บทที่ 28 วิชาลับเผาผลาญโลหิต อานุภาพแห่งคลื่นซ้อน

บทที่ 28 วิชาลับเผาผลาญโลหิต อานุภาพแห่งคลื่นซ้อน

ฝ่ามือเดียวตบปลิว!

การโจมตีที่รวดเร็วและเฉียบขาดนี้ ทำเอาศิษย์นับหมื่นคนที่อยู่ในลานถึงกับอ้าปากค้าง

ท่ามกลางฝูงชน หวังอู่ลูบแก้มที่ยังคงบวมเป่งของตัวเองโดยสัญชาตญาณ

เมื่อเห็นหวังเฮ่าถูกตบกระเด็นด้วยวิธีที่แทบจะถอดแบบมาจากตัวเอง มันก็ราวกับได้หวนนึกถึงความหวาดกลัวที่ถูกครอบงำในวันนั้น แผลเก่าบนใบหน้าก็เริ่มปวดหนึบขึ้นมาอีกครั้ง

บนท้องฟ้า ผู้อาวุโสโจวอดไม่ได้ที่จะกะพริบตาถี่ๆ ลูบเคราพร้อมเอ่ยชม "น่าสนใจ วิชาตัวเบาของเด็กคนนี้ แทบจะสัมผัสความผันผวนของพลังเวทไม่ได้เลย ส่วนใหญ่พึ่งพาพลังระเบิดจากกล้ามเนื้อล้วนๆ การที่สามารถขัดเกลาร่างกายได้ถึงระดับนี้ แสดงให้เห็นถึงรากฐานที่มั่นคงอย่างหาตัวจับยากจริงๆ"

ส่วนท่านอาหญิงซูที่อยู่ข้างๆ ในวินาทีที่หลินฉีฟาดฝ่ามือออกไป นัยน์ตาคู่สวยภายใต้เมฆหมอกก็ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง คิ้วเรียวงามขมวดเข้าหากันเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น ประกายแสงสีเขียววาบผ่านส่วนลึกของดวงตานางไปในพริบตา

ที่ริมเวที หวังเฮ่าตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาจากพื้นอย่างทุลักทุเล มันพยายามทรงตัวให้มั่นคง พ่นเลือดปนน้ำลายออกมาเต็มปาก

มันก้มมองมือตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อ แล้วเงยหน้ามองร่างที่อยู่ไกลออกไป

ดูเหมือนมันจะยังรับไม่ได้ ที่ตัวเองถูกไอ้คนที่มันมองว่าเป็นขยะ ทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสได้อย่างง่ายดายด้วยกระบวนท่าเดียว

แน่นอนว่าหลินฉียั้งมือไว้ ฝ่ามือเมื่อครู่ เขาไม่ได้ใช้พลังแฝงของ 'คลื่นสามซ้อน' เลยด้วยซ้ำ

ไม่อย่างนั้นล่ะก็ หัวของหวังเฮ่าคงจะแหลกละเอียดเหมือนแตงโมไปแล้ว

ยังไงเสีย นี่ก็เป็นการประลองของสำนัก ไม่มีความจำเป็นต้องถึงขั้นเอาชีวิตกัน

"อ๊ากกก!"

หวังเฮ่าแผดเสียงคำรามด้วยความอัปยศอดสูและเกรี้ยวกราด

ตำแหน่งอันดับหนึ่งในวันนี้ และ [หยกบำรุงจิต] ชิ้นนั้น มีความสำคัญต่อมันมาก มันแพ้ไม่ได้เด็ดขาด! และยอมรับความพ่ายแพ้ไม่ได้ด้วย!

"เจ้าบีบข้าเองนะ!" ดวงตาของมันแดงก่ำ แววตาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง

หวังเฮ่าไม่ลังเลอีกต่อไป ตัดสินใจใช้วิชาลับบางอย่างทันที

หมอกเลือดระเหยออกมาจากร่างของมัน กลิ่นอายที่แข็งแกร่งกว่าเดิมหลายเท่าตัว พุ่งปะทุออกมาจากภายใน

ระดับตบะของมัน พุ่งทะลวงคอขวดของระดับฝึกปราณขั้นที่ห้าในพริบตา และไปแตะอยู่ที่ขอบเขตของระดับฝึกปราณขั้นที่เจ็ดอย่างเฉียดฉิว

[กระบี่ชิงเฟิง] ของวิเศษระดับกลางในมือของมัน ก็ดูเหมือนจะได้รับอิทธิพลจากไอสังหารสีเลือดนี้เช่นกัน

บนตัวกระบี่ ปรากฏแสงสีแดงฉานอันน่าสยดสยองเคลือบอยู่บางๆ!

