บทที่ 12: ถอนต้นหอมจากดินแห้ง (บินทะยานแนวตั้ง)?!

บทที่ 12: ถอนต้นหอมจากดินแห้ง (บินทะยานแนวตั้ง)?!

​ไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้

หอบังคับการบินสนามบินหงเฉียวยังคงยุ่งวุ่นวาย

เครื่องบินใหญ่ที่ผลิตในประเทศได้ขับออกจากลานจอด มุ่งหน้าไปยังปลายรันเวย์ช้าๆ

และต่อท้าย C919 คือเครื่องบินโดยสารโบอิ้ง 747

"หอครับ แอร์ไชน่า 2825 เรียก ขอให้เครื่องข้างหน้าเร็วหน่อยได้ไหมครับ?!"

เมื่อเสียงของกัปตันโบอิ้ง 747 ดังขึ้นในห้องควบคุมหอคอย ทุกคนถึงกับชะงัก

หือ!?

กล้าดียังไงมาเร่ง 'สมบัติของชาติ' ให้เร็วๆ?!

คุณมีสถานะอะไร เขาคนนั้นมีสถานะอะไร ในใจไม่มีตัวเลข (ไม่เจียมตัว) บ้างเลยเหรอ?!

ฉากนี้ถูกกล้องที่กำลังถ่ายทอดสดจับภาพไว้พอดี

ในห้องไลฟ์สด คอมเมนต์แซวก็โผล่ขึ้นมาเต็มหน้าจอ "หอ: แอร์ไชน่า 2825 รีบนักก็บินข้ามไปสิวะ!"

"C919: ฉันยังรันอินไม่เสร็จเลย อย่ามาเร่ง (อิโมจิหน้ายิ้ม)"

"อย่าบีบแตร เก่งจริงก็บินข้ามไปสิ!"

"ช้ากว่านี้แกก็ต้องรอ (แคะจมูก) นี่มันถิ่นข้า (อิโมจิแลบลิ้น)"

"C919: ถิ่นฉัน ฉันคุม"

แต่นี่ก็เป็นแค่เรื่องแทรกขำๆ ก่อนบินขึ้น

เจียงเฉินและผู้ช่วยจางหย่งไม่รู้ตัวเลยว่า 'การขับอย่างระมัดระวัง' ของตัวเองไปขวางทางชาวบ้านเขา

แต่ถึงรู้ก็ไม่สนหรอก

โดยเฉพาะเจียงเฉิน

ตอนนี้รังเกียจว่าฉันช้าใช่ไหม?!

เดี๋ยวพอพี่ซิ่งขึ้นมา แกจะมองไม่เห็นแม้แต่ไฟท้ายเลยคอยดู!!!

​....

เวลาปักกิ่ง

10 นาฬิกา 32 นาที

เมื่อผู้ช่วยนักบินจางหย่งแจ้งหอคอยว่าเที่ยวบิน MU9191 พร้อมบินขึ้นแล้ว ภารกิจบินพาณิชย์ครั้งแรกของ C919 ก็เข้าสู่การนับถอยหลังอย่างเป็นทางการ

"ไชน่าอีสเทิร์น MU9191 ลมพื้นผิว 200 ความเร็ว 3 เมตร/วินาที ลมส่ง รันเวย์ 34R อนุญาตให้บินขึ้น" เสียงของเจ้าหน้าที่หอควบคุมสั่นเครือเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด

แน่นอน

ตอนนี้เธอก็ตื่นเต้นมากเหมือนกัน

จางหย่งสูดหายใจลึก ทวนคำสั่ง "รันเวย์ 34R อนุญาตบินขึ้น ไชน่าอีสเทิร์น MU9191"

พูดจบ เขาหันไปมองเจียงเฉินที่กำลังตั้งสมาธิอย่างลึกซึ้ง

พร้อมกับแอบบ่นในใจ: เจ้าหมอนี่สมฉายา 'กัปตันปีศาจ' จริงๆ ไม่รู้จักคำว่า 'ตื่นเต้น' เลยหรือไงวะ

ดวงตาของเจียงเฉินเป็นประกาย มือขวาวางอยู่บนคันเร่งเครื่องบินแล้ว

เมื่อได้ยินจางหย่งทวนคำสั่งหอคอยจบ มือขวาของเขาก็ค่อยๆ ดันคันเร่ง เริ่มเร่งเครื่อง

สัตว์ยักษ์หนักหลายสิบตันลำนี้ เริ่มเคลื่อนตัวอีกครั้ง

หอคอย, โถงผู้โดยสาร, ภายนอกสนามบิน, ไปจนถึงห้องไลฟ์สดต่างๆ แทบทุกคนจับจ้องไปที่ปลายรันเวย์ มองดูเครื่องบินใหญ่ที่กำลังเคลื่อนตัวช้าๆ ลำนี้

​ภายในห้องโดยสาร

ห้องโดยสารที่เดิมทีจอแจก็เงียบลงตามการเคลื่อนตัวของเครื่องบิน

ในอากาศอบอวลไปด้วยความตื่นเต้น

แอร์โฮสเตสทุกคนกลับไปประจำที่ รัดเข็มขัดนิรภัย รอเครื่องออกตั้งนานแล้ว

ผู้โดยสารคนอื่นๆ ก็ชะเง้อคอรอ

แต่ต่างจากปกติ วันนี้เที่ยวบินนี้ไม่มีเรื่องงี่เง่าเละเทะ และไม่มีผู้โดยสารไร้มารยาทมาก่อกวน

เหตุผลน่ะง่ายมาก

คนที่จะได้นั่งเที่ยวบินปฐมฤกษ์ของ C919 จะมีคนคุณภาพต่ำได้สักกี่คนกัน?!

