บทที่ 255 หลุมศพประหลาด

บทที่ 255 หลุมศพประหลาด

ภาพนี้ แค่ลองนึกภาพดูก็ทำให้ขนลุกซู่ไปทั้งตัวแล้ว

ลองคิดดูสิ กลางดึกได้ยินเสียงเคี้ยวอาหาร ตื่นขึ้นมาเห็นผู้หญิงหน้าตาประหลาดในหมู่บ้านกำลังกินของอยู่ในบ้านตัวเอง แถมยังกินไปยิ้มไปอีกด้วย

แค่นึกภาพก็รู้สึกขนลุกซู่ไปถึงสันหลังแล้ว!

“ตอนหลัง ต่งซานหน่ายก็ไล่เธอออกไป ช่วงนั้น โดยพื้นฐานแล้วเธอไปกินของที่บ้านของต่งซานหน่ายตอนกลางดึกทุกคืนเลย ก็ยืนอยู่ข้างเตียงของหล่อนนั่นแหละ”

“จนทำให้เด็กสองคนที่ต่งซานหน่ายเลี้ยงอยู่ตกใจกลัวไปหมด ถ้าไม่เรียกให้ลูกชายของหล่อนกลับมา เกรงว่าเรื่องนี้คงจะแก้ไม่ได้”

เมื่อได้ยินดังนั้น ผมจึงถามต่งเหล่าเอ้อร์ว่า: “ต่งซานหน่ายคนนี้เคยด่าเธอหรือเปล่า?”

ต่งเหล่าเอ้อร์คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: “เหมือนจะเคยนะ ตอนหลังพอสอบถามดูก็รู้ว่าหลานของต่งซานหน่ายถูกเธอทำให้ตกใจจนร้องไห้ ต่งซานหน่ายก็เลยไปด่าเธออยู่พักหนึ่ง หลังจากนั้นเธอก็เหมือนผีที่ตามติดต่งซานหน่ายไม่ยอมไปไหน”

“ตอนกลางวันก็ไม่มีอะไร พอตกกลางคืนก็มีแต่เรื่องประหลาดๆ”

ผมพยักหน้า นี่ก็อยู่ในสิ่งที่ผมคาดเดาไว้

คนประเภทพวกเธอเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นมาก ถ้าคุณดีกับเธอ ก็ไม่มีอะไร แต่ถ้าคุณไม่ดีกับเธอ เธอจะตามติดคุณไปตลอด อย่างดีหน่อยก็ด่าคุณทุกครั้งที่เจอ

ที่น่ากลัวกว่าก็คือสถานการณ์แบบนี้ ยืนกินของอยู่ข้างเตียงคุณตอนกลางดึก แล้วก็ยังยิ้มให้คุณตลอดเวลา

“เออ พี่ชาย แล้วเธอพูดได้ไหม?” ผมถามต่งเหล่าเอ้อร์

ต่งเหล่าเอ้อร์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า: “เหมือนจะพูดได้นะ เพียงแต่พูดไม่ค่อยชัด”

ผมพยักหน้า กล่าวขอบคุณเขา แล้วก็จากไป มุ่งหน้าตรงไปยังบ้านของผู้หญิงที่เขาพูดถึง

เหตุผลที่ต่งเหล่าเอ้อร์พูดถึงผู้หญิงคนนั้นอย่างน่ากลัวขนาดนั้น ก็เพราะเขาต้องการจะสื่อว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนประหลาด ไม่เป็นมงคล มักจะกินของที่เซ่นไหว้คนอื่นอยู่บ่อยๆ นั่นก็ย่อมเป็นเรื่องประหลาด ใครเห็นก็ต้องรู้สึกว่าเป็นลางร้าย

เมื่อมาถึงปากทางเข้าหมู่บ้าน เราก็หาบ้านที่ต่งเหล่าเอ้อร์พูดถึงเจออย่างรวดเร็ว

บ้านของเธอตั้งอยู่โดดเดี่ยว ห่างจากหมู่บ้านไปพอสมควร หรือแม้กระทั่งห่างจากถนนไปอีกพอสมควร หน้าบ้านมีกองกล่องกระดาษ ขวดพลาสติก และขยะอื่นๆ ที่สามารถนำไปขายเป็นเงินได้กองอยู่เต็มไปหมด

“ที่นั่นแหละ!” ผมกับเถากุ้ยสบตากัน จากนั้นก็เดินไปยังที่แห่งนั้น

เราเดินวนรอบบ้านของเธออยู่รอบหนึ่ง แต่ก็ไม่เห็นใครเลย

ประตูบ้านก็ปิดอยู่ น่าจะไม่มีใครอยู่บ้าน

เถากุ้ยมองมาที่ผมแล้วถามว่า: “ปรมาจารย์จาง ต่อไปเราจะทำยังไงกันดีครับ?”

