- หน้าแรก
- ย้อนอดีต พร้อมมิติลับกู้ชีพนายทหารหน่วยรบพิเศษ
- บทที่ 14 เสบียงสำรองที่เพิ่มขึ้น
บทที่ 14 เสบียงสำรองที่เพิ่มขึ้น
บทที่ 14 เสบียงสำรองที่เพิ่มขึ้น
เธอก้าวเข้าไปสำรวจเรือนหลักของวิลล่าเป็นอันดับแรก ชั้นล่างประกอบด้วยเคาน์เตอร์ต้อนรับและมุมพักผ่อน มีโซฟาและโต๊ะกาแฟแสนสบายตั้งอยู่ รายล้อมด้วยงานหัตถกรรมไม้ไผ่กลิ่นอายชนบทที่จัดวางไว้อย่างมีสไตล์
ห้องซักรีดก็ตั้งอยู่บนชั้นนี้เช่นกัน ซ้ำยังมีห้องเก็บของขนาดเล็กอีกสองห้อง ห้องแรกอัดแน่นไปด้วยชุดเครื่องนอนสำรองอย่างชุดผ้าปูที่นอนผ้าฝ้ายสี่ชิ้นลายดอกไม้เล็ก ๆ สไตล์คันทรีที่หยิบมาใช้งานได้ทันที รวมไปถึงไส้ผ้านวมความหนาระดับต่าง ๆ ที่เตรียมพร้อมไว้สับเปลี่ยน
ส่วนห้องเก็บของอีกห้องเต็มไปด้วยของใช้สิ้นเปลืองสำหรับแขกผู้เข้าพัก ไม่ว่าจะเป็นชุดเข็มด้าย แปรงและยาสีฟัน สบู่แชมพูขวดจิ๋ว น้ำดื่ม บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป น้ำอัดลม น้ำส้ม ชาแบบซอง มันฝรั่งทอดกรอบ... ซ้ำยังมีช็อกโกแลตกล่องใหญ่เบ้อเริ่มอยู่อีกถึงสองกล่อง
หญิงสาวฉีกซองช็อกโกแลตส่งเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างมีความสุข การได้ลิ้มรสขนมขบเคี้ยวจากยุคปัจจุบันหลังจากทะลุมิติมาอยู่ในยุคเจ็ดสิบช่างเป็นความสุขอันล้นปรี่เสียจริง
ทว่าเมื่อสายตาบังเอิญเหลือบไปเห็นถุงยางอนามัยกล่องใหญ่สองกล่องวางแหมะอยู่ตรงมุมห้อง พวงแก้มของคนที่ไม่เคยผ่านการมีแฟนมาเลยทั้งสองภพสองชาติก็เห่อร้อนแดงก่ำ เธอรีบคว้ามันไปยัดซ่อนไว้ในซอกลึกที่มืดมิดที่สุดทันที
ฟาร์มสเตย์แห่งนี้แม้จะดูเล็ก แต่ข้าวของเครื่องใช้กลับมีครบครันทุกสิ่งอย่าง!
ชั้นสองและชั้นสามมีห้องพักแบบมีห้องน้ำในตัวชั้นละแปดห้อง มีทั้งแบบเตียงเดี่ยวขนาดใหญ่และเตียงคู่ ข้าวของเครื่องใช้ล้วนมีพร้อมสรรพ
เยี่ยม เยี่ยมไปเลย เสบียงสำรองของเธอเพิ่มพูนขึ้นอีกแล้ว
จัดการช็อกโกแลตเสร็จ เธอก็ฉีกถุงมันฝรั่งทอดกรอบมากินต่อพลางเคี้ยวกร้วม ๆ เมื่อนึกถึงน้องชายและน้องสาวตัวน้อยที่น่าจะกำลังหิวโซ เธอก็อยากจะแบ่งปันของอร่อยเหล่านี้ให้พวกเขากินด้วย
ทว่าขนมขบเคี้ยวที่มีบรรจุภัณฑ์เตะตาเช่นนี้ ไม่ควรจะมาปรากฏอยู่ในยุคสมัยนี้เด็ดขาด
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็หอบเอาช็อกโกแลตและมันฝรั่งทอดถุงใหญ่ติดมือเดินไปที่ห้องครัว จัดการแกะหีบห่อออกให้หมด แล้วนำขนมเหล่านั้นมาห่อใหม่ด้วยกระดาษคราฟต์สีน้ำตาลเรียบ ๆ เตรียมเอาไว้หยิบยื่นให้เด็ก ๆ เมื่อสบโอกาส
