EP.42

EP.42

คำพูดของฮิรุเซ็นทำให้โอโรจิมารุตกตะลึง "อาจารย์หมายความว่ายังไงครับ ?"

"โอ้ ฉันคงอธิบายไม่ชัดเจน!" ฮิรุเซ็นหัวเราะ "สิ่งที่ฉันหมายถึงก็คือ แม้ว่าเธอจะมีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม ทั้งในฐานะนินจาและการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ แต่พลังงานของคนเรามีจำกัด หากเธอมุ่งเน้นไปที่ด้านใดด้านนึง เธอก็จะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ในด้านนั้นได้!"

"เธอยังเด็กอยู่ ดังนั้นดูเหมือนว่าตอนนี้เธอจะจัดการทั้ง 2 อย่างได้ แต่เมื่อเธอโตขึ้น มันจะยากขึ้นเรื่อยๆ!"

"ในฐานะครูของเธอ ฉันรู้สึกว่าเป็นหน้าที่ของฉันที่จะแนะนำเธออย่างถูกต้อง!"

โอโรจิมารุเข้าใจความหมายแฝง จึงถามว่า "คุณกำลังบอกว่า ผมควรเลือกอย่างใดอย่างนึงและละทิ้งอีกอย่างนึงใช่ไหม ?"

มันก็เหมือนกับการเลือกวิชาเอกในยุคปัจจุบันนั่นแหละ ถ้าใครมีความสามารถทั้ง 2 ด้าน การเน้นไปที่ด้านใดด้านนึงน่าจะให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่า การพยายามรักษาสมดุลทั้ง 2 อย่างอาจนำไปสู่ความล้มเหลวในแต่ละด้านได้

ฮิรุเซ็นพยักหน้า "ใช่ นั่นแหละที่ฉันหมายถึง"

"ผมเลือกทั้ง 2 อย่างไม่ได้เหรอครับ ?" โอโรจิมารุถามอย่างลังเล

เขารู้ว่าความห่วงใยของฮิรุเซ็นนั้นมีเจตนาดี และความเป็นจริงก็เป็นอย่างที่ฮิรุเซ็นได้อธิบายไว้การรักษา

สมดุลระหว่าง 2 สาขาที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เช่น วิชานินจาและการวิจัยทางวิทยาศาสตร์นั้นเป็นเรื่อง

ท้าทายอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม โอโรจิมารุมีระบบที่ช่วยให้เขาได้รับความรู้ที่จำเป็นกว่า 95% ในทันที เขาสามารถซึมซับข้อมูลนี้ได้ภายใน 1 หรือ 2 ชั่วโมง ทำให้เขาสามารถมุ่งเน้นไปที่การวิจัยทางวิทยาศาสตร์ โดยไม่รบกวนการฝึกฝนนินจาของเขา

ฮิรุเซ็นครุ่นคิดอยู่ครู่นึงก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงกังวลว่า "เป็นไปได้ แต่เสี่ยงมาก!"

เขาไม่อยากให้ศักยภาพของโอโรจิมารุสูญเปล่าจริงๆ

"ไม่เป็นไรครับ อาจารย์!" โอโรจิมารุกล่าวอย่างใจเย็น "ผมมุ่งมั่นกับการพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองมาโดยตลอด การศึกษาเรื่องพวกนี้เป็นเพียงงานอดิเรกเท่านั้น!"

"งานอดิเรก..." ฮิรุเซ็นถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ แล้วขยับริมฝีปากเล็กน้อย

เธออายุแค่ 8 ขวบ แต่กลับคิดค้นยาฟื้นพลังขั้นสูงได้ เป็นงานอดิเรกแล้วเหรอ ? คุณคิดว่านักวิจัยชั้นนำของโคโนฮะจะรู้สึกยังไง ?

