บทที่ 21: การพบเจอฝูงบินขับไล่ J-20 เว่ยหลงโดยบังเอิญ
บทที่ 21: การพบเจอฝูงบินขับไล่ J-20 เว่ยหลงโดยบังเอิญ
บทที่ 21: การพบเจอฝูงบินขับไล่ J-20 เว่ยหลงโดยบังเอิญ
เครื่องบินลดระดับความสูงลงอย่างต่อเนื่อง
ขณะทะลุผ่านชั้นเมฆ เมฆที่เหมือนขนมสายไหมก็พุ่งเข้ามาปะทะหน้า บดบังทัศนวิสัยของห้องนักบินไปในทันที
แต่เพียงแค่นาทีกว่าๆ เครื่องบินก็ทะลุผ่านชั้นเมฆออกมา
วันนี้อากาศค่อนข้างดี
เจียงเฉินหันมองลงไปด้านล่าง เค้าโครงของเมืองหลวงเห็นได้อย่างชัดเจนแล้ว
"เปิด APU, ไฟลงจอด, ปิดไฟในห้องโดยสาร" เจียงเฉินตั้งสติแล้วสั่งการ
นักบินผู้ช่วยจางหย่งตอบรับทันที "รับทราบ"
เขาหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา เตรียมจะประกาศแก่ผู้โดยสารก่อนทำการลงจอด
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงของเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศ ก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน "MU9191 รักษาระดับความสูงปัจจุบันที่ 6000 ความเร็ว 450 คงที่ รอคำสั่งต่อไป"
เจียงเฉินและจางหย่งต่างชะงักไปเล็กน้อย
เขตประชิดสนามบินนี่เล่นตลกอะไรกัน?!
สองนาทีก่อนยังสั่งให้ลดระดับลงไปรักษาไว้ที่ 4000 อยู่เลย
ตอนนี้ความสูงเพิ่งจะถึง 6000 ทำไมจู่ๆ ถึงห้ามลดระดับลงอีกล่ะ?!
แต่ยังไม่ทันที่เจียงเฉินจะเอ่ยปากถาม จางหย่งที่อยู่ข้างๆ ก็เบิกตากว้าง ราวกับเห็นผี
เจียงเฉินเงยหน้ามองไปข้างหน้า และก็ต้องตะลึงงันอยู่กับที่ในชั่วพริบตาเช่นกัน
เพราะในขณะนี้ เครื่องบินขับไล่ 4 ลำที่ลากหางควนยาวเหยียดปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันที่ด้านหน้า และกำลังพุ่งตรงมาทางเครื่องบินโดยสาร
เพียงชั่วพริบตา เครื่องบินขับไล่ทั้ง 4 ลำก็บินมาถึงตรงหน้า
แล้วบินสวนผ่านเหนือหัวเครื่องบินยักษ์ C919 ไปด้วยเสียงคำรามกึกก้อง
หากไม่ใช่เพราะร่องรอยหางควันที่ยังคงเห็นได้ชัดเจน เจียงเฉินคงคิดว่าเมื่อกี้เขาแค่ตาฝาดไปเอง
"เชี่ย... นั่นมันเครื่องบินขับไล่อะไรกัน ทำไมความเร็วถึงได้เร็วขนาดนี้?!" จางหย่งได้สติกลับมาในที่สุด แล้วร้องอุทานออกมา
เขาจบจากโรงเรียนการบิน เข้าทำงานที่สายการบินไชน่าอีสเทิร์นมา 7-8 ปีแล้ว
และเคยพบเจอฝูงบินขับไล่กลางอากาศมาหลายครั้ง
แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่เครื่องบินขับไล่จะมีความเร็วสูงเท่ากับที่เจอในวันนี้มาก่อน
ประเด็นคือ
เมื่อกี้ไม่มีสัญญาณเตือนอะไรเลยสักนิด
แม้กระทั่งบนเรดาร์ของเครื่องบินโดยสารก็ไม่ปรากฏ
เมื่อได้ยินเสียงอุทานของจางหย่ง เจียงเฉินถึงได้สติกลับมา "ความเร็วปัจจุบันของเราอยู่ที่ประมาณ 400 ไมล์ ความเร็วของอีกฝ่ายอย่างน้อยก็เป็น 3 เท่าของเรา แสดงว่าพวกเขาบินด้วยความเร็วเหนือเสียงแล้ว แถมก่อนหน้านี้ก็ไม่ปรากฏบนเรดาร์เครื่องบินของเรา ดังนั้นเป็นเครื่องบินขับไล่รุ่นไหน คงไม่ต้องพูดก็รู้แล้วนะ"
จางหย่งตกใจ "คุณหมายความว่า ที่เพิ่งบินผ่านหัวพวกเราไปเมื่อกี้คือ J-20 เว่ยหลงงั้นเหรอ?!"
