บทที่ 25 - คนแคระเจ้าเล่ห์ ปราบศัตรูในหนึ่งกระบวนท่า!
บทที่ 25 - คนแคระเจ้าเล่ห์ ปราบศัตรูในหนึ่งกระบวนท่า!
บทที่ 25 - คนแคระเจ้าเล่ห์ ปราบศัตรูในหนึ่งกระบวนท่า!
“วันนี้น่าเบื่อจริงๆ มีแต่เมฆครึ้มทั้งวัน...”
นักสืบที่นั่งอยู่ในรถอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมาพลางฟังเสียงลมหวีดหวิวที่พัดผ่านอยู่ด้านนอก
ในช่วงนี้อุณหภูมิเริ่มลดต่ำลงเรื่อยๆ และท้องฟ้าก็เริ่มมืดครึ้ม
ท่ามกลางสภาพอากาศแบบนี้ เขาต้องคอยจับตาเฝ้าดูซิสเตอร์อะบิเกลอะไรนั่นรวมถึงชู้รักของเธออย่างใกล้ชิด
งานสะกดรอยตามแบบนี้ ตั้งแต่เลื่อนตำแหน่งเป็นนักสืบเขาก็ไม่เคยทำอีกเลย ตอนนี้ถือว่าได้ย้อนอดีตกลับไปนึกถึงชีวิตตำรวจสายตรวจที่ยากลำบากในตอนนั้นก็แล้วกัน
จากการสืบสวนร่วมกับซูฟานในครั้งก่อน ทำให้เขารู้ดีว่าเป้าหมายในครั้งนี้ไม่ธรรมดา อีกฝ่ายมีวิชาไสยดำที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน
ด้วยเหตุนี้ ระหว่างการซุ่มดูเขาจึงระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ ถึงขนาดที่แอร์ในรถเขาก็ยังไม่กล้าเปิดเลย
ยันต์คุ้มครองที่ซูฟานมอบให้ถูกพกไว้ในกระเป๋าด้านในของเสื้อโค้ทอย่างดี
ผ่านไปหลายวัน ซิสเตอร์อะบิเกลไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เลย ทั้งกินและนอนอยู่แต่ในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า
ทว่าสัญชาตญาณในฐานะเจ้าหน้าที่สืบสวนบอกนักสืบว่า พวกเขาน่าจะใกล้เริ่มลงมือกันแล้ว
และเป็นไปตามคาด ในช่วงเที่ยงของวันนี้ นักสืบเห็นซิสเตอร์ผิวสีเดินออกจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าไป
นักสืบรีบส่งข้อความสั้นๆ ผ่านมือถือทันที ก่อนจะสตาร์ทรถขับตามไป
...
“คุณซูฟานครับ นักสืบส่งข้อความมาแล้วครับ”
คาร์ลที่นั่งอยู่ในรถตำรวจหันไปรายงานซูฟานที่อยู่เบาะหลัง
“ในที่สุดก็เริ่มทนไม่ไหวแล้วสินะ”
ซูฟานปิดคัมภีร์เต๋าในมือลง
หลังจากยายแก่คนนั้นแอบเข้าไปจัดการวางกับดักในร้านขายของเก่าเสร็จแล้ว นางคงคิดว่าไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องกังวลอีกต่อไป จึงเริ่มเคลื่อนไหวในบ้านตระกูลคอลแมนอย่างไม่เกรงกลัวใคร
การที่เขาให้คาร์ลนำหลักฐานวิดีโอไปให้เคทดู ก็เพื่อจงใจจุดชนวนความขัดแย้งล่วงหน้านั่นเอง
และเป็นไปตามคาด ภายใต้ผลกระทบของวิชาวูดู ทำให้จอห์นและเคททะเลาะกันจนถึงขั้นตัดขาด และจอห์นก็พาเอสเธอร์หนีไปที่วิลล่าชานเมืองในนามของพวกเขา
ในตอนนี้ บ้านตระกูลคอลแมนที่เหลือเพียงผู้หญิงและเด็ก จึงเป็นโอกาสทองที่ศัตรูจะบุกเข้าโจมตี
ในที่สุดผู้อยู่เบื้องหลังทั้งสองคนก็ติดเบี้ยล่ะ ได้เวลาออกโรงแล้ว
“คาร์ล พวกเราออกเดินทางกันเถอะ”
“ไม่มีปัญหาครับคุณซูฟาน”
คาร์ลรัดเข็มขัดนิรภัยและสตาร์ทเครื่องยนต์ ทว่าเขากลับชะงักไปครู่หนึ่ง
“พวกเราจะไปที่บ้านคอลแมนก่อน หรือจะไปที่วิลล่าชานเมืองดีครับ?”