ปีกฝั่งตะวันออกเป็นพื้นที่กว้างขวางที่ควบรวมทั้งห้องครัวและห้องอาหารเข้าด้วยกัน ด้านหลังเคาน์เตอร์คิดเงินมีชั้นวางที่อัดแน่นไปด้วยเครื่องดื่มนานาชนิด ถัดไปเป็นชั้นวางขนมห่อเล็ก ๆ ทั้งบิสกิต ขนมพัฟฟ์ เยลลี่ อมยิ้ม... ซ้ำยังมีหมากพลูสำหรับผู้ชายอีกด้วย
ภายในห้องครัวมีทั้งเครื่องปรุงรส หม้อไห และกระทะครบครัน แม้ข้าวของพวกนี้จะดูล้ำยุคไปเสียหน่อย แต่ก็ช่วยให้การทำอาหารกลายเป็นเรื่องง่ายดายขึ้นโข
ตู้แช่แข็งสองตู้และตู้เย็นตั้งเรียงรายอยู่ชิดกำแพงฝั่งหนึ่ง ภายในอัดแน่นไปด้วยวัตถุดิบ ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหมู เนื้อวัว และเนื้อแกะอย่างละหลายสิบชั่ง อาหารทะเลแช่แข็งอีกเพียบ ซ้ำยังมีเกี๊ยว บัวลอย และซาลาเปาแช่แข็งอีกหลายถุง มิติฟาร์มแห่งนี้คือขุมทรัพย์ชัด ๆ!
เมื่อนึกถึงภารกิจใหญ่ในค่ำคืนนี้ เธอก็จดจ่อกับการรวบรวมสินค้าทั้งหมดที่จะนำไปค้าขายมากองรวมกันไว้ในจุดเดียว เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการขนย้ายรวดเดียวจบ
ท้ายที่สุด เธอก็เดินลัดเลาะไปที่สวนหลังบ้านเพื่อให้อาหารหมู เก็บผลไม้ติดมือมาอีกหนึ่งตะกร้า ก่อนจะออกจากมิติกลับมาที่ห้องของตนเอง
กัวโย่วหนิงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีพลางยกตะกร้าผลไม้ไปวางไว้ที่ห้องนั่งเล่น เคียงคู่กับข้าวของที่ซื้อมาจากสหกรณ์ร้านค้า จากนั้นเธอก็ดึงผ้าฝ้ายสีเขียวทหารความยาวสิบฉื่อออกมาจากในมิติ จัดการแต้มหมึกสีดำลงไปเล็กน้อยเพื่อทำตำหนิปลอม ๆ ก่อนจะหยิบไข่ไก่ออกมาอีกสามสิบฟอง
เธอต้องหยุดมือไว้เพียงเท่านี้ หากเอาของออกมามากเกินไปจะเสี่ยงต่อการถูกจับได้
เวลานี้ล่วงเลยสี่โมงเย็นมาแล้ว ยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าที่คนในครอบครัวจะเลิกงานและเลิกเรียนกลับมา เมื่อไม่มีอะไรให้ทำ เธอจึงตัดสินใจลงมือเตรียมมื้อเย็น
การทำอาหารนับเป็นพรสวรรค์อย่างหนึ่งของเธอ ชาติก่อนในฐานะเด็กกำพร้า เธอแทบจะไม่เคยสั่งอาหารเดลิเวอรีมากินเลย ประสบการณ์ที่สั่งสมมาทำให้ฝีมือปลายจวักของเธอพัฒนาจนเฉียบขาด
เมื่อก้าวเข้าไปในห้องครัวเล็ก ๆ ที่เชื่อมต่อกับห้องโถง เธอจ้องมองเตาถ่านตรงหน้าด้วยความฉงน... ตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยใช้เตาแบบนี้มาก่อนเลย
เธอพยายามรวบรวมความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม เด็กสาวคนนี้เคยเป็นถึงยอดฝีมือด้านงานบ้านงานเรือน เรื่องขี้ปะติ๋วแค่นี้ไม่มีทางทำอะไรเธอได้หรอก
บนเขียงมีก้อนแป้งผสมธัญพืชที่ถังซินหมักทิ้งไว้เตรียมพร้อมอยู่แล้ว ในเมื่อมีเนื้อหมูอยู่ในมือ ทำไมไม่ทำซาลาเปาไส้หมูล่ะ
