บทที่ 32 - บุกถล่มหมู่บ้านหัวหมาป่า

บทที่ 32 - บุกถล่มหมู่บ้านหัวหมาป่า

ลมหนาวยังคงหวีดหวิว ขบวนทหารม้าค่อยๆ บีบระยะเข้าสู่หมู่บ้านหัวหมาป่า

เมื่อมองจากระยะไกล หมู่บ้านท่ามกลางหิมะดูจะปกคลุมไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตึงเครียด บนกำแพงหมู่บ้านมีพลธนูจำนวนมากเตรียมพร้อม และหันปลายธนูมายังทิศทางด้านหน้า

"เดินหน้าไปอีกนิดก็จะเข้าสู่ระยะยิงของพลธนูแล้วขอรับ" คลาเรนซ์กระชับบังเหียนม้าพลางเอ่ยเตือน

เอนโซพยักหน้าเล็กน้อยและชูแขนขึ้นเป็นสัญญาณ

ทหารม้าเบื้องหลังเมื่อเห็นสัญญาณต่างก็หยุดฝีเท้าลงและจัดขบวนเตรียมพร้อม

"คลาเรนซ์ สั่งทหารม้ากลุ่มที่ถือไหน้ำมันเตรียมตัวชาร์จ!" เอนโซจ้องมองไปยังประตูเหล็กที่ปิดสนิทตรงทางเข้าหมู่บ้านพลางเอ่ยเสียงขรึม "ส่วนคนอื่นๆ ให้รอจังหวะ เมื่อไฟเผาประตูจนพังแล้วให้เปิดฉากโจมตีทันที"

"ขอรับนายน้อยเอนโซ" คลาเรนซ์พยักหน้ารับคำ

จากนั้นเขาจึงควบม้าหันกลับไปสั่งการทหาร ทันใดนั้นทหารม้าประมาณยี่สิบนายก็แยกตัวออกมา

ทหารม้าเหล่านี้สวมชุดเกราะบางและไม่ได้พกอาวุธติดตัว ทว่าบนหลังกลับแบกไหดินเผาไว้คนละหลายใบ ซึ่งส่งกลิ่นเหม็นฉุนออกมาจางๆ

"แจ็ค นำทีมชาร์จเข้าไป" คลาเรนซ์มีสีหน้าเคร่งขรึมสั่งการทหารนายหนึ่ง "เมื่อใกล้ถึงประตูหมู่บ้าน ให้ขว้างไหน้ำมันใส่ทันที!"

"รับทราบขอรับท่านคลาเรนซ์"

แจ็คพยักหน้าขรึมๆ ก่อนจะโบกมือให้สัญญาณทหารร่วมทีมเริ่มการชาร์จ พวกเขาควบม้าพุ่งตรงไปยังหมู่บ้านหัวหมาป่าด้วยความเร็วสูงสุด

"ยิงธนู! เร็วเข้า ยิงพวกมัน!"

บนกำแพงหมู่บ้าน อัศวินผู้เฝ้าระวังเห็นทหารม้าพุ่งเข้ามาก็รีบสั่งให้พลธนูเปิดฉากยิงทันที

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ห่ากระสุนลูกศรพุ่งเข้าใส่ในพริบตา แจ็คและพวกต่างพากันหลบหลีกและเร่งความเร็วในการชาร์จ แม้จะต้องทิ้งศพไว้สองสามร่าง ทว่าในที่สุดพวกเขาก็เข้าถึงหน้าประตูหมู่บ้านได้สำเร็จ

"ขว้าง!" แจ็คตะโกนก้อง

เหล่าทหารม้าต่างพากันโยนไหน้ำมันบนหลังออกไป ไหน้ำมันกระแทกเข้ากับประตูเหล็กจนแตกกระจาย น้ำมันไฟที่เหนียวข้นไหลเยิ้มไปทั่วประตูพร้อมส่งกลิ่นฉุนรุนแรง

ที่อยู่ไม่ไกล คลาเรนซ์เห็นแจ็คและพวกเสร็จสิ้นภารกิจและเริ่มถอยทัพ เขาก็หยิบธนูเขาควายที่หลังออกมา

เขารวบรวมสมาธิแน่วแน่และค่อยๆ ง้างสายธนู พลังโต้วชี่สีแดงเพลิงระเบิดออกมาจากภายในร่าง ส่งผลให้ลูกศรที่พาดอยู่ลุกโชนไปด้วยเปลวไฟ

ฟิ้ว!