"ประเทศเรายังมีเครื่องบินขับไล่ล่องหนรุ่นที่สองอีกหรือไงล่ะ?!" เจียงเฉินพูดอย่างไม่สบอารมณ์
จากนั้นก็ทำหน้าอิจฉา "แม่งเอ๊ย เทียบกับของเขาแล้ว เครื่องที่พวกเราขับอยู่นี่คืออะไรกันวะเนี่ย อย่างกับรถเมล์ชัดๆ ถ้าวันไหนได้ลองขับ J-20 สักครั้ง ชาตินี้ก็คุ้มแล้ว"
จางหย่งหัวเราะ "มองในอีกมุมหนึ่ง การที่มีเครื่องบินขับไล่ล่องหนมาคุ้มกันพวกเรา ชาตินี้ก็คุ้มแล้วเหมือนกัน"
เจียงเฉินค้อนใส่เขาหนึ่งที "คุณนี่ยอดเยี่ยมเรื่องการปลอบใจตัวเองจริงๆ นะ"
ความรู้สึกของเขาตอนนี้คล้ายกับคนขับรถเมล์ที่อยู่บนถนน แล้วเห็นรถบูกัตติ เวรอน ขับผ่านไป
จะไม่ให้อิจฉาได้ยังไง?!
แต่เพราะมหาวิทยาลัยที่เขาเรียนมาเป็นโรงเรียนการบินพลเรือน จบมาก็เซ็นสัญญากับสายการบินไชน่าอีสเทิร์นเลย
ชาตินี้คงไม่มีโอกาสได้ขับ 'ซูเปอร์คาร์' แล้วล่ะ
เฮ้อ
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงเฉินก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาวๆ ออกมา
"MU9191 ลดระดับลงรักษาความสูงที่ 4000" เสียงของเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรดังขึ้นในหูฟังอีกครั้ง
"MU9191 รับทราบ ลดระดับรักษาความสูงที่ 4000" เจียงเฉินตอบกลับเจ้าหน้าที่ไปพร้อมกับสั่งการจางยง "กางแฟลป ไปที่ระดับ 3"
"รับทราบ"
เมื่อความสูงลดลงมาถึง 4000 เครื่องบินก็เข้าสู่น่านฟ้าของเมืองหลวงแล้ว
เจียงเฉินเก็บความรู้สึกเศร้าสร้อย หยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาใหม่ และเริ่มประกาศจากกัปตัน:
"ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี นี่คือกัปตันพูด ขณะนี้เครื่องบินเริ่มลดระดับความสูงเพื่อมุ่งหน้าสู่สนามบินนานาชาติปักกิ่งต้าซิง คาดว่าจะลงจอดในเวลา 13:28 น. ถึงก่อนเวลา 5 นาที สภาพอากาศที่เมืองหลวงตอนนี้มีเมฆมากสลับแดด อุณหภูมิพื้นดิน 25 องศาเซลเซียส กรุณาเก็บโต๊ะพับ รัดเข็มขัดนิรภัย และเตรียมพร้อมสำหรับการลงจอด ผมในนามของลูกเรือทั้งหมด ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับการเดินทาง"
"ขอขอบคุณทีมวิจัยและเจ้าหน้าที่ของเครื่องบินยักษ์ C919 ที่ผลิตในประเทศทุกท่าน ขอบคุณสำหรับความพยายามและหยาดเหงื่อที่พวกคุณมอบให้อุตสาหกรรมการบินของจีน เครื่องบิน C919 ที่พวกคุณสร้าง ยอดเยี่ยมจริงๆ ครับ!!!”