บทที่ 14 - การโต้กลับ

บทที่ 14 - การโต้กลับ

"บัดซบ หลบได้อีกแล้วรึ!" อัลเจอร์สบถพึมพำด้วยความหัวเสีย

"ตั้งใจหน่อย อัลเจอร์!"

บาโลขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจที่อัลเจอร์ยิงพลาดถึงสองครั้ง เขาตวัดดาบยาวขึ้นสูงก่อนจะพุ่งตัวเข้าหาเอนโซอย่างรวดเร็ว ในจังหวะที่พลังโต้วชี่ระเบิดออกมา เขาก็คำรามลั่นและฟันดาบลงมาอย่างสุดแรง

เคร้ง!

เอนโซยกดาบขึ้นกันการโจมตี แรงปะทะจากดาบยาวทำให้เขารู้สึกสั่นสะเทือนไปทั้งร่าง ใบหน้าพลันฉายแววเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

"โหมดวิเคราะห์การต่อสู้เริ่มทำงาน เอี้ยวตัวฟันขวาง"

เสียงจักรกลของชิปดังขึ้นในหัว เอนโซไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว ร่างกายของเขาเอี้ยวหลบไปด้านข้างทันที ก่อนจะอาศัยจังหวะนั้นตวัดดาบสั้นสีดำในมือขึ้น ฟันขวางเข้าใส่ลำคอของบาโลด้วยความเร็วประดุจสายฟ้าแลบจนแทบมองตามไม่ทัน

บาโลสีหน้าเปลี่ยนไป ทว่าร่างกายกลับตอบสนองในทันที

เขารีบเอนตัวไปข้างหลัง พร้อมกับยกแขนขึ้นบังลำคอไว้ ดาบสั้นสีดำกรีดผ่านปลอกแขนโลหะสีเงินจนเกิดเสียงเสียดสีของโลหะที่แสบแก้วหู

"เกือบไปแล้ว!" บาโลเหงื่อกาฬไหลพราก สายตาที่มองเอนโซเริ่มเต็มไปด้วยความระมัดระวังมากขึ้น

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ท่ามกลางเงามืดบนยอดไม้ อัลเจอร์รัวยิงลูกศรออกมาสามดอกซ้อน

เอนโซแววตาเย็นเยียบ เขาจำเป็นต้องถอยหลังหลบการโจมตี หลังจากหลบลูกศรได้สองดอก เขาก็ตวัดดาบสั้นฟันลูกศรดอกที่สามจนหักสะบั้นกลางอากาศ ก่อนจะรีบพุ่งตัวไปหลบหลังต้นไม้ใหญ่

'รับมืออัศวินสองคนพร้อมกัน ข้าเอาชนะได้ยาก!'

'ต้องจัดการทีละคนให้ได้ก่อน!'

เอนโซสีหน้าเคร่งขรึม สายตาคอยสังเกตความเคลื่อนไหวของบาโลอยู่ตลอดเวลา

ที่อยู่ไม่ไกล บาโลมีสีหน้าจริงจัง สายตาจ้องเขม็งไปที่ต้นไม้ที่เอนโซซ่อนตัวอยู่ สองมือกุมดาบอัศวินแน่น ขาทั้งสองข้างงอลงเล็กน้อย กล้ามเนื้อที่ปูดโปนเกร็งแน่นราวกับทหารม้าที่เตรียมจะพุ่งเข้าชาร์จในสนามรบ

"อัลเจอร์ สนับสนุนข้าด้วย!" บาโลตะโกนสั่ง

พลังโต้วชี่ในร่างระเบิดออกมา บาโลพุ่งทะยานออกไปทันที กลิ่นอายความกดดันอันหนักหน่วงแผ่ซ่านออกมา ฝีเท้าที่หนักอึ้งทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนเบาๆ ราวกับเสียงกลองศึกที่รัวกระหน่ำ เขาค่อยๆ บีบระยะเข้าหาเอนโซทีละก้าว

"ย้าก!!" บาโลคำรามลั่นพลางฟันดาบอัศวินลงมาอย่างสุดกำลัง

ต้นไม้ใหญ่ประดุจถูกกระแทกอย่างรุนแรง ภายใต้คมดาบที่เปี่ยมไปด้วยพลังโต้วชี่ มันกลับแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ราวกับถูกระเบิด เอนโซที่หลบอยู่ข้างหลังเดิมทีตั้งใจจะก้มตัวลอบจู่โจม ทว่ากลับเห็นประกายดาบพุ่งเข้าใส่ จึงต้องม้วนตัวหลบและพุ่งออกไปอีกทางอย่างรวดเร็ว