ลูกศรเพลิงพุ่งแหวกอากาศไปด้วยความเร็วสูงสุด และพุ่งเข้าใส่เป้าหมายที่หน้าประตูหมู่บ้านในพริบตา

พรึ่บ! เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นทันทีและเผาไหม้ประตูเหล็กอย่างรุนแรง!

กองไฟขนาดมหึมาลุกไหม้อย่างบ้าคลั่ง พร้อมกลุ่มควันดำที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!

กลิ่นเหม็นไหม้อบอวลไปทั่ว บนกำแพงเริ่มเกิดความวุ่นวาย อัศวินผู้เฝ้าระวังแผดเสียงตะโกนสั่งให้ทหารบางส่วนลงมาเอาน้ำมาดับไฟ

"ไฟยังแรงไม่พอ ขว้างน้ำมันไฟเข้าไปเพิ่ม!" เอนโซมองไปที่หมู่บ้านหัวหมาป่าแล้วเอ่ยเสียงขรึม

คลาเรนซ์พยักหน้าและสั่งให้ทหารม้าชุดน้ำมันไฟชาร์จเข้าไปอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้เนื่องจากมีกลุ่มควันหนาทึบบดบังทัศนวิสัยของพลธนูบนกำแพง ทำให้เหล่าทหารม้าสามารถขว้างไหน้ำมันเข้าไปได้เพิ่มขึ้นอย่างง่ายดายโดยไม่มีใครบาดเจ็บ

ภายใต้แรงหนุนจากลมหนาวที่หวีดหวิว ไฟยิ่งโหมกระหน่ำจนกำแพงหมู่บ้านหัวหมาป่าประดุจทะเลเพลิง และประตูทางเข้าก็ถูกเปลวไฟเผาผลาญจนแทบจะกลายเป็นเถ้าถ่าน

"สั่งการทหารม้า เตรียมบุกได้!"

เอนโซคำนวณเวลาอย่างใจเย็น เมื่อเห็นบนกำแพงเกิดความโกลาหลจึงหันไปสั่งคลาเรนซ์

คลาเรนซ์รับคำสั่งและแผดเสียงตะโกนสั่งชาร์จสุดเสียง ทหารม้าเบื้องหลังเริ่มควบม้าพุ่งทะยานออกไป ท่ามกลางเสียงกีบเท้าที่ดังสนั่นปานฟ้าถล่ม เพียงไม่กี่อึดใจ ขบวนทหารม้าก็เข้าถึงใต้กำแพงหมู่บ้าน

ที่ทางเข้าหมู่บ้าน ประตูที่ถูกไฟเผาจนเปื่อยพังทลายลงในพริบตาภายใต้กีบเท้าของม้าศึก

เอนโซควบม้านำหน้าพุ่งเข้าสู่หมู่บ้านหัวหมาป่าท่ามกลางกลุ่มควันหนาทึบ

"สิ่งมีชีวิตระดับอัศวินกำลังเข้าใกล้ โปรดระวังตัวด้วย!"

เสียงแจ้งเตือนจากชิปเพิ่งดังขึ้น เอนโซก็เห็นอัศวินตระกูลเคียวเหล็กคนหนึ่งถือดาบยาวพุ่งตรงมาหาเขา

"เพลงดาบกากบาท!" อัศวินคนนั้นเหวี่ยงดาบวาดเป็นรูปกากบาทเพลิงกลางอากาศและฟันเข้าใส่เอนโซอย่างรุนแรง

เอนโซกระโดดลงจากหลังม้า พร้อมชักดาบ 'เขี้ยวสีดำ' ออกมา เขาตวัดดาบเพียงครั้งเดียวก็ฟันทำลายพลังกากบาทเพลิงนั้นจนแตกกระจาย ก่อนจะพุ่งเข้าหาอัศวินคนนั้นประดุจภูตผี เพียงสองก้าวก็ถึงตัว

ฉัวะ! คมดาบฟันสวนออกไปอย่างเฉียบคม

อัศวินตระกูลเคียวเหล็กสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง เขาสัมผัสได้ว่าความเร็วของเอนโซนั้นรวดเร็วปานเงาลวงตา เขาพยายามจะถอยหลังหลบหนีทว่ากลับสายเกินไปเสียแล้ว

"อ๊าก!!" เขาแผดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด เมื่อชุดเกราะที่หน้าอกถูกฟันจนขาดและมีเลือดไหลทะลักออกมามหาศาล

เอนโซไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ เขาพุ่งตัวไปข้างหน้าและแทงดาบสวนเข้าไปทันที!