"นี่มัน... วิชาลับเผาผลาญโลหิตนี่นา" ผู้อาวุโสโจวหน้าเปลี่ยนสี เตรียมจะร้องห้าม

แค่การประลองของศิษย์รับใช้ ไม่เห็นจะต้องถึงขั้นใช้วิชาลับที่ทำลายรากฐานของตัวเองแบบนี้เลย

ทว่า ท่านอาหญิงซูที่อยู่ข้างๆ กลับโบกมือเบาๆ น้ำเสียงเย็นเยียบดังขึ้น "ไม่เป็นไรหรอก เป็นตายร้ายดีกำหนดไว้แล้ว ชนะแพ้ขึ้นอยู่กับฟ้าลิขิต หากมีใครบาดเจ็บล้มตาย ข้าจะออกหน้าเอง"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้อาวุโสโจวก็คลายความกังวล และเฝ้าดูสถานการณ์ต่อไป

บนเวทีประลอง น้ำเสียงของหวังเฮ่าแหบพร่าลง "หลินฉี! นี่คือวิชาลับที่ข้าได้มาด้วยความบังเอิญ พอใช้แล้ว แม้แต่ตัวข้าเองก็ยังควบคุมมันไม่ค่อยจะได้ ตอนนี้ถ้าเจ้ายอมคุกเข่าขอร้องล่ะก็ ยังทันนะเว้ย!"

หลินฉีมองหวังเฮ่าที่กลิ่นอายพลังพุ่งปรี๊ดด้วยสายตาเรียบเฉย "ถ้าคิดว่าทำได้ ก็ลองดูสิ"

"รนหาที่ตาย!"

หวังเฮ่าไม่พูดพร่ำทำเพลง อัดพลังเวทที่พุ่งสูงขึ้นอย่างฉับพลันทั้งหมดลงไปในกระบี่บิน

กระบี่บินสีเลือดส่งเสียงร้องโหยหวน กลายเป็นรุ้งสีเลือดพุ่งแหวกอากาศเข้าหาหลินฉีด้วยความเร็วที่ตาเปล่าแทบมองไม่ทัน

หลินฉีใช้วิชา 'เก้าเงามังกรท่อง' ทันที ร่างของเขาขยับวูบ เตรียมจะเบี่ยงหลบไปด้านข้าง

ทว่า ประกายกระบี่สีเลือดนั้น กลับเหมือนมีตา มันหักเลี้ยวกลางอากาศอย่างน่าประหลาด ราวกับปลิงที่เกาะติดหนึบ ไล่ตามร่างของเขามาติดๆ

หลินฉีขมวดคิ้วเล็กน้อย ร่างกายพลิ้วไหวอีกครั้ง หลบการโจมตีอันตรายถึงชีวิตนี้ไปได้อย่างหวุดหวิด

ประกายกระบี่เฉียดแก้มเขาไป ทิ้งรอยแผลเป็นทางยาวที่มีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย

ไม่นึกเลยว่า กระบี่บินจะหักเลี้ยวพุ่งเข้าใส่เขาตรงหน้าอย่างกะทันหันในจังหวะนี้

หลินฉีเอียงคอหลบ รอดพ้นคมกระบี่ไปได้ แต่ก็โดนบาดที่แก้มเป็นรอยแผลตื้นๆ

เบื้องหลังของเขา ปรากฏภาพติดตาขึ้นมาหลายสายในพริบตา

แต่กระบี่บินสีเลือดนั้น กลับเมินภาพติดตาที่ดูเหมือนจริงพวกนั้นไปเสียดื้อๆ มันหักเลี้ยวอย่างกะทันหันอีกครั้ง พุ่งเป้าไปที่ร่างจริงของหลินฉีอย่างแม่นยำ

"เร็วมาก! แถมยังล็อกเป้าร่างจริงของข้าได้ด้วยเหรอ?" หลินฉีแอบตกใจอยู่เหมือนกัน

เขาลูบเลือดอุ่นๆ ที่ซึมออกมาจากแก้ม ก็เข้าใจได้ทันที "ตามกลิ่นอายสินะ... วิชาลับนี้ ทำให้กระบี่บินสามารถ

ล็อกกลิ่นอายของข้าได้นี่เอง"

