บทที่ 10 - ทะลวงขั้นกลางสมรภูมิ พรสวรรค์ใหม่: ควบคุมสายลม!

บทที่ 10 - ทะลวงขั้นกลางสมรภูมิ พรสวรรค์ใหม่: ควบคุมสายลม!

โดยปกติแล้ววิญญาณอาฆาตมักจะแฝงไปด้วยความอาฆาตแค้นอันแรงกล้าจากช่วงก่อนตาย

การตายอย่างไม่ได้รับความเป็นธรรมประกอบกับสุสานที่มีไอหยินหนาแน่น เป็นเงื่อนไขที่ง่ายที่สุดในการให้กำเนิดวิญญาณอาฆาตที่ชอบฆ่าคน

แต่คนอย่างแมรี่ ชอว์ กลับสามารถกลายเป็นวิญญาณอาฆาตได้

บอกได้คำเดียวว่า มาตรฐานศีลธรรมของคนเรามันบิดเบี้ยวได้ขนาดนี้ ถือเป็นของแปลกจริงๆ

ทุกคำพูดของซูฟานล้วนแทงใจดำของแมรี่ ชอว์ อย่างจัง

ฝ่ายหลังจึงไม่สนเรื่องการซุ่มโจมตีหรือล่อไปฆ่าอีกต่อไป สติแตกจนต้องเผยตัวออกมา

นางเข้าสิงในตุ๊กตาตัวตลกที่อยู่บนเก้าอี้โยก แล้วพุ่งตัวลอยเข้าหาซูฟานทันที ทว่ากลับถูกหมัดของฝ่ายหลังซัดจนแหลกละเอียด!

วิธีการแบบนี้ ใช้รังแกหญิงตั้งครรภ์อย่างลิซ่ายังพอไหว แต่ถ้าจะเอามาใช้กับซูฟาน มันก็ไม่ต่างอะไรกับการฝันกลางวัน!

ซูฟานเริ่มประจันหน้ากับแมรี่ ชอว์ แล้ว แต่นักสืบและเจมี่ยังไม่ทันจะได้สติกลับมา

ในภาษาจีนมีคำว่า "ผีร้องไห้หมาหอน" ที่เอาไว้เปรียบเปรยถึงคนร้องเพลงแย่ๆ

แต่ความจริงแล้วเสียงผีร้องและหมาหอนนั้น สามารถทำให้คนขวัญผวาและส่งผลต่อจิตใจได้จริงๆ

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้ไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าเลย

นักสืบยกปืนขึ้นยิงถล่มตุ๊กตาตัวหนึ่งในตู้โชว์จนแตกกระจาย

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโชคดีหรืออย่างไร กระสุนนัดนั้นดันไปโดนตุ๊กตาตัวที่แมรี่ ชอว์ กำลังจะขยับเข้าไปสิงพอดี

จากนั้น คุณนักสืบก็กระหน่ำยิงอย่างบ้าคลั่งจนกระสุนในปืนลูกซองหมดเกลี้ยง

เมื่อเห็นอีกฝ่ายใช้กระสุนทิ้งขว้างขนาดนั้น ซูฟานจึงคว้ากระบอกปืนมา พร้อมกับหยิบกระสุนมาบรรจุแบบ "Dual Load" อย่างรวดเร็ว

กระบวนการทั้งหมดนี้ใช้เวลาไม่ถึงสี่วินาที ท่าทางที่ชำนาญนั้นทำให้เจมี่ที่อยู่ข้างๆ ถึงกับตาค้าง

เขาไม่เห็นแม้แต่จังหวะที่ซูฟานเล็งปืนด้วยซ้ำ แค่ยกปืนขึ้นก็ยิงทันที

ทว่ากระสุนแต่ละนัดกลับพุ่งเข้าเป้าอย่างแม่นยำ อัดเข้าใส่ตุ๊กตาตัวที่แมรี่ ชอว์ กำลังจะใช้สิงเพื่อเปลี่ยนร่าง

