260 - เต๋าปะทะมังกร
260 - เต๋าปะทะมังกร
260 - เต๋าปะทะมังกร
"เจ้า... กายาพุทธะ?!"
ดวงตาของชุยฉานเบิกกว้าง!
เขาคิดไม่ถึงเลยว่า หนอนตัวเล็กๆ ที่เขาเคยดูถูก จะกลายเป็นมังกรที่แข็งแกร่งเช่นนี้!
"แย่แล้ว!"
ชุยฉานพยายามถอยหนี
แต่เขาไม่ทันได้ก้าวพ้นแม้แต่ก้าวเดียว!
"เจ้าคิดจะหนีตอนนี้ ไม่ช้าไปหน่อยหรือ?"
"ตูม!"
ร่างอันใหญ่โตของหยางฟ่านกระแทกเข้ากับตัวเขา
"เปรี้ยง!"
กำปั้นขนาดยักษ์ฟาดเข้าใส่ร่างของชุยฉาน
เหมือนค้อนเหล็กที่ทุบเข้ากับร่างของแมลงตัวจ้อย!
"เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!"
ทุกหมัดที่ตกลงไป ดังกึกก้องราวกับเสียงฟ้าร้อง!
ชุยฉานถูกทุบจนร่างกายสะเทือน
"อ๊ากกก!"
เขารู้สึกได้ว่าร่างวิเศษของเขากำลังพังทลาย!
"เป็นไปไม่ได้! ทำไมมันถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?!"
เขากรีดร้อง ก่อนจะกระตุ้นพลังของตนเองอย่างเต็มที่
พิษอันรุนแรงพุ่งออกมาจากร่างของเขา
"ตูม!"
พลังของ "แสงพิษห้าธาตุ" ถูกปลดปล่อยออกมาเป็นตาข่ายขนาดมหึมา
หากหยางฟ่านถูกตาข่ายนี้จับได้ ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด
สุดท้ายก็จะสลายกลายเป็นของเหลวในพริบตา!
"พุทธะพันมือ!"
ทันใดนั้น เส้นผมของหยางฟ่านพลันลอยขึ้นเอง
มันยืดขยายออกมา ก่อนจะเปลี่ยนรูปร่างเป็น อาวุธศักดิ์สิทธิ์!
"ฉัวะ!"
เขาอ้าปากออก และกลืนพลังพิษทั้งหมดเข้าไป!
ในขณะเดียวกัน
"ตูม!"
แขนของเขาบวมเป่งขึ้นมา กล้ามเนื้อพองโต เส้นเลือดนูนออกมาเหมือนงูขนาดใหญ่ที่คดเคี้ยวไปตามแขนของเขา
พลังทั้งหมดถูกปลดปล่อย!
ในมือของเขา ปรากฏกระบี่เล่มหนึ่งขึ้นมา
"กระบี่ไร้แสง!"
เมื่อมองจากภายนอก กระบี่เล่มนี้ดูเล็กจนน่าขัน เมื่อเทียบกับร่างของเขา
แต่เมื่อมันปักลงไปบนร่างของชุยฉาน
"ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!"
มันทะลุผ่านร่างของเขาอย่างง่ายดาย!
ร่างวิเศษที่แข็งแกร่งของชุยฉานเต็มไปด้วยรูโหว่หลายจุด
และในชั่วพริบตาต่อมา
หยางฟ่านออกแรงดึงกระบี่เล็กในมือ
รูโหว่เหล่านั้นก็ขยายตัวกลายเป็นบาดแผลฉีกขาดขนาดมหึมา!
"บัดซบ! เจ้ากำลังหลอกใช้ข้า!"
ชุยฉานรู้สึกได้ทันทีว่าเขาถูกหลอกล่อเข้าไปในกับดักที่ร้ายกาจ
เจ้าคนที่เคยเป็นแค่แมลงตัวเล็กๆ ที่เขาคิดจะขยี้ตาย
กลับแปรเปลี่ยนเป็นมังกรที่น่าสะพรึงกลัว!
การเปลี่ยนแปลงนี้รวดเร็วเกินไป!
ตั้งแต่ร่างกายาพุทธะ อาวุธศักดิ์สิทธิ์ ไปจนถึงกระบี่ที่สามารถทำลายร่างวิเศษของเขาได้
ทุกอย่างบ่งบอกให้เขารู้ว่า...
หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป เขาจะถูกฆ่าที่นี่แน่นอน!
ชุยฉานสูดหายใจลึก
ตอนนี้ เขารู้แล้วว่าหากไม่ใช้ไม้ตาย เขาคงไม่มีทางรอด!
ลายอาคมพิษทั้งห้าบนร่างของเขาค่อยๆ หมองลง
ขณะเดียวกัน ใบหน้าทั้งห้าบนร่างของเขากลับยิ่งชัดเจนขึ้น
และที่น่าตกใจคือ...