ฟิ้ว! ลูกศรยิงมาอีกดอก

เมื่อไร้สิ่งกำบัง เอนโซไม่มีที่ให้ซ่อนตัว เขาจึงต้องรีบเอี้ยวตัวหลบตามคำแนะนำของชิปอัจฉริยะ

ทว่าอีกด้านหนึ่ง บาโลกลับอาศัยจังหวะนี้พุ่งเข้าใส่มาอีกครั้ง เขาแทงดาบยาวในมือเข้าใส่อย่างรวดเร็ว บีบให้เอนโซต้องถอยกรูด ก่อนจะตวัดดาบฟันขวางตามมาอย่างโหดเหี้ยมในพริบตาถัดมา

ฉัวะ! คมดาบกรีดผ่านแก้มของเอนโซจนเกิดรอยแผลและมีเลือดไหลออกมา

เอนโซสีหน้าไม่เปลี่ยน ทว่าในใจกลับรู้สึกตกใจ เขาเร่งฝีเท้าถอยหลังพลางตวัดดาบฟันใส่ต้นไม้ข้างกาย

โครม!

ต้นไม้หักโค่นลงจนฝุ่นควันฟุ้งกระจาย เอนโซตัดสินใจหันหลังวิ่งหนีเข้าไปในป่าลึกทันที

"คิดจะหนีรึ ไม่ซ้ำรอยเดิมแน่!" บาโลคำรามต่ำพลางเร่งฝีเท้าไล่ตามไป อัลเจอร์ที่อยู่บนยอดไม้เห็นดังนั้นก็รีบกระโดดลงมาและพุ่งตามทิศทางที่เอนโซหนีไปทันที

'ชิป คำนวณเส้นทางการหนีที่ดีที่สุด'

เอนโซพุ่งทะยานไปตามผืนป่า กระโดดข้ามสิ่งกีดขวางอย่างคล่องแคล่ว ภายใต้การคำนวณของชิปอัจฉริยะ ทุกท่วงท่าของเขากลมกลืนไปกับป่าอย่างน่าอัศจรรย์ ไม่ถูกเถาวัลย์หรือกิ่งไม้แห้งขวางทางแม้แต่นิดเดียว ท่าทางนั้นว่องไวปราดเปรียวราวกับเสือดาวป่า

"บ้าชิป ทำไมมันเร็วขนาดนี้!" อัลเจอร์กัดฟันกรอด ระยะห่างระหว่างเขากับเอนโซเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

"ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้" บาโลขมวดคิ้วแน่นก่อนจะเอ่ยเสียงขรึม "เจ้าตามมันไปต่อ ข้าจะอ้อมไปดักหน้ามันเอง!"

อัลเจอร์ไม่คัดค้าน เขาพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด บาโลหยุดฝีเท้าลงทันทีและเก็บดาบเข้าฝัก เมื่อเห็นว่าในสายตาไม่มีร่างของเอนโซแล้ว เขาก็รีบวิ่งพุ่งออกไปทางด้านข้างทันที

อัลเจอร์สูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะมุ่งหน้าตามไปทางด้านหน้าต่อ

ในป่าทัณฑ์น้ำแข็งลึก บาโลกำลังวิ่งอย่างรวดเร็ว

'ถ้าไปทางนี้ต่อ จะเจอกับทะเลสาบ' บาโลครุ่นคิดพลางไม่หยุดฝีเท้า 'ด้วยความเร็วของเอนโซ ตอนนี้เขาน่าจะอยู่แถวใจกลางป่าทัณฑ์น้ำแข็ง ขอเพียงข้าอ้อมไปดักทางแถวทะเลสาบ ก็น่าจะขวางเขาไว้ได้ทันพอดี'

'ถ่วงเวลาไว้สักสิบห้านาที รอให้อัลเจอร์ตามมาสมทบก็จัดการมันได้แล้ว!'