ฝูงชนด้านล่างเวที ใจหายใจคว่ำกันไปตามๆ กัน

"ศิษย์พี่หวังเฮ่ามีไม้ตายก้นหีบแบบนี้ด้วย ความเร็วกับความสามารถในการติดตามเป้าหมาย น่ากลัวเกินไปแล้ว"

"แย่แล้ว วิชาตัวเบาของศิษย์พี่หลินถูกแก้ทางแล้ว โดนตามล่าแบบนี้ เขาไม่มีโอกาสตอบโต้เลย"

ทุกคนต่างก็รู้สึกได้ว่า สถานการณ์ของหลินฉี กำลังตกอยู่ในอันตราย

หวังเฮ่าเห็นดังนั้น แม้ใบหน้าจะซีดเซียว ซึ่งแสดงให้เห็นว่าวิชาลับนี้ผลาญพลังงานของมันไปอย่างมาก แต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างผู้ชนะ

"หลินฉี เจ้าแพ้แน่! กระบี่บินของข้าจะตามติดกลิ่นอายของเจ้าไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเจาะร่างเจ้าเป็นรู เจ้าหนีไม่พ้นหรอก ยอมแพ้ซะดีๆ ก่อนที่พลังเวทจะหมดเถอะ!"

หลินฉีปรายตามองหวังเฮ่าที่ทำท่าเหมือนคนเสียสติ ในใจกลับสงบนิ่ง

ไม่เหมือนกับที่หวังเฮ่าคิด แม้เขาจะหลบหลีกด้วยความเร็วสูงอย่างต่อเนื่อง แต่พลังเวทในร่างกายก็ไม่ได้ลดลงไปเท่าไหร่นัก

ภายในเตาหลอมที่ตันเถียน ปราณไม้สีเขียวกำลังปลดปล่อยพลังชีวิตอันบริสุทธิ์ออกมาอย่างต่อเนื่อง ช่วยฟื้นฟูพละกำลังและพลังเวทที่สูญเสียไปอย่างรวดเร็ว

ขอเพียงแค่เขาต้องการ เขาก็สามารถใช้พลังที่ฟื้นฟูได้อย่างมหาศาลนี้ ยื้อเวลาจนหวังเฮ่าหมดแรงตายไปเองได้อย่างสบายๆ

แต่ทว่า ในเวลานี้ หลินฉีย่อมมีทางเลือกที่ดีกว่านั้น

"งั้นรึ?" หลินฉีหยุดฝีเท้ากะทันหันในจังหวะที่กำลังหลบหลีก

เขาหันกลับมา เผชิญหน้ากับประกายกระบี่สีเลือดที่กำลังไล่ตามมา ดวงตาเปล่งประกายด้วยไฟแห่งการต่อสู้ "งั้นก็จับตาดูให้ดี!"

หลินฉีสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ไม่ปิดบังพลังอีกต่อไป สองฝ่ามือเปล่งแสงวิญญาณเจิดจ้า!

'คลื่นสามซ้อน' - คลื่นลูกแรก จงตื่นขึ้น!

เขาฟาดฝ่ามือออกไป ปะทะกับกระบี่บินสีเลือดอย่างจัง

"เคร้ง!" เสียงดังสนั่น กระบี่บินถูกกระแทกจนลอยกระเด็นกลับไป

ส่วนร่างของหลินฉีก็สั่นสะท้านเล็กน้อย

หวังเฮ่าชะงักไปครู่หนึ่ง รีบดึงสติกลับมา แล้วบังคับกระบี่บินอีกครั้ง

มันหัวเราะเยาะ "เจ้ามีน้ำยาแค่นี้เองรึ? คิดจะใช้แค่มือเปล่าๆ มาทำลายของวิเศษระดับกลางของข้างั้นรึ? ฝันไปเถอะ!"

"งั้นรึ?" มุมปากของหลินฉีกระตุกยิ้มเย็นเยียบ

คลื่นลูกที่สี่!

เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว กลิ่นอายพลังพุ่งปรี๊ด ฟาดฝ่ามือออกไปอีกครั้ง

อานุภาพของฝ่ามือนี้ รุนแรงกว่าครั้งก่อนหลายเท่านัก

"เคร้ง!!"