ใจจริงเธออยากจะทำหมูสามชั้นน้ำแดง ทว่าเมนูนี้ต้องกินคู่กับข้าวสวย และเธอก็ค้นเจอข้าวสารเพียงครึ่งชั่งเท่านั้น ซึ่งแทบจะไม่พอต้มข้าวต้มสำหรับเจ็ดคนด้วยซ้ำ
แต่แป้งข้าวโพดยังมีเหลืออีกเพียบ ถ้าอย่างนั้นก็ทำข้าวต้มแป้งข้าวโพดกินคู่กับซาลาเปา แล้วก็มียำแตงกวาทุบเป็นเครื่องเคียงก็แล้วกัน
กัวโย่วหนิงทำตามความทรงจำ จัดการคีบถ่านรังผึ้งก้อนใหม่ใส่ลงไป เปิดช่องลม แล้วเขี่ยขี้เถ้าที่อยู่ก้นเตาออกให้หมด
เธอยกหม้อใส่น้ำขึ้นตั้งไฟ ทว่าคงต้องใช้เวลาสักพักกว่าน้ำจะเดือด เพราะถ่านก้อนใหม่ยังติดไฟไม่เต็มที่นัก
เธอตักแป้งข้าวโพดออกมาสองชาม ผสมกับน้ำในอัตราส่วนหนึ่งต่อหนึ่ง คนให้เข้ากันแล้วรอจนกว่าน้ำในหม้อจะเดือด
จากนั้นเธอก็หยิบวัตถุดิบที่ซื้อมาเมื่อช่วงเช้าออกจากตู้กับข้าว ทั้งเนื้อหมู คากิ และเครื่องใน
ผู้เป็นแม่จัดการหมักเนื้อหมูไปแล้วครึ่งหนึ่ง ส่วนไส้หมูก็ถูกล้างทำความสะอาดและนำไปลวกจนเสร็จสรรพ คากิก็ถูกสับแบ่งและแช่น้ำทิ้งไว้เรียบร้อยแล้ว
ในสภาพอากาศที่ร้อนอบอ้าวเช่นนี้ อาหารสดย่อมเน่าเสียได้ง่าย เธออยากจะนำของพวกนี้ไปซุกไว้ในตู้เย็นในมิติใจจะขาด แต่ก็ทำได้เพียงแค่คิดจินตนาการเท่านั้น
เธอหยิบเนื้อหมูสดส่วนที่เหลืออีกหนึ่งชั่งออกมา ซึ่งปริมาณแค่นี้ยังห่างไกลคำว่าพอกินสำหรับคนเจ็ดคน เธอจึงแอบหยิบเนื้อหมูจากในมิติออกมาเพิ่มอีกหนึ่งชั่ง
เสียงสับเนื้อหมูดังกึกกักครู่หนึ่ง ก่อนจะหั่นต้นหอมซอยใส่ตามลงไป ทว่าบนชั้นวางเครื่องปรุงกลับมีเพียงเกลือและซีอิ๊วขาวเท่านั้น
เพียงแค่ตั้งจิตอธิษฐาน บนเขียงก็ปรากฏทั้งซอสหอยนางรม ผงปรุงรสไก่ ผงพะโล้สิบสามเครื่องเทศ พริกไทย... การมีมิติส่วนตัวนี่มันวิเศษจริง ๆ นึกอยากได้อะไรก็มีให้หมด!
เธอแค่ต้องระวังไม่ให้ใครมาเห็นเข้าก็พอ หากความแตกขึ้นมา เธอคงโดนตราหน้าว่าเป็นตัวประหลาดแน่ ๆ
เมื่อจัดการหมักไส้หมูสับผสมต้นหอมเสร็จสรรพ น้ำในหม้อก็เดือดปุด ๆ พอดี เธอจึงเทน้ำแป้งข้าวโพดที่ผสมไว้ลงไป เติมเบกกิ้งโซดาลงไปหยิบมือ แล้วคนให้เข้ากันจนแป้งเริ่มข้นเหนียว
เธอหรี่ช่องลมที่เตาให้เหลือเพียงสามรูเล็ก ๆ ปล่อยให้เคี่ยวไฟอ่อน ๆ ต่ออีกห้านาที... เท่านี้ข้าวต้มแป้งข้าวโพดก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย
เธอยกหม้อลงจากเตา หรี่ช่องลมให้แคบลงเหลือเพียงครึ่งรู นำกาน้ำร้อนขึ้นตั้งไฟแทน แล้วจึงหันมาเริ่มปั้นซาลาเปา
สายตาเหลือบไปเห็นกุยช่ายวางอยู่ตรงมุมครัว เธอคิดว่าถ้ามีซาลาเปาแค่ไส้เดียวคงจะน่าเบื่อเกินไป ทำไมไม่ทำไส้กุยช่ายผัดไข่เพิ่มอีกล่ะ
