MDB ตอนที่ 599 การสร้างมหาสมุทร

เต๋าเสือพยักหน้าอย่างเหม่อลอย จากนั้น หลินจินสะบัดแขนเสื้อ ท้องฟ้าที่แจ่มใสก็พลันถูกปกคลุมด้วยกลุ่มเมฆที่กลายเป็นเมฆฝนอันน่าสะพรึง

เต๋าเสือถึงกับตะลึง

ภายในเวลาเพียงสิบห้านาที ฝนก็เทกระหน่ำลงมาทั่วทั้งทวีป

เต๋าเสือรู้ว่าหลินจินกำลังพยายามทำอะไร เขาใช้พลังของสมบัติวิเศษในการสร้างฝน

ไม่นานเขาก็เริ่มส่ายหัว และพูดว่า

“ฝนอาจช่วยแก้ปัญหาได้ชั่วคราว แต่ไม่ใช่ทางแก้ที่ยั่งยืน หลังจากฝนหยุดตก ทวีปอาริดก็จะยังคงเป็นเช่นเดิม”

เต๋าเสืออาศัยอยู่บนทวีปอาริดมานานพอสมควร ตลอดช่วงเวลานั้น เขาเคยเห็นทวีปแห่งนี้มีฝนตกอยู่บ้างเป็นครั้งคราว บางคราวฝนก็ตกต่อเนื่องยาวนานหลายวัน

ทว่านอกจากน้ำท่วมเล็กน้อยที่เกิดขึ้นประปรายแล้ว สภาพของทวีปอาริดก็แทบไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากนัก

“หรือน้องหลินจะอยู่ในทวีปอาริดแห่งนี้ แล้วเสกให้ฝนตกทุก ๆ สองสามวัน?”

คำถามของเต๋าเสือทำให้หลินจินครุ่นคิด

จากนั้น ฝนหยุดตกและเมฆก็สลายไป

ดูเหมือนว่าสิ่งทีเต๋าเสือพูดมานั้นถูกต้อง

หลินจินจึงต้องการทางแก้ด้วยวิธีอื่น เขามองไปรอบ ๆ และพบปล่องหลุมขนาดใหญ่ในระยะไกล โครงสร้างนี้ต้องเกิดจากดาวเคราะห์น้อยเมื่อหลายพันปีก่อน และหากยืนอยู่บนพื้นดิน ก็คงมองไม่เห็นรูปร่างของหลุมอุกกาบาตทั้งหมด จำต้องยืนอยู่บนที่สูงหลายพันกิโลเมตรจึงจะมองเห็นแอ่งขนาดใหญ่ที่ว่างเปล่าได้

เมื่อเห็นเช่นนั้น ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจของหลินจิน

เขายื่นมือเลื่อนม่านเมฆออกไป ก่อนจะก้มมองลงเบื้องล่างจนเห็นรูปทรงคล้ายชามได้ชัดเจนยิ่งขึ้น หลินจินเผยรอยยิ้มบาง ๆ แล้วพยักหน้ารับอย่างพึงพอใจ

“ที่นี่เป็นทำเลที่ยอดเยี่ยมมาก!”

เต๋าเสือหันมามองอย่างไม่เข้าใจ “ที่ไหน? ทำเลที่ยอดเยี่ยมมันคือที่ไหนกัน?”

แทนที่จะตอบคำถามของเขา หลินจินกลับกล่าวว่า “พี่เสือ รอข้าอยู่ที่นี่ก่อนนะ”

กล่าวเช่นนั้นแล้ว เขาก็แยกเมฆออกและร่อนลงสู่พื้นดิน

ห่างจากปล่องหลุมราวหนึ่งร้อยเมตร หลินจินยืนนิ่งก่อนจะหลับตาลงเพื่อเรียกใช้ทักษะกำราบสัตว์วิเศษ จากนั้น ภาพประตูบานหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้นอย่างเลือนรางด้านหลังเขา เปลวไฟและพลังโลหิตโอบล้อมทั่วทั้งร่าง แม้แต่ดาบวายุพิสุทธิ์ที่คาดอยู่ข้างเอวก็ยังสั่นไหวราวกับตอบสนองต่อพลังอันพลุ่งพล่านนั้น

ทันทีที่หลินจินลืมตาขึ้น พลังลึกลับบางอย่างก็ปกคลุมทั่วทั้งปล่องหลุมขนาดใหญ่ที่กว้างหลายร้อยกิโลเมตรแห่งนี้

หลังจากความเงียบสงบชั่วครู่ แรงสั่นสะเทือนก็เริ่มขึ้น ทำให้ฝุ่นในปล่องหลุมฟุ้งกระจาย ดูเหมือนว่าแมลงและสัตว์วิเศษที่อาศัยอยู่ใต้ดินกำลังพยายามหนีออกมา

ที่นี่มีแมลงและงูมากมาย รวมถึงอูฐป่าและแพะทะเลทรายเป็นฝูงใหญ่ พวกมันซ่อนตัวอยู่ในที่แห่งนี้ แต่ตอนนี้พวกมันกำลังถูกหลินจินขับไล่ออกไป

มันเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจมาก

หลังจากสัตว์ทั้งหมดหนีไปแล้ว หลินจินก็หยิบน้ำเต้าสี่สมุทรออกมาโยนขึ้นไปในอากาศก่อนจะร่ายคาถา

“ค่ายกลมหาสมุทร!”

