง ทำไมท่านถึงมาที่นี่ได้ครับ?" เซียวชิงถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

เกอหลงกอดอกและพูดอย่างเหลืออด "เจ้ายังมีหน้ามาถามอีก! ถ้าข้าไม่ได้ยินจากนักเรียนไม่กี่คนว่าเห็นเจ้าออกมาจากที่พักของรองเจ้าสำนักหูกัน ข้าคงนึกว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับเจ้าไปแล้ว!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เซียวชิงก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าเขาดูเหมือนจะลืมขอลาหยุด จึงอธิบายอย่างเขินอายเล็กน้อย: "อาจารย์เกอหลง เมื่อเช้านี้ข้าทะลวงระดับขึ้นเป็นนักยุทธ์ (Dou Practitioner) ภายในหอพักครับ ข้าไม่ได้ตั้งใจจะโดดเรียนจริงๆ"

"เจ้าทะลวงระดับเป็นนักยุทธ์แล้วงั้นรึ! เร็วขนาดนี้เลย!"

ใบหน้าของเกอหลงเต็มไปด้วยความตกตะลึง แม้ว่าเขาจะเริ่มชินกับพรสวรรค์ระดับปีศาจของเซียวชิงในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา แต่เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะตกใจเมื่อได้ทราบถึงความเร็วในการบ่มเพาะของเด็กคนนี้

"ใช่ครับ เหตุผลที่ข้าสามารถทะลวงระดับได้นั้นต้องขอบคุณ 'ผงรวบรวมปราณ' (Qi Gathering Powder) ที่ตระกูลมอบให้มา"

เมื่อเผชิญกับสายตาที่ประหลาดใจของเกอหลง เซียวชิงจึงพยักหน้ายืนยัน โดยผลักความดีความชอบส่วนใหญ่ไปที่ผงรวบรวมปราณ

"ดีมาก! สมกับเป็นเจ้าตัวประหลาดที่ข้า เกอหลง เป็นคนรับเข้ามาเอง!"

เกอหลงตบไหล่เซียวชิงอย่างตื่นเต้น ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจ ราวกับว่าเป็นการทะลวงระดับของเขาเองเสียอย่างนั้น

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ในช่วงไม่กี่วันข้างหน้าเจ้าก็พักอยู่ในหอพักเพื่อทำให้ระดับพลังมั่นคงเสียเถอะ ข้าจะอนุญาตให้เจ้าหยุดเรียนได้สองสามวัน"

"ขอบคุณครับ อาจารย์เกอหลง" เซียวชิงพยักหน้าซ้ำๆ

"เจ้าเด็กบ้า ห้องเรียนของข้ามันน่าเบื่อขนาดนั้นเลยหรือไง?" เมื่อเห็นท่าทางกระตือรือร้น (ที่จะได้หยุดเรียน) ของเซียวชิง เกอหลงจึงพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญใจเล็กน้อย

เซียวชิงลูบจมูกอย่างแกนๆ และเลือกที่จะไม่ตอบ

ล้อเล่นหรือเปล่า? มันไม่ใช่แค่น่าเบื่อนะ แต่มันแทบจะเป็นเพลงกล่อมเด็กเลยต่างหาก!

หมัดของเกอหลงกำแน่นอยู่ครู่หนึ่ง แต่เมื่อนึกถึง 'ยาสามลวดลายวิญญาณเขียว' ที่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้เขาถึงสองดาว เขาก็ละทิ้งความคิดที่จะสั่งสอนเด็กคนนี้ไป

"เอาล่ะ ในเมื่อเจ้าไม่เป็นไร ข้าก็จะไม่รบกวนเจ้าแล้ว กลับไปบ่มเพาะให้ดีล่ะ!"

พูดจบเกอหลงก็พยักหน้าให้เซียวชิงเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังและเดินจากไป

เซียวชิงมองตามแผ่นหลังของเกอหลงจนลับสายตา ก่อนจะถอนสายตากลับและเดินเข้าไปในห้อง

...

เช้าตรู่วันต่อมา แสงอรุณสาดส่องเข้ามาในห้องผ่านทางหน้าต่าง

เซียวชิงตื่นขึ้นจากการบ่มเพาะ เมื่อนึกถึงสิ่งที่หูกันเคยพูดไว้ เขาจึงวางแผนที่จะมุ่งหน้าไปยังแผนกปรุงยาเพื่อไปพบกับ 'ผู้อาวุโสหัว' (Fire Elder) ผู้ที่เคยปรากฏตัวในเนื้อเรื่องต้นฉบับ

ในขณะเดียวกัน เขาก็อยากจะลองดูว่าจะสามารถเข้าร่วมกับพวกเขาและเรียนรู้การปรุงยาได้หรือไม่

