บทที่ 24 - การปะทะ

บทที่ 24 - การปะทะ

'หรือว่าวันนี้ข้าต้องมาสิ้นชีพที่นี่จริงๆ?' โอควินทอดถอนใจ ใบหน้าพลันปรากฏแววขมขื่นออกมา

เบื้องหน้าของเขา เซเวียร์แววตาเย็นเยียบ ค่อยๆ ชูหอกยาวขึ้น วินาทีต่อมา ทั่วร่างของเขาก็ปรากฏสายฟ้าสีม่วงพวยพุ่งออกมา เขาออกแรงขาพุ่งทะยานเข้าใส่กะทันหัน ปลายหอกส่องประกายเย็นเยียบเล็งตรงไปที่หัวใจของโอควิน

"ตายซะเถอะ โอควิน!" เซเวียร์คำรามลั่น

แผลที่หน้าท้องเสียเลือดไปมาก พลังโต้วชี่เองก็แทบจะเหือดหายไปจากการต่อสู้ก่อนหน้านี้ เมื่อเห็นเซเวียร์พุ่งหอกเข้าใส่ โอควินกลับไม่เหลือเรี่ยวแรงแม้แต่จะยกดาบขึ้นกัน ในดวงตาฉายแววสิ้นหวังและโศกเศร้า เขาได้แต่ทอดถอนใจลึกในอก

'พ่อขอโทษนะเอนโซ พ่อไม่อาจปกป้องเจ้าได้อีกต่อไปแล้ว...'

หอกยาวที่พันธนาการด้วยสายฟ้าแทงสวนออกมาประดุจสายฟ้าฟาด ทว่าในจังหวะนั้นเอง ท่ามกลางหมู่ไม้ไม่ไกลนัก กลับมีร่างสีดำพุ่งทะยานออกมาประดุจพรานเงา เพียงพริบตาก็เข้าขวางเบื้องหน้าโอควิน พร้อมกับตวัดดาบสั้นสีดำสนิทเล็งไปที่ลำคอของเซเวียร์ทันที

คมดาบมรณะพุ่งเข้าใส่ เซเวียร์ตกใจจนต้องรีบชักหอกกลับและกระโดดถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว

"ขออภัยขอรับท่านพ่อ ข้ามาสายไปหน่อย" เอนโซพยุงโอควินไปพักที่ใต้ต้นไม้ข้างๆ พลางเอ่ยเสียงเบา

ริมฝีปากของโอควินสั่นระริก เขามองเอนโซด้วยสายตาที่ซับซ้อน ก่อนจะทอดถอนใจยาวออกมา

"เจ้าไม่ควรมาที่นี่เลย!"

"ท่านพ่อวางใจเถิดขอรับ" เอนโซส่งสายตาให้โอควินวางใจ ก่อนจะหันไปจ้องมองเซเวียร์พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "ข้าจะจัดการคนทรยศให้ท่านเอง และจะทำให้พวกตระกูลเคียวเหล็กต้องชดใช้อย่างสาสม!"

เซเวียร์กวาดสายตามองเอนโซตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก

"น้องรักของข้า ในเมื่อเจ้ามาปรากฏตัวที่นี่ได้ ดูเหมือนว่าเกโรคงจะตายไปแล้วสินะ"

"นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าเจ้าจะมอบเซอร์ไพรส์ให้ข้าได้ถึงเพียงนี้!" แววตาของเซเวียร์ดูสงบนิ่ง ทว่าน้ำเสียงกลับเย็นยะเยือกจับใจ

เอนโซนิ่งเงียบ จ้องมองความเคลื่อนไหวของเซเวียร์อย่างไม่วางตา

"ไม่มีอะไรจะพูดงั้นรึ?" เซเวียร์ยักไหล่พลางแค่นยิ้ม "ถ้าอย่างนั้น ก็ส่งเจ้าไปลงนรกซะเลยแล้วกัน!"

