บทที่ 13: การกราบอาจารย์

บทที่ 13: การกราบอาจารย์

เมื่อสบสายตากับอาวุโสอัคคี เซียวชิงก็พยักหน้าและกล่าวว่า: "รองเจ้าสำนักบอกข้าว่า เคล็ดวิชาบ่มเพาะที่ท่านอาวุโสฝึกฝนนั้นเป็นชนิดเดียวกับข้า หากข้าพบเจอสิ่งใดที่ไม่เข้าใจ ก็สามารถมาขอคำชี้แนะจากท่านได้"

แม้ลึก ๆ ในใจอาวุโสอัคคีจะรู้สึกตื่นเต้นเพียงใด แต่เขาก็ยังคงรักษาท่าทีภายนอกให้ดูสงบนิ่งเพื่อไม่ให้ลูกศิษย์ในอนาคตของเขาต้องตกใจ

เมื่อได้ยินสิ่งที่เซียวชิงกล่าว รอยยิ้มก็อดไม่ได้ที่จะปรากฏขึ้นที่มุมปาก เขาพยักหน้าเบา ๆ พลางลูบเครายาวแล้วเอ่ยว่า: "เป็นเช่นนี้นี่เอง ข้ามีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งใน 'คัมภีร์เพลิงอัคคีแดง' จริง ๆ นั่นแหละ หากเจ้ามีสิ่งใดไม่เข้าใจ ก็จงถามมาได้เลยไม่ต้องเกรงใจ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าของเซียวชิงก็เปี่ยมไปด้วยความดีใจ เขาเริ่มซักถามถึงข้อสงสัยและอุปสรรคทั้งหมดที่เขาพบเจอในระหว่างการฝึกฝนคัมภีร์เพลิงอัคคีแดงทันที

อาวุโสอัคคีฟังคำถามของเซียวชิงด้วยความยินดี แต่ก็ไม่ลืมที่จะให้คำตอบอย่างละเอียด

ด้วยวิธีนี้ ระหว่างผู้อาวุโสและคนหนุ่ม ผ่านการถามและตอบ เวลาจึงค่อย ๆ ล่วงเลยไป จากดวงตะวันยามเช้าจนถึงดวงอาทิตย์แผดเผาในยามเที่ยงวัน ทั้งสองจึงหยุดการแลกเปลี่ยนความรู้ลง

เซียวชิงเลียริมฝีปากด้วยความรู้สึกยังไม่เต็มอิ่ม แต่เขาก็รู้ดีว่าควรพอแต่พอดี ความลึกลับและแนวคิดที่บรรจุอยู่ในเคล็ดวิชาระดับธรณีไม่ใช่สิ่งที่ศิษย์ยุทธ์ตัวน้อยอย่างเขาจะสามารถทำความเข้าใจได้ทั้งหมดในคราวเดียว

ข้าง ๆ กันนั้น อาวุโสอัคคีลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก คิดในใจว่าสมแล้วที่เป็นว่าที่ลูกศิษย์ของเขา หากถามมากกว่านี้อีกนิด แม้แต่เขาก็อาจจะตอบไม่ได้แล้ว

เมื่อนึกถึงเป้าหมายอีกอย่างของการมาครั้งนี้ เซียวชิงจึงประสานมือคารวะอาวุโสอัคคีแล้วถามว่า: "ขอเรียนถามท่านอาวุโส ข้อกำหนดในการเข้าแผนกปรุงยามีอะไรบ้างหรือขอรับ?"

อาวุโสอัคคีดีใจจนเนื้อเต้นแต่ยังคงรักษาหน้าตายไว้แล้วกล่าวว่า: "การจะเข้าแผนกปรุงยา ขอเพียงแค่มีพรสวรรค์ของนักปรุงยาก็พอแล้ว ทำไมรึ? เจ้าอยากเรียนการปรุงยาอย่างนั้นหรือ?"

เซียวชิงพยักหน้า "เรียนท่านอาวุโสตามตรง นอกจากจะมาขอคำชี้แนะเรื่องข้อสงสัยแล้ว จุดประสงค์ในการมาครั้งนี้ของข้าคือการเข้าแผนกปรุงยาเพื่อเรียนรู้วิชาปรุงยาขอรับ"

อาวุโสอัคคีหยิ้มกว้างพลางลูบเครา "ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอก หากเจ้าอยากเรียนปรุงยา ทำไมไม่กราบข้าเป็นอาจารย์ล่ะ? ข้ากล้าพูดเลยว่าในแผนกปรุงยาทั้งหมดนี้ ไม่มีทักษะการปรุงยาของใครจะเหนือกว่าข้าไปได้!"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ความภูมิใจก็ฉายชัดบนใบหน้าของอาวุโสอัคคี ในฐานะนักปรุงยาระดับ 5 ขั้นสูงสุดเขาย่อมมีสิทธิ์ที่จะภาคภูมิใจ "ว่าอย่างไร? เจ้าเต็มใจหรือไม่?"