อย่างไรก็ตาม เขามีคุณสมบัติธาตุไฟที่แฝงด้วยธาตุไม้ ซึ่งเป็นพรสวรรค์ของผู้ปรุงยา ไม่มีเหตุผลใดที่แผนกปรุงยาจะไม่รับเขา

เมื่อคิดได้ดังนั้น เซียวชิงก็ลุกขึ้น จัดระเบียบเสื้อผ้า เดินออกจากประตู และมุ่งหน้าไปยังแผนกปรุงยาด้วยขาสั้นๆ ของเขา

ระหว่างทางที่พบกับสายตาที่อยากรู้อยากเห็นของนักเรียนรอบข้าง เซียวชิงได้คุ้นเคยกับมันมานานแล้ว เขาเดินตรงไปยังอาคารที่เป็นที่ตั้งของแผนกปรุงยาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ในขณะนั้นเอง ชายวัยกลางคนสวมชุดคลุมผู้ปรุงยาก็เดินออกมา เมื่อเขาเห็นเซียวชิงที่ยังดูเยาว์วัยยืนอยู่ที่หน้าประตู ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย เห็นได้ชัดว่าเขาจำเซียวชิงได้—เจ้าตัวประหลาดที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโรงเรียนส่วนนอกในช่วงนี้

ชายวัยกลางคนเดินเข้ามาใกล้และถามเซียวชิงด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง "พ่อหนุ่มน้อย เจ้ามีธุระอะไรที่แผนกปรุงยาของเราอย่างนั้นรึ?"

เมื่อเห็นว่าชายวัยกลางคนดูเป็นกันเองเพียงใด เซียวชิงก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าพวกผู้ปรุงยามักจะหยิ่งยโสและนิสัยพิลึกหรอกหรือ? ทำไมคนตรงหน้าถึงดูคุยง่ายขนาดนี้?

เซียวชิงอดไม่ได้ที่จะมองสำรวจชุดคลุมที่ชายคนนี้สวมใส่อีกครั้ง

ก็ใช่ เป็นชุดคลุมผู้ปรุงยาจริงๆ หรือว่าเขาจะเข้าใจอะไรผิดไป?

เซียวชิงข่มความสงสัยในใจและพยักหน้าตอบชายวัยกลางคน "สวัสดีครับอาจารย์ ข้ามาที่นี่เพื่อพบผู้อาวุโสหัวครับ"

ชายวัยกลางคนดูประหลาดใจ ดูเหมือนเขาจะไม่คาดคิดว่าเซียวชิงจะมาที่แผนกปรุงยาเพื่อตามหาผู้อาวุโสหัวโดยเฉพาะ

อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสหัวไม่ใช่คนที่ใครจะพบได้ง่ายๆ เพียงเพราะอยากเจอ

ในขณะที่เขากำลังจะปฏิเสธ สีหน้าของชายวัยกลางคนก็เปลี่ยนไปทันที เขาตกตะลึงอยู่ในใจ ไม่คิดว่าผู้อาวุโสหัวจะให้ความสนใจกับเซียวชิงที่อยู่ตรงหน้าถึงเพียงนี้

เมื่อนึกถึงเสียงส่งผ่านลมปราณ (Voice Transmission) ที่เขาเพิ่งได้รับมา ชายวัยกลางคนก็พยักหน้าให้เซียวชิงอย่างใจดี "พ่อหนุ่มน้อย ตามข้ามาเถอะ"

พูดจบ เขาก็นำทางเซียวชิงมุ่งหน้าไปยังชั้นบนสุดของตัวอาคาร

เซียวชิงมองตรงไปข้างหน้าและเดินตามหลังชายวัยกลางคนไปอย่างใกล้ชิด จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องห้องหนึ่งบนชั้นสูงสุด

ชายวัยกลางคนหันมาและพูดกับเซียวชิงพร้อมรอยยิ้ม: "พ่อหนุ่มน้อย ห้องทำงานของผู้อาวุโสหัวอยู่ที่นี่แหละ เจ้าเข้าไปเองได้เลย"

เซียวชิงโค้งคำนับและขอบคุณชายคนนั้น "ขอบคุณครับอาจารย์"

เห็นดังนั้น ชายวัยกลางคนก็รีบโบกมือ "ไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้าหรอก เป็นผู้อาวุโสหัวเองนั่นแหละที่สั่งให้ข้าพาเจ้ามาที่นี่"

เซียวชิงพลันกระจ่าง เขาเองก็สงสัยอยู่ว่าทำไมชายคนที่ตอนแรกทำท่าจะปฏิเสธถึงได้ตกลงกะทันหัน ที่แท้ก็ได้รับคำสั่งมาจากผู้อาวุโสหัวนี่เอง