สิ้นเสียงคำราม เซเวียร์ก็เริ่มขยับตัวทันที

เขาคุกเข่าลงเล็กน้อยก่อนจะออกแรงพุ่งตัวออกมา หอกยาวในมือพุ่งทะยานออกมาประดุจงูพิษ แทงเข้าใส่เอนโซด้วยความเร็วสูงสุด พลังโต้วชี่สายฟ้าส่งเสียงเปรี๊ยะๆ ดังสนั่นประดุจเสียงระเบิด

'เร็วมาก!' เอนโซใจหายวาบ

ทว่าเขาก็มีการตอบสนองที่รวดเร็วเช่นกัน ในวินาทีที่หอกพุ่งมาถึง พลังโต้วชี่ในร่างก็ระเบิดออกมา เขาชูดาบสั้นสีดำขึ้นต้านรับ ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงพลังทำลายล้างมหาศาลที่ปะทะเข้ามา บีบให้เขาต้องถอยหลังไปหลายก้าวเพื่อตั้งหลัก

"ดีมาก ถึงขนาดกันไว้ได้ ดูท่าข้าจะดูเบาเจ้าไปจริงๆ" เซเวียร์หรี่ตาลงพลางกระชับหอกในมือ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ "ถ้าอย่างนั้นก็มาดูสิว่า เจ้าจะรับการโจมตีของข้าได้อีกสักกี่ระลอก!"

วินาทีต่อมา หอกของเซเวียร์ก็พุ่งเข้าใส่อีกครั้ง

'ชิป วิเคราะห์รูปแบบการต่อสู้และวิถีการโจมตีของมัน!' เอนโซรวบรวมสมาธิสั่งการ

"กำลังวิเคราะห์... วิเคราะห์เสร็จสิ้น เริ่มระบบซิงโครไนซ์การมองเห็น..."

หลังสิ้นเสียงแจ้งเตือนจากชิป ดวงตาของเอนโซก็ปรากฏแสงสีแดงจางๆ ภายใต้ระบบซิงโครไนซ์ ทุกสิ่งรอบตัวถูกแสดงผลออกมาในรูปของข้อมูล คลื่นพลังชีวิตและจังหวะการโจมตีของเซเวียร์ถูกแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนที่สุด

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!

หอกยาวพุ่งเข้าใส่ประดุจพายุฝนจนเกิดเสียงหวีดหวิวแหวกอากาศ

ภายใต้การหนุนนำของพลังโต้วชี่สายฟ้า ความเร็วของเซเวียร์นั้นมหาศาลมาก หอกที่แทงออกมาแทบจะกลายเป็นภาพลวงตา ทุกการโจมตีล้วนเล็งไปที่จุดตาย ทว่าภายใต้การแจ้งเตือนที่แม่นยำของชิป เอนโซกลับสามารถตอบสนองล่วงหน้าและหลบหลีกได้อย่างว่องไว

ฟึ่บ! หอกแทงมาอีกครั้ง

เอนโซไม่กล้าประมาท เขาเอี้ยวตัวหลบตามคำแนะนำของชิป หอกที่พันธนาการด้วยสายฟ้ากรีดผ่านแก้มของเขาไปเพียงนิดเดียว ก่อนจะปักเข้าที่ต้นไม้โบราณขนาดมหึมา พลังโต้วชี่ที่บ้าคลั่งระเบิดจนต้นไม้แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ส่งเศษไม้ปลิวว่อนไปทั่ว

"ปฏิกิริยาตอบโต้ไม่เลวนี่" เซเวียร์แสยะยิ้ม ทว่าในใจกลับเริ่มเกิดความระมัดระวังขึ้นมา

จากการปะทะกันหลายกระบวนท่าเมื่อครู่ แม้เอนโซจะเป็นฝ่ายตั้งรับตลอด แต่ทักษะการต่อสู้ที่เขาแสดงออกมากลับทำให้เซเวียร์ต้องลอบตกใจ โดยเฉพาะความสามารถในการหลบหลีกที่เฉียบคม ราวกับว่าอีกฝ่ายสามารถคาดการณ์การโจมตีของเขาได้ล่วงหน้าอย่างไรอย่างนั้น

'วันนี้ต้องจัดการมันให้ได้!' เซเวียร์ตัดสินใจเด็ดขาด เขาสูดลมหายใจเข้าลึก กระชับหอกในมือแน่น พลังโต้วชี่ที่เหลืออยู่ถูกรีดออกมาจนเกิดประกายไฟฟ้าสีม่วงพันธนาการอยู่รอบกาย

ดวงตาของเขาจ้องเขม็งไปที่เอนโซ ภายในนัยน์ตามีประกายสายฟ้าสั่นไหวไปมา

"คำเตือน ระดับพลังชีวิตของเป้าหมายกำลังเพิ่มสูงขึ้น!" เสียงเย็นชาของชิปดังขึ้นในหัว เอนโซรีบเตรียมพร้อมตั้งรับทันที วินาทีต่อมา สายฟ้าสีม่วงรอบตัวเซเวียร์ก็ระเบิดออก เขาเริ่มเปิดฉากโจมตีครั้งใหญ่

หอกพุ่งทะยานออกมาประดุจมังกร รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ!