ผมมองไปรอบๆ แล้วพูดว่า: “รอก่อน! รอให้เธอกลับมาบ้าน แล้วค่อยถามเธอโดยตรงว่าได้โทรศัพท์มือถือมาจากที่ไหน”

เถากุ้ยพยักหน้า จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาคุย

ส่วนผม ก็นั่งยองๆ อยู่หน้าบ้านของพวกเขา เริ่มทบทวนเรื่องราวต่างๆ ที่เราเจอมาตั้งแต่วันเมื่อวาน

ต้องบอกว่า เรื่องราวต่างๆ ที่เราประสบมานั้นประหลาดจริงๆ ตั้งแต่มาถึงที่นี่ก็ได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับผีหลอกที่เนินหม่าเจียโป ไปจนถึงเถากุ้ยถูกผีเข้า

จากนั้นก็เป็นชายชราที่ถือคบเพลิงหาของ แล้วก็มาถึงการเห็นคนในหมู่บ้านเชิญบรรพบุรุษมาเฝ้าบ้านที่หน้าประตู แล้วก็เป็นเด็กหญิงที่เล่นโทรศัพท์มือถือ หญิงสาวที่ถูกเทพถ้ำเลือกกลับมาบ้าน

นี่เป็นเพียงเวลาสั้นๆ แค่วันเดียว เรื่องราวเหล่านี้ก็กองรวมกันแล้ว

ก็เพียงพอที่จะเห็นได้ว่า เรื่องนี้อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด เถาไห่หลง หายากเสียแล้ว

โชคดีที่เราได้เบาะแสเดียวมา นั่นคือโทรศัพท์มือถือของเถาไห่หลงปรากฏขึ้นมา

ขณะที่เรากำลังรออยู่ สายตาของผมก็พลันเหลือบไปเห็นบางสิ่งที่ดึงดูดสายตาของผม

มีแสงสีม่วงอ่อนๆ ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าผมอย่างเลือนราง นั่นคือสิ่งที่อยู่ตรงหน้าผม

คือหลุมศพ!

เป็นหลุมศพหลุมหนึ่ง เป็นหลุมศพที่ดูค่อนข้างใหม่ บนหลุมศพมีของใช้ของคนตายปักอยู่มากมาย มีทั้งพวงหรีด แล้วก็มีพวกบ้านกระดาษ รถกระดาษอะไรพวกนี้

เมื่อผมมองไปที่แสงสีม่วงอ่อนๆ นั้นอีกครั้งอย่างตั้งใจ แสงนั้นก็หายไป

มีแสงสีม่วงอ่อนๆ สถานที่แบบนี้จะมีแสงสีม่วงอ่อนๆ ได้อย่างไร ไม่ถูกสิ

ระยะทางอยู่ไกล ผมก็ไม่รู้ว่าตาลายไปเอง หรือว่าเห็นจริงๆ

แต่เมื่อครู่ตอนที่มองไป ก็เห็นแสงสีม่วงอ่อนๆ นั้นจริงๆ ถึงแม้ตอนนี้จะไม่มีแล้ว แต่เมื่อครู่ผมเห็นมันชัดเจนมาก

นี่ทำให้ผมรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง ดังนั้นผมจึงเดินไปยังที่แห่งนั้น!

สถานที่แห่งนั้นก็ไม่ได้อยู่ไกลจากที่นี่มากนัก ใช้เวลาเดินเพียงไม่กี่นาทีก็ถึง

ที่ผมไป ก็เพราะว่าบนหลุมศพนั้นยากที่จะปรากฏแสงสีม่วงอ่อนๆ ขึ้นมาได้ จะมีก็แต่ฮวงจุ้ยที่ดีเลิศเท่านั้นถึงจะปรากฏแสงแบบนั้นได้ ฮวงจุ้ยธรรมดาทั่วไป ไม่มีทางปรากฏแสงแบบนั้นได้เลย

ปราณสีม่วงคืออะไร นั่นคือสนามพลังที่ยอดเยี่ยมที่สุดในวงการฮวงจุ้ย จะเรียกว่าเป็นปราณมังกรก็ไม่เกินจริง

