บทที่ 7: คำเชิญสัมภาษณ์พิเศษจากนักข่าวสาวสวย

บทที่ 7: คำเชิญสัมภาษณ์พิเศษจากนักข่าวสาวสวย

​ยังคงเป็นประโยคนั้น

เที่ยวบินในวันนี้มีความหมายพิเศษ

ดังนั้นผู้โดยสารที่โดยสารเที่ยวบินนี้จึงไม่เหมือนกับเวลาปกติ

มีนักข่าวสื่อมวลชนจำนวนมาก, บุคลากรด้านการวิจัยและพัฒนาของเครื่องบินยักษ์ C919, แฟนคลับอุตสาหกรรมการบินของประเทศเซี่ย, รวมถึงผู้บริหารระดับสูงจากกรมการบินพลเรือน, กระทรวงอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศ และสายการบินต่างๆ

​ดังนั้นอย่าเห็นว่า C919 รองรับผู้โดยสารได้มากถึง 190 คน

แต่ก็ยังถูกอัดจนแน่นขนัด

และลำดับการขึ้นเครื่องก็แตกต่างออกไปเช่นกัน

กลุ่มแรกที่ขึ้นเครื่องคือนักวิจัยที่พัฒนา C919

จากนั้นคือนักข่าวจากสื่อต่างๆ, อินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังในโลกออนไลน์ และแฟนคลับการบิน

สุดท้ายถึงจะเป็นผู้นำจากหน่วยงานต่างๆ และผู้บริหารของสายการบินแต่ละแห่ง

​เมื่อผู้โดยสารคนแรกเดินผ่านสะพานเทียบเครื่องบินมาถึงประตูเครื่อง เจียงเฉินที่ยืนอยู่หน้าสุดก็เผยรอยยิ้มทันที ราวกับลมฤดูใบไม้ผลิ

"อรุณสวัสดิ์ครับ ยินดีต้อนรับสู่เที่ยวบิน MU9191"

​คนอื่นๆ ที่อยู่ด้านหลังเขาก็รีบหลีกทางให้ "อรุณสวัสดิ์ครับ เชิญขึ้นเครื่องครับ"

แต่ทว่าเมื่อผู้โดยสารหนุ่มคนนี้เห็นเจียงเฉินในชุดเครื่องแบบกัปตัน ก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด

ในประเทศเรามีกัปตันที่หนุ่มขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?!

แถมยังปฏิบัติภารกิจการบินที่สำคัญขนาดนี้อีก

หรือว่าเป็นพวกเด็กเส้น?!

แต่เขาก็รีบสลัดความคิดไร้สาระนี้ออกจากหัวทันที

จะเป็นไปได้ยังไง?!

กัปตันเครื่องบินโดยสารพลเรือนคือผู้รับผิดชอบหลักของเครื่องบิน แบกรับความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของทุกคนบนเครื่อง

หากประมาทเพียงนิดเดียว

ก็จะพลอยทำให้ทุกคนต้อง 'ไปยมโลก' ด้วยกัน

ตำแหน่งที่สำคัญขนาดนี้ จะเป็นเด็กเส้นได้ยังไง?!

​แม้ว่าคนจำนวนมากในโลกออนไลน์จะบอกว่าประเทศเซี่ยเป็นสังคมแห่งเส้นสาย แม้แต่ฮอว์คิงมาที่ประเทศเซี่ยยังต้องลุกขึ้นยืนดื่มเหล้าคารวะ

แต่สิ่งที่พวกเกรียนคีย์บอร์ดเหล่านั้นไม่รู้ก็คือ ทีมวิจัยของประเทศเซี่ยได้เริ่มเปลี่ยนเป็นคนรุ่นใหม่มานานแล้ว

แทบทุกสิ่งประดิษฐ์ที่สำคัญและโครงการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของประเทศเซี่ย ล้วนมีนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่เข้าร่วม และถึงขั้นมีบทบาทเป็นเสาหลัก

ยกตัวอย่างเช่นทีมวิจัยและพัฒนา C919 อายุเฉลี่ยกลับมีเพียง 40 กว่าปีเท่านั้น

เรื่องนี้ในระดับนานาชาติถือเป็นเรื่องที่หาได้ยากมาก

​จริงอยู่

ต่างประเทศไม่มีวัฒนธรรมบนโต๊ะอาหาร

ฮอว์คิงอยู่ต่างประเทศไม่ต้องลุกขึ้นยืนดื่มเหล้าคารวะจริงๆ

แต่ต่างประเทศมี 'เกาะโลลิต้า' นะ!

รุ่นอาวุโสอย่างฮอว์คิงที่ยืนแทบไม่ไหว ยังต้องไป 'มอบใบสมัคร' ที่เกาะโลลิต้าเลยไม่ใช่เหรอ!?