เขามีใบหน้าที่หกเพิ่มขึ้นมา!
หกใบหน้า ดวงตาทั้งหกคู่ เบิกกว้างพร้อมกัน
พวกมันจ้องมองมาทางหยางฟ่านด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยโทสะ!
"ห้าสิ่ง! จงถูกริบ!"
"ตูมมม!"
พลังที่น่าสะพรึงกลัวระเบิดออกจากร่างของเขา
รัศมีแห่งพลังของร่างวิเศษเบญจพิษแผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง
โอบล้อมร่างของหยางฟ่านในทันที!
"นี่มัน...!"
หยางฟ่านรู้สึกได้ถึงพลังบางอย่างที่พุ่งเข้าสู่จิตวิญญาณของเขาโดยตรง!
จากนั้น เขาก็พบว่าความรู้สึกของเขาเริ่มผิดปกติ!
อารมณ์ของมนุษย์นั้นเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
แต่ตอนนี้ ทุกครั้งที่ความคิดของเขาหมุนเวียน
ภายในจิตวิญญาณของเขา ก็จะกำเนิดพิษร้ายออกมา!
ในพริบตาเดียว
ภายในจิตวิญญาณของเขาปรากฏพิษทั้งห้า
ตะขาบ อสรพิษ แมงป่อง จิ้งจก คางคก
พวกมันกำลังกัดกินอารมณ์ของเขา
และใช้พลังของเขาเองในการเจริญเติบโต!
เพียงช่วงเวลาสั้นๆ หยางฟ่านก็รู้สึกถึงความอ่อนแอของจิตวิญญาณของตนเอง!
หากจิตวิญญาณถูกกัดกร่อนจนหมด เขาก็จะตายในทันที!
ที่เลวร้ายที่สุดคือ...
ในใจของเขากลับเกิดความคิดบางอย่างขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ
"สู้ไปก็เปล่าประโยชน์... ข้าควรตายไปซะดีกว่า..."
"บัดซบ! วิชาเต๋าบัดซบพวกนี้มันน่ารังเกียจจริงๆ!"
หยางฟ่านกัดฟันแน่น แววตาของเขาวาวโรจน์
"แปดมังกรล่าชีวิต! สี่มังกร จงออกมา!"
เขากระตุ้นพลังศักดิ์สิทธิ์ภายในจิตวิญญาณของตน
ก่อนหน้านี้ เขาไม่สามารถใช้มันได้เต็มที่ เพราะกลัวว่าจะพลาด
แต่ตอนนี้
ร่างวิเศษของชุยฉานเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์!
เขาสามารถเห็นจิตวิญญาณที่แท้จริงของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน!
นี่คือโอกาสที่ดีที่สุดในการสังหารศัตรู!
"มาดูกันว่า วิชาเต๋าของเจ้าและมังกรของข้าผู้ใดจะดุร้ายกว่า..."
"ฟึ่บ!"
แววตาของหยางฟ่านเปล่งประกายเยือกเย็น
โซ่ขนาดมหึมาพุ่งออกมาจากอกของเขา
ตะขอเหล็กขนาดใหญ่ทะลุผ่านร่างของชุยฉาน
เกี่ยวเข้ากับจิตวิญญาณของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ!
"ฉัวะ!"
ชุยฉานหน้าถอดสี!
เขารู้ทันทีว่า... เขากำลังจะตาย!
เขาพยายามดิ้นรนต่อต้าน
แต่ทันใดนั้นเอง
"ตูม!"
บนตะขอเหล็ก ปรากฏเงาของมังกรสี่ตัว!
พวกมันกระโจนเข้าไปขย้ำจิตวิญญาณของเขาทันที!
"อ๊ากกกกก!"
เสียงกรีดร้องของชุยฉานดังก้อง
มังกรทั้งสี่ตัวกัดกระชากจิตวิญญาณของเขาอย่างโหดเหี้ยม
ก่อนที่ร่างวิญญาณของเขาจะถูกลากเข้าไปในพลังศักดิ์สิทธิ์ของหยางฟ่าน
"กร้วม! กร้วม! กร้วม!"
เสียงเคี้ยวกลืนดังออกมาจากภายในพลังศักดิ์สิทธิ์นั้น
"ดูเหมือนว่า... เจ้าจะเป็นฝ่ายตายก่อนนะ"
หยางฟ่านกล่าวขึ้น พร้อมเผยรอยยิ้มเย้ยหยัน
และในขณะเดียวกัน
พิษตะขาบที่เกิดจากความสุขในจิตวิญญาณของเขา
พลันเติบโตขึ้น
ก่อนจะ... ระเบิดเป็นเสี่ยงๆ!
…………