259 - ชุยฉาน เจ้าก่อเรื่องใหญ่แล้ว
259 - ชุยฉาน เจ้าก่อเรื่องใหญ่แล้ว
259 - ชุยฉาน เจ้าก่อเรื่องใหญ่แล้ว
แต่หยางฟ่านกลับยังคงสงบนิ่ง ก่อนจะกล่าวออกมาอย่างช้าๆ
"เสี่ยวหรง เจ้ารู้จักผู้เชี่ยวชาญแห่งสำนักเต๋าหรือไม่?"
"สำนักเต๋า?"
"ถูกต้อง พวกเขาสามารถใช้พลังของจิตวิญญาณ บรรลุวิชาต่างๆ ได้มากมาย แม้แต่สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ในสายตาของมนุษย์ทั่วไป ก็สามารถเกิดขึ้นได้ด้วยพลังของพวกเขา"
"หากบรรลุถึงระดับสูงสุด พวกเขาสามารถหลอมรวมกับเป็นส่วนหนึ่งของสวรรค์และพิภพได้เลยทีเดียว"
ซุนหรงฟังแล้วรู้สึกสับสนเล็กน้อย ก่อนจะถามกลับ "แล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้?"
"เกี่ยวข้องแน่นอน"
หยางฟ่านกล่าวอย่างหนักแน่น
"การควบคุมตะขาบจำนวนมากขนาดนี้ และยังสามารถบงการให้ชาวบ้านโจมตีพวกเราได้พร้อมกัน บุคคลที่ทำเช่นนี้จะต้องมีระดับพลังไม่ต่ำเลยทีเดียว"
"และที่สำคัญที่สุด..."
"ข้าว่าคนผู้นี้ อาจจะอยู่ใกล้ๆ เราในตอนนี้!"
"เขากำลังมองดูพวกเราอยู่!"
"และกำลังเพลิดเพลินกับละครที่เขาเป็นคนจัดฉากขึ้นมา!"
หยางฟ่านหันไปมองรอบๆ ตัว
สายตาของเขากวาดผ่านถนน อาคาร และร้านค้าโดยรอบ
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความครุ่นคิด
ขณะนั้นเอง พลังวิญญาณในร่างของเขาก็เริ่มหมุนวนขึ้น
แปดมังกรล่าชีวิต!
แต่คราวนี้ เขาไม่ได้ใช้พลังเพื่อโจมตี
เขากำลังใช้พลังนี้เพื่อตรวจสอบสภาพแวดล้อมโดยรอบ!
"ไม่มี... ไม่มี... เดี๋ยวก่อน!"
"มีคนอยู่!"
ในขณะเดียวกัน
บนอาคารเล็กๆ ไม่ไกลจากตรงนั้น
ชุยฉานที่กำลังเล่นกับถ้วยสุรา ค่อยๆ หยุดมือของเขาลง
จากนั้น ค่อยๆ วางถ้วยสุราลงบนโต๊ะช้าๆ
"เจ้าทายถูกแล้ว แล้วมันจะมีอะไรสำคัญหรือ?"
"พวกเจ้าคิดว่ายังมีโอกาสรอดชีวิตอย่างนั้นหรือ?"
"ตราบใดที่ข้ายังอยู่ที่นี่ พวกเจ้าจะไม่มีวันได้ออกไปจากที่นี่!"
"และตอนนี้ เจ้านายของข้า ได้นำกำลังออกเดินทางมาแล้ว"
"พวกเจ้าฆ่าชาวบ้านในเมืองนี้ นี่คือหลักฐานที่มิอาจลบล้างได้!"
"แม้แต่การสังหารหมู่ก่อนหน้านี้ ก็จะถูกโยนความผิดมาให้พวกเจ้ารับ!"
"ตงฉ่าง? หึ!"
"ข้าคงต้องขอบคุณพวกเจ้าที่ช่วยทำให้เรื่องนี้สมบูรณ์แบบ!"