บาโลคาดคะเนสถานการณ์ในใจ ทว่าในวินาทีนั้นเองเขากลับรู้สึกถึงสังหรณ์ร้ายที่รุนแรง ร่างกายพยายามจะหลบเลี่ยงตามสัญชาตญาณ ทว่ามันกลับสายเกินไปเสียแล้ว จากต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล กลับมีร่างสีดำสายหนึ่งกระโดดลงมาและจู่โจมเข้าใส่ประดุจสายฟ้า!

"เป็นไปได้อย่างไร!?" บาโลเบิกตาโพลงด้วยความเหลือเชื่อ

ดาบสั้นสีดำกรีดผ่านไหล่ของบาโล ทิ้งรอยแผลลึกจนเห็นกระดูก เลือดแดงฉานพุ่งกระฉูดออกมาจนเกราะของเขาเปียกโชก

"ทำไมความเร็วของเจ้าถึงได้มหาศาลขนาดนี้?"

บาโลหน้าซีดเผือด เขาใช้มือกดแผลที่เลือดไหลไม่หยุดไว้แน่น ร่างกายสั่นเทาขณะถอยหลังไปทีละนิด เขาดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจว่าทำไมเอนโซที่ควรจะหนีไปทางทะเลสาบถึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้

"เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า?" เอนโซยกยิ้มมุมปากพลางเอ่ยด้วยเสียงเรียบ

แท้จริงแล้ว ไม่ใช่ว่าความเร็วของเอนโซจะสูงล้ำเพียงนั้น ทว่าฟังก์ชันการสแกนของชิปอัจฉริยะต่างหากที่จับความเคลื่อนไหวของบาโลไว้ได้ทั้งหมด ดังนั้นหลังจากเอนโซหนีไปได้ระยะหนึ่ง เขาก็ตัดสินใจอ้อมกลับมาซุ่มอยู่บนยอดไม้ในบริเวณนี้เพื่อรอโอกาสลอบสังหาร!

และผลลัพธ์ก็พิสูจน์แล้วว่าการตัดสินใจของเอนโซนั้นถูกต้อง...

บาโลถูกคมดาบทำร้ายไหล่จนบาดเจ็บสาหัสในขณะที่ไม่ได้ระวังตัว สำหรับอัศวินที่ต้องใช้ดาบยาวแล้ว นี่หมายถึงการสูญเสียกำลังรบไปเกินครึ่งเลยทีเดียว

"จัดการเจ้าที่นี่ก่อน แล้วค่อยไปจัดการไอ้อัลเจอร์นั่น!" เอนโซยกยิ้มพลางชูดาบสั้นสีดำในมือขึ้น

บาโลสีหน้ามืดมน เขาพุ่งเข้าใส่กะทันหันพลางเหวี่ยงดาบอัศวินฟันเข้าใส่เอนโซ

เอนโซยกดาบขึ้นกันเสียงโลหะปะทะกันดังกังวาน เขาเฝ้าระวังท่าทีของบาโลอยู่ก่อนแล้วจึงต้านรับไว้ได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะเอี้ยวตัวอย่างรวดเร็วและตวัดดาบสั้นสีดำกรีดผ่านเอวของบาโลไปในพริบตา

"อ๊าก!!" บาโลร้องต่ำๆ พลางรัวหมัดเข้าใส่กะทันหัน

เอนโซรีบยกแขนขึ้นป้องหน้าอกไว้ แรงกระแทกมหาศาลทำให้เขาร่างสั่นสะเทือนเล็กน้อยก่อนจะถอยหลังไปหลายก้าว

'แบบนี้ไม่ดีแน่ ต้องรีบหนีไปให้ได้!'

ในใจของบาโลเกิดความรู้สึกวิกฤต เขาเริ่มถอยเท้าไปข้างหลัง

บาดแผลที่ไหล่ยังมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด ทำให้พละกำลังของเขาเริ่มถดถอย เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการจู่โจมของเอนโซอีกครั้ง เขาก็เริ่มรู้สึกว่ารับมือไม่ไหว จึงตัดสินใจถอยทัพไปรวมตัวกับอัลเจอร์ก่อนแล้วค่อยว่ากันใหม่

"คิดจะหนีรึ?" เอนโซแววตาไหววูบ เขาสังเกตเห็นท่าทางของบาโลแล้ว

บาโลไม่ปริปากพูด ทว่ากลับออกแรงขาเตะโขดหินก้อนหนึ่งเข้าใส่เอนโซ ก่อนจะหันหลังวิ่งหนีไปสุดชีวิต

(จบแล้ว)