อาวุโสอัคคีมองเซียวชิงด้วยความคาดหวัง ด้วยพรสวรรค์ของเซียวชิงบวกกับการชี้แนะของเขา ในอนาคตเด็กคนนี้จะต้องก้าวข้ามเขาไปและกลายเป็นนักปรุงยาระดับ 6 หรือแม้แต่ระดับ 7 ได้อย่างแน่นอน!

เมื่อเผชิญกับโอกาสทองเช่นนี้ เซียวชิงไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ เขาคุกเข่าลงคำนับทันที "เซียวชิง ขอกราบคารวะท่านอาจารย์!"

"ฮ่า ๆ ๆ! ดี! ดีมาก!" อาวุโสอัคคีดีใจอย่างยิ่งและรีบประคองเซียวชิงให้ลุกขึ้น

เมื่อมองดูเซียวชิงผู้เยาว์วัย อาวุโสอัคคีก็ยิ่งรู้สึกพึงพอใจ แม้จะเป็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์ แต่กลับไม่มีร่องรอยของความโอหังปรากฏบนใบหน้าเลยแม้แต่น้อย

"ข้าจะบอกให้เจ้าได้รับรู้ ในวิถีแห่งการปรุงยา อาจารย์ของเจ้าคือนักปรุงยาระดับ 5 ขั้นสูงสุด เหลือเพียงก้าวเดียวก็จะเข้าสู่ขอบเขตระดับ 6 แล้ว"

พูดจบ อาวุโสอัคคีก็ถอดแหวนมิติจากมือแล้วยื่นให้เซียวชิง "ในแหวนมิตินี้มีตำราที่เกี่ยวข้องกับการปรุงยาและสูตรยาหลายม้วน รวมถึงสมุนไพรบางส่วนและหม้อปรุงยาสองช่องที่เหมาะสำหรับมือใหม่"

"ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เจ้าไม่ต้องไปเข้าเรียนวิชาทฤษฎีและวิชาการต่อสู้พวกนั้นแล้ว แค่มาที่นี่เพื่อเรียนปรุงยากับข้าก็พอ ข้าจะไปแจ้งอาจารย์ผู้สอนของเจ้าเอง"

เมื่อมองแหวนมิติตรงหน้าและได้ยินคำพูดของอาวุโสอัคคี คลื่นแห่งความตื้นตันใจก็ถาโถมขึ้นในใจของเซียวชิง สวรรค์ทรงโปรด ในที่สุดเขาก็ไม่ต้องไปนั่งเรียนวิชาทฤษฎีที่น่าเบื่อพวกนั้นแล้ว!

เซียวชิงเอื้อมมือไปรับแหวนมิติ ประสานมือคารวะอาวุโสอัคคีผู้ใจดีแล้วกล่าวว่า "ขอบพระคุณท่านอาจารย์!"

อาวุโสอัคคีหัวเราะร่าและโบกมือ "ไม่ต้องขอบอกขอบใจหรอก นี่ถือเป็นของขวัญแรกพบจากอาจารย์"

เซียวชิงเกาหัว รู้สึกเขินอายเล็กน้อย เขายังไม่ได้เตรียมของขวัญกราบอาจารย์ให้ท่านเลย แต่อาวุโสอัคคีกลับมอบของดี ๆ ให้เขามากมายขนาดนี้ ทำให้เขารู้สึกเกรงใจไม่น้อย

ดูเหมือนจะมองทะลุความคิดของเซียวชิง อาวุโสอัคคีจึงอธิบายว่า "ไม่ต้องรู้สึกเป็นภาระไป ของพวกนี้ไม่ได้ล้ำค่าอะไรนัก และมันก็ไม่มีประโยชน์สำหรับข้าแล้ว"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เซียวชิงก็พยักหน้า และลอบตัดสินใจในใจว่าจะต้องตอบแทนอาวุโสอัคคีอย่างงามในอนาคต ...

เมื่อกลับมาถึงหอพัก เซียวชิงนั่งขัดสมาธิบนเตียง ทบทวนเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง เดิมทีเขาเพียงต้องการไปที่แผนกปรุงยาเพื่อขอคำชี้แนะจากอาวุโสอัคคีเกี่ยวกับข้อสงสัยในการฝึกคัมภีร์เพลิงอัคคีแดงเท่านั้น และถือโอกาสลองดูว่าจะเข้าแผนกปรุงยาได้หรือไม่

เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะได้รับเซอร์ไพรส์ที่น่ายินดีขนาดนี้ ตอนนี้เขาไม่เพียงแต่กลายเป็นศิษย์สายตรงของอาวุโสอัคคีเท่านั้น แต่ยังได้ปูทางสำหรับอนาคตในสายนักปรุงยาอีกด้วย