คิดได้ดังนั้น เสียงตอกไข่ก็ดังขึ้นติด ๆ กัน... ไข่ไก่สิบฟองถูกตอกลงชามและตีจนเข้ากัน เธอเปิดช่องลมให้ไฟลุกโชน แล้วจัดการผัดไข่ด้วยไฟแรง
เธอยกโหลน้ำมันขึ้นมาดู ภายในเหลือติดก้นโหลอยู่เพียงน้อยนิด โควตาน้ำมันต่อคนในแต่ละเดือนคือสามตำลึง หากไม่ใช่เพราะความมัธยัสถ์ของผู้เป็นแม่ คงไม่มีทางเหลือน้ำมันมาจนถึงปลายเดือนแบบนี้หรอก
แต่ด้วยสไตล์การทำอาหารของกัวโย่วหนิง น้ำมันก้นโหลแค่นั้นแทบจะไม่พอเคลือบกระทะด้วยซ้ำไป
เธอตั้งจิตอธิษฐาน เพียงพริบตาน้ำมันพืชขวดเบ้อเริ่มขนาดห้าลิตรก็ปรากฏขึ้น เธอจัดการเติมน้ำมันลงในโหล เทน้ำมันลงในกระทะที่แห้งสนิทอย่างไม่ตระหนี่ถี่เหนียว ก่อนจะนำขวดน้ำมันกลับไปซ่อนไว้ในมิติ
ช่างน่าหงุดหงิดใจเสียจริง เธอมีของดี ๆ มากมาย แต่กลับไม่สามารถหยิบยกมาให้ครอบครัวได้กินได้ใช้อย่างเปิดเผย
ทันทีที่ไข่ไก่ถูกเทลงในน้ำมันร้อนฉ่า กลิ่นหอมฉุยก็ลอยคละคลุ้งไปทั่ว ยั่วน้ำลายบรรดาเพื่อนบ้านที่เพิ่งเลิกงานกะเช้าและเดินผ่านไปมา
เธอใช้ตะหลิวพลิกไข่ไปมาอย่างคล่องแคล่วเพียงไม่กี่ครั้ง ไข่ก็สุกกำลังดี จากนั้นก็ยีไข่เป็นชิ้นเล็ก ๆ ใส่กุยช่ายซอยที่สะเด็ดน้ำแล้วลงไป คลุกเคล้าให้เข้ากัน เท่านี้ไส้ก็เตรียมเสร็จเรียบร้อย
ปรุงรสด้วยเกลือ ซีอิ๊วขาว และน้ำมันงาอีกเล็กน้อย... ไส้กุยช่ายไข่แสนอร่อยก็เป็นอันเสร็จสมบูรณ์
เธอเปิดผ้าคลุมก้อนแป้งที่ผู้เป็นแม่หมักทิ้งไว้ตั้งแต่ช่วงเที่ยง แล้วเริ่มลงมือห่อซาลาเปา
การทำอาหารประเภทแป้งถือเป็นงานถนัดของเธอ ทว่าเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ใครสงสัย เธอจึงจงใจเลียนแบบการจับจีบซาลาเปาแบบบ้าน ๆ ของเจ้าของร่างเดิม ซึ่งแตกต่างจากรอยจีบอันประณีตงดงามในแบบฉบับของเธออย่างสิ้นเชิง
เพียงไม่นาน ซาลาเปาลูกอวบอ้วนที่อัดแน่นเต็มซึ้งนึ่งสองชั้นก็พร้อม เธอเปิดช่องลมให้ไฟแรงขึ้นแล้วยกซึ้งขึ้นตั้งไฟเพื่อนึ่งทันที
ไม่กี่นาทีต่อมา ยำแตงกวาทุบก็เสร็จสมบูรณ์
จังหวะนั้นเอง เสียงเปิดประตูด้านหน้าก็ดังขึ้น เธอรีบเก็บกวาดเครื่องปรุงรสต้องห้ามทั้งหมดกลับเข้าไปในมิติอย่างรวดเร็ว กวาดสายตาตรวจดูร่องรอยความผิดปกติจนแน่ใจ ก่อนจะเดินไปเปิดประตู... ผู้เป็นแม่กลับมาแล้วนั่นเอง
ก้าวแรกที่เหยียบเข้าบ้าน กลิ่นหอมหวนก็ลอยมาปะทะจมูก เมื่อเห็นใบหน้าของลูกสาวคนรองที่ดูมีน้ำมีนวลและอมชมพูขึ้นกว่าเมื่อตอนกลางวัน ความเหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวันก็พลันมลายหายไปจนสิ้น
เธอปิดประตูลงพลางแย้มยิ้ม "หนิงหนิง ลูกลงมือทำกับข้าวเองเลยหรือ กลิ่นอะไรหอมฉุยเชียว"