บทที่ 36 ฟังก์ชันลับของระบบ?

ฉินเฟิงยิ้มแล้วกล่าวว่า "ชิงเกอ เจ้าเข้าใจข้าผิดแล้ว ข้าไม่ได้ต้องการร่างกายของเจ้า ข้าเพียงต้องการให้เจ้ามาเป็นครูที่สำนักศึกษาเซียนตระกูลฉินเท่านั้น"

"คุณชาย หรือว่าข้าไม่งดงามพอ?" มู่ชิงเกอถามด้วยน้ำเสียงตัดพ้อเล็กน้อย

ฉินเฟิงเพียงแค่ส่ายหัว

"ชิงเกอ เจ้าช่างงดงามเหลือเกิน งดงามจนแทบจะหยุดหายใจ เจ้าคือสตรีที่งดงามที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบมา"

เมื่อได้ยินดังนั้น มู่ชิงเกอก็ยิ้มออกมา ริมฝีปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยของนางแผ่ซ่านกลิ่นอายอันสดชื่นที่ทำให้ฉินเฟิงรู้สึกราวกับได้อาบสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิ เคลิบเคลิ้มไปกับความงามของนาง

บอกตามตรง มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ฉินเฟิงจะไม่หวั่นไหว ความงามของมู่ชิงเกอนั้นเหนือชั้นกว่าดาราหญิงทุกคนในชาติก่อนของเขาแบบไม่เห็นฝุ่น และนั่นคือความงามแบบไร้เครื่องสำอาง ทว่าฉินเฟิงยังไม่สนใจที่จะลงหลักปักฐานในตอนนี้

"คุณชาย ข้าปรารถนาเพียงจะเป็นสาวใช้ของท่าน หากท่านมีคู่บำเพาะ ข้าจะไม่ไปแก่งแย่งหรือต่อสู้กับพวกนางแน่นอน ยิ่งกว่านั้นข้าเป็นคนพอใจอะไรง่ายๆ เพียงแค่ได้คอยปรนนิบัติน้ำชาให้ท่านทุกวัน ข้าก็พอใจแล้วเจ้าค่ะ"

ฉินเฟิงจึงกล่าวว่า "ชิงเกอ เจ้าอยู่ข้างกายข้าในตอนนี้ได้ แต่เจ้าต้องเชื่อฟังและห้ามเปิดเผยระดับพลังบ่มเพาะของเจ้าเด็ดขาด"

เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเฟิง มู่ชิงเกอก็กระโดดขึ้นกอดเขาไว้ราวกับเด็กน้อย

เลือดในกายของฉินเฟิงพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที เขาเอ่ยว่า "ชิงเกอ นี่คือท่าทางที่สาวใช้ควรทำงั้นหรือ? ไม่มีความเคารพผู้อาวุโสเลย!"

"คุณชาย เผ่าพันธุ์หญ้ากระบี่เก้าใบของพวกเราเป็นเช่นนี้เสมอมา เมื่อพวกเราเลือกนายท่านแล้ว พวกเราต้องคิดในสิ่งที่นายท่านคิด และกังวลในสิ่งที่นายท่านกังวล นั่นคือสิ่งที่สาวใช้ควรทำเจ้าค่ะ"

"อีกอย่าง พวกผู้ฝึกตนชายข้างนอกนั่นเอาแต่จ้องข้าด้วยสายตาหื่นกระหาย แทบจะอยากลอกคราบข้าให้ล่อนจาม ข้าล่ะรำคาญนัก!"

"แต่คุณชายแตกต่างออกไป ข้าสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากท่าน และข้าก็ชอบมันมากจริงๆ"

มู่ชิงเกอกล่าวพร้อมแก้มที่แดงระเรื่อ ความน่าเกรงขามของมหาจักรพรรดิเก้าผลัดที่สองหายไปอยู่ที่ใดกัน? นางในยามนี้ดูเหมือนเด็กสาวที่กำลังเผชิญกับรักครั้งแรกไม่มีผิด

ฉินเฟิงลูบหัวมู่ชิงเกอเบาๆ

"ชิงเกอ สาวใช้ไม่ควรมีการตอบโต้ที่ใกล้ชิดกับนายท่านเช่นนี้ มีเพียงคู่บำเพาะเท่านั้นที่ทำได้"