น้ำเต้าสี่สมุทรพุ่งทะยานขึ้นสู่ก้อนเมฆและขยายใหญ่ขึ้นหลายพันเท่า ในชั่วพริบตา น้ำเต้าขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นกลางกลุ่มเมฆราวกับโผล่ออกมาจากความว่างเปล่า

หลินจินยกมือขึ้น พลิกฝ่ามือเบา ๆ น้ำเต้าก็เปิดออกพร้อมเสียง ป๊อป แผ่วเบา ทันใดนั้น สายน้ำก็ทะลักออกมาไม่ขาดสาย จากระยะไกล มันดูราวกับน้ำตกที่ไหลหลั่งลงมาจากท้องฟ้า ทิวทัศน์งดงามตระการตาจนน่าอัศจรรย์

ชั่วขณะหนึ่ง ฟ้าดินคล้ายถูกกลืนด้วยเสียงน้ำคำรามกึกก้อง ราวกับสายน้ำจากสวรรค์กำลังโถมกระหน่ำลงมา เสียงอึกทึกนั้นแผ่สะท้านไปทั่ว จนทำให้ผู้คนกว่าครึ่งของทวีปอาริดต่างตื่นตระหนกไปตาม ๆ กัน

แม้แต่ผู้ฝึกตนขั้นสูงที่ซ่อนตัวอยู่ตามที่ต่าง ๆ บนทวีปแห่งนี้ ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนมีพลังไม่ด้อยไปกว่าสัตว์ปีศาจในถ้ำอสูรวายุทมิฬ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะสะดุ้งตกใจ

นอกจากนี้ ยังมีพ่อค้าเร่ที่สัญจรผ่านไปมา ทุกคนต่างหยุดชะงัก และจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความตะลึงไม่ต่างกัน

ในหมู่บ้านบนภูเขาที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยหกสิบกิโลเมตร นักพรตเต๋าชราคนหนึ่งรีบวิ่งออกมาข้างนอก เขาคำนวณในใจแล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไป เขาเรียกนกอินทรีออกมา กระโดดขึ้นบนหลังมันแล้วบินไปยังต้นเสียง

ในถ้ำบนภูเขาที่อยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันตกสามร้อยกิโลเมตร นกยักษ์ปีกสีทองตัวหนึ่งบินตรงไปยังน้ำเต้าขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า

แปดสิบกิโลเมตรไปทางทิศตะวันออก ขบวนคาราวานบรรทุกสัตว์วิเศษขนาดเล็กจำนวนหนึ่งร้อยตัวกำลังเดินทางไปตามเส้นทางค้าขาย เสียงดังสนั่นของการเทน้ำจากน้ำเต้าขนาดใหญ่ทำให้ผู้เดินทางและสัตว์เหล่านั้นตกใจ พวกเขาจึงหยุดรถอย่างรวดเร็วเพื่อมองดูเหตุการณ์บนท้องฟ้า แม้แต่ผู้คุ้มกันของพวกเขาก็ยังอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

ตลอดชีวิตของพวกเขา พวกเขาไม่เคยเห็นสิ่งใดที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้มาก่อนเลย

ม่านตาของหนึ่งในผู้คุ้มกันขบวนคาราวานเบิกกว้าง เขาออกคำสั่งแล้วขึ้นขี่ม้าเร็วและจับบังเหียนแน่น ก่อนจะพุ่งทะยานไปยังที่ตั้งของน้ำเต้าขนาดใหญ่

ม้าตัวนี้วิ่งเร็วมากจนสามารถวิ่งได้หลายสิบกิโลเมตรในเวลาอันสั้น

ในขณะนั้น เหล่าสิ่งมีชีวิตผู้แข็งแกร่งที่สังเกตเห็นปรากฏการณ์อันน่าอัศจรรย์นี้ ต่างเร่งมุ่งหน้าเข้ามาด้วยความสับสนปนลังเล แม้ในใจจะรู้ดีว่าการกระทำเช่นนี้อาจเท่ากับนำตนเองไปเสี่ยงชีวิต

ทว่าในอีกด้านหนึ่ง พวกเขาก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่านี่อาจเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ เป็นโอกาสที่จะได้พบพานปาฏิหาริย์ที่หาได้ยากยิ่ง และท้ายที่สุด ความคิดนั้นเองก็ผลักดันให้พวกเขาตัดสินใจมุ่งหน้าเข้าใกล้ต้นกำเนิดของความปั่นป่วนนี้ในที่สุด

นอกจากนี้ยังมีบางคนที่ตัดสินใจไม่ไปหลังจากคิดทบทวนอย่างถี่ถ้วนอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม ภาพน้ำเต้าสวรรค์หลั่งสายน้ำลงมาจากฟากฟ้าราวกับเป็นแม่น้ำนี้ ย่อมต้องถูกจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ของทวีปอาริดอย่างแน่นอน