แต่ฮิรุเซ็นในฐานะโฮคาเงะ เขาต้องงดเว้นจากการพูดอะไรที่รุนแรงเกินไป แทนที่จะพูด เขากลับครุ่นคิดและตระหนักถึงความทุ่มเทของโอโรจิมารุ นับตั้งแต่สำเร็จการศึกษา โอโรจิมารุได้เข้าร่วมการชุมนุมการฝึกฝน และภารกิจทุกครั้งอย่างสม่ำเสมอ และทุกครั้งเขาก็ทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม

เป็นไปได้ไหมว่าเขาประสบความสำเร็จในการค้นพบเหล่านี้ในช่วงเวลาว่าง ?

ด้วยความทึ่ง ฮิรุเซ็นสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วกล่าวชมว่า "น่าทึ่งมาก"

"เอาล่ะ ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว ฉันจะสนับสนุนเธอไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น!"

จากนั้นเขาเคาะโต๊ะทำงาน และเจ้าหน้าที่หน่วยลับสวมหน้ากากสัตว์ก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับกล่องเก็บเงิน

หน่วยลับมอบกล่องให้ฮิรุเซ็น แล้วก็หายตัวไป

ฮิรุเซ็นผลักกล่องเงินไปให้โอโรจิมารุ “นี่คือเงินสองล้านเรียว ถึงแม้จะน้อยกว่ามูลค่าผลงานวิจัยของคุณ แต่ก็เอาไปก่อนเถอะ ถ้าหากคุณต้องการอะไรในอนาคต ก็บอกผมได้ ผมจะพยายามช่วยเหลืออย่างเต็มที่!”

"ขอบคุณครับอาจารย์!" โอโรจิมารุตอบโดยไม่ลังเล

เขาไม่ได้ปฏิเสธเงินนั้น เพราะเขารู้ว่าเขาสมควรได้รับมัน แม้ว่าเงินสองล้านเรียวจะน้อยนิดเมื่อเทียบกับมูลค่าของเทคโนโลยีของเขา แต่มันก็เป็นจุดเริ่มต้น โอโรจิมารุสามารถหาสิ่งทดแทนสำหรับวัตถุดิบยาหายากได้แล้ว และเขามั่นใจในคุณค่าของเทคโนโลยีของเขา

"ถ้าอย่างนั้นคุณไปได้แล้ว ฉันจะให้คนติดต่อเธอภายหลัง"

"ครับ!" โอโรจิมารุหยิบกล่องเก็บเงินแล้วจากไป

หลังจากโอโรจิมารุออกไปแล้ว ดันโซก็เดินออกมาจากห้องรับรองที่อยู่ติดกับห้องทำงาน

"ฮิรุเซ็น ศิษย์ของนายนั้นยอดเยี่ยมมาก ลองให้เขาเข้าร่วมกับฉันดูไหม ?" ดันโซถาม

สีหน้าของฮิรุเซ็นเปลี่ยนไป “ดันโซ นายต้องการจัดตั้งโรงเรียนฝึกหน่วยลับอิสระ และฉันก็เห็นด้วยโดยไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ แต่เด็กคนนี้อายุยังไม่ถึง 9 ขวบเลย!”

"หน่วยลับต้องได้รับการฝึกฝนตั้งแต่อายุยังน้อย ยิ่งไปกว่านั้น เด็กคนนี้มีศักยภาพที่จะเป็นหน่วยลับที่ยิ่งใหญ่ได้!" ดันโซโต้กล่าวตอบ

ภารกิจของหน่วยลับมีความลับสูงและต้องการความภักดีอย่างมาก การฝึกฝนตั้งแต่อายุยังน้อยสามารถช่วยให้การล้างสมองและความภักดีมี ประสิทธิภาพมากขึ้น นอกจากนี้ หน่วยลับมักรับภารกิจที่คลุมเครือทางศีลธรรม ซึ่งจำเป็นต้องมีด้านมืดบางอย่างเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

เมื่อได้ยินข้อโต้แย้งของดันโซ ฮิรุเซ็นก็หยุดชะงัก เขานึกถึงตอนที่โอโรจิมารุฆ่านินจาคุโมะที่ไม่มีอาวุธระหว่างภารกิจ ฮิรุเซ็นได้หรี่ตาลงเล็กน้อย

"โอโรจิมารุยังเด็กเกินไป ฉันไม่อยากเสี่ยงกับเขา"

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________