บทที่ 13 ว้าว! นี่มันเฟิ่งหวงน้อยนี่นา!

[ได้เลย!]

เฮยเป้ากระโดดออกมาจากตะกร้าไม้ไผ่ บิดขี้เกียจอยู่บนพื้น จมูกดมฟุดฟิดสูดดมกลิ่นรอบๆ ตัว ก่อนจะเริ่มย่างกรายเดินไปตามป่า

โจวอันเดินตามหลังเฮยเป้าไปติดๆ ในมือถือมีดตัดฟืนแน่นจนเหงื่อซึมชื้นเต็มฝ่ามือด้วยความตื่นเต้น

เดินลัดเลาะไปตามป่าได้ไม่กี่นาที ฝีเท้าของแมวช่างแผ่วเบา โจวอันเองก็พยายามไม่ให้เกิดเสียงดังเช่นกัน

[เจ้านาย! ข้างหน้ามีเหยื่อด้วย!]

เสียงกระซิบจากใจของเฮยเป้าดังขึ้นข้างหู โจวอันเงยหน้ามองไปรอบๆ

มองหาอยู่พักใหญ่ ถึงได้เห็นว่าเหยื่อที่ว่านั้นอยู่ที่ไหน

ห่างออกไปหลายสิบเมตร บนยอดไม้สูงลิบของต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง มีไก่ป่าลายจุดเกาะอยู่ตัวหนึ่ง

โชคดีที่โจวอันสายตาดี ถ้าเป็นคนที่สายตาแย่หน่อยล่ะก็ คงไม่มีทางมองเห็นแน่ๆ

ไก่ป่าลายจุดเป็นไก่ป่าประจำถิ่นของเขาฉางไป๋ ขนสีเทาหม่นๆ มีลวดลายสีเข้มแซมอยู่บ้าง แถมขนาดตัวก็เล็กนิดเดียว

ไก่ป่าลายจุดที่โตเต็มวัย น้ำหนักมากที่สุดก็แค่แปดตำลึงเท่านั้น

โจวอันจำได้ว่าหลังจากยุค 2000 เป็นต้นมา ไก่ป่าลายจุดบนเขาฉางไป๋ก็เริ่มลดจำนวนลงเรื่อยๆ จนกลายเป็นสัตว์คุ้มครองระดับสองของประเทศไปเลย

แต่ในยุคสมัยนี้ ไก่ป่าลายจุดยังมีจำนวนเยอะมาก เวลาขึ้นเขามักจะพบเห็นได้บ่อยๆ

สาเหตุที่จำนวนมันลดลงฮวบฮาบ นอกจากเรื่องสิ่งแวดล้อมที่ถูกทำลายแล้ว ก็เป็นเพราะไอ้เจ้านี่มันอร่อยสุดยอดไปเลยน่ะสิ!

อย่าเห็นว่าไก่ป่าลายจุดตัวนี้หนักแค่เจ็ดแปดตำลึงเชียวนะ รสชาติของมันช่างหอมหวานเกินบรรยาย

เนื้อของไก่ป่าลายจุดทั้งนุ่มทั้งหอม พอเอาไปตุ๋นกับเห็ดนะ กลิ่นหอมฟุ้งจนทำเอาคนเดินผ่านไปมาถึงกับก้าวขาไม่ออกเลยทีเดียว

ไก่ป่าลายจุดยังมีอีกชื่อหนึ่งเรียกว่า 'เฟยหลง' หรือมังกรบิน ที่มีคำกล่าวว่า 'บนฟ้ามีเนื้อมังกร บนดินมีเนื้อลา' ก็หมายถึงเจ้านี่แหละ

ไก่ป่าลายจุดถือเป็นของมีค่าในท้องถิ่น ในตลาดมืดสามารถเอาไปแลกข้าวแลกเสบียงได้เลยล่ะ

[เฮยเป้า ไก่ป่าลายจุดนั่นมันอยู่บนต้นไม้สูงปรี๊ดขนาดนั้น แกจะเอามันลงมาได้ไหมเนี่ย?]