ครืน

ผ่านไปพักใหญ่ เต๋าเสือลงมาอยู่ข้าง ๆ หลินจิน และเฝ้ามองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยสีหน้าตกตะลึง

แม้ว่าเขาจะมีชีวิตอยู่มาถึงห้าศตวรรษแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย

แม้แต่เต้าจวิน อาจารย์ของเขาเอง ก็ดูเหมือนจะไม่อาจดึงพลังของน้ำเต้าสี่สมุทรออกมาใช้ได้ถึงระดับนี้ ทว่าหลินจินก็ไม่ได้คิดจะอธิบายเรื่องดังกล่าวให้เต๋าเสือฟังแต่อย่างใด

หลังจากผ่านการขัดเกลาแล้ว ความเข้าใจและความเชี่ยวชาญที่หลินจินมีต่อสมบัติวิเศษชิ้นนี้ ดูจะลึกซึ้งยิ่งกว่าเต้าจวินเสียอีก

ทั้งนี้ ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเขาได้รับการถ่ายทอดวิธีขัดเกลาสมบัติวิเศษจากผู้อมตะแห่งนิกายลึกลับ แตกต่างจากเต้าจวินที่ดูจะมิได้เชี่ยวชาญในด้านนี้ หรืออีกนัยหนึ่ง อาจเป็นเพราะเต้าจวินใช้ชีวิตอย่างสุขสบายเกินไป จึงมิได้ให้ความสำคัญกับสมบัติวิเศษชิ้นนี้มากนัก

มีเหตุผลอยู่มากมายเกินกว่าจะคาดเดาได้ ต่อให้หลินจินได้อ่านอักษรภาพที่เต้าจวินทิ้งไว้แล้ว เขาก็ยังไม่อาจล่วงรู้เจตนาที่แท้จริงของอีกฝ่ายได้อยู่ดี

อย่างไรก็ตาม ด้วยความสามารถในการดึงพลังของน้ำเต้าสี่สมุทรออกมาใช้อย่างเต็มศักยภาพ หลินจินจึงสามารถเนรมิตมหาสมุทรขึ้นจากอากาศธาตุได้อย่างแท้จริง

น้ำไหลลงมาและตอนนี้ได้เต็มก้นปล่องหลุมแล้ว อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะเติมเต็มปล่องหลุมทั้งหมดได้

“น้องหลิน เจ้ากำลังพยายามสร้างมหาสมุทรจากความว่างเปล่างั้นหรือ!?” เต๋าเสืออุทานออกมาหลังจากที่เข้าใจสถานการณ์แล้ว

นี่เป็นการกระทำที่เปรียบเสมือนการสร้างมหาสมุทรขึ้นมาจากความว่างเปล่าอย่างแท้จริง

เมื่อหลินจินเสกฝนลงมาก่อนหน้านี้ เขาก็รู้ว่ามันเป็นเพียงวิธีแก้ปัญหาชั่วคราวเท่านั้น มันไม่สามารถแก้ปัญหาที่ต้นตอของปัญหาในทวีปอาริดได้

ด้วยเหตุนี้ หลินจินจึงเกิดความคิดที่จะสร้างทะเลสาบยักษ์ขึ้นมา

ทะเลสาบยักษ์แห่งนี้จะเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางภูมิศาสตร์ของทวีปอาริดอย่างแน่นอน เพราะนี่จะกลายเป็นแหล่งน้ำหลักสำหรับสถานที่แห้งแล้งและรกร้างแห่งนี้

อย่างไรก็ตาม แหล่งน้ำนี้อาจจะใหญ่เกินไปสักหน่อย

สายน้ำยังคงหลั่งไหลลงสู่ปล่องหลุมอย่างบ้าคลั่ง ไม่ถึงสิบห้านาที พื้นที่ราวหนึ่งในสามก็ถูกเติมเต็มไปด้วยน้ำจนมิด

เบื้องล่าง กระแสน้ำปั่นป่วนเชี่ยวกราก ราวกับคลื่นพิโรธที่ไม่อาจหยุดยั้ง ทว่าหากหลินจินเรียกน้ำเต้ากลับคืนเมื่อใด พลังอันปั่นป่วนนั้นก็จะค่อย ๆ จางหาย และผืนน้ำก็จะสงบลงทีละน้อย

ทันใดนั้น หลินจินก็หันไปเห็นนกยักษ์ปีกทองบินอยู่เหนือศีรษะ เมื่อกางปีกทั้งสองข้างออก นกยักษ์ตัวนั้นอาจยาวกว่าหกสิบเมตร

ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่โตมโหฬารเหลือเกิน

‘ผู้ฝึกตนที่เป็นสัตว์ปีศาจ’ เพียงแค่เหลือบมองด้วยหางตา หลินจินก็รับรู้ได้ทันที

ทางด้านเต๋าเสือก็เหลือบตามองไปเช่นกัน ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

“อ้อ ข้ารู้จักเจ้านกตัวนี้!”

สิ้นคำพูด เขาก็มุ่งหน้าพุ่งทะยานไปหาแขกที่ไม่ได้รับเชิญผู้นั้นในทันที