บนใบหน้าของชุยฉาน ปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยัน
เขานับถือเจ้านายของตนเองอย่างสูงสุด
แผนการเช่นนี้ สมบูรณ์แบบจนไม่มีช่องโหว่!
"ผู้สืบสวนก็คือผู้กระทำผิด"
เพียงแค่ต้องสังเวยเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งไปเท่านั้น
สำหรับพวกมัน นี่ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรเลย
แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ ตงฉ่างกำลังจะมีปัญหาใหญ่แล้ว!
สำหรับชุยฉาน ในสายตาของเขา หยางฟ่านและซุนหรง เป็นเพียงคนตายที่ยังเดินอยู่เท่านั้น
ปัง!
แต่ทันใดนั้นเอง ขณะที่ชุยฉานกำลังเผยรอยยิ้มของผู้ควบคุมแผนการทั้งหมด ประตูห้องก็ถูกกระแทกเปิดออกด้วยแรงเตะมหาศาล!
เสียงประตูกระแทกลงบนพื้นดังสนั่น!
หน้าทางเข้า ปรากฏร่างของ หยางฟ่านและซุนหรง ยืนอยู่ตรงนั้น!
"บัดซบ! มีคนอยู่ที่นี่จริงๆ!"
ซุนหรงที่ก่อนหน้านี้ยังไม่มั่นใจนัก ตอนนี้เมื่อเห็นชุยฉานด้วยตาตัวเอง ก็เข้าใจทันทีว่า นี่คือผู้ที่อยู่เบื้องหลังแผนร้ายทั้งหมด!
ชุยฉานที่เห็นสองคนนี้ปรากฏตัวขึ้น สีหน้าของเขาถึงกับแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความประหลาดใจ
เขาขมวดคิ้วแน่น จ้องมองหยางฟ่านและกล่าวอย่างไม่เชื่อสายตา "พวกเจ้า... ค้นพบที่ซ่อนของข้าได้อย่างไร?"
หยางฟ่านก้าวไปข้างหน้า ดวงตาของเขาเย็นเยียบ ราวกับคมดาบที่สามารถเฉือนทุกสิ่ง
"ไม่เพียงแต่เราค้นพบเจ้า"
"แต่เรายังจะ จับกุมเจ้า!"
"ชุยฉาน! เจ้าก่อเรื่องใหญ่แล้ว!"
"ตอนนี้ จงเตรียมตัวไปกับพวกเราเสียดีๆ!"
"จับข้าอย่างนั้นหรือ? แค่พวกเจ้า?"
ชุยฉานเผยรอยยิ้มขบขันออกมา
แม้เขาจะไม่รู้ว่าทั้งสองคนจากตงฉ่างค้นพบที่ซ่อนของเขาได้อย่างไร
แต่คิดจะจับเขาด้วยกำลังของแค่สองคน? ช่างโง่เขลายิ่งนัก!
หยางฟ่านจ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะยกดาบขึ้นช้าๆ ปลายดาบชี้ตรงไปที่อีกฝ่าย
"ใช่ ข้าจะจับเจ้า!"
น้ำเสียงของเขาเรียบสนิทราวกับไม่ได้สนใจคำเย้ยหยันของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย
"เฮ้อ..."
ชุยฉานถอนหายใจ ก่อนจะลุกขึ้นยืน
ทันใดนั้นเอง ร่างกายของเขาก็เริ่มขยายออก
ผ้าคลุมสีเทาของเขาค่อยๆ ขาดออกจากกัน ขณะที่ร่างของเขาใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
เพียงพริบตาเดียว
เขากลายเป็นร่างปีศาจสูงกว่าสิบวา!
