EP.41

EP.41

คำตอบของระบบนั้นเรียบง่ายและตรงไปตรงมา : ตราบใดที่โอโรจิมารุยังคงทำการทดลองต่อไป วัสดุอุปกรณ์สำหรับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมดก็จะถูกจัดหาให้จากร้านค้า ไม่จำเป็นต้องพัฒนาทุกอย่างขึ้นมาเองตั้งแต่เริ่มต้น

โอโรจิมารุตระหนักว่านี่เปรียบเสมือนการได้รับสืบทอดผลงานอันยากลำบากของบรรพบุรุษ ทำให้เขาสามารถลัดขั้นตอนสำคัญในการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ได้ หากปราศจากการสนับสนุนนี้ แม้ว่าเขาจะมีความรู้ลึกซึ้งด้านพันธุศาสตร์ การสร้างนวัตกรรมทางพันธุกรรมที่ก้าวล้ำก็คงเป็นเรื่องยากอย่างยิ่ง

ลองดูผู้เชี่ยวชาญในโลกนี้สิ แม้แต่การพัฒนาเซรุ่มเพิ่มพลังทางพันธุกรรมเพียงชนิดเดียวก็อาจต้องใช้เวลาชั่วชีวิต

"โอโรจิมารุ... เมื่อกี้นายทำอะไรลงไปกันแน่ ?" ซึนาเดะที่กำลังเคี้ยวเนื้อเสียบไม้ 2 อันที่เหลืออยู่ในมืออย่างครุ่นคิด เธอยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างการต่อสู้เมื่อสักครู่ การต่อสู้ระหว่างโอโรจิมารุและจิไรยะดูดุเดือดมาก แต่เธอกลับไม่เข้าใจช่วงเวลาสำคัญนั้น

ทำไมคางคกถึงไม่ขยับตัวเมื่องูโจมตีมัน ? นี่มันไม่เหมือนกับการต่อสู้แบบปกติหรือ ?

โอโรจิมารุตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า "อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ ? ฉันแค่ใช้ภาพลวงตาเฉยๆ"

"ภาพลวงตางั้นเหรอ ?!" สึนาเดะตกใจ จากนั้นเมื่อรู้ตัว เธอก็ตั้งสติได้ทันที "เดี๋ยวก่อน ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่นายเริ่มใช้คาถาลวงตาในการต่อสู้ ?"

โอโรจิมารุกล่าวอย่างใจเย็นว่า "ฉันใช้พวกมันได้มาตลอด เพียงแต่ไม่เคยเห็นความจำเป็นมาก่อน ครั้งนี้เลยลองใช้ดูเล่นๆ"

ในไทม์ไลน์ดั้งเดิม แม้ว่าโอโรจิมารุจะพ่ายแพ้ให้กับคาถาลวงตาของอิทาจิอย่างราบคาบ แต่ความสามารถด้านคาถาลวงตาของเขาก็ไม่ควรถูกประมาท มิเช่นนั้นเขาจะสามารถทำให้เด็กทั้ง 3 คนของทีม 7 หวาดกลัวได้ด้วยเพียงแค่การเหลือบมองได้ยังไง ความสามารถด้านคาถาลวงตาของเขานั้นยอดเยี่ยมมาก เพียงแต่เมื่อเผชิญหน้ากับอัจฉริยะที่มีเทคนิคขั้นสูงอย่างเนตรวงแหวน ช่องว่างระหว่างความสามารถของเขากับเนตรวงแหวนก็ปรากฏชัดเจน

แต่เนื่องจากไม่มีเนตรวงแหวนหรืออุจิวะผู้เก่งกาจอยู่แถวนั้น ความเชี่ยวชาญด้านคาถาลวงตาของโอโรจิมารุจึงเพียงพอที่จะเป็นอาวุธที่น่าเกรงขามได้

ซึนาเดะถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ “งั้น... นายใช้จิไรยะเป็นหุ่นฝึกซ้อมเหรอ ?” เธอถามด้วยความไม่เชื่อ