ภาพที่ควรจะเป็นการปรากฏตัวของวิญญาณร้ายอันน่าสะพรึงกลัว กลับถูกซูฟานเปลี่ยนให้กลายเป็นการซ้อมยิงเป้าไปเสียอย่างนั้น

“ผมเคยฝึกยิงปืนแบบมืออาชีพมาก่อนครับ”

เสียงของซูฟานดังมาจากด้านหน้า ทำให้เจมี่ยิ่งรู้สึกเลื่อมใสในตัวซูฟานมากขึ้นไปอีก

ระดับปรมาจารย์นี่คือปรมาจารย์จริงๆ ความรู้ความสามารถช่างกว้างขวางเหลือเกิน

ทว่าในความเป็นจริง ตอนนี้ซูฟานกลับรู้สึกไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก

เนื่องจากระยะเวลาที่เขาศึกษาคัมภีร์เต๋านั้นยังไม่นานพอ ทำให้ตอนนี้เขามีเพียง "หลักการ" แต่ยังขาด "วิชา"

ถ้าเขามีพรสวรรค์อื่นๆ อย่างเช่นวิชาสะกดปิศาจ การจะจัดการตุ๊กตาพวกนี้ยังต้องยืมแรงจากภายนอกอยู่อีกเหรอ?

ในขณะที่ซูฟานกระหน่ำยิงอย่างต่อเนื่อง แมรี่ ชอว์ ก็เริ่มสังเกตเห็นว่าท่าไม่ดี

ครั้งนี้ไม่เหมือนกับการลอบสังหารคนธรรมดาทั่วไป สิ่งที่นางต้องเผชิญในตอนนี้คือนักปราบผีที่รับมือได้ยากยิ่ง

ถ้ายังใช้วิธีเดิมๆ ต่อไป นางคงได้มอดไหม้จนไม่เหลือซากแน่!

ทันใดนั้น บานประตูกระจกของตู้โชว์ทั้งหมดก็เปิดออกพร้อมกัน ตุ๊กตาจำนวนมากพุ่งเข้าใส่คนทั้งสาม!

ในเวลาเดียวกัน บรรยากาศรอบตัวก็กลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง!

ซูฟานรู้ดีว่านี่คือการที่แมรี่ ชอว์ ใช้ "เขตแดนแห่งความตาย" ของนางอีกครั้ง

ตราบใดที่มีใครกรีดร้องออกมา ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหนในเขตแดนนี้ แมรี่ ชอว์ ก็สามารถพุ่งมาถึงตัวในพริบตาเพื่อดึงลิ้นของคุณออกไป!

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ห้ามกรีดร้องเด็ดขาดนะครับ”

ซูฟานหันไปบอกเจมี่และนักสืบ จากนั้นเขาก็ถีบทั้งสองคนออกไปทีละคน

ทันใดนั้น เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังออกมาจากเสียงของตุ๊กตา

“เจมี่ อย่าทิ้งฉันไป ช่วยฉันด้วย!”

เจมี่ชะงักไป

นี่มันเสียงของลิซ่านี่นา!

เสียงของคนรักที่แสนคุ้นเคยทำให้เจมี่หันกลับไปมองตามสัญชาตญาณ ทว่าในวินาทีต่อมา ตุ๊กตาตัวนั้นก็พุ่งมาประชิดหน้าเจมี่ทันที!

เหตุการณ์นี้ทำให้เจมี่ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ เขากำลังจะอ้าปากกรีดร้อง ทว่านักสืบที่อยู่ข้างๆ ตาไวรีบคว้ามือมาปิดปากเขาไว้ได้ทันท่วงที

ทว่าเรื่องมันยังไม่จบเพียงแค่นั้น!

ลิ้นที่เรียวยาวจู่ๆ ก็พุ่งออกมาจากปากของตุ๊กตา เข้ามารัดคอของเจมี่ไว้!

ชายหนุ่มที่ร่างกายแข็งแรงอย่างเขากลับถูกลิ้นนั้นยกขึ้นไปในอากาศโดยตรง!

“ฮิฮิ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...”