เมื่อได้ยินฉินเฟิงพูดเช่นนั้น มู่ชิงเกอก็รินชาวิญญาณให้เขาถ้วยหนึ่ง ก่อนจะคุกเข่าลงประคองถ้วยชาด้วยสองมือแล้วกล่าวว่า "คุณชาย โปรดดื่มชาเถิดเจ้าค่ะ ข้าเตรียมไว้ให้ท่านโดยเฉพาะ"

ฉินเฟิงยิ้มแล้วกล่าวว่า "แบบนี้ค่อยเข้าท่าหน่อย"

มู่ชิงเกอพึมพำกับตัวเอง "ข้าต้องเป็นคู่บำเพาะของคุณชายให้ได้ ใครก็ขัดขวางสิ่งที่มู่ชิงเกอพูดไว้ไม่ได้หรอก ถึงตอนนั้นข้าจะได้กอดท่านได้เสียที"

ประสาทสัมผัสการได้ยินของฉินเฟิงนั้นเฉียบคมยิ่งนัก เมื่อได้ยินสิ่งที่มู่ชิงเกอพึมพำ เขาก็สำลักชาวิญญาณที่เพิ่งจิบเข้าไปทันทีพลางลอบถอนใจในใจ 'ชิงเกอคนนี้กู่ไม่กลับแล้ว ยิ่งข้าสอนนางก็นยิ่งเพี้ยนไปใหญ่ ช่างเถอะ ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติแล้วกัน'

จากนั้น ฉินเฟิงฉีกกระชากความว่างเปล่าและเด็ดผลเทพแห่งชีวิตมาจากต้นไม้แห่งชีวิต แล้วยื่นให้มู่ชิงเกอ

"ชิงเกอ ในเมื่อเจ้าเต็มใจติดตามข้า ผลไม้ผลเล็กๆ นี้ข้ามอบให้เจ้า"

ดวงตาของมู่ชิงเกอจับจ้องไปที่ผลเทพแห่งชีวิต นางสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันมหาศาลและต้นกำเนิดแห่งเต๋าอันทรงพลังที่แผ่ออกมา

นางสังหรณ์ใจว่าการกินผลไม้นี้จะมีประโยชน์ต่อร่างกายของนางอย่างยิ่ง

นางรับผลเทพมา แล้วก็โถมเข้ากอดฉินเฟิงอีกครั้ง เรียวขาที่งดงามประดุจหยกหนีบเขาไว้แน่น คราวมนี้มู่ชิงเกอไม่ยอมปล่อยมือ ฉินเฟิงพยายามดึงตัวออกแต่ก็กลัวจะทำให้นางบาดเจ็บ

ยิ่งกว่านั้น ฉินเฟิงไม่กล้าออกแรงกดเรียวขาคู่งามนั้นเลย หากมันช้ำขึ้นมาจะทำอย่างไร?

ฉินเฟิงลอบถอนหายใจ 'เอาเถอะ นับจากนี้ข้า ฉินเฟิง จะมีเครื่องประดับเพิ่มขึ้นอีกชิ้น แถมยังเป็นนางมารที่ยั่วยวนขนาดนี้ ข้าจะไปจบลงที่ห้องมืดๆ หรือเปล่านะ?'

"ติ๊ง! ยินดีด้วยนายท่านที่เปิดใช้งานฟังก์ชันค่าความประทับใจลับของระบบ ค่าความประทับใจของมู่ชิงเกอที่มีต่อนายท่านทะลุ 100 รางวัลคือ: บ่อเสริมพลังสายเลือดตระกูล 2 บ่อ (ชาย 1 หญิง 1) และดินมหาธาตุเก้าสวรรค์หนึ่งล้านหมู่"

เมื่อได้ยินเสียงระบบ ฉินเฟิงก็ชะงักไป ค่าความประทับใจถึง 100 ก็มีรางวัลด้วย!

"ระบบ ค่าความประทับใจนี่มันวัดจากอะไรกันแน่?"