แขนซ้ายของเขากลายเป็นตะขาบ แขนขวากลายเป็นอสรพิษ
ที่เอวมีแมงป่องขดตัวอยู่ บนหน้าอกมีคางคกยักษ์เกาะติดอยู่
ด้านหลังของเขามีจิ้งจกขนาดใหญ่นอนนิ่ง
ใบหน้าทั้งห้าใบปรากฏขึ้นตามจุดต่างๆ ของร่างกาย สะท้อนถึงอารมณ์ทั้งห้า—สุข โกรธ เศร้า สนุก และความคั่งแค้น
ไอพิษสีดำแผ่กระจายออกมาจากตัวของเขาอย่างหนาแน่น
นี่คือร่างวิเศษเบญจพิษ!
อาคมลับสุดยอดของนิกายเทพเบญจพิษ!
เขาจ้องลงมาที่หยางฟ่านและซุนหรง
หนึ่งคนยังคงสงบนิ่ง
อีกคนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก!
"การเป็นคนโง่เง่า ใช้ชีวิตอย่างไม่รู้ความ ไม่ดีกว่าหรือ?"
"ทำไมพวกเจ้าต้องดึงภัยพิบัติมาสู่ตัวเองด้วย?"
"ใครว่าพวกเรามาเพื่อหาที่ตาย?"
หยางฟ่านหัวเราะเยาะ พร้อมกับยกดาบในมือขึ้นมา
จากนั้น มืออีกข้างของเขาก็เอื้อมไปกดลงที่ท้ายทอยของซุนหรง
"ผัวะ!"
ซุนหรงหมดสติไปทันที ร่างของเขาร่วงลงกับพื้น
"หืม?"
ชุยฉานขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจว่าหยางฟ่านทำแบบนั้นทำไม
"ตูม!"
แต่ก่อนที่เขาจะทันคิดออก
หยางฟ่านก็พุ่งตัวออกมาเหมือนสายฟ้าฟาด ดาบในมือชี้ตรงมาที่เขา!
"ข้าอยากรู้ว่าไอ้สารเลวที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดเป็นใคร"
"คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเจ้า! ดูเหมือนว่าเรื่องสังหารหมู่ที่เมืองนี้ คงเกี่ยวข้องกับเจิ้งอ๋องและนิกายเทพเบญจพิษจริงๆ!"
ชุยฉานแววตาเปลี่ยนเป็นดุดัน แต่เขาไม่ได้ตอบอะไร เพียงกล่าวเย้ยหยันว่า
"หึ พาเอาข้อสงสัยของเจ้าไปถามยมบาลในนรกเถอะ!"
แม้จะรู้ว่าการจับตัวหยางฟ่านไปสอบสวนจะดีกว่า
แต่ในเมื่ออีกฝ่ายล่วงรู้มากเกินไป การจัดฉากให้เป็นคดีที่ฆ่าตัวตายเพราะความกลัวหลังจากก่อเหตุสังหารหมู่เมือง
ก็ดูเป็นทางเลือกที่ไม่เลวเหมือนกัน!
"ตูม!"
ดาบและร่างวิเศษปะทะกัน!
"เคร้ง!"
เสียงปะทะดังสนั่น ชุยฉานพบว่าเขาสามารถปัดดาบของหยางฟ่านกระเด็นออกไปได้อย่างง่ายดาย!
"ไม่ถูกต้อง!"
"ร่างของมันไปไหน?!"
เขาตระหนักถึงบางอย่างในทันที
แต่ก่อนที่เขาจะขยับตัว
"ตูม!"
ร่างของหยางฟ่านปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
ร่างกายของเขาแปรเปลี่ยนเป็น "กายาพุทธะ"!
ร่างกายที่สูงกว่าสิบหกวา!
กล้ามเนื้อเป็นชั้นๆ ร่างกายอัดแน่นไปด้วยพลังมหาศาล
เมื่อเทียบกับร่างวิเศษเบญจพิษของชุยฉานแล้ว ร่างของหยางฟ่านใหญ่โตกว่าหลายเท่า!
เงามหึมาของเขาปกคลุมร่างของชุยฉานอย่างสมบูรณ์ ก่อนจะพุ่งเข้าหาอีกฝ่ายด้วยความเร็วสูง!