ในขณะเดียวกัน จิไรยะที่ตกลงกระแทกพื้นและนอนอยู่ตรงนั้นก็คร่ำครวญอย่างน่าเวทนา

ในที่สุดเขาก็ฝึกฝนทักษะจนเชี่ยวชาญ สร้างความร่วมมือกับคางคกคู่ใจ และพร้อมที่จะแสดงความสามารถต่อสู้กับโอโรจิมารุแล้ว แต่ก่อนที่เขาจะได้ใช้เทคนิคของเขา เขากลับถูกเล่นงานด้วยคาถาลวงตาเสียก่อน ? มันน่าหงุดหงิดเหลือเกิน!

"อ่า...ฉันยังเอาชนะเจ้าตัวที่เหมือนงูอย่างโอโรจิมารุไม่ได้อยู่ดี..."

จิไรยะเงยหน้ามองท้องฟ้าด้วยความรู้สึกเศร้าหมอง เขามีใจให้ซึนาเดะ และมันก็ไม่ใช่ความลับ ทุกคนรู้เรื่องความรู้สึกของเขา แต่โชคร้ายที่ทุกคนก็รู้ดีเช่นกันว่าซึนาเดะไม่ได้มีใจให้เขาตอบ ในความเป็นจริง เธอมักจะลงมือทำร้ายเขาเป็นการตอบโต้การกระทำของเขาอยู่บ่อยๆ

เขารู้ว่าซึนาเดะแอบชอบโอโรจิมารุ และความรู้ตรงนี้เองที่กระตุ้นให้เขาฝึกฝนตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้น แต่ไม่ว่าเขาจะฝึกฝนหนักแค่ไหน เขาก็พ่ายแพ้อยู่เสมอ มันเหมือนกับว่าเขาติดอยู่ในวงจรแห่งความพ่ายแพ้ที่ไม่สิ้นสุด

"บ้าเอ๊ย... ต่อให้ทำยังไงก็เอาชนะโอโรจิมารุไม่ได้สักที..."

แต่ถึงแม้ความคิดที่จะยอมแพ้จะแวบเข้ามาในใจ จิไรยะก็ปัดมันทิ้งไปอย่างรวดเร็ว “ไม่ ไม่ ฉันคือท่านจิไรยะผู้ยิ่งใหญ่ ฉันจะยอมแพ้ไม่ได้! ฉันจะหาทางเอาชนะเขาและพิชิตใจซึนาเดะให้ได้!”

จากนั้นเขาก็หลับตาลง จมดิ่งอยู่ในภวังค์แห่งการครุ่นคิด เขาจะไม่ยอมแพ้ เขาจะฝึกฝนต่อไป ไม่ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหนก็ตาม

ในไทม์ไลน์ดั้งเดิม จิไรยะแข็งแกร่งขึ้นจนสามารถทัดเทียมกับโอโรจิมารุได้ในที่สุดด้วยความพยายามอย่างหนัก พรสวรรค์ และโชคเล็กน้อย หลังจากเรียนรู้วิชาเซียน เขาก็สามารถต่อสู้ได้อย่างสูสีกับเพื่อนเก่าของเขา แต่การฝึกฝนวิชาเซียนนั้นใช้เวลาหลายปี และดูเหมือนว่าโอโรจิมารุก็คงไม่ได้อยู่เฉยๆในช่วงเวลานั้นเช่นกัน

___

โอโรจิมารุและซึนาเดะฝึกซ้อมกันต่อที่สนามฝึกจนถึงเย็น เมื่อฝึกซ้อมเสร็จแล้ว พวกเขาก็แยกย้ายกันไป โดยโอโรจิมารุเดินทางกลับบ้าน

เมื่อเข้าไปข้างในแล้ว เขาจึงเปิดแผงแสดงสถานะจากระบบของเขา

-เทคโนโลยีที่ปลดล็อกแล้ว : เซรุ่มเพิ่มพลังพันธุกรรมขั้นพื้นฐาน , การสกัดยืน , น้ำยาซ่อมแซมยีน , การหลอมรวมยีน , เซรั่มเสริมประสิทธิภาพระดับกลาง