ดูเหมือนว่าผู้อาวุโสหัวคนนี้จะจับตาดูเราอยู่สินะ? เซียวชิงคาดการณ์ในใจขณะที่เคาะประตูเบาๆ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

"เข้ามา!" เสียงที่ทุ้มและนุ่มนวลดังมาจากภายในห้อง

เซียวชิงพยักหน้าให้ชายวัยกลางคนก่อนจะผลักประตูเปิดและก้าวเข้าไป

ภายในเป็นห้องที่กว้างขวางอย่างยิ่ง มีชั้นหนังสือหลายแถววางเรียงรายอยู่ตามผนัง และมีโต๊ะไม้เก่าๆ ตั้งอยู่ตรงกลางห้อง

ชายชราในชุดคลุมสีแดงยืนอยู่หน้าชั้นหนังสือโดยหันหลังให้ประตู ในมือถือม้วนคัมภีร์และอ่านมันอย่างละเอียด

เมื่อเซียวชิงเดินเข้าไปใกล้ กลิ่นหอมของสมุนไพรที่เข้มข้นก็ลอยมาเตะจมูก ทำให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นทันที

"ผู้น้อยเซียวชิง คารวะอาวุโสครับ!"

ผู้อาวุโสหัววางม้วนคัมภีร์กลับบนชั้นและค่อยๆ หันกลับมา แสงอันเฉียบคมวาบขึ้นในดวงตาของเขาเมื่อประสานสายตากับเซียวชิง

"ไม่เลว หูกันส่งเจ้ามาใช่ไหม?"

ในฐานะผู้ปรุงยาระดับ 5 ขั้นสูงสุด ไม่มีสิ่งใดในบริเวณแผนกปรุงยาที่จะรอดพ้นจาก 'จิตสัมผัสวิญญาณ' (Soul Perception) ของเขาไปได้ ดังนั้นเขาจึงรับรู้ถึงการมาของเซียวชิงได้ตั้งแต่ตอนที่เด็กชายก้าวเข้ามา

เมื่อนึกถึงการสนทนากับหูกันเมื่อวานนี้ ที่ฝ่ายนั้นเปรยฝากฝังให้เขาช่วยดูแลเด็กคนนี้ ผู้อาวุโสหัวก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอยากรู้อยากเห็น

เขาอดไม่ได้ที่จะใช้พลังวิญญาณเพื่อตรวจสอบเซียวชิงที่อยู่ตรงหน้า

'ซี้ด!' 'นี่มันยังใช่คนอยู่หรือเปล่า?'

เมื่อสัมผัสได้ถึงข้อมูลที่พลังวิญญาณของเขาตรวจสอบพบ ผู้อาวุโสหัวก็เริ่มสงสัยในความเป็นจริง

ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไมสายตาของตาแก่หูกันถึงได้ดูแปลกประหลาดนักตอนที่คุยกันเมื่อวาน

เขาเคยรู้แค่ว่าเซียวชิงหน้าตาเป็นอย่างไร แต่เขาไม่รู้เลยว่าเด็กคนนี้จะเป็น 'ตัวประหลาด' ขนาดนี้!

นักยุทธ์วัย 5 ขวบ, มีคุณสมบัติธาตุไฟแฝงธาตุไม้ และยังมีพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งขนาดนี้—นี่มันคือต้นกล้าสวรรค์สร้างสำหรับการเป็นนักปรุงยาชัดๆ!

'ตาแก่หูกันนะตาแก่หูกัน! มีต้นกล้าที่ดีขนาดนี้แต่กลับไม่ยอมบอกข้าให้เร็วกว่านี้!' ผู้อาวุโสหัวบ่นพึมพำในใจ

ในฐานะผู้ปรุงยาระดับ 5 ขั้นสูงสุดเพียงคนเดียวในโรงเรียนเจียหนาน หลายเรื่องในแผนกปรุงยาต้องการการดูแลจากเขาโดยตรง เขาจึงมักจะยุ่งมาก

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังต้องหาทางทะลวงระดับเพื่อกลายเป็นผู้ปรุงยาระดับ 6 อีกด้วย

ดังนั้น เขาจึงไม่เคยรู้เรื่องชื่อเสียงของเซียวชิง เจ้าตัวประหลาดที่กำลังโด่งดังอยู่ในโรงเรียนส่วนนอกเลย

เมื่อมองดูเซียวชิงที่ยังเยาว์วัยตรงหน้า ความร้อนสายหนึ่งพลุ่งพล่านขึ้นในใจของผู้อาวุโสหัว เขาแทบอยากจะรับเด็กคนนี้มาเป็น 'ศิษย์สายตรง' เสียเดี๋ยวนี้เลย!