"นายท่าน ค่าความประทับใจจะใช้ได้เฉพาะกับเพศตรงข้ามเท่านั้น ยิ่งระดับพลังบ่มเพาะสูงและพรสวรรค์โดดเด่นเพียงใด รางวัลก็จะยิ่งล้ำค่ามากขึ้น นอกจากนี้ ทุกครั้งที่เพศตรงข้ามคนนั้นทะลวงผ่านขอบเขตพลังใหญ่ นายท่านก็จะได้รับรางวัลด้วยเจ้าค่ะ"

ฉินเฟิงจึงกล่าวกับมู่ชิงเกอในตอนนี้

"ชิงเกอ ทำไมไม่ลองชิมผลไม้ที่คุณชายให้ดูล่ะ? เพิ่งเด็ดมาสดๆ ประเดี๋ยวจะเสียรสชาติเอา"

เมื่อได้ยินดังนั้น มู่ชิงเกอก็ยอมคลายเรียวขาที่ยาวสลวยออก นางมองไปที่ผลเทพแห่งชีวิตสีแดงฉานในมือ ค่อยๆ เลื่อนมันมาที่ริมฝีปาก เผยรอยแยกของริมฝีปากสีแดงเล็กน้อย กัดลงไปอย่างสง่างามคำหนึ่งแล้วค่อยๆ กลืนลงไป

หลังจากมู่ชิงเกอกินผลเทพแห่งชีวิตเข้าไป พลังอันมหาศาลก็กระจายไปทั่วร่างกายของนางทันที การเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนที่สุดคือรูปลักษณ์ของมู่ชิงเกอ นางดูงดงามยิ่งขึ้นไปอีก ผิวพรรณเนียนละเอียดจนดูเหมือนจะเปล่งประกายออกมาได้

ยิ่งกว่านั้น ร่างจริงของมู่ชิงเกอซึ่งก็คือหญ้ากระบี่เจ็ดใบ เมื่อได้รับการบำรุงจากผลเทพแห่งชีวิต ก็ส่องประกายเจิดจ้ายิ่งขึ้น ใบของมันดูเขียวขจีกว่าเดิม ทว่ามีเพียงตัวมู่ชิงเกอเท่านั้นที่เห็นเรื่องนี้ เพราะร่างจริงของนางสถิตอยู่ในจุดตันเถียน

ในวินาทีนั้น ทั่วทั้งร่างของมู่ชิงเกอก็ระเบิดเจตจำนงกระบี่อันไร้ขอบเขตออกมา นางไม่ทันได้ตั้งตัว เสื้อผ้าของนางถูกเจตจำนงกระบี่ที่แหลมคมฉีกกระชากจนขาดวิ่น ทำให้นางยืนเปลือยกายต่อหน้าฉินเฟิง

"บัดซบ! เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? อย่าทรมานข้าแบบนี้สิ!" ฉินเฟิงลอบโอดครวญในใจ

'น้องชาย' ของเขาเริ่มประท้วงแล้ว ราวกับภูเขาไฟที่กำลังจะปะทุ

"ติ๊ง ตรวจพบว่าอารมณ์ของนายท่านผันผวนรุนแรงเกินไป ขอมอบชุดคลุมจักรพรรดิเก้าผลัด, กระโปรงดาราพงไพร และผ้าคลุมโกลาหลให้แก่นายท่านเจ้าค่ะ"

โดยไม่ลังเล ฉินเฟิงนำชุดคลุมจักรพรรดิเก้าผลัดและกระโปรงดาราพงไพรออกมาส่งให้มู่ชิงเกอ

"ชิงเกอ รีบสวมชุดคลุมจักรพรรดินี้เร็วเข้า"

ใบหน้าของมู่ชิงเกอแดงก่ำลามไปถึงคอ ทว่าเมื่อเห็นท่าทางกระอักกระอ่วนของฉินเฟิง ความรู้สึกภูมิใจเล็กๆ ก็ผุดขึ้นบนใบหน้าของนาง

นางรับกระโปรงดาราพงไพรมาสวมใส่ทันที

"คุณชาย ชุดนี้ช่างงดงามยิ่งนัก! นี่เป็นของขวัญจากท่านหรือเจ้าคะ?"