ครึ่งท่อนบนของหวังเฮ่าสั่นสะท้านอย่างรุนแรง มันรู้สึกถึงแรงมหาศาลที่ส่งผ่านมาทางกระบี่บิน ทำให้เลือดลมในกายตีกลับอย่างปั่นป่วน

ผู้คนเบื้องล่างร้องอุทาน "คลื่นลูกที่สี่! ศิษย์พี่หลินสามารถฟาดฝ่ามือที่สี่ซึ่งเหนือความคาดหมายได้ นี่มันต้องเป็นศิษย์สายนอกเท่านั้นถึงจะทำได้นี่นา"

"แต่ดูเหมือนจะไม่พอหรอกนะ กระบี่บินนั่นแค่แสงหม่นลงไปนิดเดียวเอง ไม่ได้เสียหายอะไรเลย"

หวังเฮ่าพยายามกดข่มความคาวคาวเลือดที่คอหอย แล้วกระตุ้นกระบี่บินอีกครั้ง

และหลินฉี ก็พุ่งเข้าไปรับหน้าอีกครั้ง

คลื่นลูกที่ห้า!!

"ตูม!" คราวนี้ ไม่ใช่เสียงโลหะปะทะกันดังกังวาน แต่เป็นเสียงระเบิดทึบต่ำ

หวังเฮ่าทนไม่ไหวอีกต่อไป "อั้ก" พ่นเลือดคำโตออกมา เห็นได้ชัดว่าจิตใจได้รับผลกระทบอย่างหนัก

แสงสีเลือดบนกระบี่บินเล่มนั้น ก็หม่นหมองลงไปกว่าครึ่งในพริบตา วิถีการบินก็เริ่มสะเปะสะปะ

"การโจมตีครั้งที่ห้า! แม่เจ้าโว้ย อานุภาพของท่านี้ ไม่ด้อยไปกว่าการโจมตีเต็มกำลังของผู้ฝึกตนระดับฝึกปราณขั้นปลายเลยนะเนี่ย"

ทว่า การบุกของหลินฉี ยังไม่จบเพียงแค่นี้

เขาไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ ร่างกายพลิ้วไหวประดุจมังกร พุ่งเข้าไปประชิดตัวอีกครั้ง

คลื่นลูกที่หก!!!

"ไม่นะ--!" หวังเฮ่าแผดเสียงร้องอย่างสิ้นหวัง

ฝ่ามือนี้ ทรงพลังสะท้านฟ้าสะเทือนดิน

ฝ่ามือของหลินฉี ถูกห่อหุ้มด้วยพลังปราณที่มองไม่เห็น กระแทกเข้าใส่ตัวกระบี่ที่กำลังโซเซอย่างจัง

"แกรก--!!!"

เสียงแตกร้าวดังกังวานชัดเจน

บนตัวกระบี่ [กระบี่ชิงเฟิง] ของวิเศษระดับกลาง กลับมีรอยแหว่งขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมาอย่างน่ากลัว

แสงวิญญาณดับวูบ

"อั้ก!"

ของวิเศษได้รับความเสียหาย หวังเฮ่าก็เหมือนถูกฟ้าผ่า หมอกเลือดบนตัวสลายหายไปในพริบตา วิชาลับถูกขัดจังหวะอย่างรุนแรง

มันพ่นเลือดออกมาอีกคำโต ร่างกายทนรับไม่ไหวอีกต่อไป หงายหลังตึงล้มลงไปกองกับพื้น และสลบเหมือดไปในที่สุด

กระบี่บินที่หักครึ่ง ก็ตกลงพื้นเสียงดัง 'แกร๊ง' อย่างหมดสภาพ

หลินฉีค่อยๆ ลดมือลง แม้ลมหายใจจะหอบถี่ขึ้นมาบ้าง แต่ก็ยังคงความเยือกเย็นไว้ได้

เขาปรายตามองหวังเฮ่าที่นอนอยู่บนพื้น พลางคิดในใจ

ดูท่า ด้วยรากฐานของข้าในตอนนี้ ต่อให้ต้องฟาดคลื่นลูกที่เจ็ด หรือลูกที่แปด ก็คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร แต่วันนี้คงไม่ได้ใช้แล้วล่ะ

บนท้องฟ้า ผู้อาวุโสโจวเฝ้ามองการประลองที่พลิกผันไปมาหลายตลบนี้

ท้ายที่สุด ก็ได้ประกาศผลลัพธ์สุดท้ายออกมา

"การทดสอบไต่เมฆา ในครั้งนี้ ผู้ชนะเลิศอันดับหนึ่ง ได้แก่... หลินฉี จากลานที่แปด!"