ตอนนี้คุณนักสืบกำลังสะกดรอยตามซิสเตอร์อะบิเกลไปเพื่อเตรียมลงมือ
หากพิจารณาตามความเร่งด่วน เมื่อเทียบกับยัยคนแคระนั่นแล้ว ซิสเตอร์ผิวสีที่ใช้วิชาวูดูได้น่าจะอันตรายกว่ามาก
ทว่าคาร์ลไม่ได้ตัดสินใจเองโดยพลการ แต่กลับเอ่ยปากถามความเห็นของซูฟานแทน
“ไปที่วิลล่าชานเมืองครับ”
“รับทราบครับ”
คาร์ลรีบออกรถทันที แม้ท่าทางจะดูไม่ลังเล แต่สายตาที่มองซูฟานผ่านกระจกหลังกลับเผยให้เห็นความสงสัยในใจ
ซูฟานสังเกตเห็นแววตาของอีกฝ่าย จึงเอ่ยปากขึ้นในที่สุด
“สาเหตุที่คุณสงสัย เป็นเพราะคุณยังแยกแยะเป้าหมายหลักของศัตรูทั้งสองฝั่งไม่ออกน่ะครับ”
“ยัยคนแคระนั่นร่างกายไม่สามารถเติบโตได้ตามปกติ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่มีที่ยืนในสังคมนี้”
“สาเหตุจริงๆ ที่ทำให้เธอแสร้งทำตัวเป็นเด็ก ก็คือความโหยหาในความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งน่ะครับ”
“ลองนึกดูสิครับ ด้วยรูปร่างและนิสัยแบบนั้น จะมีคนปกติที่ไหนยอมคบหาด้วย?”
“ขอเพียงแค่แสร้งเป็นเด็ก เธอก็สามารถรับความรักและการปกป้องจากผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่ได้โดยไม่ต้องเสียอะไรเลย เพื่อให้ได้มาซึ่ง ‘ความรัก’ ที่เธอใฝ่ฝัน”
“อย่างที่คุณเคยบอก เธอใช้คำบรรยายในบางเรื่องได้เปิดเผยและโจ่งแจ้งมาก นั่นคือความปรารถนาในเรื่อง ‘กามารมณ์’ ของเธอ ความต้องการที่บิดเบี้ยวนี้ทำให้เธอทำทุกวิถีทางเพื่อเข้าหาผู้ชาย และกำจัดผู้หญิงทุกคนที่อยู่รอบตัวเป้าหมายทิ้งเสีย”
“เมื่อก้าวแรกสำเร็จ สิ่งที่เธอจะทำต่อไปคืออะไรล่ะครับ?”
คาร์ลลองคิดตามแนวทางของซูฟาน และได้คำตอบออกมาในทันที
“เธออยากจะมีอะไรกับจอห์นงั้นเหรอครับ? นี่มันน่าสะอิดสะเอียนชะมัด จอห์นขอแค่เป็นผู้ชายปกติทั่วไปไม่มีทางตกลงด้วยแน่ๆ”
“ถูกต้องครับ เพราะฉะนั้นเมื่อถูกปฏิเสธ ยัยคนแคระที่โกรธจนเสียสติก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะลงมือกับจอห์น ส่วนเคทที่ตามไปหาพวกเขาก็คงจะถูกปองร้ายด้วยเหมือนกัน”
ซูฟานวิเคราะห์ต่อ
“อย่าลืมนะครับว่าเธอได้รับความช่วยเหลือจากซิสเตอร์ผิวสี เธอพอจะมีวิชาประหลาดติดตัวอยู่บ้าง การจะจัดการกับคนธรรมดาสองคนน่ะไม่ใช่เรื่องยากเลย”
“เมื่อเทียบกันแล้ว เด็กทั้งสองคนในตอนนี้น่ะถือว่าปลอดภัยกว่ามากครับ”
เมื่อได้ฟังคำพูดของซูฟาน คาร์ลก็ถึงกับอึ้งไป
“ทำไมล่ะครับ?”
“นั่นมันคือร่างกายที่สมบูรณ์แบบที่ผู้อยู่เบื้องหลังใฝ่ฝันอยากจะได้มาครอบครองเชียวนะครับ ใครจะกล้าทำร้ายให้มีตำหนิล่ะ?”
น้ำเสียงของซูฟานทำให้คาร์ลรู้สึกขนลุกซู่ ราวกับว่าอุณหภูมิภายในรถลดต่ำลงไปหลายองศา
รถตำรวจเปิดหวอวิ่งผ่านถนนไปอย่างราบรื่น และมาถึงจุดหมายปลายทางในไม่ช้า
ทั้งสองคนลงจากรถ เดินผ่านแนวต้นไม้หน้าวิลล่าจนไปถึงประตูหน้าบ้าน
คาร์ลชักปืนพกออกมา ปลดเซฟตี้ สีหน้าดูตึงเครียดและระมัดระวังตัวอย่างยิ่ง
ในทางกลับกัน ซูฟานยังมีสีหน้าเรียบเฉยเหมือนปกติ เขาเดินแซงคาร์ลไปอย่างรวดเร็ว
“คุณซูฟานครับ คุณ...”