[เจ้านาย คอยดูฝีมือฉันก็แล้วกัน!]

ภายใต้สายตาที่จับจ้องของโจวอัน เฮยเป้าก็เดินตรงไปยังต้นไม้ต้นนั้น

ฝีเท้าของเฮยเป้าแผ่วเบามาก ไม่ได้ทำให้ไก่ป่าลายจุดบนต้นไม้รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย

ไม่นานก็เดินมาถึงใต้ต้นไม้ แล้วก็เริ่มปีนขึ้นไป ท่าทางการปีนต้นไม้ก็ดูนุ่มนวลชดช้อย

มันปีนขึ้นไปตามกิ่งไม้ใกล้ๆ แล้วอ้อมไปทางด้านหลังของไก่ป่าลายจุด

ดวงตาสีเขียวมรกตทั้งสองข้างจ้องเขม็งไปที่ไก่ป่าลายจุดตรงหน้า วินาทีต่อมาก็กระโจนพรวด พุ่งเข้าใส่กิ่งไม้ที่ไก่ป่าลายจุดเกาะอยู่

จังหวะที่พุ่งเข้าไปนั้น กรงเล็บหน้าทั้งสองข้างที่แหลมคมก็ตะปบเข้าที่ลำตัวของไก่ป่าลายจุดอย่างจัง

ไก่ป่าลายจุดตื่นตระหนกพยายามจะกระพือปีกหนี แต่เฮยเป้าก็ฝังเขี้ยวลงบนลำคอของมันเสียแล้ว

ไก่ป่าลายจุดดิ้นรนอยู่สองสามที ก่อนจะนิ่งสนิทไป

เฮยเป้าคาบไก่ป่าลายจุดไว้ในปาก เตรียมตัวจะปีนลงจากต้นไม้

โจวอันมองดูเหตุการณ์บนต้นไม้ด้วยใจที่เต้นระทึก

ต้นไม้ต้นนี้สูงเอาเรื่องเลยทีเดียว ถ้าตกลงมาตรงๆ ล่ะก็ คงมีเจ็บตัวกันบ้างแหละ

แต่ก็ต้องยอมรับว่า การทรงตัวของแมวนี่มันสุดยอดจริงๆ ทำท่าทางโลดโผนบนกิ่งไม้ขนาดนั้น ก็ยังสามารถรักษาสมดุลของร่างกายไว้ได้อย่างมั่นคง

เมื่อเห็นว่าเฮยเป้าทำสำเร็จแล้ว โจวอันก็รีบวิ่งไปที่ใต้ต้นไม้ต้นนั้น แล้วรอรับเฮยเป้าอยู่ด้านล่าง

ขนาดตัวของเฮยเป้าน่าจะอายุแค่ไม่กี่เดือน กะคร่าวๆ ว่าหนักประมาณสี่ชั่ง

ไก่ป่าลายจุดตัวนี้ถึงจะหนักแค่เจ็ดแปดตำลึง แต่สำหรับเฮยเป้าแล้ว ถือว่าเป็นเหยื่อชิ้นใหญ่พอสมควร

โจวอันอุ้มเฮยเป้าไว้ในอ้อมแขน แล้วหอมหน้าผากมันฟอดใหญ่

[เฮยเป้า! แหนะ เก่งเกินไปแล้วนะเจ้าตัวแสบ!]

พอได้ยินคำชมของเจ้านาย น้ำเสียงของเฮยเป้าก็แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งนิดๆ

[ฮึ่มๆ ทีนี้รู้หรือยังล่ะว่าฉันเก่งแค่ไหน!]