ดังนั้นเมื่อเทียบกับวัฒนธรรมบนโต๊ะอาหารในประเทศแล้ว สิ่งที่ประเทศตะวันตกเล่นกันนั้นน่าขยะแขยงและไร้ยางอายยิ่งกว่า!!!

​ในเวลานี้ ผู้โดยสารคนอื่นๆ ก็มาถึงประตูเครื่องแล้ว

เมื่อพวกเขาเห็นเจียงเฉินในชุดเครื่องแบบกัปตันยืนอยู่หน้าสุด ก็มีอาการอึ้งไปบ้างเช่นกัน

ไม่มีอะไรอื่น!

เจียงเฉินหนุ่มเกินไปจริงๆ

แต่คนเหล่านี้ก็เพียงแค่มองเจียงเฉินเพิ่มอีกไม่กี่ตา จากนั้นก็เดินเข้าเครื่องบินไปตามการนำทางของแอร์โฮสเตส

ทุกอย่างเป็นไปอย่างมีระเบียบ

เมื่อนักวิจัยเข้าไปในเครื่องบินแล้ว นักข่าวสื่อมวลชนและอินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังก็ตามมาถึงประตูเครื่อง

เจียงเฉินชินชากับสีหน้าตื่นตะลึงเล็กน้อยของคนเหล่านี้ไปนานแล้ว

ช่วยไม่ได้

ตัวเองผ่าน 'การสอบเลื่อนขั้นกัปตัน' ของกรมการบินพลเรือนด้วยวัยเพียง 23 ปี กลายเป็นกัปตันเครื่องบินโดยสารสายการบินหลัก สถานการณ์แบบนี้เจอมาเยอะแล้ว

เพียงแต่ปกติเขาจะอยู่ในห้องนักบิน

แทบไม่มีโอกาสได้เจอผู้โดยสาร

ดังนั้นก่อนหน้านี้จึงไม่มีพลังงานมาถูกมุงดูเหมือนหมีแพนด้ายักษ์

​"เพื่อนๆ ผู้ชมหน้าจอทีวีคะ ตอนนี้พวกเราผ่านสะพานเทียบเครื่องบินมาถึงหน้าประตูเครื่อง C919 แล้วค่ะ อีกเดี๋ยวพวกเราก็จะขึ้นเครื่องแล้ว เนื่องจากบนเครื่องบินไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ต ดังนั้นการถ่ายทอดสดในช่วงเช้าวันนี้ก็คงต้องจบลงเพียงเท่านี้ แต่ฉันและเพื่อนร่วมงานจะบันทึกรายละเอียดทั้งหมดบนเครื่องเอาไว้ ถ้าทุกคนสนใจ ก็ไปติดตามชมได้ที่ห้องถ่ายทอดสดของ CCTV นะคะ" ปิงปิงนักข่าว CCTV ยืนอยู่บนสะพานเทียบเครื่องบิน พูดกับหน้ากล้อง

​เมื่อเธอถอดหูฟัง และเพิ่งจะหันตัวเตรียมขึ้นเครื่อง จวงเสี่ยวเชวี่ยที่อยู่ข้างๆ ก็ร้องอุทานเสียงเบาออกมาทันที "หือ?! นั่นคือกัปตันที่ปฏิบัติภารกิจเที่ยวบินนี้เหรอ? ทำไมถึงหนุ่มขนาดนี้?!"

ปิงปิงมองตามสายตาของจวงเสี่ยวเชวี่ยไป

ก็เห็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลามากสวมชุดเครื่องแบบกัปตันยืนยิ้มอยู่ที่ประตูเครื่อง

ปิงปิงเองก็มีสีหน้าตะลึง

เพราะอีกฝ่ายหนุ่มเกินไปจริงๆ

กะดูแล้วน่าจะอายุราวๆ ยี่สิบสี่ยี่สิบห้าปี

เดี๋ยวนี้การสอบเลื่อนขั้นเป็นกัปตันเครื่องบินโดยสารพลเรือนมันง่ายขนาดนี้แล้วเหรอ?!

อายุแค่นี้ถึงกับรับหน้าที่กัปตันได้แล้ว?!

​แม้ในใจจะมีความสงสัย แต่ทั้งปิงปิงและจวงเสี่ยวเชวี่ยต่างก็เป็นคนที่ผ่านโลกมาเยอะ

ดังนั้นทั้งสองคนจึงสงบสติอารมณ์ลงได้อย่างรวดเร็ว และเดินตรงไปยังประตูเครื่องด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"อรุณสวัสดิ์ครับ ยินดีต้อนรับขึ้นเครื่อง" เจียงเฉินมองทั้งสองคนแล้วยิ้มพูด

ปิงปิงมองสำรวจขึ้นลงรอบหนึ่ง แล้วถามด้วยความอยากรู้ว่า "สวัสดีค่ะ ฉันคือปิงปิงนักข่าวจาก CCTV ขอถามหน่อยค่ะคุณคือกัปตันของเที่ยวบินนี้ใช่ไหมคะ?!"