ระวังหน่อยครับ
คาร์ลยังพูดไม่ทันจบ เขาก็เห็นซูฟานยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตู
ฝ่ายหลังไม่ได้พยายามจะเปิดประตูแต่อย่างใด แต่กลับทาบฝ่ามือลงบนประตูแล้วออกแรงกระแทกทันที!
เศษไม้และฝุ่นละอองร่วงกราวลงมา พร้อมกับเสียงไม้แตกดังเปรี้ยะ บานประตูก็ล้มโครมเข้าไปด้านในทันที!
คาร์ลยังไม่ทันได้หายตกใจ เขาก็ได้กลิ่นคาวเลือดที่รุนแรงพวยพุ่งออกมา พอมองดูดีๆ ก็เห็นว่าบนพื้นห้องนั่งเล่น มีชายวัยผู้ใหญ่คนหนึ่งนอนจมกองเลือดอยู่ตรงนั้น ไม่รู้ว่ายังอยู่หรือตายไปแล้ว
ถัดไปไม่ไกลบนโซฟาที่เปื้อนเลือด มีร่างหนึ่งกำลังส่งเสียง “เฮือก... เฮือก...” ออกมา
ร่างนั้นใช้มือหนึ่งกุมที่ลำคอ ส่วนอีกมือหนึ่งพยายามยกขึ้นอย่างยากลำบาก ราวกับต้องการจะบอกอะไรบางอย่าง
“เอามือลง!”
คาร์ลเล็งปืนไปที่ร่างนั้นตามสัญชาตญาณ ทว่าวินาทีต่อมาเขาก็ต้องตกตะลึง เมื่อพบว่าคนที่อยู่ข้างโซฟานั้นกลับกลายเป็นคุณเคท!
ใต้ร่างของเธอมีรอยเลือดจากการถูกลากไปมา ร่างกายชุ่มไปด้วยเลือด
มือซ้ายที่กุมลำคอไว้นั้นมีเลือดพุ่งออกมาไม่หยุด ทว่าถึงกระนั้น เธอก็ยังพยายามดิ้นรนที่จะชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง!
คาร์ลลดปืนลงตามสัญชาตญาณหมายจะเข้าไปช่วยปฐมพยาบาล ทว่าเขากลับไม่ได้สังเกตเห็นอันตรายที่ซ่อนอยู่ในความมืดด้านข้างเลย
ทันใดนั้นเอง! ร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งก็พุ่งกระโดดลงมาจากด้านบน!
ในมือของร่างนั้นมีขวานดับเพลิงที่สะท้อนแสงเย็นวาววับ ความเร็วในตอนที่พุ่งลงมานั้นแทบจะทำให้คนธรรมดาตั้งตัวไม่ติด
ทว่าซูฟานกลับเร็วกว่านางมาก!
เขายกขาขึ้นและถีบร่างที่อยู่กลางอากาศจนกระเด็นออกไปในทันที
ร่างนั้นพุ่งทะยานออกไปราวกับลูกปืนใหญ่ กระแทกเข้ากับกำแพงอย่างจังจนถึงกับกระอักเลือดออกมาคำโต
เห็นได้ชัดว่า ลูกถีบของซูฟานครั้งนี้ทำให้นางได้รับบาดเจ็บสาหัส
เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นในชั่วพริบตา หลังจากผ่านไปสองวินาที คาร์ลถึงได้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
จอห์นและเคทถูกลีนาทำร้ายแน่นอนแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย
ทว่า ยัยนั่นยังไม่ทันได้ลงมือฆ่าเคทให้ตายสนิท ก็ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจากหน้าประตูเสียก่อน
ความเจ้าเล่ห์ทำให้นางลากเคทไปที่โซฟา เพื่อใช้ทั้งสองคนเป็นเหยื่อล่อเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของคาร์ลและซูฟาน ส่วนตัวเองก็แอบปีนขึ้นไปซ่อนตัวบนที่สูงเพื่อรอโอกาสลอบโจมตี
เป้าหมายแรกของนางคือคาร์ลที่ถือปืนอยู่ ทว่านางกลับนึกไม่ถึงว่าซูฟานจะมีปฏิกิริยาที่รวดเร็วขนาดนี้
ในวินาทีที่นางกระโดดลงมา เขาก็สามารถซัดนางกลับไปได้อย่างแม่นยำ!
เมื่อคิดได้ดังนั้น เหงื่อเย็นๆ ก็ผุดขึ้นเต็มแผ่นหลังของคาร์ล
ถึงขนาดใช้คนเจ็บและศพมาเป็นเหยื่อล่อ ความโหดเหี้ยมและเจ้าเล่ห์ของยัยคนแคระคนนี้ มันเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้จริงๆ!!
(จบแล้ว)