โจวอันมองดูไก่ป่าลายจุดในมือ รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้า

พูดตามตรง การล่าไก่ป่าลายจุดนั้นยากพอกับการล่ากวางโรหรือกวางป่าเลยทีเดียว

ไก่ป่าลายจุดเป็นสัตว์ที่ปราดเปรียวมาก พอรู้สึกถึงความผิดปกติปุ๊บ มันก็จะกระพือปีกบินหนีไปทันที

แถมสีขนของไก่ป่าลายจุดยังกลมกลืนกับสภาพแวดล้อมได้ดีเยี่ยม

ขนาดตัวก็เล็กจิ๋ว พอมองจากระยะไกลหลายสิบเมตร ก็เห็นเป็นแค่ก้อนกลมๆ สีเทาหม่นๆ เท่านั้น

ปืนล่าสัตว์ในยุคสมัยนี้ ไม่มีกล้องเล็งเป้าหรอกนะ เวลาจะยิงก็ต้องอาศัยสัญชาตญาณล้วนๆ

การใช้ปืนล่าสัตว์ยิงไก่ป่าลายจุดนั้นยากมาก ต่อให้เป็นพรานป่าที่มากประสบการณ์ ก็ยังมีโอกาสพลาดเป้าได้สูง

ความจริงแล้ว พรานป่าที่มีปืนก็ไม่ค่อยอยากจะใช้ปืนล่าไก่ป่าลายจุดเท่าไหร่นัก

ข้อแรกคือยิงยากมาก ข้อสองคือไก่ป่าลายจุดตัวนึงก็หนักแค่เจ็ดแปดตำลึง ใช้กระสุนยิงไปก็ถือว่าสิ้นเปลืองเปล่าๆ

ดังนั้นพรานป่าบนเขาจึงคิดค้นวิธีขึ้นมาวิธีหนึ่ง เวลาจะล่าไก่ป่าลายจุด จะไม่ใช้ปืนแต่จะใช้หนังสติ๊กแทน

ใช้หนังสติ๊กยิงก้อนหินเล็กๆ ออกไป แรงกระแทกจากการยิงจะทำให้ไก่ป่าลายจุดสลบเหมือดไปได้

แต่การใช้หนังสติ๊กนั้นยากกว่าใช้ปืนเสียอีก เพราะการเล็งเป้าให้แม่นยำนั้นทำได้ยากมาก

หากอยากจะฝึกฝนวิชาหนังสติ๊กให้เชี่ยวชาญ ถ้าไม่ใช้เวลาสักสองสามปีล่ะก็ ไม่มีทางทำได้หรอก

หลังจากเก็บไก่ป่าลายจุดตัวนี้ลงตะกร้า หนึ่งคนกับหนึ่งแมวก็เดินท่องป่ากันต่อไป

ไม่นานก็เจอไก่ป่าลายจุดอีกตัว หมอบซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้า

เฮยเป้าพุ่งกระโจนเข้าไปอย่างรวดเร็ว ตะปบไก่ป่าลายจุดไว้ใต้ร่าง แล้วฝังเขี้ยวลงบนลำคอทันที

[โห! ฝีมือร้ายกาจจริงๆ นะเฮยเป้า!]

พอได้ยินคำชมของเจ้านาย หางของเฮยเป้าก็แทบจะชี้ชี้ฟ้า

โจวอันค้นพบว่าเจ้าแมวตัวนี้เป็นพวกชอบทำตัวเย่อหยิ่ง แถมยังบ้ายอสุดๆ

แค่โจวอันเอ่ยปากชม มันก็แทบจะอยากโชว์ฝีมือให้ดูอีกหลายๆ รอบ

เริ่มล่าสัตว์มายังไม่ถึงชั่วโมง ก็ได้มาตั้งสี่ตัวแล้ว

หลังจากได้ไก่ป่าลายจุดมาสี่ตัว ในที่สุดก็เจอเหยื่อที่ต่างออกไปเสียที

[เจ้านาย อยากได้ไก่ขนสีรุ้งตัวข้างหน้านั่นไหม?]

[ไก่ขนสีรุ้ง? ไก่ขนสีรุ้งอะไรกัน?]