แต่แทบทุกคนหยิบมือถือหรืออุปกรณ์ถ่ายภาพอื่นๆ ออกมา ระหว่างที่ปรับเป็นโหมดเครื่องบิน ก็เปิดฟังก์ชันถ่ายวิดีโอไปด้วย

แม้แต่ผู้นำระดับสูงจากกรมการบินพลเรือนและกระทรวงอุตสาหกรรมฯ สองท่านนั้นก็ไม่เว้น

ขำตายล่ะ

ตัวเองกำลังจะได้เป็นประจักษ์พยานประวัติศาสตร์

ถ้าไม่บันทึกภาพที่มีความหมายเป็นที่ระลึกนี้ไว้ นั่งเครื่องบินเที่ยวนี้ก็เสียเที่ยวเปล่าสิ?!

​.......

ห้องนักบิน

เมื่อเร่งเครื่องสำเร็จ ความเร็วก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

จางหย่งจ้องมาตรวัดเครื่องบินเขม็ง ตะโกนบอก "แรงขับคงที่"

เจียงเฉินไม่พูดอะไร เร่งเครื่องต่อ

"Check (ตรวจสอบแล้ว)" จางหย่งพูดอีก

เสียงคำรามของเครื่องบินแทบจะกลบเสียงของเขาจนมิด

เจียงเฉินยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย ตอบกลับว่า "TOGA-SRS-RUNWAY (แรงขับสำหรับบินขึ้น/บินวน)"

จางหย่งตอบรับทันที "ยืนยัน"

สิ้นเสียงสองคำนี้ของเขา วินาทีต่อมา แรงผลักหลังอันมหาศาลก็พุ่งเข้ามา

เจียงเฉินและจางหย่งเอนไปด้านหลังอย่างแรง

ทิวทัศน์นอกกระจกหน้าต่างถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว

ความเร็วเครื่องบินพุ่งพรวด จาก 30 กม./ชม. พุ่งไปแตะ 60 กม./ชม. ในพริบตา

ยังไม่พอ

80 กม./ชม.!

100 กม./ชม.!

200 กม./ชม.!

250 กม./ชม.!

เพียงแค่ไม่ถึง 30 วินาที ความเร็วของ C919 ก็พุ่งแตะความเร็วในการบินขึ้น (Takeoff speed)

และในขณะนั้น เครื่องบินเพิ่งจะวิ่งบนรันเวย์ไปได้ไม่ถึง 400 เมตร

ความเร็วระดับนี้

ราวกับจรวดที่วิ่งขนานไปกับรันเวย์

ยังไม่ทันที่ฝูงชนจะตั้งตัวติด เจียงเฉินก็ดึงคันบังคับเข้าหาตัวอย่างแรง เชิดหัวเครื่องบินขึ้น

ล้อหน้าลอยจากพื้นทันที

หัวเครื่องเชิดสูงขึ้น ราวกับโลมาที่พุ่งขึ้นเหนือน้ำ

พร้อมกันนั้น เขาปรับแฟลป (Flaps) ปีกเครื่องบินไปที่ 5 องศาทันที

วินาทีถัดมา

ล้อหลังของเครื่องบินก็พ้นพื้นสำเร็จ

เครื่องบิน C919 ลำนี้พุ่งทะยานออกจากรันเวย์ด้วยมุมที่เกือบจะตั้งฉาก พุ่งตรงสู่ท้องฟ้าสีครามท่ามกลางสายตาของฝูงชน

ทุกคนที่เห็นฉากนี้ต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

เพราะพวกเขาไม่เคยเห็นวิธีการบินขึ้นที่ดิบเถื่อนบ้าคลั่งขนาดนี้มาก่อน

แม่งเอ๊ย

นี่มันเครื่องบินโดยสารหนักหลายสิบตันนะโว้ย!

ทำไมถึงบินขึ้นเกือบตั้งฉากได้ขนาดนี้?!

ลูกพี่!

พี่ไม่เห็นเครื่องยนต์อยู่ในสายตาเลยใช่ไหมเนี่ย

ผ่านไปหลายวินาทีเต็มๆ

ในที่สุดก็มีคนตั้งสติได้ ชี้ไปที่เครื่องบิน C919 ที่บินขึ้นไปบนฟ้าแล้วตะโกนออกมา—เชี่ยเอ๊ย 'ถอนต้นหอมจากดินแห้ง' (ท่าบินขึ้นแนวตั้ง) นี่หว่า!

​ท่านี่มันคือ——ถอนต้นหอมจากดินแห้งชัดๆ!!