"อึก..." หัวใจถูกดาบสั้นแทงทะลุ อัศวินคนนั้นหน้าซีดเผือด ดวงตาค่อยๆ หม่นแสงลงจนในที่สุดก็สิ้นใจไปโดยสมบูรณ์

'ชิป เปิดระบบสแกน ล็อกเป้าหมายอัศวินคนอื่นรอบตัว!' หลังจากจัดการอัศวินคนแรกได้อย่างง่ายดาย เอนโซก็สั่งการในใจ

"กำลังสแกน... พบเป้าหมาย"

ชิปแจ้งตำแหน่งของอัศวินอีกคนที่เฝ้าหมู่บ้านหัวหมาป่าได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งอยู่ห่างจากประตูหมู่บ้านไม่ไกลนัก

เอนโซรีบวิ่งไปยังทิศทางนั้นทันที ตามข้อมูลระบุว่าหมู่บ้านแห่งนี้มีอัศวินเฝ้าอยู่สองคน ขอเพียงจัดการพวกเขาทั้งคู่ได้ ทหารธรรมดาที่เหลือย่อมไม่มีอะไรน่ากังวล

เพียงครู่เดียว เอนโซก็เห็นร่างของอัศวินตระกูลเคียวเหล็กอีกคน

รอบกายของอัศวินคนนี้มีทหารจำนวนมากห้อมล้อมอยู่ ดูเหมือนเขาจะเป็นหัวหน้าอัศวินที่คุมกำแพงก่อนหน้านี้

ยามนี้เขากำลังยิงอาณัติสัญญาณขึ้นสู่ท้องฟ้า ดูเหมือนเขาจะล่วงรู้แล้วว่าหมู่บ้านหัวหมาป่าไม่อาจต้านทานกองทัพเมืองไคหยวนได้ จึงตั้งใจจะขอความช่วยเหลือจากเมืองหมาป่ายักษ์

เอนโซปล่อยให้อีกฝ่ายยิงอาณัติสัญญาณจนเสร็จ ก่อนจะพุ่งเข้าไปสังหารทันที

ทหารรอบกายอัศวินเห็นเอนโซพุ่งเข้ามาต่างก็กรูกันเข้าใส่

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

ทหารธรรมดาไม่อาจขวางทางเอนโซได้เลย ทุกครั้งที่เขาวาดดาบ ชีวิตของทหารคนหนึ่งก็จะจบสิ้นลง เพียงไม่กี่อึดใจเขาก็จัดการทหารรอบตัวอัศวินจนหมด

"บัดซบ ทำไมมันถึงเก่งขนาดนี้!?"

อัศวินผู้คุมหมู่บ้านยืนอึ้งตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาตนเอง ในใจเริ่มบังเกิดความคิดที่น่าหวาดหวั่นขึ้นมา

"หรือว่า... เขาจะเป็นอัศวินผู้ยิ่งใหญ่?"

เขาไม่มีเวลาคิดมากไปกว่านั้น จึงตัดสินใจหมุนตัววิ่งหนีสุดชีวิต ทว่าเขายังวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว ก็รู้สึกว่ามีเงามืดพาดผ่านตัวไป

วินาทีถัดมา เอนโซก็ไปปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าเขาแล้ว

"อ๊ะ... อึก..." อัศวินคนนั้นดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว เขายังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็รู้สึกเย็นวาบที่ลำคอพร้อมกับความเจ็บปวดที่บาดลึก

เขาพยายามก้มลงมองทว่ากลับพบเลือดพุ่งกระฉูดออกมา เขาอ้าปากพยายามจะส่งเสียงทว่ากลับไม่มีคำพูดใดหลุดออกมา ร่างของเขาคุกเข่าลงและล้มคว่ำลงกับพื้นในที่สุด

"ง่ายกว่าที่คิดจริงๆ!"

"ด้วยพลังของข้าในยามนี้ การจัดการกับอัศวินช่างง่ายดายเหลือเกิน"

เอนโซพึมพำกับตัวเองขณะมองดูศพบนพื้น

"ด้วยฟังก์ชันวิเคราะห์ของชิป ประกอบกับพลังเวทมนตร์ พลังการต่อสู้ของข้าในตอนนี้เทียบเท่ากับอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ หรืออาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ"

"หากต้องเผชิญหน้ากับแองเจิลในสภาพสมบูรณ์อีกครั้ง ข้ามั่นใจว่ามีโอกาสชนะมากกว่าเจ็ดส่วนแน่นอน!"

(จบแล้ว)