เจียงเฉินก็มองสำรวจอีกฝ่ายเช่นกัน

ปิงปิงนักข่าว CCTV?!

มิน่าถึงได้เป็นขวัญใจประชาชน

สวยจริงๆ ด้วยแฮะ

​"ใช่ครับ ผมคือกัปตันเที่ยวบิน MU9191 เจียงเฉิน" เจียงเฉินตอบกลับเรียบๆ

ปิงปิงกะพริบตาปริบๆ แววตาเจือรอยยิ้ม "กัปตันเจียงเฉิน ภารกิจการบินวันนี้มีความหมายทางประวัติศาสตร์เป็นพิเศษ ฉันเองก็นึกไม่ถึงว่าคุณจะหนุ่มขนาดนี้ ถ้าคุณสะดวก หลังจากไปถึงเมืองหลวงแล้ว ช่วยรับการสัมภาษณ์พิเศษจากฉัน... จากพวกเราได้ไหมคะ?!"

เธอดูเหมือนจะกลัวเจียงเฉินไม่ตอบรับ จึงรีบเสริมว่า "จะไม่รบกวนเวลาของคุณมากเกินไปค่ะ อย่างมากก็แค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น"

สัมภาษณ์พิเศษ?!

เจียงเฉินแสดงท่าทีไม่สนใจ

เขามองไปที่สุดทางสะพานเทียบเครื่องบินแวบหนึ่ง

ฮั่นอี้ชวน ผู้จัดการฝ่ายการบินของสายการบินไชน่าอีสเทิร์น กำลังพาผู้โดยสารระดับวีไอพีคนอื่นๆ เดินขึ้นมาบนสะพานแล้ว

ดังนั้นเจียงเฉินจึงรีบตอบว่า "จะรับสัมภาษณ์ได้หรือไม่ไม่ใช่เรื่องที่ผมตัดสินใจได้ รอถึงเมืองหลวงแล้ว ผมขอคำชี้แนะจากผู้นำบริษัทก่อนค่อยว่ากันนะครับ"

ปิงปิงก็ไม่ได้เซ้าซี้

เธอยิ้มให้เขา "ตกลงค่ะ งั้นฉันจะรอข่าวดีของคุณนะคะ"

พูดจบก็เดินเข้าห้องโดยสารไปพร้อมกับจวงเสี่ยวเชวี่ยและช่างภาพ

ทั้งสองคนหาที่นั่งของตัวเองเจอภายใต้การนำทางของแอร์โฮสเตส

​พอนั่งลงปุ๊บ จวงเสี่ยวเชวี่ยก็ถามอย่างอดรนทนไม่ไหว "สัมภาษณ์พิเศษกัปตัน?! ทางสถานีไม่ได้มอบหมายภารกิจนี้ให้พวกเรานี่นา!?"

พูดไม่ทันขาดคำ เธอก็ทำท่าเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ "เอาแล้วไงพี่ปิงปิง พี่กล้า 'ใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบ' เหรอ บอกมานะ พี่ปิ๊งกัปตันเจียงเฉินรูปหล่อคนนั้นเข้าแล้วใช่ไหมล่ะ..."

ปิงปิงมองค้อนเธอวงใหญ่ แล้วพูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า "เธอไม่รู้สึกเหรอว่าการสัมภาษณ์พิเศษกัปตันจะเป็นวัตถุดิบข่าวที่ดีมากๆ น่ะ?!"

จวงเสี่ยวเชวี่ยเอียงศีรษะเล็กน้อย คิดตามแล้วก็พูดว่า "ก็จริงแฮะ"

"ก็ใช่น่ะสิ"

"งั้นเอาแบบนี้ รอถึงเมืองหลวง โอกาสสัมภาษณ์พิเศษครั้งนี้ยกให้ฉันเถอะ พี่เหนื่อยมามากแล้ว ถึงตอนนั้นก็มาเป็นลูกมือให้ฉันก็พอ ยังไงพวกเราใครสัมภาษณ์ก็เหมือนกัน จริงไหมคะพี่ปิงปิง"

"ฉั...ฉันเหนื่อยตรงไหน? ฉันคุยกับเขาไว้แล้ว อยู่ดีๆ เปลี่ยนคนมันไม่ค่อยดีมั้ง" ปิงปิงแก้ตัวน้ำขุ่นๆ

แต่พอเธอเห็นสีหน้าเจ้าเล่ห์ของจวงเสี่ยวเชวี่ย ก็รู้ตัวว่าหลงกลยัยเด็กนี่เข้าให้แล้ว

"ได้เลยนะ เธอกล้าล้อเล่นกับฉันเหรอ คอยดูนะเดี๋ยวฉันจะจัดการเธอ" ปิงปิงหน้าแดงก่ำ พูดกับจวงเสี่ยวเชวี่ยอย่าง 'กัดฟันกรอด’