ตุ๊กตาทั้งหมดต่างพากันหัวเราะเยาะออกมาด้วยเสียงที่แตกต่างกัน

เสียงเหล่านั้นล้วนเป็นเสียงของผู้คนที่เคยถูกแมรี่ ชอว์ ฆ่าตายมาแล้วทั้งสิ้น!

ในขณะที่เจมี่กำลังทรมานจากการขาดอากาศหายใจอย่างหนัก ซูฟานก็หยิบเศษกระจกที่แตกอยู่บนพื้นขึ้นมา แล้วฟันลิ้นที่ยาวเหยียดของตุ๊กตาจนขาดสะบั้น

เจมี่ร่วงลงพื้นและรีบหอบเอาอากาศเข้าปอดคำโต

“ไปซะ!”

ท่ามกลางเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวด เสียงของซูฟานกลับดังชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งใด

“แต่ซู คุณ!”

“ไป!”

ซูฟานพูดขัดจังหวะเจมี่ ทำให้เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องหันหลังวิ่งหนีไปพร้อมกับนักสืบ

ทิ้งให้ซูฟานต้องเผชิญหน้ากับตุ๊กตาที่เหลืออยู่อีกหลายสิบตัวเพียงลำพัง!

เมื่อมองดูภาพของซูฟานที่ถูกล้อมรอบไปด้วยตุ๊กตาที่ลอยอยู่อย่างน่าสยดสยอง เจมี่ก็รู้สึกร้อนที่ขอบตาจนน้ำตาแทบจะไหลออกมา

ขอให้พระเจ้าคุ้มครองซู ให้เขาแคล้วคลาดและรอดชีวิตออกมาได้ด้วยเถิด

ซูฟานที่กำลังประจันหน้ากับแมรี่ ชอว์ อยู่ ไม่รู้เลยว่าเจมี่กำลังอธิษฐานอยู่ในใจ

ต่อให้รู้เขาก็คงแค่ยิ้มหัวเราะเยาะออกมา

ถ้าพระเจ้าทรงรักใคร่ชาวโลกจริงๆ คงไม่ปล่อยให้ตัวประหลาดอย่างแมรี่ ชอว์ ดำรงอยู่ได้หรอก

พอเกิดเรื่องขึ้น สุดท้ายก็ต้องพึ่งตัวเองอยู่ดี

“ตอนนี้ก็เหลือแค่แกคนเดียวแล้วนะ นักปราบผีหนุ่ม”

เสียงของแมรี่ ชอว์ และคนอื่นๆ อีกมากมายดังออกมาจากปากของตุ๊กตาทุกตัวพร้อมกัน

“ดูแผ่นหลังของพวกมันที่หนีไปสิ วิ่งหนีกันหัวซุกหัวซุนไม่หันกลับมามองสักนิด การจะมาเป็นศัตรูกับฉันเพื่อคนแบบนั้น มันคุ้มค่าจริงๆ เหรอ?”

น้ำเสียงของแมรี่ ชอว์ เต็มไปด้วยการเย้ยหยันและแฝงการล่อลวงเล็กน้อย

“สู้มาจับมือกับฉันดีกว่า แล้วฉันจะมอบร่างกายที่สมบูรณ์แบบและไม่มีวันเน่าเปื่อยให้กับแก”

นางมองออกว่าซูฟานไม่ใช่คนที่จัดการได้ง่ายๆ

ต่อให้นางฆ่าเขาได้ วันนี้ตุ๊กตาของนางก็คงต้องแหลกคามือเขาไปไม่น้อยแน่ๆ

สู้ลองพยายามครอบงำจิตใจของเขาดูดีกว่า

ทว่านางกลับนึกไม่ถึงว่าซูฟานจะเปิดฉากด่ากลับทันที

“นังแก่หน้าด้านอย่างแก นอกจากจะสมองไม่ดีแล้ว หูยังหนวกอีกเหรอ”

“ไม่เห็นหรือไงว่าผมเป็นคนไล่ให้พวกเขากลับไปเองน่ะ?”