'ความเร็วระดับนี้มันอะไรกัน!' เอนโซใจสั่นสะท้าน

แววตาของเซเวียร์เย็นเยียบ หอกยาวพุ่งตรงมาด้วยความเร็วที่เอนโซแทบไม่มีเวลาคิด ปลายหอกที่อาบไปด้วยสายฟ้าจ่ออยู่ที่หน้าอกของเขาแล้ว โชคดีที่วินาทีก่อนหน้านั้นชิปได้ส่งสัญญาณเตือน ทำให้เขาตอบสนองได้ทันท่วงที

เขารีบเอนตัวไปข้างหลังอย่างสุดแรง พร้อมกับออกแรงถีบพื้นม้วนตัวหลบหอกไปได้อย่างหวุดหวิด

"บ้าชิป เป็นไปได้อย่างไร!?" เซเวียร์หน้าเสียด้วยความประหลาดใจ

การโจมตีเมื่อครู่เขาใส่พลังไปจนสุดแรง เพื่อให้ได้ความเร็วนั้นมา เซเวียร์ถึงขั้นต้องใช้วิชาลับที่เป็นไพ่ตายของตนเอง ทว่าถึงขนาดนั้นเอนโซก็ยังหลบพ้นด้วยปฏิกิริยาที่เฉียบไวน่าเหลือเชื่อ

"นี่คือทั้งหมดที่เจ้ามีแล้วรึ?" เอนโซค่อยๆ ลุกขึ้นยืน สายตาจ้องมองเซเวียร์เขม็ง

หลังจากการปะทะกันไม่กี่กระบวนท่า เอนโซก็เริ่มมีความเข้าใจในพลังของอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ขึ้นมาบ้างแล้ว ฟังก์ชันคำนวณของชิปสามารถจับการเคลื่อนไหวของเซเวียร์ได้ และด้วยร่างกายระดับอัศวิน ขอเพียงเอนโซรวบรวมสมาธิให้ถึงขีดสุดเขาก็สามารถหลบหลีกได้

"ต่อไป ตาข้าเป็นฝ่ายบุกบ้างแล้ว" เอนโซยกยิ้มที่มุมปาก

เขากระชับดาบสั้นในมือแน่นขึ้น ย่อตัวลงเล็กน้อยก่อนจะพุ่งทะยานออกไป ตวัดดาบสั้นเข้าใส่ในองศาที่พิสดารและเฉียบคม

ฉัวะ! เคร้ง!

ดาบสั้นสีดำปะทะเข้ากับหอกยาวจนเกิดประกายไฟสาดกระจาย เซเวียร์สีหน้ามืดมน หลังจากกันการโจมตีไว้ได้ เขาก็เงื้อหมัดอีกข้างซัดเข้าใส่หน้าท้องของเอนโซอย่างแรง บีบให้อีกฝ่ายต้องม้วนตัวหลบกลางอากาศและร่อนลงพื้นอย่างทุลักทุเล

"หึ!" เซเวียร์แค่นเสียงเย็น แววตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

ในฐานะอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ที่ต้องมาสู้กับระดับอัศวินธรรมดา ทว่ากลับเนิ่นนานยังจัดการไม่ได้ ย่อมทำให้เขาเริ่มไม่พอใจ ยิ่งเห็นเอนโซละทิ้งการป้องกันและเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายบุกโจมตี เขายิ่งรู้สึกประดุจถูกลบหลู่ จนโทสะพุ่งพล่านขึ้นมา

"เข้ามา!" เอนโซคำรามต่ำก่อนจะพุ่งเข้าใส่ต่ออีกครั้ง

(จบแล้ว)