สถานที่ที่ปรากฏปราณสีม่วง โดยทั่วไปแล้วจะหมายถึงฮวงจุ้ยที่ดีเลิศ

ฮวงจุ้ยตรงหน้า ไม่ได้ดีเลย อย่างน้อยจากที่ผมมองไป ก็ไม่ใช่สถานที่ที่ดีเลย แต่กลับปรากฏแสงสีม่วงอ่อนๆ ขึ้นมา นี่คือสิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจ

“ปรมาจารย์จาง คุณจะไปไหนครับ?” เมื่อเห็นผมเดินลงเขาไป เถากุ้ยก็ตะโกนเรียกผมจากด้านหลัง

ผมไม่ได้หันกลับไป แต่ตอบว่า: “ไปดูข้างล่างหน่อย”

เมื่อได้ยินผมพูดเช่นนั้น เถากุ้ยก็กระโดดลงมาทันที และในไม่ช้าก็ตามผมทัน

“ไปไหนเหรอครับ?”

ผมชี้ไปที่หลุมศพนั้น ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่ก้าวเท้าเร็วขึ้นอีกเล็กน้อย

ในไม่ช้า เราก็มาถึงข้างหลุมศพนั้น

นี่เป็นหลุมศพใหม่ ดูเหมือนเพิ่งจะฝังไปหยกๆ ดินยังใหม่อยู่เลย จากสีของดิน คาดว่าฝังไปไม่เกินหนึ่งสัปดาห์

“เอ๊ะ!” เถากุ้ยหลังจากมาถึงที่นี่ ก็มองไปรอบๆ แล้วพูดว่า: ปรมาจารย์จาง ที่นี่เหมือนจะเป็นที่ที่เราเห็นชายชราคนนั้นหาของเมื่อคืนนะครับ”

เดิมทีผมคิดจะดูฮวงจุ้ยก่อน แต่พอได้ยินเถากุ้ยพูดเช่นนั้น ผมก็รีบหันกลับไปดู

หลังจากประเมินไปรอบๆ แล้ว เถากุ้ยพูดไม่ผิด ที่นี่ คือที่ที่เราเห็นชายชราคนนั้นหาของตอนที่เราเข้าหมู่บ้านเมื่อคืนจริงๆ

ตอนหลัง พอเราหันกลับไปดูอีกครั้ง ที่นี่ก็ไม่มีชายชราคนไหนแล้ว มีเพียงดวงไฟผีกำลังลุกไหม้อยู่

จากลักษณะของชายชราคนนั้น เขาไม่น่าจะเพิ่งตาย

ชายชราที่เพิ่งตายไม่น่าจะมาที่หลุมศพเร็วขนาดนี้ เพราะหลังจากลงไปยมโลกแล้ว ยังมีเรื่องให้ทำอีกมากมาย จะมาถึงที่นี่ได้ อย่างน้อยก็ต้องฝังไปแล้วหนึ่งเดือน

อีกอย่างคือ เขาก็ไม่น่าจะปรากฏตัวต่อหน้าเรา ให้เราเห็นได้ เพราะไม่มีพลังงานขนาดนั้น

เถากุ้ยเห็น ก็พอจะเข้าใจได้ ไฟหยางของเขาต่ำ แต่ผมไม่เหมือนกัน ผมสามารถเห็นได้ และเห็นได้อย่างชัดเจน แถมยังได้พูดคุยกับเขาอีกด้วย เรื่องนี้มีปัญหาอย่างเห็นได้ชัด

ผมครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นก็นึกถึงบางสิ่งขึ้นมาได้

การฝังศพครั้งที่สอง!

ใช่แล้ว การฝังศพครั้งที่สอง

การฝังศพครั้งที่สองมีความหมายเหมือนกับการย้ายสุสาน โดยทั่วไปหมายถึงปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ เช่น ต้องการสร้างถนน สร้างอะไรบางอย่างที่ทับหลุมศพ ก็ต้องย้ายสุสาน ก็จะเรียกว่าการฝังศพครั้งที่สอง

ยังมีอีกประเภทหนึ่งคือเจ้าของบ้านต้องการย้ายเอง แบบนี้โดยทั่วไปแล้วจะเป็นเพราะบ้านเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมา เชิญคนมาดูแล้วพบปัญหา ดังนั้นจึงให้ย้ายสุสาน

ผมรู้สึกว่าที่นี่ ความเป็นไปได้ของการฝังศพครั้งที่สอง ค่อนข้างสูง!