แมรี่ ชอว์ ที่เดิมทีก็แค้นซูฟานอยู่แล้ว คราวนี้ทนไม่ไหวอีกต่อไป

“ฉันจะฉีกแกให้เป็นชิ้นๆ!!!!”

“น่ารำคาญ!”

เสียงกรีดร้องมาพร้อมกับพลังมหาศาลที่ถาโถมเข้าใส่ร่างกายของซูฟาน

ฝ่ายหลังโคจรพลังชี่จนร่างกายมั่นคงราวกับขุนเขา แล้วชักปืนขึ้นมาอีกครั้ง

นิ้วชี้เหนี่ยวไกต่อเนื่อง ตุ๊กตาอีกเจ็ดแปดตัวถูกซัดจนแหลกกระจาย

เพื่อที่จะรบกวนสมาธิของซูฟาน ตุ๊กตาจึงเริ่มเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วและไร้รูปแบบ พร้อมกับพุ่งฉีดลิ้นที่ยาวเหยียดออกมาจากมุมอับสายตา

พลังทำลายของลิ้นเหล่านี้รุนแรงมาก แม้แต่แท่นไม้รอบๆ ก็ถูกเจาะจนทะลุได้อย่างง่ายดาย

ทว่าซูฟานกลับขยับตัวหลบหลีกไปมาและสามารถหลบได้พ้นทั้งหมด!

ในระหว่างที่หลบ เขายังใช้สิ่งของรอบตัวและปืนในมือทำการตอบโต้กลับไปอย่างต่อเนื่อง

เพียงไม่กี่ลมหายใจ ตุ๊กตากว่ายี่สิบตัวก็ถูกทำลายลง!

“ไอ้บ้า!! ซูฟาน แกต้องตาย!!”

แมรี่ ชอว์ แผดเสียงร้องตะโกนไม่หยุด พยายามจะรบกวนสมาธิของซูฟาน เพื่อให้เขาตกอยู่ในสภาวะมึนงง

แต่มันกลับไม่ได้ผลเลยสักนิดสำหรับซูฟาน

และสิ่งที่น่าแค้นใจยิ่งกว่าคือ ทุกครั้งที่ซูฟานสังเกตเห็นว่านางกำลังจะเข้าไปสิงตุ๊กตาตัวไหน เขาก็จะยิงทำลายตุ๊กตาตัวนั้นล่วงหน้าก่อนเสมอ!

เขารู้ได้ยังไงกัน

แมรี่ ชอว์ ไม่มีทางรู้ได้เลยว่า ถึงแม้ซูฟานจะไม่มีพรสวรรค์สายโจมตี

แต่วิชา "ทงโยว" เพียงอย่างเดียว ก็เพียงพอจะทำให้เขามองทะลุความลวงและเห็นการเคลื่อนไหวของนางได้อย่างทะลุปรุโปร่ง!

ท่ามกลางการต่อสู้อย่างดุเดือด ในสมองของซูฟานมีคำแจ้งเตือนปรากฏขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

【คุณใช้ปืนในการยิง ทักษะการยิงปืนพัฒนาขึ้น!】

【คุณใช้ปืนยิงถูกเป้าหมายหลายครั้ง ทักษะการยิงปืนเพิ่มขึ้นอย่างมาก! ความแม่นยำ +3! ความเร็วในการบรรจุกระสุน +3!】

【คุณต้านทานเสียงคำรามของวิญญาณอาฆาตได้ จิตใจมั่นคงดั่งขุนเขา ทำให้วิชามวยของคุณมีความก้าวหน้าครั้งใหม่!】

【คุณเข้าปะทะกับวิญญาณอาฆาตโดยตรง โคจรชี่เพื่อต่อต้านศัตรู ความชำนาญในการใช้ชี่ +1!】

【ท่ามกลางการต่อสู้ คุณได้สัมผัสถึงสภาวะอันลึกลับบางอย่าง...】

【หวงถิงจิง: 60%!】

【ยินดีด้วย คุณได้รับพรสวรรค์ใหม่: ควบคุมสายลม (อวี้เฟิง)!】

(จบแล้ว)