โจวอันกวาดสายตามองไปรอบๆ ในที่สุดก็เจอไก่ขนสีรุ้งที่เฮยเป้าพูดถึง

ห่างออกไปหลายสิบเมตร ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง มีไก่ป่าตัวหนึ่งกำลังก้มหน้าก้มตาจิกกินแมลงอะไรสักอย่างอยู่

ไก่ป่าตัวนี้ไม่เหมือนกับไก่ป่าลายจุดเมื่อครู่นี้ ไก่ป่าลายจุดขนสีเทาหม่น แต่ไก่ตัวนี้ขนสีสันสดใส สวยงามราวกับนกยูงรำแพนหาง

ไก่ป่าสองชนิดที่พบได้บ่อยที่สุดบนเขาฉางไป๋ ชนิดแรกคือไก่ป่าลายจุด ส่วนอีกชนิดก็คือไก่ฟ้าคอแหวนแสนสวยตัวนี้นี่แหละ

ชาวบ้านบนเขามักจะเรียกไก่ฟ้าคอแหวนว่าเฟิ่งหวงน้อย เพราะมันสวยงามราวกับนางพญาจริงๆ

ไก่ฟ้าคอแหวนตัวผู้จะมีสีสันสวยงามสะดุดตา ทั้งสีน้ำเงิน แดง ขาว แถมยังมีขนหางยาวสลวยอีกด้วย

ส่วนตัวเมียจะดูสวยน้อยกว่าหน่อย ขนทั่วตัวจะเป็นสีน้ำตาลเทา

[ว้าว! นี่มันเฟิ่งหวงน้อยนี่นา! ฉันอยากได้สุดๆ ไปเลย!]

รสชาติของเฟิ่งหวงน้อยก็อร่อยไม่เบา ถึงแม้เนื้อจะไม่ได้เป็นเลิศเท่าไก่ป่าลายจุด แต่เจ้านี่เนื้อเยอะนะ กินแล้วอิ่มท้องดี

ขนาดตัวของเฟิ่งหวงน้อยใหญ่กว่าไก่ป่าลายจุดมาก ตัวโตเต็มวัยสามารถหนักได้ถึงสองสามชั่งเลยทีเดียว

เฟิ่งหวงน้อยตัวที่อยู่ใต้ต้นไม้ตอนนี้ดูตัวใหญ่ใช้ได้เลย กะคร่าวๆ น่าจะประมาณสองชั่งแปดหรือเก้าตำลึง

พอได้ยินโจวอันบอกว่าอยากได้ เฮยเป้าก็ย่างกรายเดินนวยนาดออกไปทันที

เพื่อไม่ให้เฟิ่งหวงน้อยตัวนั้นรู้สึกตัว เฮยเป้าถึงกับเดินอ้อมเป็นวงกว้าง ไปโผล่ทางด้านหลังของมัน

พออ้อมไปอยู่ด้านหลังปุ๊บ ก็พุ่งกระโจนเข้าใส่ทันที

เมื่อครู่นี้ตอนที่เฮยเป้าล่าไก่ป่าลายจุด ล้วนใช้วิธีพุ่งกระโจนเข้าไป แล้วกัดคอให้ขาดในทีเดียว

ท่วงท่าเด็ดขาดและรวดเร็ว จบเกมได้ในพริบตา

แต่คราวนี้ดูเหมือนเฮยเป้าจะเจอของแข็งเข้าให้แล้ว สถานการณ์ดูไม่ค่อยสู้ดีนัก

เฮยเป้าตัวหนักกว่าเฟิ่งหวงน้อยตัวนี้ไม่เท่าไหร่ พอพุ่งเข้าไปตะปบ ก็โดนเฟิ่งหวงน้อยตอบโต้อย่างบ้าคลั่ง

เฟิ่งหวงน้อยกระพือปีกตีป้าบๆ สองเท้าก็ถีบสะเปะสะปะ ส่วนกรงเล็บของเฮยเป้าก็จิกแน่น ไม่ยอมปล่อยเด็ดขาด

สถานการณ์ชุลมุนวุ่นวายไปหมด ฝุ่นบนพื้นดินคลุ้งตลบไปทั่ว