-เทคโนโลยีปัจจุบัน : การปลูกถ่ายเซลล์

-เทคโนโลยีต่อไปที่จะปลดล็อก : การแทรกแซงเซลล์

-คะแนนเทคโนโลยี : 23,000

โอโรจิมารุเหลือบมองแผงควบคุมเพียงแวบเดียวแล้วก็ปัดทิ้งไป เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนักในตอนนี้ เขารู้ว่าถึงแม้ การปลูกถ่ายเซลล์จะเป็นเทคนิคที่มีประโยชน์ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากจะศึกษาค้นคว้าในตอนนี้

สิ่งที่เขาสนใจมากกว่านั้นคือการหลอมรวมยีน

การหลอมรวมยีนทำให้เกิดการผสานรวมลักษณะทางพันธุกรรมได้อย่างสมบูรณ์แบบ ในขณะที่การปลูกถ่ายเซลล์เป็นเพียงการเย็บส่วนต่างๆ เข้าด้วยกันอย่างหยาบๆ ซึ่งมักนำไปสู่ความไร้ประสิทธิภาพหรือความผิดปกติ ผลลัพธ์ที่ได้นั้นชัดเจน ยามาโตะ ผู้ที่ได้รับการปลูกถ่ายเซลล์ด้วยดีเอ็นเอของโฮคาเงะรุ่นที่ 1 สามารถควบคุมพลังวิชาไม้ได้เพียงเศษเสี้ยวของพลังดั้งเดิมเท่านั้น พลังของเขานั้นเทียบไม่ได้กับโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ตัวจริง

ข้อดีเพียงอย่างเดียวของการปลูกถ่ายเซลล์คือราคาถูก และทำได้ง่าย สิ่งเดียวที่ต้องใช้คือทักษะการผ่าตัดพื้นฐานและยา แต่การหลอมรวมยืนนั้นซับซ้อนและทรงพลังกว่ามาก

โอโรจิมารุถอนหายใจ “เอาล่ะ ฉันจะรอฟังการตัดสินใจของผู้บังคับบัญชาระดับสูงของโคโนฮะก่อน แล้วค่อยรีบร้อนทำอะไร”

หลังจากนั้น เขาก็นอนลงบนเตียงและหลับไป

___

ในช่วงสองสามวันถัดมา โอโรจิมารุใช้ชีวิตอย่างค่อนข้างสบายๆ เขาใช้เวลาสำรวจหมู่บ้าน กินอาหาร ฝึกฝน บ้างเป็นครั้งคราว และแม้แต่เพลิดเพลินกับการอาบน้ำในโรงอาบน้ำสาธารณะ เนื่องจากไม่มีภารกิจเร่งด่วนหรือการทดลองสำคัญใดๆ เขาจึงมีเวลาว่างมากมาย

ในที่สุด ในวันที่ 4 ฮิรุเซ็นได้เรียกโอโรจิมารุเข้าพบที่ห้องทำงานของเขา

เมื่อโอโรจิมารุเดินเข้ามา ฮิรุเซ็นก็ยิ้มอย่างอบอุ่น “โอโรจิมารุ หลังจากที่ฉันคิดทบทวนอย่างถี่ถ้วนมาหลายวัน ฉันก็ได้ข้อสรุปแล้ว เธอเป็นทั้งศิษย์ที่มีพรสวรรค์ที่สุดของฉันและนักวิจัยที่เก่งกาจ”

โอโรจิมารุพยักหน้า ตั้งใจฟังคำพูดของอาจารย์อย่างระมัดระวัง

ฮิรุเซ็นกล่าวต่อว่า "แต่ก่อนที่จะตัดสินใจใดๆ ฉันอยากฟังความคิดเห็นของเธอก่อน เธอมองเห็นตัวเองในอนาคตเป็นยังไง และเธออยากเดินไปในเส้นทางไหนต่อไป"

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________