เซียวชิงวางแหวนมิติที่อาวุโสอัคคีมอบให้ไว้ตรงหน้า พลังวิญญาณพุ่งออกมาจากระหว่างคิ้วเพื่อสำรวจภายใน

หลังจากกวาดสายตาดูสูตรยาและสมุนไพรคร่าว ๆ เขาก็หันไปสนใจตำราเหล่านั้น เขาเลือกตำราเล่มหนึ่งที่บันทึกเกี่ยวกับสมุนไพรต่าง ๆ และสรรพคุณของพวกมัน

เซียวชิงใช้พลังวิญญาณนำมันออกมา เลิกฟุ้งซ่าน แล้วเริ่มพลิกอ่านตำราในมืออย่างตั้งใจ ...

เช้าวันรุ่งขึ้น ตามคำสั่งของอาวุโสอัคคีเมื่อวาน เซียวชิงมุ่งหน้าไปยังห้องชั้นบนสุดของแผนกปรุงยาเพียงลำพัง

ภายในห้อง อาวุโสอัคคีรออยู่ก่อนแล้ว เมื่อเห็นเซียวชิงผลักประตูเข้ามา รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

เมื่อเห็นอาวุโสอัคคี เซียวชิงก็ทำความเคารพอย่างนอบน้อม "ศิษย์ขอคารวะท่านอาจารย์"

อาวุโสอัคคีลูบเคราสีดอกเลา รู้สึกพึงพอใจอย่างยิ่งกับทัศนคติของเซียวชิง "ศิษย์เอ๋ย มานั่งนี่สิ วันนี้อาจารย์จะสอนพื้นฐานและข้อควรระวังในการปรุงยาให้เจ้า เมื่อเจ้าคุ้นเคยกับมันแล้ว ข้าจะสอนทักษะการปรุงยาให้"

พูดพลาง อาวุโสอัคคีก็ชี้ไปยังเก้าอี้ตรงหน้าเขา

เซียวชิงไม่มีข้อโต้แย้ง เขาพยักหน้าและเดินไปนั่งตามที่อาจารย์ชี้

เมื่อเห็นเซียวชิงเข้าสู่สภาวะที่มีสมาธิจดจ่อ อาวุโสอัคคีก็เริ่มอธิบายทันที

"วิถีแห่งการปรุงยา คือการนำสมุนไพรต่าง ๆ ที่มีคุณสมบัติเกื้อหนุนกันมาหลอมรวมเพื่อกลั่นตัวเป็นเม็ดยา" "การจะหลอมยาได้ อันดับแรกเจ้าต้องมีหม้อปรุงยา แต่หม้อปรุงยาก็มีระดับที่แตกต่างกัน"

"ยิ่งหม้อมีช่องระบาย (Fire Vents) มากเท่าไหร่ ระดับของมันก็ยิ่งสูงและหาได้ยากขึ้นเท่านั้น อย่าคิดว่าช่องเหล่านี้เป็นเพียงรูที่เจาะไว้ส่งเดช ความลี้ลับภายในนั้นยากที่คนนอกจะหยั่งถึง ช่องระบายคือหัวใจสำคัญของหม้อปรุงยาและต้องอาศัยการขัดเกลาที่แม่นยำสูง ในระหว่างการสร้าง หากผิดพลาดเพียงนิดเดียวหม้อทั้งใบจะกลายเป็นของเสียทันที ดังนั้นหม้อที่มีช่องระบายมากย่อมมีผลช่วยเสริมพลังในการปรุงยาที่แข็งแกร่งกว่า แน่นอนว่าการจะควบคุมช่องระบายหลายช่องพร้อมกัน เจ้าจำเป็นต้องมีการตรวจจับทางวิญญาณที่แข็งแกร่งด้วย" อาวุโสอัคคีกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

เซียวชิงมีสีหน้าจริงจัง แม้ว่าเขาจะเคยเรียนรู้เรื่องเหล่านี้มาจากเนื้อเรื่องต้นฉบับแล้ว แต่เขาก็ไม่แสดงความรำคาญใจออกมาเลยแม้แต่น้อย

อย่างไรเสีย คนตรงหน้าคืออาจารย์ผู้กำลังถ่ายทอดความรู้และไขข้อข้องใจให้เขา การเคารพอาจารย์คือหลักการพื้นฐานที่สุดของศิษย์

ขณะที่การอธิบายของอาวุโสอัคคีเริ่มเข้มข้นขึ้น เขาก็ได้แบ่งปันความรู้บางอย่างที่ไม่ได้ปรากฏในเนื้อเรื่องต้นฉบับด้วย

เซียวชิงจดจำทุกประเด็นอย่างระมัดระวัง ทำให้เขาเริ่มมีความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับวิถีแห่งการปรุงยามากขึ้นเรื่อย ๆ